dół

[patiopole]

po 5 latach samotnego wychowania.po porazkach,zawodach...poznalam
kogos.zamieszkalismy.dzieciak nazywa go tata.a dzis po 9 miesiacach bycia
razem pod jednym dachem uslyszlaam ze mnie nie kocha,nie chce, ze go
zmuszam(poprosilam o pomoc w sprzataniu mieszkania)ze mam nie wyc,ze jak sie
bardzo upieram to mozemy sprobowac on jednak nic nie obiecuje....z kim ja mam
probowac kochane mamy?????uryczalam sie jak prosie.waść wyszedł.a ja mysle ze
zostane sama zawsze.ze nie chce.ze moj dzieciak dopiero przestal sie moczyc w
nocy.ze uwierzyl.zle zrobilam ze marzylam o nowym lepszym zyciu.bylismy
sami,samotni, samodzielni...ale przynajmniej nikt nie mogl nam rozpieprzyc
zycia na nowo...boja sie o moje malenstwo kochane...

[danagr]

przytulam....trzymaj sie dziewczyno, po prostu znow zle trafilas, chyba to nie
ten. Dasz rade, masz najwiekszy skarb i tego sie trzymaj.

[diin]

i właśnie w tym miejscu my samotne mamy (najlepsze na świecie) mamy
największy problem. ja jestem sama od roku coś tam w między czasie
było ale takie niewinne, skończyło się - szybko zapomniałam. Ale
boję się, boję się tego dnia gdy zwiążę się znów z kimś i znów
poczuję się jak pierwszy raz, zakocham, zapragnę i bach - nie
wyjdzie. boję się tego baaardzo, a tak bardzo chciałabym się
zakochać - być szczęśliwa - jeszcze bardziej niż jestem
oczywiście ))) bo w zasadzie jestem szczęśliwa, pomimo tego że
jest ciężko - powodów do narzekań raczej nie mam.
a dół? jest to musi być i musisz go przejść i choć dziś jesteś
przekonana że już zawsze będziesz sama, kiedyś to się zmieni
zobaczysz pozdrawiam i całuję ciepluchno

picasaweb.google.pl/joasiaqsterster