wieczorne manewry

[mmmm76]

Witam
mam od tygodnia problem z minim 6,5 tygodniowym bobasem: w czasie
wieczornego karmienia po jakiś 15-20 minutach normalnego ssania mały
zaczyna wypluwać pierś, potem jej szukać i krzyczeć przy tym w
niebogłosy, szuka piersi wrzeszcząc jak mu podaje to nie regauje na
nic po czym po chwili zaczyna ssać, ssie chwile po czym znow
wrzeszczy. Mleko w piersi jest, probowalam tez zmieniac mu piers
wtedy ale tez bez efektu. Taka akcja czasami trwa 2 godziny i nie
daje sie w zaden sposób uspokoić, po czym nagle zaczyna ssac dluzej
i zasypia. Co to może być i co na to poradzić bo zaczynam sie juz
bać wieczorów?

[aannagr]

Znam to znam. I niejedna mama też. Niestety u wielu dzieci to normalne - ale
mija z wiekiem.
Rada jest jedna: przeczekać.
Główne powody są dwa.
Pierwszy - skok rozwojowy. Mniej więcej w tym wieku właśnie dziecko potrzebuje
więcej mleka więc musi je sobie "zamówić", zanim to nastąpi - i mleko będzie
łatwo płynęło, dziecko musi się napracować nad wyssaniem mleka - nie umiem tego
do końca wyjaśnić, ale ja wyobrażam to sobie tak, że to mleko "nie zamówione"
jest ukryte głębiej i dziecko potrzebuje więcej wysiłku aby je wyssać - dlatego
się denerwuje. Jak już piersi nauczą się nowych potrzeb to mleko jest "bliżej" i
łatwiej je wyssać. Oczywiście to nie jest naukowe wyjaśnienie - ja sobie
próbowałam to jakoś zwizualizować, jak moja córka miała takie akcje.
Drugi powód - nadmiar bodźców. Dzieci coraz więcej zauważają, a ich niedojrzały
układ nerwowy nie potrafi sobie poradzić ze wszystkim. Najlepsza na ukojenie
wszystkich nerwów jest pierś - więc dzieci chcą ssać. A są bardzo pobudzone i
trudno im skupić się na jedzeniu - stąd dziwne zachowania.
W wątku:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=570&w=6867367&a=6890772
pani Monika fajnie to opisuje. Polecam poczytanie.
Uzbrój się w cierpliwość. Popijaj melisę (mi bardzo pomagała) albo coś innego,
co Cię uspokaja. Zachowanie spokoju to podstawa. Twój stres udziela się dziecku.
Ja też miałam taki okres w życiu córki (teraz 6 miesięcy), że bałam się
wieczorów. I choć wiedziałam, że owe cyrki przy piersi są normalne bardzo się
stresowałam, że coś jest nie tak z moim dzieckiem albo z moim pokarmem. Robiłam
więc wszystko aby te wieczory były jak najmniej stresujące. Wcześnie się
kąpałam, kładłam się z córką do łóżka i myślałam tylko o tym, że muszę być
spokojna. Pozwalałam jej wydenerwować się, a jak już obie byłyśmy na granicy
wytrzymałości mąż brał dziecko na parę chwil - obie się uspokajałyśmy i znów
próbowałam ją karmić, aż zassała i zasnęła.
Cierpliwości. To naprawdę dość szybko przechodzi

[i_n_a]

też to przerabiałam :) Przeszło. Może skok rozwojowy, może zęby się wybijają...
Grunt to spokój. Wiem, że to trudne, ale jakaś melisa przed usypianiem, zielona
herbatka, kilkanaście minut dla siebie, a bobas z tatusiem. Ja w tym ciężkim
czasie w trakcie karmienia czytałam, a bobas na zmianę ssał, marudził, kręcił
się, krzyczał, denerwował, końcu zasypiał :) Karmiłam w łóżku, na leżąco.

[jakasia2]

a ja tylko dorzucę tekst , który baardzo mi się podoba( oczywiście
cytat za p.Moniką) - wieczorne odrykiwania niemowląt...:) mija:)
kiedyś....

[mmmm76]

dla spokoju wybieram się dziś z Jankiem do pediatrybo pomyslałam, ze
może to jakieś brzuszkowe problemy są powodem tych manewrów. O dziwo
wczoraj wieczorem było spokojnie... ale odbił sobie to dziś rano