Marzy mi się własna firma...

[montechristo4]

Tak mnie naszło Mam dość pracy pod dyktando i poleceń durnej
szefowej. Rozgrywek biurowych, plot, czekania, aż ktoś na "górze"
łaskawie podejmie decyzję, przestojów w pracy, kiedy wyć mi się chce
z nudów i takich dni, kiedy nie wiem, w co mam ręce włożyć. Pracy
zespołowej, która u mnie wygląda w ten sposób, że dwie osoby zap...,
a pozostałe trzy leżą do góry wentylem. Pójść z tym do dyrekcji nie
można, bo przecież na koleżanki się nie donosi.

Ostatnio przez jakiś czas byłam w domu, musiałam odebrać godziny
nadliczbowe i było cudownie. Robiłam jakieś tam analizy, ustaliłam
sobie czas "pracy". Obiad się gotował za plecami, a ja siedziałam
przy komputerze.
Marzy mi się firma, mogłabym spokojnie pracować w domu. Wiem, że nie
rzucicie się na mnie z pomysłami, co mogłabym robić, tak sobie tylko
chciałam pogadać

Pozdrawiam, Monte

[iwonka50]

Ja mam podobne przemyślenia. Obecnie jestem na wychowawczym i jak sobie
przypomnę pracę to... mi się nie chcę wracać. Jestem biologiem i w moim mieście
trudno znaleźć coś w zawodzie, tylko nauczyciel ale też po znajomościach. Mam
uzdolnienia artystyczne ale żadnej szkoły w tym kierunku. Na naukę niby nie jest
za późno ale mam już 34 lata więc nie wiem, czy już nie za późno jednak w moim
przypadku?
Pozdrawiam mamy.

[miacasa]

A więc mam taką "firmę" obiad gotuje mi się, no nie za plecami, tylko w kuchni,
w salonie na kanapie śpi moje chore dziecko, które nie mogło pójść do
przedszkola, siedzę sobie przed kompem tak 7 dni w tygodniu po 8-12 godzin. W
tzw. międzyczasie smażę kotlety, wstawiam pranie, prasuję po nocach, zasypiam o
1-2 w nocy i tak marzy mi się czasami by wyskoczyć na 8 godzin na etat,
odpocząć? Trawa u sąsiada zawsze zieleńsza

[montechristo4]

minusów na pewno jest sporo, ale na pewno "gul" Ci nie rośnie, kiedy
widzisz, że pozostali współpracownicy niewiele robią, a Ty musisz.
Poza tym - kiedy dziecko chore, nie kombinujesz, czy lepiej
teściowa, czy może jakaś sąsiadka, bo nie możesz iśc na zwolnienie.

[miacasa]

Tu masz świętą rację, tym bardziej, że moja mama i teściowa już nie żyją a
sąsiadki i znajome same pracują. Moja firma powstała z braku możliwości
zapewnienia opieki moim małym, często chorującym dzieciom i jest najlepszym
rozwiązaniem, jakie na tym etapie życia mogłam brać pod uwagę.

[kaira]

Mi się też marzy. Mam 34 lata i podjęłam decyzję o
przekwalifikowaniu się, a raczej o dokształceniu. Od grudnia
zaczynam roczny kurs, który da mi wiedzę praktyczną. Myślałam o
studiach podyplomowych, ale obawiam się wiedzy akademickiej, a mi
potrzeba praktycznej. Nie podejmuję pochopnych decyzji. Obecna praca
mnie nie satysfakcjonuje, wręcz nudzi i by nie zwariować (o
uwstecznianiu nie wspominając) muszę coś zmienić. Od marzeń
przeszłam do realizacji. Czy się uda? Nic chwilowo oprócz kasy na
kurs i swojego czasu nie ryzykuję. Ale patrząc na męża, który
prowadzi swoją firmę zazdroszczę mu pasji, ale też widzę ile czasu
pracuje. To mnie jednak z lekka hamuje, gdyż jest jeszcze Syn i ON
jest najważniejszy.

[osa551]

Też mi się marzy tyle tylko, że mąż ma własną firmę i nie chcę wystawiać rodziny
na podwójne ryzyko (tzn dwoje rodziców nie na etacie), bo mam dobrze płatną
pracę na etacie. Poza tym, ja chyba mam mniej stresu z szefem i kolegami z pracy
niż mój mąż z klientami.

Tak sobie pomyślałam, że kiedyś jak mnie zwolnią, to bez gadania sobie zacznę
własną działalność (w moim zawodzie mogę robić i etat i konsulting bez
konieczności przekwalifikowania). Tyle tylko, że jakoś już parę lat minęło a
nikt się nie spieszy, żeby mnie zwolnić.