tato do next

[badeagle]

Jestem z moim partnterem ponad rok, nie mieszkamy jeszcze razem. Mam
dwójkę dzieci 5 i 7 lat, biotata na daną chwilę się nie kontaktuje,
nie ma takiej możliwości, wczoraj przysłał list do dzieci. Córa się
popłakała, starszy syn przyjął to bez żadnych większych emocji. Z
kilka dni temu córka się dowiedziała że może kiedyś moim partnerem
będziemy rodziną- pewnie nie za szybko, ale do tej pory nei
wiedziała że istnieje taka możliwość. Wczoraj się mnie zapytała czy
jak J. będzie moim mężem to czy on będzie jej tatą, bo ona by
chciała. Chyba nie chciałabym aby mówiły do niego tata, one mają
tatę, nie idealnego, ale który je kocha, i może jeszcze kiedyś to
będzie umiał okazać. Jak z nimi o tym pogadać, tak aby czuły że J.
jest kimś ważnym, a z drugiej strony aby nie mówiły mu tata- czy
mogę tego od nich wymagać?

[czar_bajry]

A czemu nie chcesz żeby mówiły tato? czy może partner nie chce?
Znam rodziny gdzie dzieci mówią tato i do tego co wychowuje i do bio chociaż w
przypadku kiedy dzieci same chcą mówić do partnera matki tato to z bio maja
marny kontakt albo wcale.

[sunday1974]

Witaj,
jestem w podobnej sytuacji, tylko o krok dalej, mój partner jest już
moim Mężem. Moje dzieci 9 lat córka i 12 lat syn, też zadawały mi
takie pytania, to chyba naturalne.Moje dzieciaki też chciałyby żeby
to mój Mąż był ich ojcem, od nich wyszło pytanie czy nie mogłyby
nosić nazwiska jakie nosi mój Mąż. Chyba niestety nie ma takiej
możliwości, przynajmniej póki co. Mój Mąż zdobył serce dzieci bardzo
szybko, dużo z nimi rozmawiał i dużo rozmawia, dzieciaki wiedzą, że
bardzo je kocha, że zawsze mogą na niego liczyć, w przeciwieństwie
do swojego Taty. Nie mówią do mojego Męża Tato (bo mają swojego
biologicznego tatę) tylko mówią zwyczajnie po imieniu - wszystkim
się to podoba. Z kolei wersja "wujek" mi się bardzo nie podobała.
Wydaje mi się, że nie bardzo można wymagać od dzieci, żeby mówiły
nie do Taty Tato, bo pewnie wiedzą i wiedzieć będą, że czy nam i im
się to podoba biologiczny zawsze będzie ich Tatą - tak to już jest.
Tobie życzę żeby wszystko się jak najlepiej poukładało i wierzę, że
tak będzie.

Pozdrawiam

[badeagle]

sunday ale dlaczego w końcu mówią mu po imieniu a nie tata? Wujek
odpada, bo teraz mówią mu na ty, więc bezsensu aby przechodzili na
wujek. Najgorsze jest to, że ja nie jestem pewna że to Ten. Kocham
go, ale... się boję, jak okażę się inny , jak znowu nie wyjdzie. Nie
jest to takie łatwe, on też jest rozwodnikiem, też się sparzył i też
się boi. Prawdę mówiąc to ten etap naszego związku ciągnełabym
jeszcze rok lub dwa, a z drugiej strony nawet mi to przestaje
wystarczać. I tak źle i tak nie dobrze, on też chce to zmienić,
nawet pierścionek od niego dostałam, na pytanie czy to aby nie
zaręczynowy odpowiedział że nie ale taki wstępny. Nie wiadomo co by
odpowiedział gdybym zapytała czy to zaręczynowy? Nie zgodziłabym
się, kiedyś myślałam że to dużo łatwiejsze będzie, że ja sie niczego
nie boję, a może po prostu za bardzo przyzwyczaiłam się do bycia
samą.
Mój eks jak jest w moim mieście to ma dobry kontakt z dziećmi,
codziennie je widzi- niestety ale tak bywa kilka (ok. 2-3) miesięcy
w roku. Starszy syn nie okazuje tęsknoty, młoda za to zawsze była
córeczką tatusia i ma to do teraz- wie jednak że nie może tacie
ufać, że ją okłamuje. Niechciałabym aby mówiły do mojego partnera
tato, bo eksowi byłoby smutno, bo jednak na to nie zasłużył- a może
się mylę. Może powinnam dzieciom dać wolną rękę.

[sunday1974]

Nawet nie wiesz jak bardzo Cie rozumiem.
Moje dzieci nie pamiętają, gdy ich ojciec mieszkał z nami w domu,
miały 7 i 4 latka. Mi udało się tak, że P zaczął ze mną pomieszkiwać
podczas ich pobytu w ferie poza domem i tak jak Ty nie wiedziałam co
mam robić, zostawić GO gdy dzieci wrócą, czy spotykać się tylko na
randkach? To od moich dzieci wyszła inicjatywa, żeby On z nami
został.Ja trochę ponad rok temu też byłam taka rozdarta, kochałam
bardzo, mieszkaliśmy razem, ale chyba jeszcze bardziej się bałam
sparzona doświadczeniami podjąć tą wiążącą decyzję - czy się nie
zmieni, nie gra, nie udaje ???? W dniu kiedy mieliśmy jechać do USC
przewyłam ponad pół dnia, bo nie wiedziałam co mam robić, stanęłam
przed wyborem konkretnej decyzji - wychodzić za mąż drugi raz czy
nie ??? Wiem, że boisz się, że gdy się nie uda musisz to jakoś
wytłumaczyć dzieciom, sama znowu przeboleć, a i Tobie i dzieciom -
cóż napewno fajnie, że On jest. Mój eks też jest w tym samym
mieście, ale uczucia ojcowskie obudziły się w Nim dopiero gdy
pojawił się R.Ja wiele zawdzięczam swoim dzieciom, że pomogły mi
podjąć - dziś wiem że właściwą decyzję. Ja jestem szczęśliwa,
ponownie ufam, kocham, wiem, że mam kogoś na kogo mogę zawsze
liczyć, a dzieciaki super kumpla i ukochanego faceta na co dzień -
nie Tatę. I wiedzą, że czy chcą czy nie, czy im się podoba czy nie
mają Tatę i P. To właściwie one zdecydowały o tym że tym, że mówią
tak a nie inaczej. Wierzę, że uda Ci się to wszystko poukładać, a
dziś sama wiem, że warto czasem dać szansę losowi, sobie i dzieciom.
Bo nie wszyscy oszukują, zdradzają. Dla niektórych mimo wszystko
priorytetem jest RODZINA.

[sunday1974]

Nawet nie wiesz jak bardzo Cie rozumiem.
Moje dzieci nie pamiętają, gdy ich ojciec mieszkał z nami w domu,
miały 7 i 4 latka. Mi udało się tak, że P zaczął ze mną pomieszkiwać
podczas ich pobytu w ferie poza domem i tak jak Ty nie wiedziałam co
mam robić, zostawić GO gdy dzieci wrócą, czy spotykać się tylko na
randkach? To od moich dzieci wyszła inicjatywa, żeby On z nami
został.Ja trochę ponad rok temu też byłam taka rozdarta, kochałam
bardzo, mieszkaliśmy razem, ale chyba jeszcze bardziej się bałam
sparzona doświadczeniami podjąć tą wiążącą decyzję - czy się nie
zmieni, nie gra, nie udaje ???? W dniu kiedy mieliśmy jechać do USC
załatwiać formalności związane ze ślubem przewyłam ponad pół dnia,
bo nie wiedziałam co mam robić, stanęłam przed wyborem konkretnej
decyzji - wychodzić za mąż drugi raz czy nie ??? Wiem, że boisz się,
że gdy się nie uda musisz to jakoś wytłumaczyć dzieciom, sama znowu
przeboleć, a i Tobie i dzieciom - cóż napewno fajnie, że On jest.
Mój eks też jest w tym samym mieście, ale uczucia ojcowskie obudziły
się w Nim dopiero gdy pojawił się P.Ja wiele zawdzięczam swoim
dzieciom, że pomogły mi podjąć - dziś wiem że właściwą decyzję. Ja
jestem szczęśliwa, ponownie ufam, kocham, wiem, że mam kogoś na kogo
mogę zawsze liczyć, a dzieciaki super kumpla i ukochanego faceta na
co dzień - nie Tatę. I wiedzą, że czy chcą czy nie, czy im się
podoba czy nie mają Tatę i P. To właściwie one zdecydowały o tym że
tym, że mówią tak a nie inaczej. Wierzę, że uda Ci się to wszystko
poukładać, a dziś sama wiem, że warto czasem dać szansę losowi,
sobie i dzieciom. Bo nie wszyscy oszukują, zdradzają. Dla niektórych
mimo wszystko priorytetem jest RODZINA.

[chalsia]

badeagle napisała:

> sunday ale dlaczego w końcu mówią mu po imieniu a nie tata?

to proste - bowiem maja tatę i mają z nim kontakt.

[cirilla28]

Myślę, że opcja z mówieniem po imieniu jest lepsza, zwłaszcza jesli nie jesteś
pewna jeszcze czy to ten,
w razie niepowodzenia to kolejny 'tato' który zniknie z ich życia.

[mamba888]

Mam bardzo podobną sytuację i nie blokowałam synkowi możliwości mówienia do mojego partnera "tato". Mały bardzo się do niego przywiązał i już po kilku miesiącach chciał tak mówić. Nie miał wtedy żadnego kontaktu z bio i nawet go nie pamiętał, a w piaskownicy dzieci często krzyczały "tato popatrz", gdy udało im się zrobić "babkę".

Teraz jesteśmy już razem półtora roku. Mój eks przypomniał sobie o dziecku i Mały mówi do niego albo po imieniu, albo tata ... (imię). Fakt posiadania dwóch ojców wcale dziecku nie przeszkadza. Bardzo ładnie to sobie poukładało w głowie, a biegła psycholog stwierdziła, że to nawet dodaje dzieciom pewności siebie, bo mają więcej osób, które je kochają, są blisko itp. To jest taka "inność", która jest jakby dodatkowym dobrem (kolega ma jednego tatę, a ja mam dwóch).

Jeśli dzieci same tego chcą, nie warto im tego zabraniać. Przecież nie stanowi dla nich problemu to, że mają dwie babcie czy dwóch dziadków, albo sześcioro cioć i wujków. Takie czasy, że można mieć i dwóch ojców. Na pocieszenie powiem tylko slogan, że "matka jest tylko jedna" ;o)