Cechy dziecka odziedziczone po partnerze

[liberata]

Czy są cechy, które wasze dzieci przejęły od waszych mężów, a nie
przewidziałyście, że tak będzie i trochę to was niepokoi? Myślę tak
o cechach fizycznych, jak i o charakterze. Np. mój mąż jest
brunetem, a ja zawsze chciałam mieć blondyneczkę i tak ten obraz
zakodował się w moim mózgu, że z pewnym zdziwieniem obserwuję córkę
kropka w kropkę podobną do taty. To mi oczywiście nie przeszkadza,
to po prostu konfrontacja rzeczywistości z wyobraźnią. Natomiast
martwię się, że posiada niektóre cechy jego charakteru (np.
intowertyzm). Wiem, że to głupie, ale ponieważ to moja córka,
chciałabym, aby była bardziej podobna do mnie i próbuję ją
nakierować na swój tor.
Jak jest u was?

[liberata]

przeczytałam i znalazłam literówkę: oczywiście introwertyzm.

[lila1974]

Ponieważ jesteśmy z mężem podobnymi typami, zarówno pod wzgledem
fizycznym jak i psychicznym, to trudno mi doszukać się cech, które
dziewczynki przejęły typowo po nim lub po mnie.

Podejrzewam, że Konstancja ma więcej z taty a Nela ze mnie

Jednak na razie są chyba za małe, by móc to bezbłędnie
stwierdzić ... poczekamy zobaczymy

Brązowe oczy udało mi się wmówić Konstancji, ale to nie po tatusiu,
a po tesciowej

[liberata]

Moja córka ma 5 lat i już jej się wyklarowało.
Po tatusiu jest.

[lila1974]

Moja starsza za dwa tygodnie skończy 6, więc teoretycznie duża
panienka ale zamierzam się jeszcze troszkę poprzyglądać zanim wydam
wyrok Podejrzewam ją o pewną nieśmiałość, która jest też udziałem
mojego męża. Kto zna oboje ten mi nie uwierzy, że posiadają taką
cechę ... a jednak )

Za to młodsza, trzyletnia, myślę, że ma po mnie (a zarazem po mojej
mamie i babci) bojownicze nastawienie i pewność, ze nikt jej w kasze
nie nadmucha

[liberata]

No właśnie. Teraz świat jest nastawiony na postęp i parcie do
przodu, więc boję się, że nieśmiałość, wrażliwość i bycie
obserwatorem w życiu jej nie pomoże. Ale co ja na to poradzę?
Wiecie, jak to jest. Człowiek się martwi, jak dziecko sobie poradzi.

---
To, co stoi dużym drukiem
anulowano małym drukiem.

[lila1974]

Ja się o to nie martwię. Wierzę, że na świecie znajdzie się miejsce
dla każdego

[zebra51]

Niestety, nie odziedziczył wyglądu. Wolałabym, żeby był podobny do
swojego ojca. co do charakteru, trudno powiedzieć, ma dopiero 1,5r.

[koza_w_rajtuzach]

)
Oboje z mężem marzyliśmy o dziewczynce. Gdy byłam w ciąży
rozmawialiśmy jak chcielibyśmy, żeby wyglądała. Miała mieć czoło
męża, oczy męża, tylko że większe, nos męża, policzki moje, czarne
włosy po mnie, ale gęste jak u męża, usta wymieszane (ja mam za małe
usta, a mąż za duże) i ciemną karnację po mnie.
I - o dziwo - urodziła się Klara _dokładnie_ taka jaką ją
wymarzyliśmy. Miała czoło męża, czarne włosy, policzki moje itd. Ale
ok 9 miesiąca włosy zaczęły jej coraz bardziej jaśnieć.. i obecnie
jest jasną blondynką. Denerwowało mnie to jak ktoś nazywał ją
blondyneczką, bo ona przecież miała być brunetką tak jak ja! Hihi!

A co do charakteru to ma zdecydowanie lepszy niż ja i mój mąż. Oboje
jesteśmy nieśmiali, trochę "dzicy". A Klara jest pewna siebie,
śmiała, do każdego się śmieje, bez żadnych stresów poznaje świat.
Ona jest mądrzejsza, lepsza i ładniejsza od nas .

[anula291]

Niestety tak.Mój syn odziedziczył po swoim ojcu (moim byłym mężu)
nie tylko urode ale i też charakter.który jest bardzo cięzki.Prawie
wszystko co nie odpowiadalo mi w moim byłym , posiada syn.Np.
kłamczuch (chociaz wie ,że nie toleruje kłamstwa i zawsze mu
tlumacze o konsekwencjach kłamstwa), kombinator, brak checi do
nauki,.WEieleby tu jeszcze pisać, strasznie mnie to przeraża i boli
jako matkę, bo jesli będzie taki jak ojciec to nieciekawie będzie to
wyglądać.Syna ma 13 lat, bardzo duzo mu tłumacze,rozmawiam ale do
niego nie wiele dociera, bynajmniej nie widać tego.

[enigmatic2]

Jak urodziłam pierwszą córę to okazała się być mieszanką nas obojga. A jak
urodziłam drugą to okazało się, że jest klonem pierwszej. Stwierdziliśmy, że
nasze dzieci nie są do nas podobne tylko do siebie samych ) Są spełnieniem
naszych marzeń... A właściwie nie... bo nigdy nie marzyliśmy, że będziemy mieć
WŁAŚNIE TAKIE FAJNE DZIECI!

[mathiola]

U mnie trochę inaczej: ja jestem brunetką, mój mąż jest brunetem,
starszy syn ma włosy kruczoczarne, do takiego koloru się
przyzwyczaiłam i szczerze mówiąc taki właśnie lubię, nie wyobrażałam
sobie mieć dziecko blondyńskie. No i kurza twarz nie wiem skąd, ale
młodszy syn zrobił się blondynem... Na początku to był dla mnie
szok, jak mu te włosy jasniały i jaśniały coraz bardziej, ale potem
nawet znalazłam przyjemność w posiadaniu takiego dziwa )

[aluc]

póki co niesłychanie cieszę się z wszystkich cech odziedziczonych po
starym - znaczy ze smukłości sylwetek, ciemnych ocząt, zrównoważenia
w przypadku starszego

z długich rzęs i muzykalności wziętych po mnie też się cieszę

jeśli coś mnie martwi, to raczej choleryczność młodszego - ale to
już zdecydowanie po mnie, a nie po nim

[bri]

Uniwersalny test na prawdziwą miłość: wyobraź sobie, że Twoje
dziecko będzie dokładnie takie, jak Twój partner. Jeśli możesz z tym
żyć, znaczy, że go kochasz.

Nasza córka to wykapany tatuś, zarówno pod względem wyglądu, jak i
usposobienia.

[liberata]

Kocham męża i kocham swoje dziecko. Ale mój mąż jest już
ukształtowany i w życiu daje sobie doskonale radę. A wiem, że teraz
rozwój mojego dziecka w zakresie jego cech wrodzonych w dużym
stopniu zależy od nas. I zastanawiam się, czy pchać ją do przodu,
czy pielęgnować to, co ma - wrażliwość i taką wiecie, dobroć.