Nienawidzę!!!

[nisar]

obcego dotyku.
Jest dla mnie kolosalnym problemem, gdy w zatłoczonym autobusie ktoś mnie
dotyka, bodaj łokciem do ramienia. Robi mi się duszno i obrzydliwie, niemal
jak by mnie ktoś macał intymnie. Chyba nie jestem normalna ((
Czy to się jakoś leczy?

P.S. Ja wiem że jak się ma hrabiowskie zapędy, to się powinno jeździć
limuzyną, ale nie zawsze mogę

[moofka]

jak ja cie dobrze rozumiem ;D

[oxygen100]

nie ma sie co dziwic obcy naruszaja twoja przestrzen osobista. Tez tak mam.

[chupachups1]

Bosz, ja mam tak samo.
Dodałabym jeszcze kolejke w sklepie, kiedy stojąca za mną osoba prawie leży mi
na plecach. Masakra.

[nini6]

Mam tak samo. Najbardziej nie cierpię jak stojąc w kolejce czuję na plecach
następnego kolejkowicza. Ludzie mają nawyk kolejkowy stania a właściwie leżenia
sobie na plecach. Jak zostawiam przed sobą odstęp 70 cm do następnego
kolejkowicza to osoba przychodząca za mną ZAWSZE pyta "czy pani stoi w kolejce".
To takie dziwne,że nie leżę na plecach poprzdnika....

[gaskama]

Mam dokładnie to samo i nie kumam, dlaczego większość Polaków tak uwielbia
poleżeć na sobie w kolejce. Też zawsze utrzymuję dystans i niejeden raz już
ktoś przede mnie właził i kretyńsko tłumaczył się, że myślał, że ja nie stoję w
kolejce. Tylko se przyszłam polookać na towar?

[myelegans]

przylaczam sie. W Polsce cierpialam z srodkach komunikacji, w sklepach,
kolejkach, ludzie jakos nie maja poczucia "personal space" na plecy wsiadaja w
kolejce, bo mysla, ze szybciej zostana obsluzeni.
Obcy, niechciany dotyk wyzwala we mnie agresje .
W USA jest na odwrot, jak jest 4 ludzi w windzie na 6 osob, to juz piata nie
wejdzie, bo sie robi za ciasno. Bardzo mi to odpowiada i juz zapomnialam jak to
jest byc dotykana przez obcych. Nie lubie jak mi dziecko obcy dotykaja rowniez.
Znowu doswiadczylam tego w Polsce, tu ludzie patrza i cos powiedza, ale nie
dotkna.

[ibulka]

też nie lubię dotykania. niestety jest to nieuniknione w autobusach itd., ale
nie mam fobii na punkcie czyichś rąk czy innej części ciała [bez skojarzeń )],
tylko odnoszę wrażenie, że ktoś się o mnie wyciera albo dotykając mnie łokciem
czuje, jaka jestem gruba...

[pppolonistka]

Przybij piątkę!
I dlatego samochód sobie kupiłam. Teraz to jeszcze, przyznaj, pies to gwizdał,
bo chłodno jest, ale jak robi się cokolwiek cieplej, to weź wytrzymaj w
autobusie czy tramwaju, gdzie duszno, tłoczno, a wokół Ciebie śmierdziele,
którzy się nie myją. I cuchną potem i w ogóle cuchną...
A co powiesz o zboczeńcach, obmacywaczach? Ja na szczęście z wiekiem wyzwoliłam
się od nich, ale gdy miałam "naście" bądź "dzieścia" (szczególnie
początkowe "dzieścia"), to nie zliczę, ile razy miałam wątpliwą przyjemność z
takimi typami.

[oxygen100]

mialam schize do tego stopnia ze wolalam isc pieszo nawet kilka km (np. z
Ochoty do Centrum)niz jechac tramwajem. tez kupilam samochod hucznie polecam

[syriana]

nienawidzę bliskości obcych w nieuzasadnionych sytuacjach

tzn. zatłoczony autobus jest ok, ale autobus pusty, w którym ktoś narusza moją
przestrzeń jest już nie ok

a już dotyk, w którym specjalizują się panie koło 50 - tzn. objęcie w talii przy
mijaniu w drzwiach - to w ogóle brrr i molestowanie

[chloe30]

Z tego samego powodu nie jeżdżę żadnymi autobusami ani tramwajami.

Ale ja mam gorzej - jak ktoś na ulicy zbliża sie bardziej niż na metr
odległości to tez mi sie robi niedobrze.

Rozważam możliwośc chodzenia kanałami do pracy DDD

[oxygen100]

najbardziej nietoleruje chco katoliczka ze mnei jak z koziej dupy traba nowej
tradycji zaczerpnietej chyba z oazy gdzie sie ludzi oblapia przekazujac znaki
pokoju czy w innych mszalnych okolicznosciach. O ile autobus bylabym w stanie
tolerowac w kosciele wywoluje to u mnie agresje. Oblapiac sie moge z mezem albo
gachem albo w ostatecznosci z bliska rodzina. ogolnie jestem niedotykalska

[syriana]

też jestem niedotykalska

problem zawsze jest dla mnie witanie się, podawanie ręki, dylematy na koniec
spotkania - kiedy wyciągnąć żeby nie stać głupio z wyciągniętą i nieuściśniętą

czy nie za mocno albo za słabo ścisnęłam
czy jak się faceci witają to też mam wyciągnąć
pocałować w policzek nie daj Boże
czy coś tam

jak byłam w liceum, nagle pojawiła się moda na cmokanie się w policzek na
powitanie i żegnanie - zawsze uciekałam w bok twarzą albo robiłam krok do tyłu

no miss gracji i wdzięku jestem po prostu w tych sytuacjach

[agao_72]

mam to samo. i jeszcze nie znoszę, gdy się mnie dotyka podczas rozmowy (chyba,
że chcę tego sama) i dyszy prosto w nos.
i dlatego najchętniej chodzę na piechotę.

[nini6]

i jeszcze nie cierpię jak ktoś mi podczytuje gazetę/książkę, ktorą czytam w
autobusie/tramwaju. Zawsze ją wtedy zmykam (złośliwie)

[myelegans]

Odleglosc na wyciagnieta reke obowiazuje przy rozmowie, wszystko blizej juz nie
zniose i sie odsuwam.
Od liceum mam uraz po autobusowych obmacywaczach. szybko nauczylam sie
krzyczec, "pan wezmie ta lape z mojej tylka"
Tez kiedys wolalam przejsc kilka przystankow niz wsiadac do zatloczonego
tramwaju

[oxygen100]

scenka rodzajowa rodem z autobusu:
-kocham pania
-wlasnie czuje

surrealistyczne acz odrazajace

[pppolonistka]

"Piękne!"
Przypomniało mi się! Rekordzista - zbok, którego miałam wątpliwą przyjemność
znosić w tramwaju (pamiętam jak dziś! Aleje Niepodległości koło Biblioteki
Narodowej) stanął nade mną, siedzącą niespełna 20 - latką, wyjał fujarę i tak
stał bez żadnego zażenowania. A ludzi w tramwaju było sporo, godzina
popołudniowa.Procederu rozpinania gaci i wyjmowania fujary nie widziałam, tylko
zaleciał mnie charakterystyczny zapach, wtedy kątem oka spostrzegłam, co jest
grane. Zerwałam się jak oparzona i odeszłam jak najdalej mogłam od tego
klienta. A ten zaraz sobie znalazł inny obiekt płci żeńskiej do ugoszczenia
swoją chucią.

[rita75]

Procederu rozpinania gaci i wyjmowania fujary nie widziałam, tylko
>
> zaleciał mnie charakterystyczny zapach, wtedy kątem oka spostrzegłam, co jest
> grane.

o boshe....bleleee

[morgen_stern]

Tez tego nie znoszę. Nie cierpię też - może nawet bardziej - kiedy rozmawiam z
kimś twarzą w twarz, a ten ktoś zbyt się przybliża, że aż czuję jego oddech na
twarzy. Odruchowo się wtedy odsuwam i oczywiście co się dzieje? Nachalny
Zbliżacz przysuwa się ponownie! No nie mogę! Kiedyś z jednym takim przeszłam
chyba z kilka metrów do tyłu ))

[juska26]

Oooo i ja sie przyłączam!!! Tramwaje, autobusy - dramat...nienawidze ścisku,
tłumu itp. Nie lubię też obściskiwać i całować się z "rodzinką", przez co
jestem w rodzinie męża uważana za niezbyt uprzejmą osobę, bo nie rzucam się do
całowania każdego przy wszystkich okazjach. Bleee

[loya2005]

kiedys, kiedy pracowałam w sklepie otwieranym o g.10 jako pierwsi klienci
zjawiali się dziadkowie "uszczelkowicze" jak ich nazywaliśmy. Do dziś pamiętam
ten odór przetrawionego czosnku (dla zdrowotności zażyty poprzedniego wieczoru)
i przysuwania twarzy do mojego ramienia (bo niedosłyszy albo sądzi, że ja nie
dosłyszę). wrrrr
trauma normalnie

[dorcia72]

Ja równiez nie znoszę jak w kolejce ktoś jest za blisko, grrrr

Ola i Kuba

[default]

Jeżdżę samochodem od 20 lat i nie wyobrażam sobie obecnie skorzystania z
komunikacji miejskiej. W ciągu ostatnich lat zdarzyło mi się to może 4-5 razy i
za każdym razem była to okropna trauma. Jak mam samochód w chwilowej
niedyspozycji, to albo korzystam z podwózki przez znajomego albo biorę
taksówkę.
Nie znoszę także ciasnych kolejek, a nawet poruszania się po zatłoczonej ulicy
czy centrum handlowym, irytują mnie ludzie przepychający się wokół, cała
skupiam się na starannym ich wymijaniu i w końcu zaczynam się dusić z nerwów,
dosłownie mam objawy klaustrofobii. Dlatego zakupy robię albo w małym sklepie u
mnie na wsi, albo - jeśli w supermarkecie czy centrum handlowym - to rano w
powszedni dzień, kiedy jest puściej. A do centrum nie jeżdżę - nie wyobrażam
sobie przejścia Marszałkowską w godzinach szczytu - brrr!
W pracy nie wsiądę do windy, jeśli jest w niej więcej niż 5-6 osób (windy są 11-
osobowe). Nie znoszę jak ktoś przybliża twarz mówiąc do mnie, to chyba
najgorsze ze wszystkiego. Albo takie "oskubywanie" - ktoś mówi do ciebie i
jakby mimochodem strzepuje ci z ubrania jakieś niewidoczne pyłki. Wrr,
poutrącałabym łapy wtedy - podobnie irytujący zwyczaj ma mój ojciec, mówiąc do
mnie szturcha mnie paluchem w ramię, mimo że to mój ojciec mam ochotę go palnąć
wtedy!
Natomiast nie unikam powitalno-pożegnalnych "cmoków" z bliskimi przyjaciółmi.

[niutaki]

jeśli chodzi o dotykanie, nie cierpię i mam autentyczny odruch wymiotny, naprawdę błeeeeeeee, czy chodzi o dłoń czy plecy czy inną część mojego ciała - rzyyyyg, no po prostu nie znoszę, w pracy mam kontakt z mnóstwem obcych ludzi i naprawdę kiedyś kogoś obrzygam od góry do dołu. Przepraszam.

[myelegans]

Ja zawsze unikalam jak ognia: pochodow, procesji, pielgrzymek (rowniez tych
papieskich, w czasach, kiedy zdarzalo mi sie do kosciola chodzic), festynow,
odpustow, kiermaszy, centrow handlowych. Mam tlumofobie, w tlumie mam drobne
ataki paniki. Chociaz odkad wyjechalam z Polski, przelamalam sie kilka razy i
nie bylam narazona na dotykactwo, nawet przypadkowe.

Mnie zdarzyl sie macankowa nieprzemnosc w kinie, z zimie, trzymalam plaszcz na
kolanach, w pewnym momencie cos poczulam, podnioslam plaszcz, i to "cos"
okazalo sie lapa nieznajomego sasiada na moim udzie. Warknelam dosyc
glosno "won z lapami chamie". Facet uciekl b. szybko, po palcach innych
kinowiczow.

Cmokow z cioctkami i pociotkami unikalam juz jako dziecko.

[morgen_stern]

Hehe, ale dodam, że dla odmiany UWIELBIAM być dotykana przez delikatne ręce
kosmetyczki, fryzjera itp. Jestem próżna, lubię, kiedy się mną ktoś zajmuje
Boszsz, nawet u lekarza zastygam z przejęciem, kiedy mnie dotyka chłodnym
stetoskopem )) To niemal erotyczne!

[mathiola]

ja wchodząc do tramwaju, w którym siedzi pięć osób, zawsze siadam na
najodleglejszym siedzeniu od nich wszystkich. Potrzebuję dużej przestrzeni
wokół siebie, nie lubię jak mi obcy na mój teren wchodzą. W tłoku czuje się
bardzo źle. Więc nie jesteś sama

[tigra8]

Miałam podobnie jak Mathiola, całe szczęście jeżdżę teraz samochodem.
Macankę też niestety przeżyłam w autobusie ale najgorzej wspominam jak czekając
przy barze na piwo jakiś gośc zaczął się o mnie ocierac gołym fiutem i natrafił
na moją rękę. Zrezygnowałam wtedy z zapłaconego piwa i z całej imprezy tak mnie
wtedy darło. Na samo wspomnienie mi niedobrze.

[gacusia1]

Ddoskonale rozummiem,tyle ze mnie nie robi sie duszno,lecz wscieklosc we mnie
narasta.