niania rządzi

[ewa0405]

Moja niania ma 57 lat. Jak dzwonie do niej z pracy to mam wrażenie, że jest
mocno poirytowana, że musi odpowiedać na moje pytania (według mojego męża to
nie potrzebnie się o takie szczegóły wypytuje....). Czas pracy ma do 17.00,
generalnie wracam koło 16.20 do domu, a wczoraj jak wróciłam koło 16.50 to
miałado mnie pretensje, że tak późno i generalnie jak tylko przychodze to ona
się b. szybko ubiera i "uieka" A tak to ma dobry stosunek do dziecka -
przytuli, pocałuje, pobawi się - tylko ze mną jakoś jej się nie układa, Co
myślicie. Może jestem nadwrażliwa, może sie czepiam.....
??????????
Doszło do tego, ze ja się stresuje jak mam do niej z pracy zadzwonić...
ps. pracuje dla nas jakies 4tyg w tym od 1 tyg. zostaje już sama

[j04nn4]

hmmmmm ja na Twoim miejscu poważnie bym sie zastanowiła nad tym czy owa niania
bedzie dalej u mnie pracowała. Mówisz, że ma dobry stosunek do dziecka, jak wy
jesteście a co robi jak was nie ma nie wiesz tego. Ona po prostu Ciebie nie
szanuje ma swoje lata ale bądz co bądz to ty tu jesteś szefową płacisz i
wymagasz. Jesteś matką i wszystkie pytania nawet najgłupsze na temat twojego
dziecka są ważne. Ja bym powiedziała jej, że pracuje do 17 i mimo, że wracasz z
pracy to do 17 ma siedzieć, a w tym czasie ty możesz sie odswieżyć po pracy
zjeśc cos, czy cos innego. Ma płacone do 17. Pozatym nie pozowliłabym sobie na
taką opryskliwość, ja napewno poszukałabym innej niani. Pozdrawiam Asia

[apples]

Masz rację j04nn4! Jaka bezczelna ta niania Z kolei trudno znależć dobrą,
zaufaną. Wyrzucać może nie od razu, ale ja bym z nią poważnie i otwarcie
porozmawiałą. Bo może jak Ty dzwonisz, to ona akurat krzyżówkę rozwiązuje i Ty
jej w tym przeszkadzasz? Oby nie, ale tyle się słyszy o tych nianiach. Sama
zaraz będę szukać, bo w pazdzierniku wracam na dzienne studia,a le Weronika
będzie miała już wtedy rok prawie.

Pozdrawiam!

[kiki5]

Mam wrażenie, że to norma u niań w tym wieku. Wydaje im się, że wszystko wiedzą
najlepiej bo odchowały własne dzieci. A młode matki wydziwiają. Mama może sobie
móić a one przytakną i zrobią po swojemu. Jestem nianią i mama "mojej" małej
dzwoniła czasem co godzinę. Nie ma w tym nic dziwnego, przecież nie jest lekko
nagle wrócić do pracy i zostawićc swoje maleństwo. To normalne, że się cały
czas myśli o tym co maluch robi, czy zjadł itd. Teraz dzidzia ma już ponad 2
latka i mama dzwoni już tylko 2,3 razy dziennie Nie pozwól żeby niania
zaczęła rządzić w Twoim domu, to Ty wiesz najlepiej co jest najlepsze dla
Twojego dziecka!

[mmaammaa3]

Jakbym o swojej niani czytała.....Ma 62 lata, choć jak widzę nie czuje się na
tyle.Wyraźnie chce dominować i wprowadzac swoje rządy.Niewiele robi sobie z
moich wskazówek, ONA WIE LEPIEJ.W końcu dwóch synów wychowała nie?...Robi po
swojemu, czasem ubierze w inne ciuszkki niż ja przygotuje, czasem zmieni menu,
czasem całkowiecie ,,oleje" moje prośby o coś tam...Potrafi też mi zwrócić
uwagę, ze prania wczoraj nie nastawiłam...Doprowadza mnie czasem do szału.Raz
nie wytrzymałam - kiedy mimo moich zakazów tak dużo nakarmiła i napoiła dziecko
(na siłę), ze zwymiotowało z impetem katapulty...i doszło do scysji. Czasem z
kolei zaskoczy mnie bardzo pozytywnie.Ale generalnie potrafi być bezczelna i
juz kilk arazy mi powiedziął wprost, ze ja to ,,przewrażliwiona jakaś
jestem".Nie mam póki co innej opiekunki na oku, w miejscu , gdzie mieszkam
niełatwo znaleźć kogoś odpowiedniego...I tak się z nią męczę, na boku szukając
innej pani.Najgorsze jest to, ze nie mam do niej 100%-towego zaufania,bo kilk
arzy np.nie powiedziała mi jak dzwoniłąm, ze mała ma gorączke czy
wymiotowała.... a to juz kataklizm.Z drugiej strony dosć mało jej
płacę...Jestem w impasie póki co...

[gika_gkc]

moja tez ma 57 lat
i wyglada na to ze to koniec podobienstw, bo:
-dzwonie do niej zazwyczaj raz dziennie a ona czeka na telefon i zawsze ze mna
milo rozmawia
-po moim powrocie zawsze chwile zostaje - zdarza sie ze nawet i godzine i
rozmawiamy nie tylko o dziecku ale o roznych innych rodzinnych sprawach
-bardzo wnikliwie obserwuje Malego i o wszystkich nowosciach,
nieprawidlowosciach, wlasnych niepokojach zawsze mnie informuje
-Maly ja uwielbia
-w 100 % jej ufam

[kasiik]

mocno bym się zastanowiła nad zmianą niani

[mmaammaa3]

Cały czas myślę o zmianie.I az mnie ciarki przechodzą na kogo kolejnego trafię,
bo ta była niby z polecenia....i co się okazało...
Dodam jeszcze, że mała zna wszystkie reklamy, reaguje na melodie seriali i
innych programów tv. A niedawno...zaczęła mnie i męza bić, jak pogroziłam jej ,
ze zrobię ,,aty aty po łapkach"(czego nigdy nie robiłam).Tak jakby zareagowała
na tą komendę...Czy myslicie, ze moze ta niania ją...bije....?Dziecko ma rok i
trzy miesiące i jeszcze nie powie.

[ewa0405]

now.wlasnie. Trafic na idealna nianię jest bardzo trudno. My naszą
podsluchujemy - wprawdzie tylko 2 h (rano), bo tylko taka dluga jest tasma.
Wydaje sie spoko do dziecko, ale ja z nia mam naprawde ciezko.......

[martusia251]

Dla mnie praca niani jest taka sama pracą jak każda inna. W związku z tym teraz
ty postaw się na miejscu niani. Jesteś osoba pracującą, twój szef przychodzi do
Ciebie i żąda zdania relacji z twojej pracy. I co, jako szef stresuje się, bo
musi się Ciebie o coś spytać? Jesteś pracownikiem i musisz się stosować do
wytycznych szefa. Twoja niania równez powinna się stosować do twoich zaleceń,
ty płacisz i wymagasz, w przeciwnym razie ta kobieta poprostu nie ma wogóle do
Ciebie szacunku

[kashanna]

Być może wzbudzę kontrowersje, ale z własnego doświadczenia wiem, że niania
mająca serdeczny, pełen zainteresowania i ciepła stosunek do dziecka to skarb.
Byłam jeszcze bardziej terroryzowana przez swoja nianię, a jednak uśmiech
mojego malca na jej widok (a zapewniam, że nawet babcia nie wywoływała u niego
tak żywiołowych reakcji) był dla mnie wystarczającym bodźcem do tego, by
schować swoją dumę do kieszeni i po prostu dać sobie spokój ze zjadliwym
komentarzem, albo "wymianą personelu".
Moja niania była w podobnym wieku, na rencie- więc wiedziałam że ta pensja (nie
mała zresztą) ratuje jej życie (dosłownie). zresztą ona tego nie ukrywała. Była
jedną z najbardziej uczciwych osób jakie znałam. Potrafiła nawet zostawić
ćwiartkę niedojedzonego przez dziecko jabłka, żebym nie pomyślała, że dożywia
się moim kosztem. Bardzo mnie to dziwiło, bo nigdy, ani słowem nie wspomniałam
o tym, że coś wyjada- wręcz przeciwnie- zachęcałam ja do konsumpcji mojego
ciasta, słodyczy, robienia sobie kanapek. Nawet herbatę (uprzednio wymieszaną z
cukrem przynosiła własną). Franuś był dla niej dobrem najwyższym- tzn- miała
dla niego świętą cierpliwość (nawet sąsiedzi mi gratulowali ), potrafiła
nauczyć go zasypiania w łóżeczku, kombinowała niesamowite zabawy, śpiewała i
czytała do oporu. Franio za nią przepadał.
A teraz minusy które znosiłam
- dokładnie to samo wyczekiwanie z dzieckiem na ręku na nasze przyjście Choć
miała płacone za każdą rozpoczętą godzinę, a nasze spóźnienia oscylowały w
ramach akademickiego kwadransa to musieliśmy znieść grymas niezadowolenia na
jej twarzy. Co dziwne- niania pracowała u nas przez ok. 6-7 godzin dziennie, z
czego mały przesypiał w międzyczasie jakieś półtorej- dwóch godzin.
- mąż pędził na złamanie karku, żeby jeszcze przed drugim snem wyprowadzić
małego na spacer, bo niania, niestety w momencie osiągnięcia przez Frania 11 kg
zaprotestowała transportowania małego na trzecie pietro. Plan awaryjny wyglądał
mniej więcej tak- ustalalismy, kiedy dokładnie mąż wróci z pracy- ona doliczała
sobie mniej więcej godzinę na spacer- znosiła małego do wózka- szła na spacer-
ok czwartej przyjeżdżał mąż- biegł na góre po klamoty niani- niania zaiwaniała
do autobusu- mąż wnosił potomka ze spaceru na górę do mieszkania (nie muszę
dodawać, że gdy cała operacja się przesuwała w czasie- a ściślej powrót męża-
niania czekała pod blokiem jak pies z mocno skwaszoną miną). Wszystko tylko
dlatego, ze w międzyczasie okazało się, że niania zaczęła niedomagać na
kręgosłup i Franutek trochę przerósł jej możliwości.
- z historii zabawnych- kiedys niania po jakiejś kolejnej wymianie zdań na
temat spaceru z Franiem (a raczej niemożności)nie przyszła do pracy. Zadzwoniła
do niej- a ona na to, że jej się przyśniło, że ją zwolniłam- i postanowiła nie
przyjść do pracy. Oczywiście popłakała się przez telefon, że jej się wszystko
poplątało, bo sen bvył taki realny
- do najciekawszych momentó naszego życia z nianią należały jednak chwile,
kiedy przynosiła Nasz Dziennik i edukowała nas z newsów Radia Maryja. Mumio się
kryje

Mimo to uważam że warto było. Bo znaleźć dobrą nianię jest naprawdę cholernie
trudno. I mam to gdzieś jak traktuje mnie jako swojego pracodawcę. Chowam swój
honor dokieszeni, bo uśmiech dziecka, i ten komfort, że w domu jest wszystko
ok, że małemu nie dzieje się krzywda- za to byłam w stanie oddać wiele.
No właśnie - i tak na koniec- kwestia telefonów. Ja uważam, że dzwonienie do
niani której się ufa kilka razy dziennie to gruba przesada. Ja mimo że sercem
cały czas byłam z Franiem, dzwoniła do niej tylko w awaryjnych sytuacjach,
kiedy zapomniałam jej czegoś przekazać, albo kiedy małemu wychodziły ząbki-
pytałam jak sobie z nim radzi i czy jej nie odciążyć. Generalnie takie ciągłe
sprawdzanie kogoś, dopytywanie, atakowanie telefonami też jest nie w porządku.
Jeżeli zbyt często kogoś sprawdzamy, dopytujemy się o tysiąc "pierdołów"
banalnych rzeczy, to prosta droga do obustronnej utraty zaufania. Przerobiłam
to na męzu, który zostawał z małym kiedy byłam w delegacji. Najbardziej
irytowały go moje zapobiegliwe telefony- co tam z małym, jak sobie radzi, co
dał do jedzenia, w co go ubrał.
Powiedział mi, że czuje się wtedy jak totalny dyletant z góry skazany na
przegraną. Bo kto jak kto- ale matka przecież wszystko co robi- robi najlepiej.
Zrozumiałam, i od tamtego czasu dzwonię- ale tylko wtedy, żeby powiedzieć, jak
bardzo ich kocham i że juz niedługo się zobaczymy.

[kasiunia62]

Tak to jest, że mając nianię- starszą Panią, to mimo, że Ty dajesz jej pracę,
czujesz się jakby to Ona rządziła i mimowolnie poddajesz się jej rządom.
Dlatego też ostatnimi czasy wiele Mam woli młode dziewczyny, ktorym łatwiej
jest "dyrygowac". Ja mam 23 lata, jestem Nianią i zawsze stosuję się do poleceń
moich Pracodawców- przecież to oni mi daja pracę, pensję. Starsze Nianie mają
swoje zasady, uważaja, ze wszystko wiedzą najlepiej bo wychowały już swoje
dzieci i z racji wieku..
Pozdrawiam i życzę rozwiązania tej sytuacji