mam już dość

[kini_m]

mam już dość
i koniec! nie, początek
a w ogóle to wszystko do bani, już mam to gdzieś
chyba bredzę, sam już nie wiem
ale to kretyńskie
można sobie tu pobredzić? nikt się nie obrazi?

[luna67]

Jak tobie ulzy, to prosze bardzo, ale czego masz dosyc?

[kini_m]

... wszystkiego.
...że znowu trzeba się paprać w tych sądowych pismach i pisać zażalenia na
oddalenie zabezpiecznie kontaktów, jak ja nie cierpię tych sądowych ohydztw,
...że nie ma dla kogo żyć, a przynajmniej dla tego kogoś dla kogo by się
chciało, zawsze miałem dla kogo posprzątać pokój, ułożyć zabawki, poskakac po
materacu, budowac babki w piasku, wygłupiać przy kolacji, wykąpać w wanience,
poczytać bajkę, objąć ręką do snu, albo gdy chwytała mnie za włosy gdy
zasypiała,
...że nic mnie nie bawi i ciągle czuje się jak w żałobie po dziecku, bo choć od
17 mies całuję klamkę u córki -w tym czasie matka zgodziła sie tylko na 2
spotkania + te przy wywiadzie kuratora- to sąd mi odpisuje: "na podstawie
oświadczeń stron Sąd stwierdził że uczestnik ma możliwość kontaktów z
maloletnia córką na podstawie prawomocnego postanowienia z dn 26.07.2005",
...że jej świadkowie kłamią jak najęci na posiedzeniu,
...kurna, skąd tu czerpać radość
no niby zajmuję się tym co lubię, ale... to nie to, nie mam z kim obejrzeć
jakiegoś filmu, choćby te mało śmieszne komedie albo niestraszne horrory które
oglądałem z exią żeby jej było miło.
Tobie, Kaśka też dzięki że jesteś. Jak miło że wpadałaś. Już prawie "tęskniłem"
kto mi przywali o specjalistach. Ty to umiesz, nie ma co. Na Ciebie
można "liczyć". Bez Ciebie byłoby... a tak to jest normalnie, czyli z docinkami.

[mammouna]

a u mnie wszystko , kurde, pięknie!!! wyć mi się chce. w pracy jestem i nie
mogę. posrane to wszystko.

[alicja_wk]

Napisałeś wyraźnie:
"na podstawie oświadczeń stron Sąd stwierdził że uczestnik ma możliwość
kontaktów z maloletnia córką na podstawie prawomocnego postanowienia z dn
26.07.2005",
więc ja nadal nie rozumiem jak można nie wyegzekwować stosowania się do tego
wyroku?! Po prostu w głowie mi się to nie mieści. Gdy czytam o Twojej sytuacji,
to od razu zastanawiam się: co w takiej sytuacji zrobiłby mój były?!
Przypuszczam, że z odpisem wyroku sądowego stwiłby się w moich drzwiach i siłą
zabrałby małego w wyznaczonym przez sąd terminie. Nie rozumiem dlaczego "znowu
trzeba się paprać w tych sądowych pismach", skoro masz w ręku prawomocny wyrok?!
Nie wiem, czy sterta kolejnych pism będzie wystarczającym argumentem dla matki
Twojego dziecka, aby w koncu umożliwic Ci z nim kontakty. Skoro jeden wyrok nie
okazał się skuteczny, to pozostałe orzeczenia też będą dla niej tylko
papierkiem. A Ty zabierając dziecko wtedy, gdy masz do tego prawo, nie robisz
niczego, co byłoby nie zgodne z postanowieniem sądu, więc nawet gdybys zabrał
małą siłą, to przypuszczam, ze nie miałbys z tego powodu problemów. A Twoja
była żonka chyba tylko zmierza do tego, aby dziecko o Tobie zapomniało i samo
nie chciało się z Tobą widywać, więc czas jednak działa na Twoją niekorzyść, bo
potem mozesz sie spotkac ze stwierdzeniem, ze "przeciez dziecko to dziecko nie
chce, a nie ona".

[kini_m]

Alicjo, jest prawna możliwość egzekwowania prawomocnego postanowienia. I to sąd
sugeruje. Ale to sposób -jak dla mnie- bezduszny. Poprzez postępowanie
egzekucyjne co równoznaczne z karaniem matki grzywnami (w drodze art 1050 KPC).
Umiem napisać do sądu różne pisma, wnioski. Wiele ich pisałem.
Ale tego jednego nie umiem - wniosku któryby oznaczał karanie matki.
Podjąłem tę "rękawicę" w sądzie, ale w obronie sytuacji córki.
A nie przeciwko matce. Nie umiem przyłożyć ręki do tego, aby ją karano.
Może niejedna dziewczyna tutaj bez skrupułów by to zrobiła. Ale ja nie umiem
osoby którą kochałem i której oddałem część życia - teraz wnioskować o
stosowane kar finansowych. To dla mnie poziom do którego... nie, nie osobę
którą kochałem i która jest matką mego dziecka.
Ja wniosłem o postępowanie egzekucyjne. Ona chciała zawieszenia egzekucji.
Ale dostała termin na wykonanie orzeczenia pod karą grzywny. Nie zrobiła tego w
wyznaczonym terminie. Kolejne pismo oznaczałoby karę dla niej.
Ale... sory... mi to przez palce nie przejdzie. Nie wiem czy rozumiesz.

To co sobie wyobrażasz o Twoim byłym.... Nie umiałbym być zdolny do odebrania
dziecka siłą. Jakby to miało wyglądać? Wynająć jakichś ochroniarzy, osiłków?
I najechać dom teściów? Na oczach dziecka? A może przedszkole jak Rutkowski?
Nie umiem zrobić czegoś takiego córce. W ogóle tak nie umiem.
Za miętki jestem.
Wiesz... raz gdy przyszedłem zgodnie z zasądzoną porą i gdy kolejny
raz "pocałowałem" klamkę (nikogo nie było) to po pół godzinie spotkałem ich
wzystkich (razem z teściami) w sklepie na mieście. To natychmiast rzucili
niedokończone zakupy, wsiedli w samochód i ucielki. A co miałem zrobić?
Przepychać się w sklepie o córkę - bo to moja zasądzona pora???
Później było spotkanie przy kuratorze (sob+niedz x 3h) na potrzeby drugiego
postępowania o zmianę postanowienia. Ale już wtedy cały czas było prawomocne
pierwsze orzeczenie. Zgodnie z prawomocnym miałem prawo wziąć córkę od soboty
do niedzieli. To nawet przy kuratorze odmówiła. I co, miałem się przepychać o
dziecko?? (Kurator miał wyłącznie zadanie sporządzić sprawozdanie o więziach
emocjonalnych.)

Czy córka zapomni...?
Za długo i za dobrze się nią opiekowałem żeby to groziło. Mimo że -podliczając
wszystkie spotkania przy kuratorze 2 i za zgodą matki 2- widzieliśmy się 4 x
przez 16 mieisięcy, to każde sprawozdanie kuaratora potwierdza naszą silną
więź. (Jak chcesz to mogę przesłać.)

[kasia_kasia13]

Pobredzic mozna, zreszta i tak to robisz, ale moze lepiej udac sie w koncu do
specjalisty?

[czerwone_korale]

hehe-kasia kasia ma rację

[anita391]

nie marudż,to nie pomoże, wierz że będzie lepiej, pozytywne myślenie pomaga

[kini_m]

jak wierzyć?
dziecko zostało porwane, a wszyscy nazywają to zaledwie "utrudnianie kontaktów"

[anita391]

wiem że mi łatwo mówić, ale pozytywne myslenie ,naprawdę pomaga, sprawdziłam na
sobie, trzymam kciuki zeby i tobie się powiodło,teraz jest strasznie, ale
będzie lepiej,napewno, trzeba w to wierzyć

[kkamyczek]

Dlaczego Twoja Ex nie chce byś widywał się z córką?? Zazwyczaj kobieta utrudnia
kontakty gdy ma powód, gdy spotkania z ojcem krzywdzą dziecko.

[kini_m]

Kkamyczku, masz rację w pełni.
....prawie.
Każda kobieta która utrudnia, w taki sposób to uzasadnia.
Pytanie tylko: na ile to uzasadnienie jest realne?
Jeśli sąd już w pierwszym podejściu przyznał córce i mi spotkania 2-3 razy w
tyg (i cały co drugi weekend razem) - to pokazuje że uzasadnienia mamy były dla
sądu niewiele warte.
(Najbardziej wymyślne z jej argumentów wymienię, którym sąd nie dał wiary:
nieprawidłowe zachowania seksualne w obecności dziecka: np. uprawianie seksu
przy dziecku, puszczanie dziecku filmów pornograficznych, rozbieranie się w
obecności dziecka.
Jak nisko trzeba upaść żeby tak puszczać wodze fantazji????)
Pozwolę Ci na priva pokazać opinię kuratora. Bo tym mogę się pochwalić.

[kkamyczek]

Sąd sądem, a wszystko co dzieje się poza sądem... o nieudolnościach polskich
sądów możnaby dłuuugo pisać, ja raczej chciałam zapytać o prawdziwe życie. Co
Twojej Ex przeszkadza w kontaktach z córką? Dlaczego robi wszystko (łącznie z
pomówieniami, jak piszesz), żebyscie się nie widywali? O co chodzi? Jakiś powód
takich zachowań musi być, nawet jeśli to głupota czy nienawiść do Ciebie. Póki
nie zrozumiesz powodu, moim zdaniem jesteś na przegranej pozycji i żadne sądy
Ci nie pomogą.
Pozdrawiam

[kini_m]

Próbujesz mnie wypytać o uzasadnienie zachowania -nie będę ukrywał- osoby z
domu o zaburzonym poczuciu bezpieczeństwa. Gdzie bardzo trudno wytłumaczyć
racjonalnie zachowania. Z domu z niegdysiejszym problemem alkohlowym.
Ale konkretnie spróbuję do faktów:

Kkamyczku, jasne że jak w każdym związku tak i u nas było ileś spięć. Może ona
się obrażać o różne kwestie, mniej lub bardziej zasadnie. Natomiast żadne z
nich upoważniało do takiego zachowania.
Przypomnę trzy rzeczy po których zareagowała niszczycielsko:
1. Zerwanie związku: Na wakacje pojechali za nami teście. Ja o tym nie
wiedziałem, bo ona dojechała z córką w góry gdzie ja uprzednio byłem na
szkoleniu. Dowiedziałem się o teściach na miejscu. Pal to licho. Nagle zaczęła
żądać zmiany juz wspólnie ustalonych planów, pod teściów. Np nie możemy iśc do
kościoła w niedzielę bo możemy iść tylko do teściów. Szlag by każdego trafił.
Bez zbędnych kłótni wyjechałem następnego dnia z wakacji. Natychmiast po tym
zerwała związek i złożyła wniosek do sądu o ostalenie kontaktów z córką, bez
jakichkolwiek prób wspólnego ustalenia kontaktów.
W ciągu kolejnego miesiąca, po każdej konfliktowej sytuacji (także takie że
córka wbrew mamie chciała zostać dłużej u mnie) zezwalała coraz mniej się
spotykać, wychodzić z córką poza jej dom (żeby córka nie mogła już okazać tego
co poprzednio).
2. Kolejne ograniczenie (do poziomu 2 x 2 godz tyg): było za to że odwazyłem
się powiedzieć że trudno mi się przyzyczaić do jej zmiany image`u. Jest to dla
mnie na razie irytujące i czy moglibyśmy na razie spędzać mniej wspólnego czasu
(mama z tatą). Ją to wkufffiło i poodmawiała kolejnych już ustalonych planów
(np. juz były ustalone na najbliższy tydzień: córka miała być u mnie na
kolędzie, wycieczka rowerowych z córką - poodmawiała wszelkie plany).
3. Całkowite ograniczenie: Poprzednie ograniczenie (2h x 2 w tyg) postawiła
żądanie - że spotkania tylko w jednym miejscu, wyłącznie u jej babci na
mieście. Po kilku takich spotkaniach sprzeciwiłem się takiej praktyce i
chciałem spróbować wziąć córkę do siebie, do dziadków, do malutkiej kuzynki z
którą lubią się bawić. To się kolejny raz wkufffiła i zakazała całkowicie
kontaktów.

Czy naprawdę uważasz że te zachowania po mojej stronie, były wystarczającym
uzasadnieniem to takiej jej postawy???
Oczywiście, mogłem nie draznić lwa. Ulegać każdemu żądaniu, zgodzić się na
wszystko w kwestiach teściów, nie skomentować słowem jej zmian osobistych,
zgodzić się na każde jej żądanie. Ale kto umie bez końca siedzieć cicho???
Jej zachowanie to krótko mówiąc wciągnięcie dziecka w konflikt rodziców, to
jest niewybaczalne.
Masz tu przykład jak wygląda takie porwanie dziecka (bo tak to nalezy nazwać,
jesli dziecko nie moze spełnić podsawowych potrzeb z rodzicem). I chyba każde
takie zachowanie ma równie gó.....ne uzasadnienie.

[kkamyczek]

cały czas podajesz mi powody, które Była wymienia. A ja Ciebie pytam jakie są
prawdziwe powody, być może są nieuświadomione przez Ciebie, może też przez
nia.. Jeśli tak jest to czas je poznać. Nawet nie chodzi mi o to żebys mi o tym
pisał, tylko o to żebyś sam do tego doszedł. Nic nie dzieje się bez powodu,
podejdź do całej sytuacji z dystansu, z boku na nią patrząc.

[kini_m]

Kkamyczku, chyba rozumiem o co Ci chodzi.
Tylko czemu w tym momencie zaczynam prawie ryczeć....
To okropnie wyczerpujące psychicznie, cały czas się domyslać czegoś między
wierszami. Wiem... czułem że ona nie umie wszystkiego wypowiadać. Tak było
prawie od początku. Domyśliwałem się tak jak tylko umiałem. Czasami dopytywałem
się - czy dobrze się domyślam. Ona wtedy potwierdzała. Tak było w pierwszym
okresie związku.
Po 1,5 roku zacząłem ją bardziej prosić, żeby więcej mówiła, bo ja już się
niepewnie czuję, tak długo musząc domyslać się różnych rzeczy, problemów które
muszę odczytywać z jej twarzy. Bałem się i to jej powiedziałem że: jeśli nie
będziemy więcej rozmawiać, to kiedyś możemy się spotkać w sądzie. Nie wiem czy
ona to zrozumiała, miała zaledwie 20 lat. Takie dłuższe okoliczności wpędzały
mnie w lęk, zwłaszcza gdy dodatkowo smutno mi było po niedotrzymywanych
obietnicach. W lęk... i w depresję. W depresji byłem mało przydatny w domu.
Kilka miesięcy po urodzeniu córeczki wątpliwości, lęk, zacząło zmieniać się w
równię pochyłą. Wiadomo - trudny okres. Ona oczekuje pomocy, on dopiero uczy
się zajmować dzieckiem. I tak uważam że dobrze się zajmowałem po szkole
rodzenia: kąpanie małej to wyłącznie ja, spacery te dłuższe z dzieckiem na plac
zabaw i do lasu to ja, przewijanie pieluch mi szło najsprawniej. Ale nie we
wszystkim byłem umiejętny tak jak ona by chciała. Czasem miałem doła, czasem
byłem trochę leniwy.
Ona wtedy zaczynała się szybciej złościć. Powody są drugorzędne, gorsze jest to
że nie umiała wyhamować ze złością. Zaczynała się eskalcja. Zaczęło się
szantażowanie (jeśli nie to, albo tamto - to odchodzę). U mnie coraz większy
dół, u niej brak hamulców - obie rzeczy na siebie wpływały.
Owszem, już po tym wszystkim, po rozejściu domyśliłem się w którym momencie
nastąpiło przyspieszenie burzliwości z jej strony (wtedy kilka miesięcy po
urodzeniu). To wstydliwa z mojej strony rzecz. O ile dobrze się domyślam, bo
ona tego nigdy nie przyznała.
Gdy po rozejściu powiedziałem jej o tym co podejrzewam, co wtedy na nią zaczęło
burząco działać, czy warto było o to rozwalać rodzinę - nie odpowiedziała nic.

No ale teraz jesteśmy na etapie gdzie dla zwalcznia mnie jest mi zarzucana
przemoc lub nękanie jej i jej rodziny, zarzucane że kompletnie nie
interesowałem się dzieckiem, wymyślane że w ogóle razem nie mieszkałem. (Przez
3 lata wspólnego życia wyjechałem z róznych przyczyn 2 x na 2 tygodnie i przez
4 mies prowadziłem weekendowe zamiejscowe zajęcia jako wolontariusz, z czego
wycofałem po jej prośbie. Ale ona ma pretensje o każdy z moich wyjazdów. Nawet
teście na rozprawch wypominają że w kilku momentach "opuściłem" ich córkę).
To już poniżej pasa, przed tym nie wiadomo jak się bronić.

[kkamyczek]

Nie obrażaj sie, ale myslę, że i w Tobie i w niej jest jeszcze zbyt wiele żalu
i rozgoryczenia żebyscie mieli jakąkolwiek szansę się dogadać. Musicie najpierw
sami to przepracować, każde osobno. Z Twoich wypowiedzi wynika, ze stale
dociekasz przyczyn rozpadu związku w rozmowach z nią. Gdy juz się od tego
uwolnisz i ZAAKCEPTUJESZ że Wasz związek nie istnieje, nie będziesz jej swoją
osobą drażnił, tak mi sie wydaje. A wtedy i kontakty z dzieckiem powinny się
ułożyć. Czasem warto skorzystać z pomocy psychologa - oni są od tego żeby te
nasze emocje wyciszyć i poukładać. Jak przestaniecie mówic i myśleć o
przeszłości, to będziecie mieli szanse na szczęśliwą przyszłość, oddzielnie.
Pozdrawiam Cię.

[kini_m]

Jej osoba... to dla mnie już "rybka".
Tu są dwie oddzielne sprawy:
Pierwsze - to szacunek dla jej decyzji. I tu nie mam żadnego wyboru. Po
rozstaniu, widząc jej nieprzystępność, nigdy jej nie namwiałem do odbudowania
związku. Jedynie to pytanie co napisałem w poprzednim poście: Czy warto było o
tę rzecz rozwalać rodzinę? (Ale nie oczekiwałem odpowiedzi.) No i prośba o
terapię dla rodziców (rozwiedzionych), to za sugestią specjalisty. Czego
odmówiła.
Ta terapia to w celu dogadywania się o córkę. No bo zasadniczo na córce mi
teraz zależy.
A drugą oddzielną sprawą to - uczucie zawodu że nie udało mi sie stworzyć dla
córki pełnej rodziny. Tego będzie mi żal chyba do końca. Bo córka na to
zasługuje, na wszystko co najwspanialsze. Nie sprostałem temu i za to pluję
sobie w brodę. (Ale to raczej nie chęć odbudowy związku, bo nawet miałbym
obiekcje czy umiałbym na dziś dzień przebaczyć te wszystkie krzywdy i kłamstwa
w sądzie.) To bardzo bolesne uczucie nie móc dać tego własnemu dziecku.

[anka611]

jestem zbulwersowana postawa twojej ex. moj ex dopiero po rozwodzie zapragnal
kontaktow z synem-wczesniej nie byl ani razu w szkole, nie pytal, nie zagladal
do lozeczka po przyjsciu z pracy-az tu nagle po rozwodzie wielka milosc. nie
zabranium mu spotkan. malo tego -jestem elastyczna i to on decyduje kiedy
przyjedzie , a ja sie dpoasowuje do niego-i to nie dlatego, ze placi regularnie,
niemale alimenty-dlatego, ze jest to ojciec mojego syna i nim pozostanie, czy mi
sie podoba czy nie, a syn jak bedzie dorosly to zdecyduje jaka to bedzie forma
kontaktu. glupie sa kobiety , ktore zabraniaja kontaktu ojcom, jesli oczywiscie
nie ma zagrozenia (np. alkoholizm lub choroba psychiczna). i tyle.

[triss_merigold6]

Prześledź sobie uważnie historię Kiniego ale naprawdę uważnie. Jakieś ostatnie
półtora roku. Facet lał swoją eks, nękał, włamywał się na jej konto i
podszywał, dręczył psychicznie.
Nie dajcie się wkręcić dziewczyny w te żałosne klimaty, gość jest
niezrównoważony i niebezpieczny dla otoczenia. BTW historię eksi i Kiniego znam
wyłącznie z relacji forumowych OBU stron + dyskusji w których w/w brał udział.
Osobiście nic do typa nie mam tylko nie trawię socjopatycznych manipulatorów
zgrywających psychologów.

[anka611]

o rany! nie sledzilam historii kiniego i nie wiedzialam, ze jego ex tez pisuje.
odnioslam sie do jednego postu...szkoda mi sie zrobilo faceta.

[triss_merigold6]

Gdybym kojarzyła go wyłącznie z tego wątku też byłoby mi go szkoda, serio. Ale
to forum czytuję dostatecznie długo żeby wyrobić sobie inne zdanie.
Jego eks robi wszystko żeby wykasować tego pana ze swojego zycia i jedyne czemu
się dziwię to temu, że nie przeprowadziła sie na inny kontynent nie zostawiając
adresu ani telefonu.

[kini_m]

triss_merigold6 napisała:
> się dziwię to temu, że nie przeprowadziła sie na inny kontynent nie
> zostawiając adresu ani telefonu.

Przynajmniej teraz wiemy otwarcie kto tu jest za odcinaniem dzieci od ojców.

Oj, Triss, Triss...

[kini_m]

Oj, Triss, triss...
nie musisz powtarzać moich słów.
Przecież pisałem nieco powyżej, o co ona mnie pomawia.
Niestety Twoim udziałem nie uczynisz z tego prawdy. Smutne że chciałabyś w
ciemno zaręczać co jest prawdą. Niby "tylko" z forum.
Zastanawiam się tylko czemu ma służyć takie odwracanie kota ogonem, jak
czynisz. Exia próbuje robić dokładnie to samo co Ty tutaj, Triss. Zapominając
jednocześnie że główną sprawą jest dziecko. Ja z chęcią bym w końcu doczekał
aby ona wytoczyła sprawę o stosowanie przemocy - w końcu by cała prawda ujrzała
światło dzienne. Ale - nie. Ona tego nie zrobi, zamiast tego ciągle pomawia
mnie o to na innych rozprawach, które tego kompletnie nie dotyczą. W końcu w
pewnym momencie sędzia powiedział jej na rozprawie: "Sądu nie interesuje
konflikt między rodzicami". Ale ona nadal z uporem maniaka w kółko tę samą
śpiewkę, tak samo jak Ty.
Ps: nie można mówić o włamaniu na konto, bo exia sama potwierdziła w zeznaniach
przed sądem że było wspólne używanie konta. Zaś ona sama wchodziła na moje
konto jeszcze po rozstaniu. Oj, Triss... czasem niektórym trzeba coś wiele razy
powtórzyć, zanim dotrze.
pozdrawiam

[kkamyczek]

nie mam zamiaru dochodzic tego kto tu ma racje, bo to nie moja sprawa. Chce
tylko napisac, ze nie podales zadnego powodu dla ktorego Twoja Ex mialaby nie
chciec kontaktow, wiec cos tu nie gra.... tymbardziej ze spotkania odbywaly sie
w obecnosci kuratora. A jesli prawda jest ze biles zone, to zupelnie sie Twojej
Ex nie dziwie. A dziwne w Twoich opowiesciach bylo, ze nie znajdywales zadnej
winy rozpadu zwiazku w sobie. Pozdrawiam

[kini_m]

kkamyczek napisała:
> Chce tylko napisac, ze nie podales zadnego powodu dla ktorego Twoja Ex
> mialaby nie chciec kontaktow, wiec cos tu nie gra....
Owszem. Ja tez sensowenego wyjasnienia nie widzę. A ja powiem krótko: 99%
przypadków tak zachwujących się rodziców (matek) nie ma ku temu realnego
uzasadnienia.
W Twoim pytaniu doczytuję sugestie że musi być jakiś powód.
A ja zapytam Ciebie o jaki powód Ci chodzi:
- o ten który ona podaje?
(wieczne zarzucanie przemocy na każdej rozprawie, nawet na tej którą wytoczyła
mi teściowa, tylko czemu tyle o tym mówiąc cały czas jednak nie wytoczy takiej
sprawy? takich spraw jest niejedna w naszym sądzie, niech ona da szansę dojścia
do prawdy)
- o pretekst po którym zaczynała to czynić (to juz napisałem 26.05.06, 14:13)?
- o prawdziwy powód, który najtrudniej wytłumaczyć? (problem dda, kto się nie
zetknął t oz trudem zrozumie osobę tak myślącą)

> tymbardziej ze spotkania odbywaly sie w obecnosci kuratora.
Sąd nie przydzielił kuratora na spotkania, czego żądała matka. Kurator był przy
spotkaniu jedynie celem spisania sprawozdania.

> A jesli prawda jest ze biles zone, to zupelnie sie Twojej Ex nie dziwie.
Taaaa... taaa.... a świstak siedzi i zawija w srebrka.
Jak napisałem: niech w końcu wytoczy sprawę w sądzie, a ja znam sprawy które na
pewno nie były w takiej kwestii umarzane. Ale dopóki się nie zdecyduje to stale
będą tylko pomówienia. Kto żyje pomówieniami...
BTW: a Sąd jednak się dziwi. Napisałem gdzieś już co Sąd odpowiedział exi w tym
temacie: "Sądu w sprawie dziecka nie interesują stosunki między wami".

> A dziwne w Twoich opowiesciach bylo, ze nie znajdywales zadnej
> winy rozpadu zwiazku w sobie. Pozdrawiam
Nie, to nie jest dziwne.
Nie będę brał teoretycznych 50% winy za rozpad i dalsze problemy.
Bo teraz widzę że człowiek nie zawsze ma swoich rękach 50% szans na urzymanie
rodziny. Chocbyś się zes...ł, to czasem druga strona i tak postawi na swoim bo
tak i już! I nie da rady tego racjonalnie wytłumaczyć. A jedynie
psychiatrycznie.
Gdybyś widziała jak do akt sprawy poskładała wszystkie moje listy do niej z
prośbą o ugodę, w każdym starając się doszukiwać pojedynczych słów na
potwierdenie jej tezy: że nie pogodziłem się z jej odejściem. To sama byś wtedy
zrozumiała, coż to za osobowość. Prawnik z którym to konsultowałem odniósł się
że: to prawdziwe dno, żeby składać osobiste listy do sądu.

Juz Ci napisałem poprzdnio w jaki sposób się irytowałem, czemu sprzeciwiałem i
protestowałem. Nie wiem co Ci można jeszcze odpowiedzieć. Skoro juz wskazałem
okoliczności w jakich ona tak poczyniła.
Chcesz racjonalnych powodów?
Nie ma, u DDA (dorosłego dziecka alkoholika) ich nie znajdziesz.
pozdrawiam