Komunia... - przewrotnie

[lubie.garfielda]

Po artykule "co zrobić gdy dziecko bardzo chce iść do komuni" w
którym jest akapit "Pozwólmy dziecku wierzyć" gdzie wskazują że
jeśli dziecko agnostyków powie "ja wierzę i chcę chodzić do
kościoła" należy mu to umożliwić.

A co w odwrotnej sytuacji gdy dziecko z kaltolickiej rodziny
powie "to są dobre bajki, ja nie wierzę"? czy autorzy artykułu z
równym zrozumieniem przyklasnęli by również temu dziecku?

[mrs.solis]

Hahaha juz to widze. Autorzy jakby uslyszeli cos takiego od wlasnego
dziecka to co najwyzej przyklasneli by mu w lep zeby zmadrzalo i
wstydu nie przynosilo.

[figrut]

Moja córka chce odejść z KK. Nie widzę w tym żadnej tragedii.

[triss_merigold6]

Twoja córka jest pełnoletnia, w artykule jest mowa o ośmiolatkach.

[gryzelda71]

O ile bunt przed bierzmowaniem i owszem częsty i gęsty to nie słyszałam o
takowym przed komunią.

[triss_merigold6]

Ja też nie. Psychologia rozwojowa dzieci się kłania.

[aluc]

jest częstszy niż ci się wydaje
ja poszłam do komunii nie wierząc już kompletnie, z własnej woli, żeby
nie robić przykrości babciom (nikt mnie do tego nie namawiał, sama tak
postanowiłam)
po komunii przestałam chodzić na religię, ot tak po prostu

[aluc]

dodam jeszcze,że nie mam żadnej pewności, czy mój syn do komunii
dotrwa, a raczej mam coraz większe podejrzenia, żenie dotrwa

fakt, obydwoje pochodzimy z rodzin pod tym względem mieszanych, gdzie
wierzący jest tylko jeden rodzic - ale z moich obserwacji wynika, że
to wcale nie jest rzadki układ

[gryzelda71]

No ale nie zmuszano ciebie do komunii?Czy na siłę ty nie,a rodzice pójdziesz.Bo
co w głowie się wykluwa ,nie zawsze wiadomo jak nie są te pomysły werbalizowane.

[aluc]

no więc wyobraź sobie, że nie zmuszano - nawet matki się ostatnio o to
pytałam dla pewności

zresztą moja mama prędzej (że się trissowym zwrotem posłużę)
odgryzłaby sobie własną głowę i zjadła, niż mnie zmuszała do komunii

a o decyzji, że z religią już koniec, dyplomatycznie oświadczyłam
podczas wykonywania pamiątkowych zdjeć z rodziną

[figrut]

Moja córka jako 13 latka przestała chodzić do kościoła, bo zaczęła czytać PŚ.
Nikt jej do chodzenia nie zmuszał, nikt nie "nawracał na jedynie słuszną drogę".
Nigdy nie była buntowniczką na całego i nie robiła tego z przekory, a z powodu
własnych przemyśleń . Jest wierząca, aczkolwiek bliżej jej do agnostyka, niż do
jakiejkolwiek wiary hołubiącej tylko "jedną, jedyną prawdziwą". Wierzy w Stwórcę
i w dobro. Jej wiara na tym się opiera. Zbyt dużo złego zobaczyła w KK i innych
religiach, aby było jej łatwo przypisać się do którejkolwiek z nich. Cenię sobie
jej sposób myślenia, bo nie jest papierową wierzącą.

[kawka74]

> Po artykule "co zrobić gdy dziecko bardzo chce iść do komuni" w
> którym jest akapit "Pozwólmy dziecku wierzyć" gdzie wskazują że
> jeśli dziecko agnostyków powie "ja wierzę i chcę chodzić do
> kościoła" należy mu to umożliwić.

Ktoś takie deklaracje ośmiolatka traktuje poważnie? phe...

[wieczna-gosia]

ja w odroznieniu od garfilda slyszalam- po pierwsze od wlasnej corki. Ze ona nie
jest pewna no bo to grubymi nicmi szyte, no ale cala klasa idzie i prezenty
dostaja. Moj maz (czyli wierzaca strona naszego zwiazku zaproponowal, ze
dostanie prezenty od wszystkich tak jakby miala komunie ale do niej nie pojdzie-
po prostu zrobimy imprezke z prezentami. Zu do komunii poszla jako 13 latka,
indywidualnie i jest zdecydowanie najsilniej wierzaca osoba w naszej rodzinie z
autentyczna potrzeba wiary. Moja kolezanka dwa lata temu tez nie poslala dziecka
do Komunii z podobnych powodow.

U mnie w rodzinie zgorszenie bylo wielkie, na szczescie w rodzinie dalszej- moj
ojciec i matka sa wierzacy fasadowo i obrzedowo wiec nimi sie w ogole nie
przejmowalam, tesc jest znanym antyklerykalem wiec sie ucieszyl w zasadzie

[deyani]

Mój syn nie chciał. Bardzo chętnie mu na to pozwoliłam. Ale ojciec, babcia,
ciocia, koledzy i nauczyciele sprawili, że jednak się zdecydował iść do tej
komunii. Jestem pewna, że tylko ze względu na prezenty, bo czy jego wiara w boga
i pragnienie przyjęcia do serca Jezusa jest tak silne, albo czy on w ogóle zdaje
sobie sprawę z tego czym jest życie wieczne i po co człowiek do tego dąży to wątpię.
Nie wiem czy dobrze zrobiłam godząc się na jego pójście do komunii, bo widzę, że
dzieciak uczestniczy w czymś, czego zupełnie nie pojmuje i chociaż motto
wiernych brzmi "błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli" to ja osobiście
sądzę, że jednak trochę świadomości na ten temat trzeba mieć. No ale z resztą,
nie chciał, mógł nie iść. Chce, niech idzie. Kiedyś na pewno dojrzeje i zrozumie
o co w tym chodzi. Na koniec jeszcze dodam, że jak widzę jego kolegów z klasy,
to żaden z nich nie ma pojęcia po co idzie do komunii i śmiem podejrzewać, że
większość ośmiolatków robi to tylko ze względu na prezenty, albo bo im rodzice
każą, a bardzo mało jest świadomych wyborów samych dzieci podyktowanych wiarą.

[e.logan]

No to byly z was bardzo dojrzale 8 latki. Z tego co widze u mnie to
8latki w moim otoczeniu sa na innym etapie rozwoju.

[syriana]

> Po artykule "co zrobić gdy dziecko bardzo chce iść do komuni" w
> którym jest akapit "Pozwólmy dziecku wierzyć" gdzie wskazują że
> jeśli dziecko agnostyków powie "ja wierzę i chcę chodzić do
> kościoła" należy mu to umożliwić.


nie wyobrażam sobie jak dojrzały agnostyk czy ateista mógłby zgodzić się na taki
układ

[aluc]

ooo
a dlaczego?

[syriana]

bo dla dojrzałego (czyt. mającego przemyślany od A do Z światopogląd
niereliginy, niepoddającego się zewnętrznym naciskom i po prostu nieżyczącego
się kontaktów dziecka z religią) taka deklaracja byłaby dowodem na to, że pociąg
dziecka do pierwszej komunii z wiarą nic wspólnego nie ma

nie wierzę w samozapłon religijny u kilkulatka, wierzę w chęć niewyróżniania się
z otocznia

[aluc]

środowisko dziecka w tym wieku nie jest ograniczone do rodziców o
takich czy innych poglądach

rozumiem, że ateista może nie być zadowolony z tego, że dziecko
zaczyna nasiąkać jakimikolwiek tresciami religijnymi (ja na przykład
nie jestem), ale musi też sobie zdawać sprawę z tego, że nie ma
monopolu wpływu na dziecko

a co z dojrzałymi ateistami/agnostykami żyjącymi w mieszanych
związkach? jeśli przyjmiemy, że z drugiej strony (którą jest
dojrzały i kompletny wyznawca dowolnej religii) panuje podona
sztywność poglądów, to żaden kompromis nie jest możliwy, a każde
możliwe rozwiązanie jest czymś, na co przynajmniej jedna strona nie
powinna się godzić bez wzgledu na okoliczności

[syriana]

> a co z dojrzałymi ateistami/agnostykami żyjącymi w mieszanych
> związkach? jeśli przyjmiemy, że z drugiej strony (którą jest
> dojrzały i kompletny wyznawca dowolnej religii) panuje podona
> sztywność poglądów, to żaden kompromis nie jest możliwy, a każde
> możliwe rozwiązanie jest czymś, na co przynajmniej jedna strona nie
> powinna się godzić bez wzgledu na okoliczności


a widzisz, tu wkraczamy na pole zdolności do kompromisu konkretnego dojrzałego
ateisty
obawiam się, że u mnie jest ona zerowa i związek z wierzącym w cokolwiek, odpada
w przedbiegach

zgadzam się natomiast, że decydując się na religijny w 1/2 układ, należy sobie
mocno wbić do głowy przed rozmnożeniem, że strona religijna w związku ma takie
samo prawo do przekazania swoich przekonań dziecku jak strona niereligijna

ale jak już napisałam, taka opcja mnie nie interesuje i w moich teoretycznych
rozważaniach skupiam się na jasnym, niereligijnym układzie domowym

[aluc]

...a ja, ponieważ pochodzę z takiego związku oraz żyję w takim
związku, mam automatycznie włączone komplikatory

[angazetka]

Dlaczego? Uważasz, że nie należy szanować przekonań dziecka?

[maurra]

jeśli mają go one pchnąć w ramiona instytucji, której działalność i poglądy
uważam za szkodliwe - i owszem, nie będę szanować i honorować, normalna reakcja
rodzica

[e.logan]

CZy jak 8latek zapragnie wyjazdu w nieznane z plecakiem to tez mu na
to pozwolisz?.. Jesli 8 latek moze juz sam za siebie decydowac , to
dlaczego wiekszosc nie zostawia ich samych w domu . MOze dlatego ze
nie wszystko na co am ochote 8latek jest madre i dobre dla niego?..

To o co sa rodzice?

[angazetka]

Wyjazd w nieznane zagraża bezpieczeństwu dziecka, chodzenie do
Kościoła nie. A przynależność do wspólnoty religijnej, jesli wynika
ze szczerych chęci (nawet u ośmiolatka to możliwe), zaliczam do
kategorii "mądre i dobre".

[e.logan]

Ok to inaczej czy jesli zamiast przyjac komunie postanowi zostac
zielonoswiatkowcem , albo muzulmaninem. Bo chce to mu pozwolisz?..

GDybym nie chciala zeby moje dziecko przystepowalo do komuni to bym
je nie chrzcila. Przeciez to podstawowy warunek przystapienia wogole
do nauk komunijnych .
Oboje jestemy wierzacy i tak wychowujemy nasze dzieci by one tez
wierzyly. Nie sadze by 8latek mogl i umial podejmowac do konca
swiadome decyzje i nasza rola jako rodzica go ukierunkowac. Jednak
jesli kiedys w zyciu stwierdzi ze to nie dla niego to uszanuje to bo
bedzie dorosly i w pelni swiadom swoich decyzji i konsekwencji z
nich wynikajacych.


)

[syriana]

> Wyjazd w nieznane zagraża bezpieczeństwu dziecka, chodzenie do
> Kościoła nie.

no i teraz posługujesz się klasycznym argumentem pt. "to nic nie szkodzi"
szkodzi, mnie szkodzi

nie mam neutralnego stosunku do religii, więc logiczne jest, że sobie nie życzę
i mam do tego prawo
takie samo jak wierzący do wychowywania dziecka w wierze

[angazetka]

> no i teraz posługujesz się klasycznym argumentem pt. "to nic nie
szkodzi"

A skąd, po prostu wyjasniam, że widzę róznicę między ośmiolatkiem
jadacym samodzielnie w nieznane a wierzącym.

> nie mam neutralnego stosunku do religii, więc logiczne jest, że
sobie nie życzę i mam do tego prawo

A dziecko ma prawo mieć inny stosunek do religii, albowiem nie jest
twoim klonem.

[syriana]

> A dziecko ma prawo mieć inny stosunek do religii, albowiem nie jest
> twoim klonem.


oczywiście, że ma prawo!

obawiam się jednak, że to prawo aktywizuje się dopiero jak dziecko będzie
wystarczająco duże na tyle by obiektywnie, poznając choćby kilka największych
religii zdecyduje się która najbardziej mu odpowiada

fantastyczne w tych chórze zwolenników wolnego wyboru dziecka jest to, że chór
wcale nie domaga się religioznawczej edukacji dzieci
ten chór życzy sobie przyzwolenia na praktyki religijne, które są najbardziej
pod ręką

[aluc]

pragnę całą duszą (której zresztą nie posiadam he he) wychowania
religioznawczego niestety zawarłam plugawy kompromis z parnerem
katolikiem, że dzieci będą pobierały nauki religii w szkole, a
niczego innego szkołą nie oferuje

ale diabeł (w którego nie wierzę) się we mnie cieszy, że starsze
dziecko w wyniku szkolnej edukacji nabiera do religii stosunku
...ekhem... mocno sceptycznego

poruszanie się w jednorodnym środowisku światopoglądowym z pewnością
minimalizuje ryzyko takich wyborów - ale go nie znosi zupełnie

ja jednak nie mam luksusu poruszania się w takim środowisku

[maroco1977]

chyba predzej puscilabym 8latka z plecakiem niz puscila do Kosciola.Koscielne
pogldy sa na bakier z moimi i uwazam, ze stanoia zagrozenie dla rozwoju dziecka.

[maurra]

No dokładnie. Pusty śmiech mnie ogarnia, jak się naczytam tych patetycznych "szanuj wybór dziecka". Uszanować to mogę na tym etapie jego wybory na temat koloru roweru, czy osób które chce zaprosić na urodziny

Podstawicie sobie zamiast I komunii obrzezanie, zbiorowy chrzest ŚJ na miejskim basenie czy dwutygodniowa szkolę przetrwania organizowaną przez Wszechpolaków - już widzę, jak 8-latka zalicza ww no bo trza szanować wybory dziecka.

[aluc]

zarówno wybór koloru roweru, jak i nie/pójście do komunii mieści się w
zbiorze powszechnie akceptowanych w naszym społeczeństwie decyzji, bez
względu na ich treść, więc porównywanie tego z obrzezaniem czy
wszechpolskim survivalem jest chybione

[maurra]

> nie/pójście do komunii mieści się w
> zbiorze powszechnie akceptowanych w naszym społeczeństwie decyzji>

wolne żarty

[syriana]

> zarówno wybór koloru roweru, jak i nie/pójście do komunii mieści się w
> zbiorze powszechnie akceptowanych w naszym społeczeństwie decyzji

Aluc, nie ma takiego zbioru
jeden rodzic nawet nie wpadnie na to, że dzieciak chciałby sobie wybrać kolor roweru, inny będzie przeżywał rozterki moralne czy kilkulatek nie jest aby za bardzo bombardowany ateistycznym światopoglądem

każdy rodzic (w ramach prawa i granicach krzywdy dziecka, of kors) ma prawo sobie wybrać dziedziny, w których spinanie się uważa za ważne i takie, które można olać

ja oleję kolor roweru, ale nie popuszczę przy religii czy wychowaniu seksualnym np.
to są dwie areny, na których moje dziecko mój - a nie środowiska - przekaz dostanie

[angazetka]

> to są dwie areny, na których moje dziecko mój - a nie środowiska -
przekaz dostanie

Tyle że nie musi go przyjąć. W wieku ośmiu lat może być trudno, ale
nastolatkowi też zabronisz przynależności do jakiejś wspólnoty
religijnej, "bo tak"?

[syriana]

> Tyle że nie musi go przyjąć. W wieku ośmiu lat może być trudno, ale
> nastolatkowi też zabronisz przynależności do jakiejś wspólnoty
> religijnej, "bo tak"?


mówię o kilkulatkach cały czas
jak napisałam wcześniej, to nastoletniość jest granicą gdzie wpływy zewnętrzne
biorą górę na wpływami domowymi i wtedy oczywiście, naturalne są różne pomysły
światopoglądowe

ale cały czas podkreślam, że mam nadzieję być dojrzałym i mądrym rodzicem, który
taki pakiet ideologiczny z różnych dziedzin dziecku wtłoczy do głowy, że przy
kontakcie z innymi modelami, dziecko po krótszej czy dłuższej fascynacji wróci
do korzeni

z całą pewnością takie wychowanie jest możliwe
nie wiem czy kiedyś będę miała na nie szansę, ale wiem że można taki proces
przeprowadzić

[angazetka]

> ale cały czas podkreślam, że mam nadzieję być dojrzałym i mądrym
rodzicem, który
> taki pakiet ideologiczny z różnych dziedzin dziecku wtłoczy do
głowy, że przy
> kontakcie z innymi modelami, dziecko po krótszej czy dłuższej
fascynacji wróci do korzeni

Wiesz, tak myślę (patrząc po o wiele częstszych przypadkach, kiedy
to dzieci religijnych rodziców religijne nie są), że o tym nie
decyduje tylko dojrzałość rodzica. I to, że dziecko wybierze inną
drogę duchową (że tak patetycznie napiszę), nie jest porażką
rodzica. Tak po prostu bywa i składa się na to splot czynników nie
do przewidzenia.

[syriana]

> Wiesz, tak myślę (patrząc po o wiele częstszych przypadkach, kiedy
> to dzieci religijnych rodziców religijne nie są), że o tym nie
> decyduje tylko dojrzałość rodzica. I to, że dziecko wybierze inną
> drogę duchową (że tak patetycznie napiszę), nie jest porażką
> rodzica. Tak po prostu bywa i składa się na to splot czynników nie
> do przewidzenia.


nie twierdzę, że nie
i nie uznaję wcale, że taka inna droga duchowa może być zła

chcę mieć jednak komfort zapewnienia dziecku w pierwszych latach jego życia
takich warunków, w których to moja droga duchowa będzie miała prymat na innymi
jeśli dzieciak świadomie, w odpowiednim wieku zdecyduje inaczej - nic mi do tego

[syriana]

> Wiesz, tak myślę (patrząc po o wiele częstszych przypadkach, kiedy
> to dzieci religijnych rodziców religijne nie są), że o tym nie
> decyduje tylko dojrzałość rodzica.


wiesz, wszystkie znane mi przypadki z moim na czele odejścia od religijnego
modelu, były wywołane przekonaniem, że ten model był nie do końca religijny,
więc myślę że z tą dojrzałością i mądrym wychowaniem coś jest na rzeczy

[angazetka]

OK, to mój przypadek temu przeczy - po prostu moje poglądy zaczęły
się rozmijać z poglądami KK tak bardzo, że stwierdziłam, że to nie
ma sensu.
Znam też osobę z rodziny niewierzącej, która - jako jedyna z
rodzeństwa - już jako dorosła zaczęła aktywnie działać w ruchu
neokatechumenatu, bo zwyczajnie miała taką potrzebę.

[aluc]

dostanie przekaz, ale czy go przyjmie czy oleje - to już jest poza
twoją kontrolą

bo zakaz wyjazdu na obóz wszechpolaków czy obrzezania możesz z
łatwością wyegzekwować, zwłaszcza w odniesieniu do ośmiolatka - ale
nie da się wyegzekwować zakazu czy nakazu wiary - czy to w Boga, czy
Swarożyca czy inne ufoludki

[syriana]

> bo zakaz wyjazdu na obóz wszechpolaków czy obrzezania możesz z
> łatwością wyegzekwować, zwłaszcza w odniesieniu do ośmiolatka - ale
> nie da się wyegzekwować zakazu czy nakazu wiary - czy to w Boga, czy
> Swarożyca czy inne ufoludki


mam tego pełną świadomość
jak również mam tyle wyobraźni by wiedzieć, że jednorodny czy to religijnie czy
niereligijnie przekaz, zwiększa prawdopodobieństwo utożsamiania się z nim w
przyszłości

mądrze wierzący katolik ma małe szanse na wychowanie agnostyka i vice versa

[e.logan]

Pozwolisz ze sie pod Toba podpisze bo zgadzam sie z tym co pisałas.

[syriana]

kilkulatek to może mieć przekonania na temat wyższości pomidorówki nad ogórkową
czy Krecika nad Muminkami

sam z siebie nie ma przekonań religijnych czy ideologicznych, jeśli mu się ich
do głowy nie wsadzi
inaczej mówiąc - w pewnych sprawach do wczesnej nastoletności jesteśmy mózgowo
urobieni przez środowisko
a skoro środowisko jest 100% niereligijne, nie ma szans na refleksje czysto
religijne

[syriana]

> a skoro środowisko jest 100% niereligijne, nie ma szans na refleksje czysto
> religijne

zakładam oczywiście taki pozytywny scenariusz, że dziecko dostaje jasny przekaz że jest sobie religia, ale to rzecz nie dla nas

babć po cichu, za moimi plecami uczących paciorka życzyć sobie nie będę

[angazetka]

> a skoro środowisko jest 100% niereligijne, nie ma szans na
refleksje czysto religijne

Z trudem mogę sobie wyobrazić w Polsce środowisko w 100%
niereligijne, chyba że dziecko jest trzymane pod kloszem.

[syriana]

> Z trudem mogę sobie wyobrazić w Polsce środowisko w 100%
> niereligijne, chyba że dziecko jest trzymane pod kloszem.

mówię o najbliższym środowisku, czyli domu

wierzący powinowaci widywani częściej oczywiście stanowią zagrożenie dla
jednorodnego przekazu wizji świata, ale wierzę że mądry rodzic potrafi wychwycić
w porę i zaspokoić ciekawość dziecka pałającego zdrową ciekawością do religii

[lila1974]

Nie, nie zamierzam dziecku umożliwiać dokonywania takich wyborów.
Jeszcze przez jakiś czas to JA jestem od ich podejmowania.
Moje dzieci do komuni nie pójdą, nawet gdyby wyraziły taką chęć.
Nie, nie na zasadzie "po moim trupie" - po prostu wytłumaczę, że na
razie to ja za nie podejmuję pewne decyzje.

Kiedyś nadejdzie taki dzień, że będą na ten temat wiedziały więcej i
jeśli będę przekonana, że ich decyzja jest ICH decyzją (a nie modą,
nagabywaniem babci, czy jeszcze czymś innym) to będą mogły mnie
przekonać. Osobiście uznam to za swoją porażkę i będzie mi nie w
smak ale powiem trudno.

Z takim wyborem jest jak z tatuażem - nie do usunięcia.

[gryzelda71]

lila1974 napisała:
> Z takim wyborem jest jak z tatuażem - nie do usunięcia.
Tatuaz da się usunąc.

[aluc]

ale blizna zostaje
po komunii nie zostaje żadna blizna

Zostaje

[lila1974]

tak jak po chrzcie.

[aluc]

jakoś nie zauważyłam

[wieczna-gosia]

bo zostaje na duszy ktorej nie posiadasz

[angazetka]

Z Kościoła da się wystąpić

[lila1974]

Tak jak nie chcę, aby dziecko zrobiło sobie tatuaż tak nie chcę by
było ochrzczone lub poszło do komuni - pói co jako matka mam prawo
dokonać takiego wyboru i go dokonuję.

[lila1974]

Chirurgia się nie liczy - blizna zawsze pozostaje

[echtom]

Blizna po pokropieniu wodą i zjedzeniu opłatka ???

[maurra]

nie nie
Blizna po wysłuchaniu (obowiązkowych) nauk przedkomunijnych których treści mogą
skutecznie skrzywić psyche małego dziecka.

[echtom]

Ok, ale jeśli dziecko dorasta i odchodzi z Kościoła, kasuje te nauki
w głowie i psyche mu się prostuje.

[lila1974]

Tak ci się tylko wydaje ... mnie się czkawką odbija do dziś.

[lila1974]

A co Cię tak dziwi?

[echtom]

> Z takim wyborem jest jak z tatuażem - nie do usunięcia.

Jak to nie do usunięcia? Dziecko przestaje wierzyć i przyjęte
wcześniej sakramenty po prostu tracą dla niego znaczenie.

[lila1974]

Dla niego może i tak - dla instytucji kościelnej nie.

[echtom]

O apostazji słyszałaś? Zresztą KK i tak nie ściąga podatku od łebka,
więc (nie)zainteresowany nie ponosi kosztów wcześniejszej decyzji
rodziców

[maroco1977]

zalezy gdzie, w Niemczech sciaga podatki

[lila1974]

Słyszałam i na takową nie zamierzam narażać. O wiele mniej
stresujące jest moim zdaniem wzięcie "sakramentów" jak się jest już
jednostką w pełni świadomą swojego "ja".

I nie o podatki mi tu idzie czy inne koszta materialne - dla mnie
liczy się fakt, że JA sobie NIE ŻYCZĘ wychowywania mojego dziecka w
religii katolickiej czy jakiejkolwiek innej.

Moje dzieci wychowują się w rodzinie dwureligijnej - jedna strona to
katolicy, druga ŚJ - dziewczynkom mniej więcej tłumaczę na czym
polega "wiara" w tej i w tej religi. Przy czym podkreślam, że mnie
nie jest po drodze ani tu ani tu.

Samej wiary w Boga im nie zabraniam, bo osobiście w niego wierzę -
nie wierzę w instytucje. I tak zamierzam wychować dziewczynki do
czego mam pełne prawo jako ich mama.

[maroco1977]

Dziecko przestaje wierzyć i przyjęte
> wcześniej sakramenty po prostu tracą dla niego znaczenie.
>

o ile tego znaczenia kiedykolwiek nabraly, bo jako niemowlak chrzest zapomina,
komunia kojazzy mu sie z prezentami, a bierzmowanie z wyborem imienia i to
wszystko, to i tak znaczenia tu za duzego nie widze.Szczerze powiedziawszy nic
nie pamietam z mojej komunii, z reszta dzieci w tym wieku sa zainteresowane tym,
ze bedzie tort, ladna sukienka, prezenty, przyjedzie ciocia z Kanady.a
uroczystosc w kosciele musza przecierpiec, by to uzyskac ciezko jest u 8latkow
ze swiadomoscia religijna