Noworodek

[pantera80]

Czy wiecie jak to jest jak pojawi sie w domu noworodek.Mnie to niedlugo
czeka.Zastanawiam sie tez jak wyglada dzien mamusi z noorodkiem.Pozd

[pampeliszka]

Na poczatku jest euforia (ja spedzilam 7 dni w szpitalu po cc, w ktorym byl
remont na dachu, dziecko mialam w pokoju od 3 dnia na stale, wiec powrot do
domu, gdzie mialam pomoc meza i cisze był błogosławienstwem) i troche obaw, jak
sobie poradzic z maluchem. Noworodek bardzo dużo spi, więc jest czas na
posprzatanie mieszkania po gospodarowaniu męza (choc sie bardzo staral i wymyl
nawet okna).Pierwsza kąpiel przeraża troche, tak samo pierwsze obcinanie
paznokci... W nocy sie co chwile sprawdza, czy maluszek oddycha...
Ale jest fantastycznie. Trzymaj sie.

[renata20]

przekonasz się jak już bedziesz miała maluszka w domu.........

[kajmanka2]

Świetna odpowiedź...

[kasiali2]

Jest super, ja byłam pełna obaw, ale wszystko się jakoś ułożyło. U mnie było
ciężko bo po porodzie długo do siebie dochodziłam i jeszcze w domu miałam
problemy z poruszaniem się. Ale dzieciątko spało i jadło. Mąż bardzo mi pomagał
i razem z nim cieszyłam się naszym maleństwem. Zobaczysz wszysko się dobrze
układa.

[kajmanka2]

U mnie bylo ciezko przez jakies pierwsze 2 tygodnie... trudniej niz przy
porodzie(ale pewnie dlatego, ze mialam cc i sie nie nameczylam), bylam
strasznie zmeczona, nie wyspana i ogolnie nie moglam sie pozbierac.. ale to
dlatego, ze mialam duzy problem z karmieniem..
ale z regoly Mamy daja sobie swietnie rade, wiec sie za bardzo nie martw
Pozdrawiam

[mimi44]

Nie martw sie))bedzie OK,ale napewno inaczej niz oczekujesz.Ja byłam zupełnie
sama,w obcym miescie,mąż pózno wracał z pracy,nie było lekko.Niw wiedziałam
równiez o tym forum,a tu mamusie zawsze doradzą i pomogą.Polegaj na
instynkcie,a w razie pytań zaglądaj tu.
Zycze duuuzo zdróweczka dla dzidzi,a tobie wytrzymałosci i cierpliwosci.

[gizmowika]

Powiem tak, było przekichane. Nei mogłam siadać, poruszać się, okropnie bolały
mnie piersi, jak mały ciągną płakałam z bólu, nie spałam, padałam ze zmęczenia,
nie jadłam, miałam depresję i w ogóle żałowałam, że zdecydowałam się na
dziecko. Pomoc była, ale i tak na niewiele się zdała. Było okropnie!!! poza tym
mój maluch nie zahcowywał się jak noworodek, nie spał, a jeść chciał co pół
godz. Jednak te czasy minęły. Dziś ma 6 miesięcy i jest super, ale na samą myśl
o tym co byłoprzez pierwszy miesiąc dreszcze mnie przechodzą. W każdym razie da
się przeżyć.
pozdrowionka
aśka

[mueller2]

Jest fajnie, naprawdę. Troszkę przerabane bo nie wiadomo w co ręce wsadzić no i
euforia, to jest dobre okreslenie. No i przyzwyczajasz się, że znowu jesteś
chuda! Najgorsze sa chyba nocki, bolące brodawki. No i ten bałagan, pieluszki,
kremiki. Poza tym jak malenstwo spi to wciąż się sprawdza, czy oddycha.
Pierwszy spacer jest fajowy, idziesz w końcu z wózeczkiem a nie z brzucholem

[mama_debiutantka]

nie ma pojęcia, bo niby skąd? moja miała od razu 2 miesiące

a tak poważnie.
nigdy później (wg mnie) nie jest ani tak ciężko (bo musicie się do siebie
przyzwyczaić + maluch do świata a Ty do nowej sytuacji + wracasz do formy po
porodzie), ani tak łatwo (dziecko sporo śpi przy piersi, więc można się wyspać
albo poczytać do woli).
nie nastawiaj się na porządek w domu i samodzielnie gotowane obiady - raczej
nie będziesz miała zdrowia. i przyjmuj każdą pomoc, nawet od "znienawidzonej"
teściowej niech za Ciebie sprzątają, piorą, gotują, prasują i wychodzą na
spary - staraj się "wybyczyć" na zapas. potem jakoś euforia mija i mniej jest
chętnych do pomagania. bez pomocy jest naprawdę trudno, więc chociaż zagoń
tatusia.

będzie dobrze

[mika_p]

Dzień mamusi noworodka składa się głownie z karmienia piersią, przewijania
maluszka i braniu prysznica. Spanie jest na dalszym planie, a jedzenie w ogóle
hen hen, chyba że ktoś je podstawia pod nos w czasie karmienia dzidziusia.

CD

[pampeliszka]

Nie dokonczylam swojego wpisu, bo sie maluch obudzil..., wiec kontynuuje. U mnie
kryzys przyszedl w 3 tygodniu i trwal do konca miesiaca. Bylam wiecznie
zmeczona, maz sie zachowywal stereotypowo (odstawiony od piersi) i krzywił przy
prosbie o zrobienie dla mnie sniadania koło 11, gdy nie mogłam odstawić małej od
piersi, bo był ryk. Do tego doszły bóle brzuszka u Małgosi i w ogóle zrobiło sie
nieciekawie. A potem wszystko sie zmieniło, a kiedy zastosowałam metode Usnij
wreszcie to jest super.
Nastaw sie na trudnosci, to bedzie Ci łatwiej je zniesc...

[pantera80]

Widze ze bardzo kochacie dzieci swoje i bardzo o nie dbacie.Musze sie uczyc
pielegnacji,czytac o tym,no i w brzuszku maluszek skacze sobie.Nie wiem co
zrobie jak dziecko bedzie plakalo...

[pampeliszka]

Oj,wszystkie dzieci od czasu do czasu płacza. Pewnie, ze mama jest po to,zeby
maluszkowi pomoc i uciszyc, ale nie zawsze sie to od razu udaje, przyzwyczaisz
sie niedlugo.
Dam Ci dobra rade- nie pozwol, zeby do szpitala po Ciebie i malucha przyjechal
ktos oprocz męza. Po moja siostre z corcia wybral sie tesc i do dzis (a kilka
lat minelo) nie moze mu tego wybaczyc, bo zepsul jej ta cudowna chwile.

[pantera80]

Dziekuje.Nie moge sie doczekac porodu.

[pulpcik]

na początku niestety BARDZO ciężko.
miesiąc-półtora w zasadzie wyjęty z życia, ale później jest juz z każdym dniem lepiej )
dzień z noworodkiem to w moim przypadku były dłuuugie godziny przy cycu, przerywane krótkimi drzemkami malucha, w czasie których mama biegnie się wykąpać/ubrać/coś zjeść

[sylwiawm]

Najgorszy był pierwszy tydzień, ale nie dlatego, że maluszek dokuczał tylko
moje dochodzenie po porodzie. Mam dla siebie czas na posiedzenie przed kompem.
Karmię co 2,5-3 godz. Mała sama zasypia w swoim łóżeczku. Przeważnie śpi cała
noc. Zdarzają się wyjątki, że zgłodnieje i obudzi się na jedzonko, ale zasypia
podczas karmienia i zostaje odłożona spowrotem do swojego łóżeczka. Postępuje
wg zaleceń Zaklinaczki i jest dobrze. Wysypiam się, a nawet mam czas aby sie
ponudzić jak już wszystko mam zrobione.

[pantera80]

Mi tez sie to przyda ze jak przysnie bede wtedy dbala o siebie ale nareszcie
bede miala upragnione dziecko.Czy bierzesz jakies witaminy na wzmocnienie?
Np.Falvit,Centrum,itd.

[anek.anek]

Najłatwiej było w szpuitalu Spędziłam tam tydzień i później gorzko żałowałam,
że wyszłam na własną prośbę (chodziło o moje zdrowie nie dziecka, poród
naturalny, ale mocno wyczerpujący, ogromna utrata krwi itd. - ale w domu
zastrzyki z żelaza robiła mi znajoma pielegniarka).
Pierwsze dni nie były jeszcze takie strasznie, bo młody godzinę spał, godzinę
jadł - tak było przez pierwsze dwa tygodnie Jak on spał, to ja też spałam.
Ale później było tak, że co godzinę przez czasem 40 minut jadł, a spał co
cztery godziny.Nie było czasu na zabawę
Jak miał trzy miesiące pierwszy raz przespał cztery godziny pod rząd - pamiętam
ten wieczór do dzisiaj, bo następny taki powtórzył się dopiero po jakimś pół
roku
Tak właśnie wyglądał mój dzień z noworodkiem: dojna krowa z małymi przerwami na
sen.
Ale oczywiście piszę to żartobliwie, bo nie zamieniłabym tych chwil na nic
innego. a z każym dniem spominam ten okres coraz milej. A syn ma prawie cztery
lata Teraz to dopiero daje "popalić")

[juskapl]

noworodek hmmm....milo bylo z moja malutka w szpitalu pielegniarki braly ja gdy
chcialam sie przespac ...potem domek i sniadanie o 3 popoludniu pol dnia w
pizamnie bo malutka nie chciala spac a jak usnela to roboty bylo po uszy ...tak
gdzies przez pierwsze 3 tyg,potem weszlam w wprawe i zaczelam wszystko robic
tak aby mi bylo wygodnie bo padalam na twarz z wykonczenia ( maz w pracy,
babcie i dziadki jedni na drugim koncu swiata drudzy w pracy tez)wiec zucilam
wszystkie ksiazki w kat i madre rady typu dzidzia ma spac w lozeczku itd wiec
zaczelam robic tak jak mi pasowalo Julcia byla szczesliwa a ja wypoczeta.

[pantera80]

Tak maja wszystkie mamy ze jak dziecko dorasta to z nim trzeba dzielic jego
problemy.Ale czy ktoras z nas pozwolila by sobie te chwile odebrac?Nigdy w
zyciu.