denerwuja mnie rodzice, ktorzy

[fajka7]

A mnie tylko jedni rodzice denerwuja - Twoi. Bo wychowali taka
wscibska, pyskata zolze pchajaca sie, gdzie jej nikt o zdanie nie
pyta Dziwna jestes, jakas taka nieszczesliwa.

[kali_pso]

> - ktorzy w takim systemie jak powyzej twierdza, ze oprocz jednego
> dziecka chca tez miec drugie



Mnie dziwi to, że Ciebie z kolei to dziwiP

Jeśli komuś dziecko tak naprawdę wychowują dziadkowie czy nianie,
potrafi spędzać czas bez obciążeń emocjonalnych z dala od dziecka w
weekend, wakacje itp., nie doznaje cierpien młodego Wertera na samą
myśl o kilkugodzinnej czy kilkudniowej rozłące, dziecko jest mało
problematyczne, to generalnie dlaczego ma niechcieć drugiego?P

Mogłabyś to wytłumaczyć?

[alesio23]

ja wyjeżdżam na wakację sama z mężem, wyjeżdżamy też razem w
trójkę. Zabawy w piaskownicy też mnie nudzą. I co z tego?

[kali_pso]

ja wyjeżdżam na wakację sama z mężem, wyjeżdżamy też razem w
trójkę


Jeśli to pytanie do mnie- to nic w tym złego, to jest zwyczajne
zachowanie zdrowej równowagi, o które chodzi chyba autorce wątku.

[alesio23]

Wyjeżdżamy na wakacje z mężem sami i z mała też, ale potem. A w
piaskownicy bawić się nie lubię. I co?

[alesio23]

zdublowałam się. Mózg mi wysiada

[alesio23]

A poza tym cholerka nie macie z dziecinstwa żadnych wspomnień z
wakacji z dziadkami? Ja wyjeżdżałam z nimi co roku. Najpierw
jeździliśmy w góry, potem za granicę i zwiedziłam z nimi pół
Europy. I dlaczego teraz moje dziecko miałoby z nimi nie jeździć?
Sami chca ją zabierać, ja im tego nie proponowałam.

[wilma1970]

A ja nie po to natrzaskałam tyle dzieci, żeby się nimi teraz zajmować!

[alesio23]

Acha i jeszcze jedno. Jak od czasu do czasu chcemy wyjść z
małżonkiem do kina czy na kolację to też z małą ktoś zostaje. Ona
to lubi, bo jest ze mną ciśgle w domu, to dla niej też urozmaicenie.

[kali_pso]

Ojej, zaraz napiszesz, że jak wychodzisz do sklepu to też ją z kimś
zostawiaszp
No pod wrażeniem jestem Twojej odpowiedzialności..ale zdaje się,
że nie chwytasz sedna sprawy- tutaj nie chodzi o zdrowe relacje w
rodzinie, czyli spędzamy czas z dzieckiem, ale dla własnego dobra
psychicznego czasami musimy pobyć sami, tylko o sytuacje kiedy
rodzice na siłę udowadniają sobie i otoczeniu, że dziecko w ich
życiu niczego nie jest w stanie zmienić, bo przeciez świat istnieje
po to, aby się nim zaopiekować i im ulżyć w niedoli bycia rodzicem.

ale mi długie wyszło

[mathiola]

Wiesz co, mam mieszane uczucia. Chciałabym ci przytaknąć, ale chciałabym też cię
skrytykować.Nie wiem od czego zacząć
Może zacznę od tego, że ostatnie 3 lata były dla mnie bardzo, ale to bardzo
ciężkie. Ciąża bliźniacza, zagrożona, 5 tygodni w szpitalu, z czego 2 na
patologii, a 3 na oddziale noworodkowym z wcześniakami. Było co było, ale nie
było lekko. Ja twarda jestem i to bardzo, ale jak sobie teraz wspomnę, to słowo
daję, nie wiem, skąd brałam siły. Po powrocie do domu borykanie się z
bliźniakami wcześniakami - czyli nie dość że bliźniaki, to jeszcze cały sztab
lekarzy specjalistów, wizyty kontrolne, badania, rehabilitacje.... i ja z tym
wszystkim sama, bo męża mam dochodzącego, bardzo dużo pracuje. Mam na miejscu
rodzinę, ale tak jestem skonstruowana, że nie lubię ich obciążać. Jakoś to
wszystko ciągnęłam, nawet zaskakująco dobrze dla postronnych. W tym wszystkim
był jeszcze starszak - 4-latek wtedy, którym musiałam zająć się na tyle, żeby
nie odczuł bardzo rewolucji jaką mu niechcący zafundowaliśmy
Dla swoich dzieci zrobiłabym wszystko. Przestałam pracować, żeby z nimi być,
żeby je wychowywać, żeby zapewnić im dom, opiekę, żeby widzieć ich pierwszy krok
i żeby nauczyć ich korzystania z nocnika, pierwszych literek, kolorów,
miłości..... i takie tam.
Ale im bardziej są samodzielne, tym częściej nie ma mnie w domu. Muszę
odreagować tą orkę, jaką przeszłam. Na szczęście mam obok siebie wspaniałego
człowieka, który mi to umożliwia, mam też dziadków, którzy zajmują się moimi
dziećmi z troską i bez wstrętów. A ja zaczynam żyć. I tak - jak najbardziej
zostawiam swoje dzieci na weekend, żeby pobyć sama ze sobą (znaczy się z
koleżankami). I upijamy się i szalejemy! Ja tego potrzebuję, bo dałam z siebie
tyle, że przestałam być sobą. Dzieci są wypieszczone, wykochane, ale ja nadal
potrzebuje być sobą.
Natomiast mam niedaleko od siebie przykład dziecka opuszczonego: obydwoje
rodzice pracują, ale pracują bo chcą, bo kariera, bo pieniądze...... i ten
biedny dzieciak jest ciągle sam. Wraca do domu i szwęda się po podwórku,
rozpalając np. ognisko i wrzucając doń co się da. Rodzice wracają późnym
wieczorem, nie ma kto z nim odrobić lekcji, nie ma kto mu objaśniać świata, nie
ma kto go kochać..... bo nie ma czasu.
Dlatego tak sobie myślę, że w jeden worek wrzuciłaś zbyt dużo. Złoty środek
potrzebny. Rodzic ma być człowiekiem, ale musi tez pamiętać, że ponosi
odpowiedzialność za życie które powołał na świat. Uffff....... To tyle

[alesio23]

Rodzic ma być człowiekiem, ale musi tez pamiętać, że ponosi
> odpowiedzialność za życie które powołał na świat.

Fajnie to ujęłaś, choć ja napisałabym tak:
Rodzić musi pamiętać, że ponosi odpowiedzialność za życie które
powołał na świat, ale ma też być człowiekiem.

[niuska77]

mathiola napisała:

> Wiesz co, mam mieszane uczucia....

Piekny post.
Nie wiem jednak czy przesledzilas cala dyskusje.

Ja tez czasem odreagowuje ale jak piszesz - dla mojego dziecka
zrobilabym wszystko. Kocham dziecko jak nikogo na swiecie (a ogolnie
dzieci nie lubie )
Widze jak rosnie, jak jest madre i daje tyle radosci, ze szok - w
zyciu bym nie uwierzyla (zreszta nie wierzylam).

Ja pisze o sytuacji z drugiej czesci Twojej wypowiedzi. O
skrajnosci. Dzieci nie sa 'wykochane i wypieszczone' i wlasciwie nie
wiem 'czym' sa w zyciu takich ludzi.
Jesli ktos chce robic kariere - super - tacy tez musza byc na
swiecie (tylko po co przy tym dziecko). Jesli juz koniecznie chca
dziecko i moga zapewnic dziecku najlepsza opiekunke na swiecie -
super (moze nic sie nie rozsypie w emocjach jesli sie to wszystko
dobrze zaplanuje) ale czemu te pare minut, w ktorych moga pobyc z
wlasnym dzieckiem ich denerwuje (bo dzieciak marudzi, cos tam od
nich chce a oni chcieliby miec spokoj po pracy)...

No i przypuszczono atak krytyki - bo zwyczajnie nie podoba mi sie
takie podejscie.
Z punktu widzenia dziecka najwazniejsza jest milosc (a nie
odpowiednia pielegnacja czy zasobnosc portfela rodzicow lub ich
tytuly naukowe). Milosci nie dostarczy sie na odleglosc ani za
pomoca opiekunow czy dziadkow - TEJ milosci > rodzicielskiej.

I wlasnie o tej odpowiedzialnosci mialo byc a wg mnie ilosc czasu,
spedzanego z dzieckiem ma niebagatelne znaczenie.

[mathiola]

oczywiście nie prześledziłam
Ale generalnie zgadzam się z tym, że mając dziecko trzeba mieć świadomość, że...
ma się dziecko. Niektórzy jakoś tego nie kumają. dziecko, jak dziecko, babcia
nakarmi, niania zabawi.... Z tym się nie zgadzam również. Dziecko to obowiązki.

[id.kulka]

niuska77 napisała:

> Ja pisze o sytuacji z drugiej czesci Twojej wypowiedzi. O
> skrajnosci. Dzieci nie sa 'wykochane i wypieszczone' i wlasciwie
nie
> wiem 'czym' sa w zyciu takich ludzi.

Tylko widzisz.. z Twojej pierwszej wypowiedzi nijak nie wychodzi ta
skrajność. Wychodzi krytyka ludzi, którzy nie lubią chodzić do
piaskownicy, nie przebierają nóżkami z radości na myśl o nauce
nocnikowania dziecka i chcą wyjechać bez niego na wakacje. Zatem nie
dziw się, że spotkałaś się z taką, a nie inną reakcją

[brittas]

w takim razie chyba nie potrafisz czytac ze zrozumieniem. w moim mniemaniu
pierwszy post wyraził to dośc jasno...

narzekanie -Polaków sport narodowy

[e.mama.s]

nie mam czasu przeczytać wszystkich wypowiedzi. W odpowiedzi na
twoją. Każdy człowiek ma inną potrzebę wolności, ten kto ma dużą,
tak właśnie się zachowuje, pojawienie się dziecka ogranicza ich i
mimo, że bardzo kochają dziecko czegoś im brakuje. Dlatego nie
wszyscy wytzymaliby np 9 lat na wychowawczym, jak moja znajoma
siedząc z dzieckiem w domu. Ja niestety należe do tej grupy.
Inna sprawa lenistwo...
A co ma powiedzieć przedszkolanka, która caly dzień ma grupe 3-4
latkow a po pracy własne - można się przekręcić od nadmiaru słodyczy.

narzekanie,plotkowanie,wscibstwo- sport narodowy

[cafe_tee]

Do narzekania -dodam to co na górze.

Mnie bardziej denerwują "matki-polki-kwoki" - a właściwie kokochy. Które siedzą
godzinami na ławeczkach pod blokiem, w parku, na placu zabaw - i oceniają,
wystawiają opinie, plotkują - przepraszam - one nazywają to "wymiana zdań".
Zatem, siedzą te kwoki na tych ławkach i - pierdzielą takie farmazony - jak
założycielka wątku - bo innych problemów nie mają.
Zamiast cieszyć się, że dziecko jest zdrowe, ma nóżki i rączki - mówi pierwsze
"be", albo składa literki, mówi wierszyki, że jeszcze nikogo nie zbluzgało, albo
już to zrobiło - siedzi taka kwoka/kokocha i wydaje opinie - ze zły i
denerwujący rodzic to taki - który podrzuca dziecko, nie jeździ z nim na
wczasy,a zła matka to taka która nie karmi piersią itp duperszmity.
Skąd się biorą takie dywagacje na forach? Z nudów? z chęci dowartościowania się?
z kompleksów? z nieszczęśliwego życia?
Ja chciałabym tylu rzeczy jeszcze się nauczyć, zobaczyć, poznać, doświadczyć,
tylu rzeczy jeszcze w życiu zasmakować - że nie w głowie mi zakładać wątki -
"jak mnie denerwuje coś tam".
A taka kwoka co.... siedzi w domu lub na tej ławeczce i patrzy. Patrzy oczami.
Patrzy i w głowie jej się nudzi - więc, po powrocie do domu - kiedy dziecię
legnie - zamiast wejść na forum i podzielić się PRZYDATNYM doświadczeniem
życiowym - opowiada farmazony, jak stara baba ze wsi Kruszewniki Małe, albo inne
Kacze Doły.
Ten wątek to rodzaj wiejskich plotów. Siedzieć i pisać jacy to inni rodzice źli
- a jaka ja wspaniała kokocha.
W myśl starego przysłowia:
- "cudze pod lasem, a swojego pod nosem się nie widzi."
p.s
Jest też odmiana dla kokoszek religijno-plotkujących -krzyżem w kościele leżących :
-A dlaczego widzisz drzazgę w oku brata swego, a belki w oku własnym nie
dostrzegasz?

brawo cafe_tee i mathiola

[wimperga]

napisałabym coś więcej ale i tak zbyt dużo czasu poświęcam forum - kosztem i
dzieci i pracy zawodowej.

Amen!

[gaskama]

Bardo trafne i cenne uwagi. Czy możesz się częściej udzielać na
forum??? Piszę serio, to nie ironia.

[mondovi]

Mam 30 lat i 2,5 letniego syna. Nastoletnią matką nie byłam zatem. Jestem w domu
z synem, jego tata pracuje do wieczora, w mieście, w którym mieszkamy nie mamy
żadnej rodziny, więc całymi dniami to ja się nim zajmuję. I wiesz co? w zeszłe
wakacje wyjechaliśmy sami na 4 dni... I wiesz co? świat się nie zawalił, a dla
mnie to był jak łyk świeżego powietrza. Po dwóch latach móc myśleć w liczbie
pojedynczej... Ale teraz uważaj, bo ... ZNOWU TO ZROBIĘ i co więcej, są chwile,
w których nie mogę się tego doczekać.

[aurinko]

A mnie denerwują osoby, które nie potrafią uszanować decyzji, potrzeb i sposobu
na życie innych ludzi.

[sloooneczko]

Też nie popieram takich zachowan, ale trudno mówic aby mnie
denerwowali.
Oczywiście wyłączam sytuacje kiedy trzeba zostawic z kims dziecko,
bo nie ma innego wyjścia i już.
Ba, nawet usłyszałam kiedys od pewnej mamusi, że ja nienormalna
jestem, że zamierzam zostac w domu z dzieckiem, a nie oddaję go do
żłobka w wieku 6 miesięcy, bo na aspołeczne dziecko mi wyrośnie,
któremu trudno się będzie w życiu wśród ludzi odnaleźc.

[alesio23]

Ale dlaczego jest przyzwolenie społeczne(?) na zostawianie z kimś
dziecka TYLKO wtedy kiedy TZREBA gdzieś wyjść, coś załatwić. Nie
wiem jak to jest u was, ale moi znajomi czy rodzina czasami
poprostu chcą zostać z Młodą i pytają sie czy nie chcemy sobie
wyjśc do kina czy cos.

[sloooneczko]

alesio, może źle się wyraziłam.Jesli musisz, czy zwyczajnie babcia,
ciocia chciałyby posiedziec z maluchem, a Wy pójdziecie sobie do
kina- ok i nic w tym złego.Nie rozumiem jednak jak rodzice pozbywają
się ( i tak to trzeba nazwac ) dziecka i balują ile wlezie.Nie
umiałabym planowac wakacji bez malucha-byłoby przykro ją zostawic,
jest częścią naszej rodziny.

[muszelka_83]

raz w miesiacu wychodzimy bez dziecka, raz w roku na tydzień
wyjeżdżamy bez dziecka - nie widze w tym nic złego - jesteśmy nie
tylko rodzicami, ale też małżeństwem

ale w sytuacji kiedy ktoś baluje non stop i tylko kombinuje jakby tu
się dziecka pozbyć z domu no to coś nie halo jest

[elske]

Kazdy inaczej odebral to ,co napisala niuska77.Jedna nie widzi nic zlego w tym
ze od czasu do czasu zotawi u dziadkow dziecko na weekend,a dla innej jest
rzecza normalna ze pojedzie na wakacje tylko z mezem.W punktach,ktore napisala
niuska,kazda znalazla cos,co pasuje do jej sposobu wychowania dziecka.

Ja po przeczytaniu pierwszego postu wyobrazilam sobie jakas powiedzmy pania
Basie,ktora majac 1 dziecko:w kazdy weekend zostawia je u dziadkow,bo musi od
dziecka odpoczac,w kazde wakacje wyjezdza tylko z mezem bo musza odpoczac.Kiedy
po pracy wracaja do domu,dziecko ich denerwuje,bo oni chca odpoczac,a tutaj
dziecko czegos chce i marudzi.

Tutaj juz byl watek o dzieciach,ktore rodzone sa dla dziadkow,bo mama nie ma
czasu na wychowanie swojego dziecka czesto juz nastepna ciaze planuje,bo fajny
jest model rodziny 2+2.

I taka pani Basia ma wiele wspolnego z taka mama z tamtego watku.Roznica tylko
taka,ze tutaj dziecko na noc u rodzicow zostaje,a tam rodzice dziecko w weekend
odwiedzali (jak mieli czas oczywiscie).

A mnie denerwują ludzie

[sir.vimes]

nazywający weekendowe nocowanie dziecka u babci czy cioci "upychaniem gdzie
popadnie".

Dom ukochanej babci to "gdzie popadnie"?

[liwilla1]

vimes, mnie dodatkowo wkrewiaja ostro babska, co to innych oceniaja podlug
swoich nieskazitelnych obyczajow. nie kazdy rodzi sie idealnym rodzicem, nie
kazdy potrafi bawic sie z dzieckiem i rozumiem, gdy po prostu tego nie lubi.
swiat bylby piekny, gdyby wszyscy z gory wiedzieli, do czego maja powolanie, a
do czego nie.

kokocha tez czlowiek i prawa swoje ma :)

[niuska77]

Nadal zastanawiajacy jest dla mnie poziom agresji niektorych
wypowiedzi i bezposrednie ataki na mnie jako na matke-polke-kwoke
(czy jakos tak).

co do wycieczek personalnych i przyklejania mi roznych etykietek -
niektore z Pan przejawiaja zachowania 'moherowych beretow', gdzie
sloweczko krytyki ojca Rydzyka konczy sie napadami oblednego szalu.

Niestety - kwoka - tez czlowiek i prawo do swojego zdania ma czy sie
to komus podoba czy nie.
Niezaleznie od ilosci halasu - nikt nie przekonal mnie jeszcze, ze
moznaby na sprawe NOTORYCZNEGO unikania kontaktu z wlasnym dzieckiem
jakos przychylnie spojrzec.

Po raz kolejny powtorze, ze dopieszczenie wlasnego ego uwazam za
rownie istotne - poniewaz pozwala to na zachowanie rownowagi i
zdrowia psychicznego ALE bezustanne organizowanie swiata wylacznie
na swoje potrzeby, w sytuacji gdy jest sie rodzicem nie uzyskuje
mojego poparcia.

Rozumiem tez, ze nie wszystkie Panie ktore zabraly glos w dyskusji
byly w stanie przesledzic tresc wszystkich wypowiedzi bo zrobilo sie
tego sporo i nawet ja sama moglam cos przeoczyc -
stad 'dezapropata' - wyrazona na rozne sposoby.

I tak jak nie szanuje takiej postawy rodzicow (i w glowie mi sie
pewne rzeczy nie zmiescily) tak SZANUJE wasze prawo do wlasnego
zdania w temacie - choc jak wspomnialam > agresji nie rozumiem.

Tymczasem jako matka-kokocha wracam do kurnika, podopieszczac moje
piskle ukochane i zadbac o moje gniazdko poniewaz poswiecilam temu
watkowi sporo z wczorajszego dnia - tytulem 'rozerwania sie' i
oderwania glowy od wszystkiego co mnie na co dzien otacza i
dzisiejszy dzien bylby juz przesada.

Na tym ko ko ko koncze i pozdrawiam

"kokocha tez czlowiek i prawa swoje ma "

[cafe_tee]

W pełni Cię popieram.
Miast siedzieć tutaj lub na ławeczce pod blokiem, wścibiać nos w nieswoje
sprawy, plotkować i obgadywać życie innych, wtrącać się również w nieswoje
sprawy - zajmij się czymś pożytecznym
Każda kokocha ma swoją grzędę, kurnik i pisklaki. I to jak je wychowuje - to
jest jej PRYWATNA sprawa. Dopóki dziecku nie dzieje się krzywda. A krzywda
dzieje się wtedy, kiedy dziecko jest bite, głodne, brudne, maltretowane lub
zostawione, gdzieś na ulicy, samo w mieszkaniu- na pastwę losu.
Wtedy, kiedy dziecię jest pod opieką dziadków, którzy je rozpieszczają do granic
możliwości lub pod opieką opiekunki, która umili mu czas - wtedy nie dzieje mu
się krzywda.
A to, kto, gdzie, kiedy, z kim i dlaczego - to jest nie Twoja, a każdego
człowieka prywatna sprawa (że się powtórzę)i święte prawo do intymności.
Nie Tobie oceniać.

p.s.
"kokocha tez czlowiek i prawa swoje ma " - zapamiętaj to, co napisałaś
Każdy człowiek ma prawo - do życia, jakie mu odpowiada. Prawo do prywatności.
Prawo do postępowania tak, jak uważa za stosowne.

[niuska77]

cafe_tee napisała:
Dopóki dziecku nie dzieje się krzywda. A krzywda dzieje się wtedy,
kiedy dziecko jest bite, głodne, brudne, maltretowane lub
zostawione, gdzieś na ulicy, samo w mieszkaniu- na pastwę losu.
> Wtedy, kiedy dziecię jest pod opieką dziadków, którzy je
rozpieszczają do granic możliwości lub pod opieką opiekunki, która
umili mu czas - wtedy nie dzieje mu się krzywda.


To jesli naprawde wierzysz w to co napisalas - to ja wiecej pytan
nie mam...
Parafrazujac dziecko, ktore jest:
- bite
- glodne
- brudne
- maltretowane
- zostawione samo na ulicy
- zostawione na pastwe losu

to dziecko krzywdzone.
No to cool - wiecej krzywd nie pamietam i moje Mile Panie - jesli
tylko niniejsze punkty NIE maja miejsca to jest juz przeslanka, ze
dziecko krzywdzone NIE JEST i jest mu dobrze.

To bardzo upraszcza sprawe I tu znowu na to ne wpadlam!

Gdyby rodzic-alkoholik (dla przykladu) mogl uprawiac swoje prywatne
sprawy w sposob jaki sobie upodobal, nie baczac zupelnie na nic bo
nie wypada tego oceniac innym - no patrz jaki piekny bylby swiat
To przeciez prywatna sprawa ile ktos pije (a spytaj alkoholika czy
jego zdaniem jest alkoholikiem).
Na Twoj argument, ze nie mozna tego przyrownac (np. pogoni za
pieniedzmi, kariera czy rozrywkami do alkoholizmu) - odpowiem, ze
przeciez wiadomo, ze sa rozne rodzaje alkoholizmu Niektorzy tak
tylko troszke popijaja, inni ciut mocniej - przeciez nie wolno tego
sprowadzac do wspolnego mianownika! takie troszke sie nie liczy
prawda?
I faktycznie dziecko takiego nalogowca (obojetnie jaki bylby to
nalog) wychowywane tylko przez kochajacych go ponad wszystko
dziadkow ma udane zycie. A na dzien matki do przedszkola przyjdzie
babcia bo co to dziecku za roznica A inne dzieciaki nigdy go nie
zapytaja co jest grane....
Co mu za roznica kto okazuje mu milosc i troske - wazne, ze ktos
taki jest na swiecie.... taaak...

[cafe_tee]

Nie demonizuj pewnych rzeczy.
To co napisałam - jest przykładem. W sensu stricto tego znaczenia. A Ty
sprowadziłaś wszystko do tragedii na miarę Titanica.
Nie rozumiem - porównania z alkoholizmem? chyba zamotałaś się troszkę? chciałaś
poplotkować znowu?
Alkoholizm bowiem jest ciężką chorobą, nie ma odmian ani rodzajów, jak
powszechnie się uważa - i nie jego miejsce w tym wątku? A jeśli już wspomniałaś
przy okazji o dziadkach - to sądzę, że lepiej dziecku będzie u dziadków niż u
chlających rodziców? którzy nawet nie pamiętają, kiedy spłodzili owe dziecię i
czy w ogóle je posiadają. Poza tym - jeżeli dziecko chowa się u dziadków -
którzy mu zapewniają opiekę, pożywienie, wychowanie, miłość, radosne święta
itp., to nie Tobie, znowu wścibiać tam noska albo liczyć
butelki u rodziców. Jeżeli ktoś wybiera taką drogę a nie inną - jeżeli ktoś
postanawia "tak" przeżyć własne życie -to nie Tobie i mnie to oceniać. Mogę się
z tym nie godzić, może mi się to nie podobać - ale to nie moje życie, pieniądze
i butelki. Każdy ma swoje życie i podąża drogą jaką sobie obrał.
Jedni robią sobie silikonowe biusty i czują się z tym dobrze, drudzy sprzedają
swoje ciało za ciężkie pieniądze, a inni chlają do oporu i zapijają się na
śmierć (znowu przykład -> pierwszy lepszy )

A przykład z krzywdą - powtarzam - to tylko przykład. Ot, rzucony pierwszy z
brzegu, bez starannego doboru słów i wyrażeń .Nie staraj się dopatrywać w nim
drugiego dnia - jak domorosły psycholog, bo Ci to nie wychodzi.
Nigdzie nie napisałam, że w "coś " wierzę, i nie zarzekałam się na Boga - zatem
nie wkładaj w moje słowa - swoich słów lub nie siej dywagacji typu :
> "To jesli naprawde wierzysz w to co napisalas - to ja wiecej pytan
> nie mam."

Życie jest okrutne, podłe i nikczemne. Nie idziemy przez nie trzymając się za
rękę, z twarzami skierowanymi w zachód słońca , a obok nie biegnie jednorożec.
Nic nie jest czarne ani białe. Nic nie jest proste ani jasne.
Nie można wystawiać ocen, na podstawie własnych prymitywnych obserwacji, gdyż
nie jesteśmy świadomi jakie głupoty i błędy przyjdzie nam popełniać w
przyszłości. A nie wierzę, że znajdzie się choćby jedna osoba, która w życiu
swym marnym nie popełniła żadnego błędu - o którym wstydzi się mówić, albo
wstydzi się go nawet wspominać, lub ma to w nosie - ale ma jakiś tam mały
grzeszek na sumieniu. Tacy jesteśmy. Niedoskonali. Całe życie uczymy się na
błędach, jak nie swoich to na cudzych.
A jak ogólnie wiadomo - najgłośniej krzyczą ci, którzy maja ich najwięcej na
swoim koncie. Tak jakby chcieli własne sprawki pomniejszyć - cudze
wytykając.Możesz zaprzeczać

Kiedy już przebrnęłyśmy przez wszystkie katastrofy świata, włącznie z
alkoholizmem, biciem, ciemnogrodem, zafascynowaniem niestworzonymi historyjkami,
tanimi sensacjami i spiskowymi teoriami w połączeniu z naturalną zdolnością do
plotkowania ( )
Pozwól, że się powtórzę - jak babcia Stasia, co ją Alzheimer odwiedził:
- nie Tobie oceniać.

pozdrawiam bardzo serdecznie - idę przytulić się do mojego niewścibskiego męża.

[niuska77]

Dla Twojej wiadomosci dziecko musi:
- zostac zarejestrowane
- otrzymac okreslona ilosc szczepien
- otrzymac conajmniej podstawowa edukacje

To obowiazek Ustawowy i niezalezny od tego jak bardzo rodzice czy
opiekunowie chca zachowac owa PRYWATNOSC, ktorej tak bronisz (bo
inaczej ktos zapuka do Twoich drzwi).
Nie wspomninajac o poszanowaniu godnosci czlowieka, ktora to
zapisana jest w konstytucji (ale fakt: konstytucja nie wspomina czy
godnosc malego czlowieka mialaby stac ponad godnoscia duzego - stad
mozliwy punkt dla Ciebie Nie wspomina takze ani slowa o milosci i
trosce rodzicielskiej).

Nie chce mi sie zatem rozpisywac dlaczego nasze zycie nie jest tak
do konca prywatna sprawa oraz, ze oceniac i wyrazac opinie (nawet
potepienie) moze kazdy a dzieki niektorym wscibskim wsiowym babom
okazalo sie pare razy, ze odkryto pewne patologie rodzinne o ktorych
glosno w mediach (i nawet powszechne oburzenie wzbudzily).

Zatem NIE demonizujac - nie zestwiam tych sytuacji jako takich.
Chcialam Ci zobrazowac jedynie, ze dla dziecka nie ma znaczenia z
jakiego powodu nie ma rodzica przy nim - grunt, ze nie ma.
I nawet jesli rodzice zgineli w wypadku - dziecku tez nie zyje sie
latwo u boku najkochanszych dziadkow.

Na koniec: to ze maz zdradza zone wcale przeciez nie oznacza, ze jej
nie kocha - tylko dlaczego nie jest fajnie?

A Ty wierz w co chcesz w okowach swojej prywatnosci.
W niniejszej materii wyrazilam juz zdanie.
Amen

I na koniec

[niuska77]

Alez jestem niekonsekwentna... ile moze byc tych koncow?

W przyszlosci pamietaj, ze jak ktos z Twojego otoczenia (znajomi,
maz, dzieci) dopuszcza sie karygodnych zaniedban (tudziez innych
niezbyt chwalebnych wystepkow) - to ich prywatna droga i boze bron
tam nochal wtykac.
Jesli dziecie Twe popadnie w jakikolwiek nalog - ani sie waz
ingerowac bo pogwalcisz swoje wlasne swiete zasady !!!
Uprzedz grono pedagogiczne, ze opiniowanie Twojej pociechy jest
surowo wzbronione bo kazdy kreuje sie samodzielnie i jest to
wylacznie jego prywatna sprawa.

Niech kazdy robi to co lubi
To jednak zachod i jednorozec... Bajecznie...

Ja rowniez pozdrawiam Ciebie serdecznie i niech Ci ziemia lekka
bedzie

[frogger.1]

moim zdaniem skoro ci to przeszkadza to najwidoczniej masz niewlasciwych
znajomych.generalnie cala twoja wypowiedz brzmi glupio i prowokacyjnie.jesli
chodzilo ci o wywolanie dyskusji,to efekt murowany jak widac,ale po co?dla tych
sikow do nocnika?jak juz wzniecac pozary to z rozmachem i dymem

[liwilla1]

a mnie nie denerwuja. mnie smiesza. i standardowo wspUlczuje ich dzieciĄ.

Denerwuja mnie rodzice, którzy...

[feniks_z_popiolu]

...mając kilkuletnie dzieci zachowują się tak:
- jakby zjedli wszystkie rozumy
- jakby mieli jedyny niezawodny patent na kształtowanie człowieka
- jakby mieli przebogate, wszechstronne doświadczenie życiowe
Amen

[asia_i_p]

Może okres niemowlęcy i przedszkolny jest dla nich trudny? Może są
lepsi w kontaktach z już mówiącymi dziećmi, w chodzeniu z dzieckiem
do muzeum a nie na plac zabaw i do teatru a nie na rytmikę? Nie
twierdzę, że to dobrze, bo mogą stracić kontakt z dzieckiem i
później już go nie znaleźć (zwłaszcza jeśli rzeczywiście upychają
dziecko w k a ż d y weekend, a nie na przykład raz w miesiącu, i
wyjeżdżają bez dziecka zawsze, a nie raz w roku), ale też
niekoniecznie oznacza to, że są psychopatami.

[franczii]

Mnie nie denerwuja tacy rodzice, ale nie miesci mi sie w glowie opisane
postepowanie. I nie rozumiem obrony tego postepowania w wypowiedziach niektorych
mam. Nie widze nic zlego w tym, ze od czasu do czasu spedzi sie weekend lub
wieczor bez dzieci jesli jest taka mozliwosc. ale nie wyobrazam sobie
nagminnego pozbywania sie dziecka i spedzania kazdej wolnej chwili osobno. Sama
jestem z tego gatunku, ze caly czas z dziecmi po czesci z braku rodziny na
miejscu po czesci z niecheci do zostawiania dzieci komus innemu. Pewnie gdybym
babcia byla pod reka to troche inaczej by to wygladalo ale generalnie jestem
zdania, ze jakoscia wszystkiego sie nie nadrobi i zgadzam sie z kims, kto
napisal, ze bez odpowiedniej ilosci o jakosci w ogole nie moze byc mowy. I nie
rozumiem tez dlaczego spedzanie czasu z dzieckiem musi byc kojarzone od razu z
wysiadywaniem przy blokowej piaskownicy. Przeciez czas mozna spedzic tak, zeby
kazdy mial jakas frajde. Sama przyznaje sie do tego, ze zabawy w domu nie sa
moja specjalnoscia, jesli mam byc szczera to nudzi mnie ukladanie klockow, puzli
i zmuszam sie do tego a w duchu pragne wbic sie w fotel i poczytac. Tak samo
chodzenie na plac zabaw w parku do moich ulubionych zajec nie nalezy ale czasem
chodze bo czego sie nie robi, zeby sprawic radosc ukochanej osobie a po drugie
jest to najczesciej wyjscie awaryjne kiedy z reguly z wlasnego lenistwa lub
braku inwencji nie mam niczego ciekawszego do zaproponowania.