samotny tata

[Gość: basia9]

Czy jest wogóle ktoś taki jak samotny tata.?Czy jest facet ktory sam musi podołać samotnemu macierzyństwu??BASIA

[Gość: OnY]

W tym przypadku to raczej byłoby tacierzyństwo, a nie macierzyństwo Myślę, że tacy ojcowie istnieją, choć raczej nie mają czasu na aktywność na forach. Często stają się samotnymi lub prawie samotnymi ojcami, gdy dziecko ma kilka lat. Vide http://badmofuker.blog.pl chociażby...

[Gość: E.T.]

A owszem zdarzaja sie. MOj profesor od rzezby od lat jest wdowcem samotnie wychowujacym nastoletnia juz corke.

[Gość: Chojnol]

To się zdaża!Mój kolega owdowiał gdy jego córeczka miała 5 m-cy. Poradził sobie świetnie. Tylko dzsiaj (gdy mała ma już 3 lata) trochę boi się ponownego związku. Przekonujemy go, że to nic złego, że małej też potrzebna mama, której tak na prawdę prawie nie miała. Ale myślę, że powoli to się zmieni (w końcu facet ma dopiero 28 lat).Pozdrawiam samotnych tatusiów.Anka

[Gość: agn1]

Napewno są. Np, Mo brat 4,5lat temu został sam z prawie 3-letnią córką. Żona odeszła od niego bo.. powody nie ważne, albo nie napisze- poznała faceta on niechciał dziecka, więc najłatwiej było zostawić z dnia na dzień dziecko-nie martwiąc się o uczucia dziecka. W prawdziw brat ułożył sobie życie ma drugą żone córka rośnie. Jednak zdarza się i tak, że i baby są jakieś takie pokręcone.

[bartekkolodziejczak]

mam znajomego,którego żona w 80 roku zostawiła z dwójką dziecii i wyjechała do
stanów za lepszym życiem,teraz dziecii są juz dorosłe Łukasz 25-studiuje
medycyne w Gdańsku(szkoła walczyła o niego bo jest zawodowym chemikiem,a
Karolina 28 jest artystką muzyczną-aczkolwiek obydwoje są samotni-nie mają
nikogo tzn.drugiej połowy-może to brak matki sprawił że są samotni,ale Krzysiek
ojciec obojga jest świetnym facetem i do tej pory nie znalazł sobie żadnej
babeczki na stałe,a i dziecii odchował na ludzi....

[tede5]

Niestety są. Moze nie do końca samotny, ba mam olbrzymią pomoc ze strony
dziadków - mieszkam z synem u nich. Jednak wiem, że kiedyś wrócimy z synkiem do
domu. Boję się, że wtedy nie zdam egzaminu z ojostwa i z macierzyństwa
jednocześnie.

[aagn]

Zdasz !!! mój brat zdał na 6 !!!! (teraz ma drugą żone i razem wychowują
córkę ). Kiedy został sam z córką byłam pełna podziwu dla niego. dawał sobie
radę znakomicie !!! serrio !!! Ja sam wychowuję córkę i wiem, jak jest
cięzko !!!! ale można sobie poradzić !!!! .
Pozdr. Agn
Głowa do góry !!! ... lepiej czasami mieć doła )) ale z dzieckiem obok !!!!
Agn

[danka_cz]

sadzę, że samotnym ojcom jest tak samo trudno jak samotnym matkom. Matki
podobnie jak ojcowie muszą się mnóstwa nauczyć, dowiedzieć. Nikt nie wie i nie
umie wszystkiego od razu. Kazdy z nas ma szansę na bycie dobrym rodzicem
niezaleznie czy kobieta czy mężczyzna. W niektórych sprawach to nam kobietom
jest łatwiej ale za chwilę okazuje się, że w wielu kwestiach trudniej. Ja
wychowuję sama syna-obecnie ma 8 lat. Bardzo się bałam tego samotnego
macierzyństwa-pomimo iż mam 43 lata i wydawałoby się, że wiele wiem ale ciagle
zaskakują mnie nowe problemy. To nie takie straszne. Mężczyźni umieją być
wspaniałymi ojcami nawet gdy ogrom obowiązków ich czasami przeraża i nie znają
odpowiedzi na wszystkie pytania. Wierzę, że dacie sobie radę podobnie jak my -
matki. Życząc wszystki samotnym tatusiom powodzenia. Pozdrawiam.

Redo Tede5

[swienta]

Gdybyś potrzebował wsparcia, gdybyś miał ochotę porozmawiać z kimś kto również
wiele w życiu przeszedł...i również potrzebuje wsparcia,po prostu napisz
[e-mail]
Kasia mama Ani

[shuriken]

Pewnie już wszyscy wiedzą, ale przypomnę, że samotnych ojców można w TV obejrzeć:
ww2.tvp.pl/tvppl/11,2003091154914.strona
www.tvp.pl/_repertuar/2003/09/28/TVP228092125.htm

[gso]

Gość edziecko: basia9 napisał:

> Czy jest wogóle ktoś taki jak samotny tata.?

Jestem i chyba jeszcze długo będę, bo wątpię czy znajdzie kaskaderka, mająca
chęć związać się na poważnie z facetem z dwójką dzieciaków.

[e.beata]

Ale jak już się znajdzie będziesz miał pewność, że nie żartuje .
Dzieci to niezłe sito kandydatek , zostaną najlepsze )

[danka_cz]

gso napisał:

> Gość edziecko: basia9 napisał:
>
> > Czy jest wogóle ktoś taki jak samotny tata.?
>
> Jestem i chyba jeszcze długo będę, bo wątpię czy znajdzie kaskaderka, mająca
> chęć związać się na poważnie z facetem z dwójką dzieciaków.

> znajdziesz tę kaskaderkę jestem tego pewna. A dzieci - o nie są żadną
przeszkodą. Tak myśli wiele kobiet więc proponuję więcej optymizmu.Pozdrawiam

[smerfetka10]

Oj!
Jak ja dawno tu niezaglądałam, juz nawet zapomniałm że rozpoczełam ten watek i
nawet zdazyłam zmienić nick
Przykre jest to że jest nas tak wiele, ze sa ojcowie i matki którzy samotni
borykają sie z różnymi problemami!
Szczerze to byłam przekonana że żaden z ojców tu nie napisze a jednak myliłam
się...
Zastanawiam sie jak sobie radzicie?
Ja dość często ostatnimi czasy miewam tzw" ciche dni" , co raz bardziej
dokucza mi samotność . Brakuje mi po prostu osoby której mogłabym się
wypłakac, poradzić, przytulić!!!!
Życze Wam wszystkiego co najlepsze Kochani Tatusiowie!




pozdrawiam basia

[tede5]

Też brakuje mi "odbiorcy" uczuć. Coraz bardziej tęsknie. Nikt mi nie powie że
czas goi rany. Minęło już 7 miesięcy od czasu kiedy Kasi nie ma z nami (chociaz
ja wiem że jest). Kubolek ma 8 miesięcy, jest bardzo pogodnym dzieckiem. Ale
codziinnie rano muszę siebie przekonywać , że jest po co żyć, że trzeba wstać
iść do pracy, żeby Kubolkowi zapewnić byt. W dniu jego narodzin byłem
najszczęśliwszym człowiekiem na ziemii - tak mi się przynajmniej wydawało. Nie
zapomnę nigdy widoku jak wychodzi na świat. Tego szczęścia, które widziałem w
oczach Kasi. Po przyjściu moich skarbów do domu wziąłem dwa tygodnie urlopu.
Kasia była osłabiona po porodzie. NOcne usypianie, pranie i prasowanie pieluch
sprawiało mi radość. Czułem się ojcem. Teraz mieszkam z Kubusiem u tesciów.
Babcia jest mu bardzo oddana. Jednak i trochę zaborcza. Mam wrażenie że
najszczesliwsi byliby gdyby mnie tam nie było. Ale bez Kuby ja się nigdzie nie
ruszę. Choć były chwile, że byłem zły że on jest - że muszę żyć. Marzę już żeby
zamieszkać z nim oddzielnie przecież mamy swoje mieszkanie. Jednak nie chcę
zeby zajmowała się nim opiekunka, jakby nie było obca osoba. A z drugiej strony
nie miałbym sumienia budzić smerfa rano i zaozić do babci na drigi koniec
miasta. Zresztą nie wiem czy dałbym sam radę. Kuba przyzwyczaił się do babci,
która spędza z nim większosć czasu. Jak się porzadnie rozpłacze to ja go nie
uspokoję. Boję się patrzeć w przyszłość. Brakuje mi Kasi. I wiem że Kubie też
będzie brakować. Zawsze. Mimo wszystko jestem dobrej myśli, tzn. "widzę" Kubę
jako dorosłego, zdrowego, samodzielnego faceta. To będzie oznaczać, ze jakoś
nam się udało. Reszta jest nieważna. Pozdrawiam wszystkich i przepraszam, za te
kilka chaotycznie napisanych zdań.

[shuriken]

Nie przepraszaj. Za to trzymaj się, bo dla dziecka zdecydowanie warto żyć.

Ku pokrzepieniu serc:
www.razdwatrzy.zgora.pl/teksty/n/niktnikogo.htm

[paola79]

Drogi Tede5,

CZAS GOI RANY! JA sobie to powtarzam codziennie i zaczynam w to powoli wierzyc-
Ty tez musisz sprobowac!!!
Ja tez zostalam sama,mam 7 miesieczna coreczke i tyle samo miesiecy jestem
sama...tyle ze moj maz jest,zyje, tylko nie z nami...zostawil nas zaraz po
przyjsciu na swiat Niuni...nie chcial nas,nie byl, tak jak Ty, najszczesliwszym
czlowiekiem na ziemi w dniu Jej narodzin-chociaz uczestniczyl przy porodzie,ale
juz wtedy wiedzial ze zostawi nas, tylko ze ja o tym nie wiedzialam...
Bylo mi koszmarnie ciezko,bylam w szoku,nie tylko poporodowym...
Na szczescie byli i sa moi rodzice...

Dzisiaj wiem ze moja coreczka jest dla mnie najwazniejsza na swiecie,wiem ze
dam rade,ale mimo wszystko tez brakuje mi "odbiorcy" uczuc!!Bo milosc
maciezynska/taciezynska nie zastapi nigdy milosci do drugiej osoby!!!
Ale poradzimy sobie

Pozdrawiam Ciebie i wszystkich samotnych rodzicow - trzymajcie sie cieplutko!!!!
Paula

[dona29]

ha,ha to ja jestem na wpół kaskaderką - jestem w związku z mężczyzną,który
wychowuje 7-letnią córkę.Teraz oczekujemy na nasze wspólne dziecko.
Nie będe Ci wróżyła z fusów -czy znajdziesz,czy nie...
Ale jak widzisz - wszystko się zdarzyć może.
Pozdrawiam

[iju]

Nie wiem czy jeszcze tu zajrzysz, ale napisze, co tam... Ja jestem dzieckiem
wychowywanym przez samotnego ojca, mam jeszcze brata mlodszego o rok, wiem ze
mojemu tacie nie bylo latwo, czasmi dziwie sie ze z nami wytrzymal. bardzo go
kocham i jestem mu ogromnie wdzieczna, ze nie wychowywala mnie babcia czy
ciocia czy ktos inny z rodziny, a mial takie propozycie. kiedy ja i brat
mielismy 18 i 17 lat moj tata poznal wspaniala kobiete teraz maja wspaniala
Natalke, a ja mam mlodsza siostre. Goraco pozdrawiam.Ewa J.