Kara za uśmiech?

[mamabuly]

No właśnie wróciłam z Polski... boli ale musiałam. Ale nie o tym.

Zauważyłam przedziwne zjawisko. Nikt w naszym kraju się nie uśmiecha.
Mysle głównie o ekspedientkach w sklepach i paniach w przeróżnych
instytucjach, które to miejsca musiałam "zaliczyć". Czy uśmiech jest
karalny?
Ja rozumiem, że życie nie jest łatwe itd... ale takie smutne
podejście nie polepszy nikomu samopoczucia.
Oj smutno mi, że jesteśmy takim przygnębionym narodem.

[mama-amelasa]

Witam, również to zauważyłam, mieszkam w Szkocji niby deszczowy i przygnębiający
kraj a tu ludzie jednak potrafią sie uśmiechać do siebie na ulicy... w Polsce
nie ma takiego zjawiska, jedyne co można zobaczyć na ludzkich twarzach to
zmęczenie, pośpiech i złość przykro o tym pisać ale niestety tak
jest..pozdrawiam wszystkie emamy!

[przeciwcialo]

Aaa...bo to czasem trzeba ESD wysłac a nie tylko czekac az ktos sie
do ciebie wyszczerzy.

[ipola]

Zawsze się uśmiecham do swoich petentów i jak mówię sąsiadom "dzień dobry" też.

[mamabuly]

> Aaa...bo to czasem trzeba ESD wysłac a nie tylko czekac az ktos sie
> do ciebie wyszczerzy.
wysyłamy i ja i córka, nie zawsze działa ale nie poddajemy się.

pozdrowionka

MamaBuly.pl

[embeel]

mój żabi mąż, kiedy mieszkaliśmy w Polsce też strasznie to przezywał.
Pamiętam, jak mówił sobie pod nosem po każdym takim 'traumatycznym' przeżyciu w
postaci zabójczego spojrzenia ekspedientki "Nie uśmiechaj się, to może zaboleć".
Na szczęście są ludzie, którzy noszą także w Pl uśmiech na twarzy, ale tak jak
piszesz normą jest niestety grymas...

[a.nancy]

przeciwcialo napisała:

> Aaa...bo to czasem trzeba ESD wysłac a nie tylko czekac az ktos sie
> do ciebie wyszczerzy.

akurat
jak przyjezdzam do polski to odruchowo wchodze np. do sklepu z usmiechem i
gromkim "dzien dobry"
i co? i nic. zaskoczone spojrzenie spode lba, jakbym krzywde komus zrobila.

[mamabuly]

jak przyjezdzam do polski to odruchowo wchodze np. do sklepu z
usmiechem i
gromkim "dzien dobry"
i co? i nic. zaskoczone spojrzenie spode lba, jakbym krzywde komus
zrobila.
Właśnie a propos kiedyś nawet usłyszałam komentarz matki, bo
usmiechnęłam się do niej i dziecka -"uwarzaj na tę pania" )))

Karykatura

[lubie.garfielda]

Tylko to mi przyszło do głowy jak poszłam kiedyś na pocztę, kobiety w okienkach uwijają się jakby stała nad nimi szefowa z batem, przyjmóją listy, przelewy, liczą pieniądze a wszystko to robią na czas i... mają plakietki:
"Jeśli się nie uśmiecham to mi powiedz!"

Ja rozumiem, że należy być przyjaznym dla klienta, ale coś takiego...

[doral2]

to ja jednak wolę żeby ludzie nie uśmiechali się, niż mieli cały czas
przyklejony sztuczny uśmiech...i sztuczne, wymuszone "can I help you?"

nie, nie możesz, sama sobie daję radę z wyborem makaronu, podpasek i proszku do
prania, ze o majtkach i bluzkach nie wspomnę

[ninety_four]

O, tak właśnie Polak widzi naturalną uprzejmość i dobre wychowanie: "sztuczne,
wymuszone "can I help you?""?

[doral2]

ninety_four napisała:

> O, tak właśnie Polak widzi naturalną uprzejmość i dobre wychowanie: "sztuczne,
wymuszone "can I help you?""?..'

akurat mam informacje z pierwszej ręki - w pewnej ogromnej sieci sklepów
spożywczych pracownicy mają 10 sekund od chwili gdy klient stanie w okolicach
stoiska (nie przy nim bezpośrednio!!) i zacznie się przyglądać - ekspedientka ma
10 sekund by do niego podejść, uśmiechnąć się i zadać sakramentalne "can I help
you?", a potem zaproponować tzw. sample czyli małe próbki serwowanego na stoisku
jedzenia na przykład. nawet jeśli stoi tyłem do klienta, to powinna mieć oczy w
tyłku, porzucić dotychczasowe zajęcie i podejść do klienta.

sieć ta ma swoich inspektorów, tzw. tajemniczych klientów, którzy codziennie, po
kilka razy odwiedzają sklepy i oceniają jak szybko ekspedientki podchodzą do
klienta, czy się uśmiechają, czy proponują "sample"... jesli nie, to kierownicy
stoisk mają gorąco w tyłkach.

więc bardzo cię proszę, nie wmawiaj mi naturalności uśmiechu i dobrego
wychowania tam gdzie to jest wymuszane, pliiiizzz

[lucerka]

> więc bardzo cię proszę, nie wmawiaj mi naturalności uśmiechu i
dobrego
> wychowania tam gdzie to jest wymuszane, pliiiizzz

Jasne, ze sa tez sprzedawczynie z wymuszonym usmiechem...ja jednak
dopuszczam do siebie mysl, ze sa one w znakomitej mniejszosci.
Przynajmniej w innych krajach.
Tez mam podobne doswiadczenia jak autorka watku. Nie-Polacy po
prostu maja dobry humor i sie usmiechaja...nie tylko ci, ktorzy
pracuja w uslugach.

[18_lipcowa1]

doral2 napisała:

> to ja jednak wolę żeby ludzie nie uśmiechali się, niż mieli cały
czas
> przyklejony sztuczny uśmiech...i sztuczne, wymuszone "can I help
you?"


a ja wole

[lubie.garfielda]

Tak pozatym, to po prostu macie racje: jesteśmy narodem ponuraków!

Popatrzcie na nasze święta czy to kościelne czy państwowe (chociaż ostatnio te państwowe też są "fetowane" kościelnie).
Zaduma, Powaga, po prostu stypa i pogrzeb!

Nie zgadzam się z Wami.

[zona_mi]

Spotykam bardzo wielu ludzi uśmiechających się (nie zawsze
sztucznie, to inna kategoria uśmiechu), życzliwych i wesołych.
Może zarażam swoją radością po prostu

[mustardseed]

E tam, ja się uśmiecham. Aż mam zmarszczki . I generalnie nie
narzekam na brak uśmiechu. Jesli ktos się nie uśmiecha, to pewnie
nie jest zbyt szcześliwy, takie ma prawo. Albo ma strasznie brzydkie
zęby i się wstydzi
Nieuprzejme ekspedientki to osobny temat - obrażonych unikam.

[cora73]

Fakt, nieuprzejme ekspedientki, urzedniczki to norma. W polsce mam
wrazenie "grzechem" jest miec dobry humor, czy byc poprostu
zadowolonym z zycia. W dobrym tonie jest nadal narzekanie na
wszystko....ze czasy ciezkie, ze kasy malo, ze drozyzna itd

[pola.cocci]

To niestety prawda. Dopuki mieszkalam w PL to tego jakos nie
zauwazalam, ale teraz widze to b. dokladnie i uwazam, ze ludzie,
ktorzy nie tylko nie potrafia sie do innych usmiechnac, ale nawet
odpowiedziec "dzien dobry" sami wpedzaja sie w zly nastoj i wrecz
zniechecaja do tego zeby byc dla niech uprzejmym (mnie zniechecaja
skutecznie) i kolo sie zamyka - wszyscy sa nieuprzejmi, smutni,
obrazeni... Nikt nie pomysli o tym ze jak sam sie usmiechnie to ten
drugi tez bedzie przyjaznie nastawiony i wszystkim bedzie
przyjemniej - chociaz w ten sposob moznaby to "smutne zycie" sobie
rozweselic. BBB. zaluje ze tak w Polsce jest i zycze wszystkim, zeby
to sie zmienilo.

heh zdziwiona ???

[18_lipcowa1]

ja to zauwazylam juz po jakims rocznym pobycie w UK i wlasnie na
wakacjach w PL, urzednicy niemili, panie w sklepach niemile, ludzie
naburmuszeni, zli, zazdrosni. Zawsze tak bylo, ale jak ma sie
porownanie to widac to tym wyrazniej.

W UK urzednicy tez sa srednio kompetentni, panie w sklepie nie
rozrozniaja rozmiarow ale chociaz sie usmiechaja. Nawet jesli
falszywie, ale zawsze.

[miarka71]

Za każdym razem jak czytam takie posty to przypomina mi się Kargul z
Pawlakiem w USA tam tez wszystko było najlepsze, największe..itd

[18_lipcowa1]

miarka71 napisała:

> Za każdym razem jak czytam takie posty to przypomina mi się Kargul
z
> Pawlakiem w USA tam tez wszystko było najlepsze, największe..itd


Nie, nie zrozumialas. Jak mamy zly humor to sie zalimy przyjaciolce,
mamie, mezowi, wyzywamy sie w domu, placzemy, a jak idzie sie do
ludzi to wypada sie zwyczajnie usmiechnac.

[miarka71]

oczywiście masz rację w tym co piszesz, tylko mi akurat chodziło o
to, że duzo osób które wyjechaly do innego kraju nagle zaczyna w
swoim kraju widziec same wady, i ze wszystko tu jest be a tam cacy

[morgen_stern]

Cytatduzo osób które wyjechaly do innego kraju nagle zaczyna w
> swoim kraju widziec same wady, i ze wszystko tu jest be a tam
cacy

Ja długo za granica nie przebywałam, ale trochę sobie pojeździłam i
niestety, ale to się rzuca w oczy. I wcale nie chodzi tu o
zachłyśnięcie się "zagranicą", ale tak po prostu jest, że w takiej
np. Anglii ludzie są generalnie życzliwsi wobec siebie i bardziej
uśmiechnięci.
Wcale tez nie chodzi tu tylko o sztuczne uśmiechy pań ekspedientek,
ale o współpasażerów w autobusach i pociągach, ludzi w kolejkach o i
na ulicach itd. Byłam ostatnio w Londynie po raz trzeci i po raz
trzeci mnie to uderzyło. Przykro mi, ale Polacy mogliby się uczyć od
Angoli życzliwości, uprzejmości, kultury i uśmiechu.

[ally]

> Wcale tez nie chodzi tu tylko o sztuczne uśmiechy pań ekspedientek,
> ale o współpasażerów w autobusach i pociągach, ludzi w kolejkach o i
> na ulicach

no i na klatkach, nie rozumiem, czemu w moim bloku na "dzień dobry" odpowiada co
2. osoba. wynajmowałam mieszkanie we francji oraz w hiszpanii i tam wyglądało to
zupełnie inaczej.

[mamabuly]

Dokładnie o tto chodzi, tutaj zyczliwość widzi się na każdym kroku.
Mówię nie tylko o ekspedientkach w sklepach ale też zswykłych
przechodniach. Ludzie się do siebie uśmiechają, proponują pomoc.
Wczoraj w drodze do samochodu rozerwała mi się torba zakupowa, sześć
osób rzuciło się na pomoc. Mało tego jakiś facet wstrzymał nawet ruch
na parkingu żeby nikt nie rozjechał jabłek których było 2kg. No i
oczywiście każde potoczyło się w inną stronę
O takich gestach myślę, takiej zwykłej bezinteresownej pomocy z
uśmiechem na gębie))
pozdrowionka )

[lola211]

Wczoraj rano idac z psem po gazete do kiosku minelam chlopca, ktory
targał do szkoły makulature.Torba mu upadla i czesc gazet sie
rozsypala.Pomogłam mu je pozbierac.Jako jedyna sposrod przechodniow-
chyba nie w tym kraju sie powinnam urodzic.

Tez mam wrazenie, ze Polska to kraj ponurakow i ludzi wrogo
nastawionych do innych, bywa ze czuje sie jak idiotka probujac
nawiazac pozytywny kontakt z drugim czlowiekiem- ja sie usmiecham, a
on patrzy jak na kosmite.Ale jednoczesnie łapie sie na tym, ze
czesto sama przybieram poze osoby niedostepnej, ze bez kija nie
podchodz.Z kim przystajesz, taki sie stajesz, chciałoby sie rzec.

[18_lipcowa1]

miarka71 napisała:

> oczywiście masz rację w tym co piszesz, tylko mi akurat chodziło o
> to, że duzo osób które wyjechaly do innego kraju nagle zaczyna w
> swoim kraju widziec same wady, i ze wszystko tu jest be a tam
cacy



ta wade widzialam zanim wyjechalam

[semida]

musisz przyjsc do nas nz mięsny.smiechu kupa.powaga

[semida]

aha,dodam,że czasami jestem b zmęczona,wkurzona itp.ale jak widzę sympatyczną"mordkę" albo kogoś ogolnie o milej apaarycji to wymiękam.Żartu u nas takie lecą że masakra.Nawet dla tyc o niemilej aparycji jestem mila i się usmiecham...bo jakos mi samej wtedy się fajniej robi.
gorzej z marudzącymi ponurakami...dla takich tez jestem ponura

[miarka71]

Prowadzimy z meżem firmę handlowo-usługowa i tak padło że ja mam
doczynienia z klientami i powiem szczerze że to wszystko zalezy z
jakim podejściem ludzie przychodza po zakup towaru)Są osoby na
które sie tylko spojrzy i odrazu usmiech sam wskakuje na twarz ale
są niestety tez tacy dla których nie jestem wstanie nawet wymusic
usmiechu i niby powinnam, bo klient nasz pan, ale poprostu nie
daje rady,

[deodyma]

a ja wlasnie gdy mieszkalam jeszcze w Olsztynie i pracowalam w
sklepie, wciaz chodzilam usmiechnieta od ucha do ucha i byli tacy
klienci, ktorzy z tego powodu nazywali mnie CZUBEM no bo jak to?
stac za lada i sie usmiechac? przeciez to chore
pamietam, ze gdy mialam 16 lat i usmiechnelam sie do kobiety, ktora
szla w moja strone, ta odwrocila sie w te pedy i zaczela uciekac
nie wiem, dlaczego tak zareagowala. moze myslala, ze ja jakas
nienormalna jetem i zaraz cos jej zrobie? dzis na codzien wciaz
chodze usmiechnieta i moze dlatego na moj widok ludzie sie
usmiechaja?

[aguskin]

no nie wiem,
ja tego nie zauważyłam,
uśmiechają się do mnie i ja się uśmiecham,
serio i to w Polsce,
sporadycznie zdarza mi się zacięta pani,
ale po chwili i ona się uśmiecha,
niech każdy zacznie od siebie i już ...

[bea.bea]

bo mnie nie spotkałas...ja zawsze zadowolona..

[mamabuly]

ahhaahahahah i tak trzymaj dziewczyno!!!! ))

[ma_dre]

no a ja podczas mojego ostatniego pobytu w kraju poczynilam odmienne
spostrzezenia! Zauwazylam, ze owszem, ludzie bardziej na luzie, usmiechaja sie,
zartuja... a raczej odpowiadaja pozytywnie i wcale nie wymuszenie na moj usmiech
i zarty. Nareszcie po latach frustracji na nowo zaczynam dobrze sie czuc w kraju!

Zwykle jestem osobą uśmiechniętą

[truskawki_trzy]

I ludzie zawsze się dziwili, że ja mam jakieś problemy: "Pani zawsze taka
uśmiechnięta!" Mam też koleżankę, która zawsze dużo i głośno się śmiała.
Nazywaliśmy ją chichotką. I ja i ona miałyśmy depresję.... O jej chorobie
dowiedziałam się później i też trudno mi było uwierzyć w to, ze tak uśmiechnięta
osoba jest wewnętrznie załamana.
Czasem więc uśmiech uśmiechowi nierówny!