samotność:)

[josefine]

cześć dziewczyny. widzę, że każda z Was ma tam jakies przemyslenia, rozterki,
problemy (zupełnia jak ja)
ale ja sie tak zastanawiam czy do samotności mozna sie Waszym zdaniem
przywyczaić?
u mnie wyglada to tak: ze jednego dnia jestem w stanie euforii, jak mi dobrze
samej tylko z moja coreczką, mam wszystkich (czytajcie facetow) w nosie,
nikogo nie potrzebuje, ale za pare dni przychodzi "dół", że juz tak nie chcę
że potzrbuje wsparcia nawet malej "wymiany" zdań)))))))))) i posprzatania
brudnych skarpetek po kimś))) a jak to jest w WAS? czy to ja tylko popadam
w schizofremię paranoidalną))))

[serengetti]

Każdy z nas ma chwile zwątpienia i to jest naturalne. Szczególnie jeśli żyło
się wcześniej w związku - zawsze będzie brakować tej drugiej osoby. Ja też
miałam takie chwile - tyle że miałam spore oparcie w rodzinie, więc aż tak nie
odczuwałam samotności. Natomiast później moja córa podrosła i stała się świetną
partnerką różnych wspólnych wypraw. A teraz poznałam kogoś i kto wie - może
ułożę sobie jeszcze życie. Ty też jeszcze znajdziesz swoje szczęście, takie
sprawy niestety mają to do siebie, że nie da się ich przyspieszyć.
A samotnikiem trzeba się urodzić, aczkolwiek tacy ludzie też nie są tak do
końca w swej samotności szczęśliwi.
Uszy do góry, dobrze będzie!

[chalsia]

Chyba jednak popadasz w chorobę

Brudne skarpetki wolę sprzątać po dziecku, bo tak nie śmierdzą ))
Wsparcie mogę dostać od rodziców, znajomych, czy tu na forum.
A jak Ci brak "wymiany zdań" to sobie popisz na forum "w stronę ojca".

Pozdrawiam,
Chalsia

[josefine]

no to mnie rozmieszyłaś Chalsia dzieki

[maligne]

hej
mi wyszło ze rownie samotna byłam w małżenstwie tylko że tych skarpetek troche
miałam do sprzątania i wiecej prania i gotowania. wiec teraz po prostu mam
mniej roboty )))
Wydaje mi sie ze w jakis sposob zawsze jestemy samotni i trzeba polubic bycie
samej ze soba. I mam wszystkich facetow w glebokim powazaniu, pogadac lepiej
sobie pogadam z przyjaciolka lub z rodzicami, z bylym nie bylo rozmow.
nie wiem jak dlugo jestes sama, ale u mnie wszystko przyszlo z czasem.
czasem tylko weekendy bywaja smutniejsze, jak na spacerkach widze pary z
dziecmi, tatusiow bawiacych sie z dziecmi, ale jest mi smutno z inengo powodu,
ze moje dziecko nie ma takiego tatusia...
pozdrawiam, trzymaj sie ))
maligne