Do mam nastolatków

[renia1807]

Czy dla ciebie bycie matką nastolatka to trudne zadanie?

Moj 17 latek do 16 lat był jedynakiem, wszystko toczyło się wokół niego i nie
było z nim problemów.
Teraz coś zaczyna się zmieniać, zaczęły sie wagary a co za tym idzie pała z
matmy na półrocze. Twierdzi, że to wszystko nadrobi, ale mam mieszane
uczucia, gdyż nadszarpnął moje zaufanie!
Do tego wydaje mi się, że przeżywa pierwszą miłość, pokazywał mi zdjęcie
pewnej dziewczyny do której wciąż dzwoni i sms-uje, gada na gg.
Nie wiem co o tym sądzić, chyba jeszcze nie przyjęłam do wiadomości, że mój
syn to już nie dziecko a prawie dorosła osoba ( w tym roku będzie pełnoletni).

[agawamala]

Dlaczego bycie matka nastolatka ma być trudniejsze niż niemowlęcia czy
przedszkolaka? Moim zdaniem w Twoim przypadku problem tkwi w tym, że po 16
latach w domu pojawiło sie małe dziecko, które zaabsorbowało domowników swoim
istnieniem.
Mniej wqżne stała się szkoła niż to ile zjadło niemowlę.
Starszy słyszał "póxniej", "zaraz", "ciszej" itd.
Nie wiem jak to jest gdy ma się dużą róznicę wieku między dziecmi, ale jedno
jest pewne - nastolatek też wymaga opieki ( innej), czasu, obecności rodziców.
17 latek ma aż 17 lat ( za chwilę będzie pełnoletni) i tylko 17 lat.

[joasiiik25]

Nie jestem mama nastolatka, ale moge cos podpowiedziec cos w tej kwestii.
Mailam 16 lat gdy mama oznajmila z radoscia,ze bedziemy miec braciszka lub
siostryczke (mialam juz 2 rodzenstwa rok po roku) pamietam,ze bylam zla na
rodzicow,ze jak oni moga nam to robic!!!!!
17 latek to jeszcze dziecko, fakt,ze osiagnie pelnoletnosc nie zmienia tu nic.
Piszesz,ze przez 16 lat byl jedynakiem i nagle zawalil mu sie swiat (pojawienie
rodzenstwa) dlatego zaczely sie wagary itp,zeby zwrocic wasza uwage na niego.
Moze czul sie nie kochany (nie musialo tak byc w rzeczywistosci) ale u mlodego
czlowieka w takich sytuacjach pojawia sie bunt i strach. Strach,ze juz nie bede
taki wazny, ten jedyny i ze cala uwaga rodzicow nie bedzie skupiona na jego
osobie.

Piszesz o pierwszej milosci- tu bym sie ingerowala przeciez pokazal Ci zdjecia
wiec ma zaufanie do ciebie, sprobujcie razem z mezem zbudowac na nowo relacje
miedzy wami- syn, moze zostaly one narodzinami dziecka zachwiane lub zaklocone
(a na pewno tak sie stalo)
Nie obwiniaj siebie, okazuj milosc, zainteresowanie temu na pozor doroslemu
czlowiekowi, zachec go jakos do opieki nad mlodszym rodzenstwem lub wspolnie
sie bawcie. Musisz teraz udowodnic synowi,ze nadal jest wazny i ze pojawienie
rodzenstwa nie zmieni waszych relacji

glowa do gory

[renia1807]

Nasz syn jest dla nas tak samo wazny jak mała córeczka. Bardzo go kochamy i
relacje nasze się niewiele zmieniły. Od początku bardzo się cieszył że będzie
miał rodzeństwo. Kiedy urodziła się córka , przyjechał z mężem aby ją zobaczyc.
Oniemiał na jej widok( była wówczas w inkubatorze) i widziałam jak ukradkiem
ociera oczy.
Pojawienie się dziecka w domu zmieniło go jednak, ale bardziej na dobre,
ponieważ stał się bardziej czuły. Mogłabym wręcz powiedzieć, że stał się dla
małej trzecim rodzicem, bo angażuje się w opiekę, wielokrotnie karmił ją z
butelki, dawał pić , bawi się z nią, uczy jej pewnych rzeczy po swojemu i nie
odbiera jej jako złodzieja kradnącego miłość matki i ojca.
Szkoda, ze nie możesz zobaczyć widoku jego twarzy jak mała daje mu buzi, jest
przeszczęśliwy!
A jako nastolatek, wciąź jeszcze potrafi przyjść i przytulić się, wskoczyć ojcu
na plecy, potarmosić się z nim .
Tylko wydaje mi się, że jak każdy cwany nastolatek wykorzystał to, że rodzice
podzielili swój czas na dwoje ,że już nie dopatrzą się wszystkiego.
"Wolność" zasmakowała i przyszedł czas na robienie głupot. A że wiek jeszcze
temu sprzyja no to efekt jest taki jak napisałam.

[joasiiik25]

reniu widzisz sama znacz odpowiedz na Twoje watpliwosci

pozdr