Nie potrafię się zdecydować na dziecko

[zuzanna2008]

Nie potrafię podjąć decyzji, czy chcę już mieć dziecko. Chyba dlatego że boję
się tego co mnie będzie czekać. Coraz częściej myślę, że chciałabym już mieć
takiego małego słodkiego bobaska. Mam 24 lata, szczęśliwe małżeństwo,
niedawno mieliśmy drugą rocznicę. Mój mąż chciałby już mieć dziecko, ale
decyzję pozostawia mi. Boję się, że lata będą lecieć, a ja nigdy nie będę
wystarczająco odważna, żeby podjąć taką decyzję. Jak to było u Was? Skąd
wiedziałyście, że to już czas?

[yo-ki]

...to znaczy że jeszcze musicie poczekać ..szczególnie Ty jesteś
jeszcze bardzo młoda...a to że masz 2 letni staż małeński to jeszcze
o niczym nie swidczy....ja przynajmniej nie zastanawiałam się czy
chce czy nie co mnie czeka ..poprostu TO się czuje!!!a jeżeli chodzi
o wiek pierwsze dziecko 27 druga ciąża 31..

[alicja0000]

To się czuje wszystkimi zmysłami. Tak jak z głodem, czujesz ze jesteś głodna
-idziesz i jesz...

[osa551]

>Boję się, że lata będą lecieć

No bez przesady. Ja urodziłam pierwsze jak miałam 30 a drugie 35. W wieku 24 lat
świetnie się bawiłam i dzieci były dla mnie czystą abstrakcją.

[bweiher]

wiek tu ma najmniej do gadania.Sa dziewczyny ktore czuja sie na
dziecko w wieku 20 lat i sa takie ktore maja ponad 30.Dobrze sie
zastanow,bo jak podejmiesz decyzje to juz jej nie cofniesz.Ja przy
pierwszej ciazy mialam 22 lata i czulam ze podolam
macierzynstwu.Szwagierka ma 31 i twierdzi ze jeszcze ma
czas,najpierw musi sie 'ustawic'....

jak nie potrafisz to znaczy że nie

[artdesign84]

Twój czas na dziecko
odpuść sobie i poczekaj aż będziesz tego pewna
dziecko to nie zabawka że musisz pomyśleć czy napewno chcesz teraz
mieć taką zabawkę...

[landri83]

Lata leca?? Przesadzasz zdecydowanie! Ja mam teraz 24 lata i tuz przed 25 urodzinami urodze swoje pierwsze, planowane dziecko. Mam kilka rownolegle ciezarnych przyjaciolek, ktore sa w ciazy, ale one sa ode mnie starsze o kilka lat. Natomiast dla moich przyjaciol-rownolatkow jestem maskotka towarzystwa i swoistym ewenementem Z klasy w liceum tylko jeden chlopak jest juz tata - wpadka, reszta na razie nie planuje. Ze studiow podobnie.

Ja zawsze wychodzilam z zalozenia, ze chce raczej wczesnie miec dzieci - bo 24 lata to moim zdaniem dosyc wczesnie - i przy sprzyjajacych okolicznosciach nie ma na co czekac

Mysle, ze presja na dziecko zalezy tez od srodowiska - rodziny, miejsca zamieszkania. Ja sie z taka w ogole nie spotkalam, ale jesli Ty jej doswiadczasz, to w ogole sie nie przejmuj opiniami innych. To w koncu decyzja na pare(dziesiat) dobrych lat.

[magnolia22]

poczekaj, poczekaj...., ja dobiegam 30tki, zaczynam 7my miesiac
ciazy a czasem mam wrazenie ze sama jeszcze nie do konca doroslam...
i bynajmniej nie jestem w tym odczuciu odosobniona (weryfikuje moje
spostrzezenia z rowiesniczkami)

ciesz sie zyciem, a czas na macierzynstwo jeszcze przyjdzie

[beczek2]

Ja również nie byłam pewna czy to już czy nie, ale kiedy zaczęłam
zauważać, że 30 już tuż tuż i może by tak się zdecydować, bo zostanę
babcią a nie mamą. Tak naprawdę nigdy nie jest dobry moment na
dziecko (zawsze jest coś jeszcze do zrobienia), ale może poprostu
tak spontanicznie do tego podejść? Przecież możesz nie "zaskoczyć"
za pierwszy razem i troszkę to potrwa, ale jak się już uda to będzie
super Ja urodziałam przed 29 urodzinami (4 dni) i chyba z niczego
tak się nie cieszę jak z faktu posiadania najukochańszego synka.
Prawda jest taka, że jeszcze jesteś na tyle młoda, że jeszcze możesz
poczekać i wykorzystać ten czas tylko we dwoje.

[zuzanna2008]

Dziękuję za wszystkie odpowiedzi, uświadomiłyście mi kilka rzeczy. Wiem że sama
muszę podjąć tą najważniejszą decyzję. Chciałabym urodzić dwójkę dzieci przed
30, ale jeszcze rok lub dwa poczekam. Najgorsza jest presja rodziny, która bez
przerwy się dopytuje kiedy będzie dzidzia.Poza tym, jest teraz taki moment że po
dwóch latach pracy nie przedłużono mi umowy i muszę znowu szukać pracy, więc
chyba rzeczywiście to nie jest najlepszy moment. Tylko właśnie się boję, że
zawsze będzie coś, żeby przełożyć macierzyństwo na później...

[konikmorski1976]

pierwsza ciąża 29 lat, teraz po 3 latach druga, więc masz jeszcze mnostwo czasu.
ja sie zakochałam po prostu. staz małżenski nie ma tu nic do rzeczy. rozwiodłam
sie po 3 latach małżenstwa z miłoscią studencką (bylismy razem 7 lat) i nigdy
nie czułam ze chcę miec dziecko. rok po rozwodzie się zakochałam, facet
wprowadził się w czerwcu a ja w lipcu byłam w ciąży. spotykalismy się rok, przy
czym on mieszkał za granicą, więc spotkania były co 3 miesiące. wiec praktycznie
sie nie znalismy. bylismy tak szalenczo w sobie zakochani, tak bardzo chcielismy
tego dziecka, ze nie zastanawialismy sie ani chwili. ja po prostu chciałam miec
z tym facetem dziecko. to się czuje. i mozna to poczuc po miesiacu, mozna po 5
latach, albo mozna wcale . teraz czekamy na drugie. po malym kryzysie znow
szalejemy za sobą. dzieci powinno się miec z milosci a nie "bo lata lecą" albo
"taka jest kolej rzeczy". Z MIŁOŚCI.

[jantarowo]

ja urodzilam dziecko w wieku 25 lat,w sumie moglam o rok
wczesniej wyszlam troche z innego zalozenia...bardzo chcialam
dziecko,moj maz jest 8 lat starszy wiec jemu bardziej sie
spieszyloOczywiscie balam sie zmian i ograniczenia ale doszlam do
wniosku,ze lepiej wczesniej sie zdecydowac,przezyc wszystkie
kolki,pieluchy,zęby itpw wieku 30 lat mam super 5 letniego
chlopaka,z ktorym mozemy w zasadzie juz wszystko robic,jest cudnym
madralkiem a ja mam DOPIERO 30 lat i zawsze taka perspektywa mi
sie podobala,dziecko juz podrasniete i mloda mama

zgadzam się z jantarowo

[kinga127]

Zgadzam się, że fajnie byłoby mieć wcześniej dziecko, akurat w moim otoczeniu
jest kilka takich rodzin, teraz kobitki w moim wieku - 31 lat, dzieciaczki
"odchowane" maja po 6-7 lat, mogą poszaleć, ustawić finansowo się zdołali, mogą
wszędzie jechać bez żadnych ograniczeń i trudności, a ja .. żałuję, że za późno
- moim zdaniem - miałam dziecko, ale to nie do końca był mój wybór, po prostu
tak ułożyło mi się życie.

[bea.bea]

lata beda leciec......skończysz 35 lat...i stwierdzisz , ze jeszcze mozna
zaszalec...i sobie zajdziesz...tak jak ja

[agatar-m]

jantarowo, ja wychodze dokładnie z takiego samego
załozenia....bardzo chcielismy dzidzie, mam 26 lat we wrzesniu mały
skończy 3 lata, a drugi rok...jak bede miała 30 lat to bedzie miała
7 lat jeden i 5 drugi...bede mogła sobie pozwolić na
wszystko..szalałam do 23 roku zycia a teraz poszaleje po 30tce, ale
wszystkie mamy maja racje, to trzeba czuć.....niezależnie od wieku

poczekaj jeszcze,mloda jestes

[18_lipcowa1]

ja mam 27 i 3 lata temu tez mowilam ze nie i nie i koniec
teraz juz dopuszczam ta mozliwosc
moze po prostu poczekaj

[ik_ecc]

Mloda jestes, nie musisz miec juz dziecka.

Ja wpadlam jak mialam 31 lat i jestem zachwycona. Byl to dla mnie
doskonaly moment - wyszalalam sie towarzysko i karierowo, nie
wzdycham do calonocnych imprez, mam duzo wiecej cierpliwosci kiedy
mialam 24 lata, lepiej sie znam, lepiej wiem czego chce, nie ruszaja
mnie glupie rady wszystkich dookola. Corka ma teraz 3 lata i wlasnie
sie staramy o kolejne dziecko.

Jak dla mnie 24 lata to bardzo wczesnie, tak 27+ jest lepiej.

[szyszunia11]

oczywiście nie ma jednoznacznej odpowiedzi.
jestem starsza od Ciebie, ale też miałam podobne dylematy, odczucia... lęk, brak tego rozpędzonego nie do pohamowania "chciejstwa"... w końcu doszłam do wniosku, że nie mam co na nie czekać, bo mogę się nie doczekać. Mogę potem mieć problem z zajściem w ciążę i jak moja koleżanka - żałować, że nie dawałam naturze żadnej szansy. Mamą chcę być, a nie chciałabym być mamą zbyt stara w stosunku do wieku dzieci. Poza tym jak ogarnęłam swoje plany na najbliższe lata, doszłam do wniosku, że żaden moment nie będzie "odpowiedni", że za rok wcale nie będzie bardziej "odpowiedni" niż w tej chwili. Więc - dałam szansę.
Nie namawiam Cię - nie odbierz tego w ten sposób. Ale powiem Ci coś jeszcze - rozbudowany instynkt macierzyński wcale nie swiadczy o tym, że będzie się lepszym rodzicem, w końcu to tylko instynkt, a miłość jest ponad instynktami
I jeszcze jedna rzecz: wiem (już z doświadczenia) że nie można od zycia oczekiwać, że uda się je nam dokładnie zaplanować. Trzeba się starać, ale mieć też duuży margines pozostawiony na różne wahnięcia.
Życie ma to do siebie, że często prowadzi nas innymi dorgami, niż sobie sami mozolnie, z ołówkiem i kalkulatorem oraz gronem doradców wypracowaliśmy. Na szczęście.
A te nasze dzieci to nie są tak do końca nasze - dostajemy je "w zarząd" ale zdecydowanie nie są nasza własnością i iluzja jest jesli wydaje nam się, że wszystko tu zaplanujemy co do milimetra

[evee1]

A ja ni chcialam, ani nie chcialam. Dzieci byly dla mnie czysta
abstrakcja, bo nie mialam z nimi zbyt wielkiego kontaktu i tylko
moja jedna kolezanka miala dziecko. To dziecko wzielam na kolana raz
i siedzialam sztywno nie wiedzac co z tym fantem zrobic. Nawet teraz
po odchowaniu dwojki wlasnych nie rozumiem co kobiety widza w
niemowlakach.
W ciaze zaszlam majac 28 lat na zasadzie "dopoki nie sprobuje, to
nie bede wiedziala czy mam problemy z zajsciem, a moze bede sie
musiala leczyc". Swoje dzieci uwielbiam - i to zawsze w wieku, w
ktorym aktualnie sa ).

[koza_w_rajtuzach]

Jak to było u Was? Skąd
> wiedziałyście, że to już czas?

Czułam mocny instynkt macierzyński, który był mocniejszy od różnych lęków
związanych z macierzyństwem ). Jestem bardzo zadowolona, że zdecydowałam się
na to. Lubię być mamą ).
Do jednego i drugiego dziecka musiałam męża namawiać. Starałam się nie wywierać
na nim żadnej presji, ale jasno dałam do zrozumienia czego chcę. Dwukrotnie
czekałam na jego decyzję kilka miesięcy.

[koza_w_rajtuzach]

a co do wieku, to ja w pierwszą ciążę zaszłam w wieku 20 lat i urodziłam gdy
miałam rocznikowo 21 lat . Teraz mam 23 lata i urodzę jak będę miała niecałe 24.
Także ja nie uważam, żeby 24 lata to było tak szybko na dziecko. Ważne jest to,
aby czuć się do tego gotową.