ciąża po ciąży

[mikka19]

Dziewczyny, znów jestem w ciąży. Od poprzedniego porodu minęło zaledwie 6
miesięcy. Jestem załamana. Mój synek jest jeszcze taki malutki. Jak urodzi
się drugie dziecko on bedzie miał nieco ponad roczek. Mam czarne wizje jeśli
chodzi o wychowanie dwóch maluchów. Nie wiem jak sobie poradzę. Mąż się
cieszy ja niestety trochę mniej. Jego całymi tygodniami nie ma w domu bo
pracuje za granicą więc nie mogę za bardzo liczyć na jego pomoc. Rodzice mi
pomogą ale też tylko w ograniczonym czasie. Czy któraś z was była lub jest w
podobnej sytuacji i miałaby jakieś praktyczne rady na poradzenie sobie z tym
wszystkim?

[mama_kotula]

Odwiedź to forum:
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=28883
Nie zamartwiaj się na razie tym, co będzie za 9 miesięcy. Postaraj się uspokoić,
wyciszyć pierwsze emocje. Stos praktycznych rad tylko cię dodatkowo przytłoczy
na razie.
Z mojej strony zapewniam cię, że będzie ok , ciężko, to wiadomo, ale do przeżycia.

[mikka19]

bardzo dziękuję ci za ten link do strony

[wisienka89]

KOCHANA! Głowa do góry. Mojego pierwszego synka urodzilam w kwietniu 2005r a w
lipcu dowiedzialam sie, ze jestem znowu w ciazy! Koszmar na pierwszy rzut oka!
Dzis moje drugie malenstwo ma 4 m-ce, tez nie ma calego roku roznicy miedzy
bobaskami..i uwaga...jestem najszczeslwisza mamusia na swiecie. przez pierwsze
dni bylo ciezko...ale dasz rade! wszyscy mnie naokolo podziwiaja jak ja sobie
daje rade..w dodatku w tym roku skonczylam studia..urodzilam na nich dwojke
dzieci! Wiesz..to sa twoje malenstwa..Ty jestes ich mamą i uwierz mi, ze nikt
na prawde nikt sobie z nimi nie proadzi jak tylko TY..Najlepiej to zrobisz.
GRATULACJE! na prawde serdecznie Wam gratuluje..zobaczysz jak jest cudownie!
jak smiesznie kiedy ten niespelna roczny synek obserwuje malenstwo i glaszcze
po glowce... kiedy obydwaj placza w tym samym momencie (bo jeden wspolczuje
drugiemu) to sa cudowne chwile...jest nam cudownie i nie wyobrazam sobie zeby
tego drugiego nie bylo! Dasz sobie rade! Ja to wiem, bo sama jestem w takiej
sytuacji, a w dodatku moj juz teraz 16 m-czny synek jest okropnym urwisem, ale
to moje dzieci i nikt ich nie rzumie lepiej jak wlasna mama. Ciesz sie ciążą i
z niecierpliwoscia wyczekuj drugiej kruszynki

[galactica]

a ja wlasnie moge byc w podobnej sytuacji (dowiem sie jutro) i zastanawiam sie
nad usunieciem... niestety...

[wisienka89]

Jezli okarze sie ze jestes w ciazy to NIE ODBIERAJ DZIECKU RPAWA DO ZYCIA!!!!!
to bedzie najgorsza decyzja i rzecz jaka zrobisz w zyciu..z biegiem czasu bys
to sobie uswiadomila..dziecko to najwspanialszy skarb na swiecie! popatrz na
swoja malenka iskierke ktora masz przy boku i wyobraz sobie co by bylo gdyby
jej nie bylo? to samo bedzie za kila miesiecy kiedy urdozisz..nie pdoejmuj
takiej decyzji..walcz z losem..a skoro tak chcial to widocznie ma tak byc!
nawet do glowy nie dopudszczaj mysli o aborcji!!

[malgosiek2]

A moze ona ma inne poglądy?
I nie potrzebuje takich morałów.
pzdr.Gosia

[sloneczko_02]

do malgosiek2 - życie to nie pogląd - to fakt... bycie położna czesto znieczula
na ten fakt..staje sie "rutyniarą" (nie odbieraj tego jako "dokop", ani tylko
wyłącznie do siebie)....

[malgosiek2]

W rutynę nie popdałam,ale w czasie pracy w klinice miałam do czynienia z
różnymi życiowymi losami niekoniecznie szczęśliwymi.
Owszem życie to nie pogląd i się zgadzam ale rónież życie potrafi je
zweryfikować bardzo boleśnie.
Pzdr.Gosia

[nusadua]

w 100 procentach popieram wisienke!!!!
"lepiej miec dziecko na ramieniu niz na sumieniu"
Aborcja nie jest dobrym rozwiazaniem!!!!Jesli nie myslisz o tym dziecku,
ktoremu chcesz odebrac zycie, to pomysl o swojej psychice juz po fakcie- niegdy
o tym nie zapomnisz, wyrzuty sumienia będą Cię gryzły do końca życia!
Jakie masz powody, żeby o tym myślec? Moze pomysl o adopcji, jesli masz
naprawde tragiczna sytuacje...

[kamienna5]

Zgadzam się, że aborcja siada na sumieniu do końca życia. Miałam kontakt z
kobietami i mężczyznami, którzy dokonali aborcji i niektórzy po 30tu latach
ciągle myślą o tym dziecku, które usunęli.
Wiem też, że dzieci, które miały być usunięte,a się urodziły, żyją jakby z tym
piętnem niechcianych - są spokojne, bezproblemowe, ambitne i jakby życiem
ciągle rodziców przepraszały, że żyją.

[galactica]

aborcja to ostatecznosc ale to nie wy stoicie w moich butach. Moj post nie byl
po to, byscie mnie umoralnialy.
Wszystkie jestescie takie madre, a zadna nie zna sytuacji i powodow.

[malgosiek2]

Właśnie dlatego nie cierpię umoralniania na siłę w tym temacie.
Każdy niech żyje w zgodzie z własnym sumieniem i swoim życiem.
Nie zawsze jest różowo jak się myśli.
Pzdr.Gosia

[nusadua]

"wszystkie jestescie madre"-tu sie z toba zgodze... i moge powiedziec, że
swojej wiedzy nie czerpie z różowych pisemek, swoje przeżyłam, a temat aborcji
mam głęboko i mozna powiedziec bolesnie przemyślany (...).to jest jak
najbardziej twoje zycie, twoje decyzje, nikt prawdopodobnie na tym forum nie
jest swiety, wiec dlaczego mialybysmy zbawiac twoja duszyczke-nawet cie nie
znam, jestes dla mnie totalnym anonimem- ale pomyslalam sobie, ze pewnie jestes
kobieta uwiklana w jakas glupia sytuacje zyciowa, moze pozostającą pod presją..
i potrzebujesz obiektywnego pogladu osob trzecich...jednym slowem- ROB CO
CHCESZ I POTEM ZYJ Z TYM CALE ZYCIE...mi sumienie podyktowalo, zeby napisac to,
co napisalam, a ty zrob z tym co zechcesz...

galactica

[sloneczko_02]

ojejej!!!! dziewczyna jeszcze nie wie czy jest w ciąży, a posta napisała pewnie
dlatego bo zrobiło jej się ciężko na duszy - po wysnutym przypuszczeniu, że być
może to ciąża (której widać nie chciała).... nie osądzajmy jej ani nie
dokopujmy... Galactica, na pewno sie jakoś ułoży!

[anhena]

A ja mam obawy!Urodzilam prawie 3miesice temu,a jeszcze nie mam
miesiaczki.Karmilam ponad 2tyg piersia teraz tylko butelka.Test nagatywny niby
a ja nie wiem co jest grane...Za kilka dni powtorka z rozrywki...

[karinazr]

Mikka zazdroszce ci tej drugiej ciazy, ja juz mysle o nastepnym dziecku ale
nadal nie wrocila mi plodnosc, dodam ze moj syn ma juz 10 miesiecy. Tak wiec
mnie przyjdzie poczekac...Moja przyjaciolka ma dzieci miedzy ktorymi jest 9
miesiecy roznicy, cudowny widok, bawia sie razem, razem sie kloca, zajmuja soba
nawzajem i jest to widok sielankowy, jakkolwiek na poczatku nie bylo kolorowo
byla bardzo zmeczona ale bardzo szczesliwa. Nie martw sie na zapas, moze sie
okazac ze Twoje drugie dziecko bedzie aniolem przesypiajacym cale noce. Tak czy
inaczej pomysl, najgorsze kilka pierwszych miesiecy sie przemeczysz, a pozniej
juz z goreczki, raz jeszcze zazdroszcze ale tak pozytywnie, glowa do gory!