Czym grozi używanie smoczka do uspokajania?

[hanka56]

Pytanie do doświadczonych: jakie konsekwencje powodowało u Waszych maluchów
stosowanie smoczka-uspokajacza? chodzi mi głównie o te negatywne, bo
pozytywne (chwile błogiej ciszy... tudziesz brak problemów z ssaniem części
własnego ciała rozumią się same przez się. Kiedy najlepiej odzwyczaić
młodego "ssaka" od ssania smoka?

[govanka]

mój synuś ciągle ssie smok, więc jakie to będzie miało skutki dla niego to sie
dopiero zobaczy... ale mogę Ci napisac, jakie skutki miało u mnie - totalnie
pokrzywiony zgryz (i górna i dolna szczęka), co prawdopodobnie zostałoby
skorygowane, gdyby wcześniej były u nas dostepne stałe aparaty na zęby... no,
ale ja ssałam smoka do 5-tego roku zycia, więc chyba znacznie dłużej niż
przeciętne dziecko.

[anulkas86]

Ja nie ssałam smoczka i zęby mam też pokrzywione. A moja siostra dużo ssała
smoka i ma proste. Za to brat też ssał i ma bardzo krzywe zęby. Wydaje mi się ze
jednak nie ma reguły z tymi krzywymi ząbkami.

[beniuu1]

Moja córka ssie smoka od miesiąca, gdy skończyła 1. miesiąc. I trudno mi
powiedzieć, czy to smoczek jest winny, czy nie, ale mniej więcej od tego czasu
gorzej ssie pierś
Łyka sporo powietrza, a czasami ma jakby problemy z przyssaniem się. Ale cóż,
smoczka - choć rzadko - używam nadal, bo czasami jest po prostu niezastąpiony.

[ambus]

Ja dałam smoka jak mała miała 2 tygodnie.Po kolejnych dwóch musiałam smoka
odstawić, a używałam go tylko do usypiania ,bo pojawił się problem ze ssaniem.Od
prawie 2 tyg jesteśmy znowu bez smoka, mała ssie prawidłowo, nie ma problemów z
karmieniem a i z usypianiem idzie nam co raz lepeijTylko że wiekszą część dnia
wisi na piersi

[scorpio771]

Ja ssałam smoczek dość długo i zgryz mam ok. tylko za dużo w szczęce zębów
miałam (mała szxzęka) i trzeba było 1 usunąć, no i wtedy był potrzebny aparat
aby ładnie się ząbki rozsunęły.

[justynaz2010]

Ja mialam to samo - za szerokie zabki i jednego musieli usunac. Ja jednak nigdy
nie ssalam smoka bo nie lubilam, tylko kciuk.

[anetka7444]

Już mnie zaczyna denerwować to demonizowanie smoczka. Ja ssałam do 4 roku życia
i zęby mam proste, moja siostra nie ssała i ma krzywe. Tyle pokoleń wychowało
sie ze smoczkiem i jakoś nie odbiegają niczym od tych którzy sie wychowali bez
smoczka ( może są mniej zestresowani tylko). Za kilka lat naukowcy znowu
stwierdzą, ze smoczek jednak jest dobry i będzie boom na smoczki. Ja uważam, ze
jeśli dziecko potrzebuje smoczka do uspokojenia sie to należy mu go dać i juz,
tak na zdrowy rozsądek.

[scorpio771]

A może rodzicom szkoda pieniędzy na smoka???

[iwonna8]

W programie " Mamo to ja" na TVN Style fizjoterapeuta i pediatra zgodnie
stwierdzili że najnowsze badania wskazują na to że smoczek nie tylko nie
szkodzi a wręcz przeciwnie korzystnie wpływa na odruch ssania i wykształcanie
się aparatu mowy u dziecka - oczywiście przy zachowaniu zdrowego rozsądku tzn.
nie non stop smoczek w buzi. Generalnie smoczek do uspokojenia się i do
zaśnięcia - i tyle. I moja mała tylko wtedy smoczek dostaje - a i tak wcale nie
jest nim zachwycona i często zanim zaśnie to sama go wypluje. Tak więc myślę że
nia ma strachu, całe pokolenia wychowały się na smoczku ( w tym ja) i mają się
świetnie. Aha moim zdaniem smoczek góra do wieku przedszkolnego tzn. ok. 3 lat.

[falasarna]

Smoczek jest alternatywą dla nadmiernej potrzeby ssania i zastępczym sposobem
rozładowania emocji. Zalecany jest w indywidualnych przypadkach tylko do 3. m-
ca, czyli do czasu kiedy dziecko odnajduje swoje paluszki lub piąstkę i samo
zaspokaja swoje potrzeby emocjonalne (najczęściej związane z wieczornym
wyciszeniem).
Niestety smoczek jest nadużywany przez mamusie, które zamiast ponosić, utulić,
pokazac świat, pomóc uspokoić, zabawić, itp. wciskają dziecku do gardła smoczek
i plotkują godzinami przez telefon lub rozwiązują krzyżówki.
W konsekwencji fundują dziecku pierwsze uzależnienie. Zaczyna się od
kilkunastokrotnego wstawania w nocy i podawania smoczka, bez którego dziecko
przekręcające się na bok już nie zaśnie samo. Potem przychodzi czas na
oddzwyczajanie od smoczka, bardzo bolesny i trudny, bo podobny do odwyku.
Im później tym gorzej, im wrażliwsza istota, tym większe konsekwencje natury
psychicznej, u starszych dzieci moczenie nocne, koszmary, itp.
Następnie dziecko nauczone, że do rozładowania emocji potrzebne są elementy
zewnętrzne sięga najpierw po lizaki, pączki, hamburgery dające chwilę ukojenia
(oczywiście doustną, bo jaże inaczej?), skończywszy zwykle na papierosach.
Kiedy to nie wystarcza, zaczyna się igranie z życiem, o czym matki niemowląt
jeszcze nie myślą.
Najszybszym efektem ssania smoka są problemy ze zgryzem (zawązki zębów
pojawiają się w okresie płodowym, potem na wzrost mają wpływ czynniki zewn.,
chociaż nie zawsze znaczący w takim samym stopniu).
Firmy produkujące takie "wspomagacze" będą się biły o klientów i przede
wszystkim o opinie lekarzy, a wystarczy, że matki będą bardziej dalekowzroczne
i same dokonaja wyboru

[moreno500]

wow, smoczek przyczyną palenia papierosów, no nieźle.....

[asia06]

A to się ubawiłam. Samobójstwa mają początek w smoczkach

[falasarna]

Ten się śmieje, kto się śmieje ostatni. Na razie widzę, że psychologia słusznie
jest najpopularniejszym kierunkiem i pacjentów mi nie zabraknie. Dodam tylko,
że wizyty są droższe od kawałaka kauczuku i lateksu. Do zobaczenia

[asia06]

A dziękuję, nie skorzystam. Mimo używania smoczka w dzieciństwie zaburzeń
emocjonalnych nie mam

[anek130]

jak rozumiem jestes psychologiem tak? a te teorie to sa Twoje? może pracę
miałas na taki temat własnie? czy to nie przypadkiem typowe zachowanie
psychologów pewnej szkoły, że całe zło tego świata zaczyna się w okresie
niemowlęctwa?

Ania

[falasarna]

nie, nie jestem psychologiem, ale widzę, że dodatkowe zainteresowania do tej
pory traktowane jako hobby mają wielką szansę stać się głównym źródłem
utrzymania.
Polska to kraj nałogowców, to również kraj smoczkowego chowu i emocjonalnych
sierot
każde postępowanie wobec dziecka niesie za sobą konkretne skutki, prędzej czy
później...

[babie_lato1]

Nie no, nie demonizujmy.
Po pierwsze - zależy, jaki smoczek. Te używane przez nas w niemowlęctwie były
gorsze od tych, które my podajemy naszym dzieciom (to na temat zgryzu).
Po drugie - wszystko jest dla ludzi, byle nie przeginać. Nasze dziecko używało
smoczka w wieku 1.-3. m-c. Od 3.-go do 6.-go nie używało wcale, a teraz znów
czasami daję, np. kiedy widzę, że jest zmęczony i nie może zasnąć. Poza tym on
po prostu lubi swój smoczek, to jest dla niego atrakcyjna zabawka. Nie ma go
jednak w buzi non-stop.

[moreno500]

> nie, nie jestem psychologiem, ale widzę, że dodatkowe zainteresowania do tej
> pory traktowane jako hobby mają wielką szansę stać się głównym źródłem
> utrzymania.

byłabyś klasycznym przykładem psychologa będącego nim w celu załatwienia swoich
problemów emocjonalnych....

[falasarna]

najłatwiej być kurą na grzędzie, trochę trudniej wysilic mózgownicę i podać
argumenty, wysil się trochę moreno

[moreno500]

ja się nie wysilam, ja piszę to, co myślę. a argumenty w jakiej sprawie?
używania smoczka? z Twoimi ciężko dyskutować, więc mi się po prostu nie chce.

[falasarna]

moreno500 napisała:

> ja się nie wysilam, ja piszę to, co myślę.

Myślę......a to ciekawe......

[moreno500]

i właśnie dlatego ciężko z Tobą dyskutować, bo po prostu lubisz obrażać ludzi,
a mi się nie chce, nawet, jak uważasz mnie za osobę nie-myślącą

[milka_milka]

Bzdura, bzdura, bzdura. Wierzysz w to, że lepiej ssać własny kciuk niż smoka?!!
Gratuluję.

[hipopotamama]

he?

Falasarna

[zapomnialamnicka]

ubawilas mnie kobieto do lez

[helmutto]

Jestem pod wrazeniem! Kompetencja, to jest to! Dzieki, bo utwierdzilo mnie to w
moim przekonaniu, ze smoczek nie jest ok. Tym bardziej, ze zanim wyprodukowano
smoczki, natura nie dawala mozliwosci ani, wydaje sie, potrzeby wsadzania
dzieciom czegos zastepczego do ust.

[gosikc]

Założę się, że pracowałaś w firmie produkującej smoczki i Cię wywalili Teraz
musisz im dopiec Ja przed ciążą paliłam, teraz już wiem, że to nie moja
wina, tylko mojej matki, bo mi smoczek dała. Oj niedobra mama. P.S. Wczoraj
jadłam hamburgera i teraz też wiem, że to przez tego potwora Kobieto,
wyluzuj!

[magda_wojciechowska]

Owszem, wszystko fajnie, tylko nie wiadomo, kogo sluchac. Fizjoterapeuta powie -
smoczek ok, paluch be. Doradca laktacyjny powie - smoczek be, paluch ok.
Pediatra powie - smoczek be, paluch tez be. Zglupiec mozna. A ja, gdybym mogla
cofnac czas, nie dalabym juz malemu smoczka za zadne skarby.

Zazdroszczę, moja córa nie uznaje smoczka w ogóle

[delfina77]

[gaba36]

Tekst Falasarny ubawił mnie do nieprzytomności. Ponieważ sama uwielbiam lizaki,
hamburgery no i od czasu do czasu papieroski myślałam, że za pomocą tak
wybitnie mądrych teorii odkryję podwaliny swoich oczywiście doustnych nałogów.
Niestety moja mama zarzeka się, że smoka nie używałam... . Moje dziecko smoka
używało kilkanaście miesięcy. Rzucenie smoka zajęło 15 minut, potem 2 dni Mała
trochę gorzej zasypiała. To wszystko. Miała wtedy 17 miesięcy. Jak na razie
lizaki i hamburgery jej nie interesują. Do papierosów mi się nie dobiera
Czasem sięga po buteklę winka, ale to ze względu na walory dźwiękowe.
Co do minusów używania smoka to ciągła konieczność pamiętania o nim na każdym
kroku i pilnowania, żeby nie upadł w nieodpowiednim miejscu - grozi to powrotem
do domu z wrzaskiem w tle. Żadnych ujemnych skutków w psychice i zachowaniu nie
zaobserwowałam. Po wyrzuceniu smoka koszmary, zjawy i inne jakoś się nie
pojawiły. Ze swojej strony mamom wielbicieli ssania smoka polecam i nie widzę w
tym nic złego.

[oda100]

kobiety, dajcie dzieciom smoczka! jak mozna wymagac od malenstwa zeby samo
zasypialo, samo uspokajalo sie, zabrac wszystkie przyjemnosci i oczekiwac ze
bedzie idealne, proporcjonalne, z prostymi jak w reklamie mleczakami. Co to w
ogole za dyskusja o zabieraniu smoczka rocznemu dziecku. Wszytko jest dla
ludzi, dzieci rowniez.
Minusem uzywania smoczka jest to ze jak wypadnie w nocy to trzeba wstac,
odszukac, ponownie wlozyc do buzi, ale do czasu, bo dzieci po pewnym czasie
same sie obsluguja.
Moj syn ssal smoczka od 1 tygodnia, porzucil okolo 8 miesiaca. Wolal piers.

[magda_wojciechowska]

Nie ma reguly, niestety. Smoczek jest dobry dla dzieci karmionych sztucznie.
Wystarczy wejsc na forum "karmienie piersia", by dowiedziec sie, jak wiele
dzieci odrzuca piers ze wzgledu na smoczek. I mama latwo zmienia zdanie, gdy
widzi, jak jej malenstwo prezy sie przy piersi, wypuszcza brodawke i placze.

[falasarna]

> jak mozna wymagac od malenstwa zeby samo
> zasypialo, samo uspokajalo sie,

Nie można od niego tego wymagać, ale są sposoby lepsze i gorsze, a najgorszym
uspokajaczem jest smoczek, cycek i butla.
Skoro dziecko ma matkę tylko po to, by w sytuacji niepokoju zapchała je smokiem
lub dała jeść, to gratuluję. Uczenie dziecka, że na wszystkie troski najlepsza
jest guma i jedzenie jest największym idiotyzmam na jaki można się zdobyć,
potem mamusia bardzo się dziwi, że dziecko nie umie sobie poradzić z problemem
i sięga po "pomoce"

[lunarei]

Kobieto jakie troski może mieć mały nowonarodzony ssak?
Przecież nie ostatnie wybory czy zadrapany lakier na samochodzie.
Małe ssaki chcą ssać. A że przy okazji z piersi leci mleko to insza inszość.
Tak stworzyła nas natura, widać wdrukowane mamy wszelkie nałogi i pomoce
Wydaje mi się, że w twoich wizjach z dziecka na wyrosnąć idealny człowiek, a
pierwszy krok ku temu to niezaspokajanie odruchu ssania.
Ile stąd do niezaspokajania innych potrzeb fizjologicznych i zagłuszania
potrzeb własnego ciała?

[markac28]

Ty chyba masz coś z mózgiem, a może mamusia w dzieciństwie smoczusia nie dała?!
Współczuję Twoim dzieciom,których lepiej w Twoim przypadku nie mieć,bo jeszcze
się do Ciebie przyzwyczają i nie daj Boże uzależnią i znw trzeba to leczyć.
Lekarzu lecz się SAM(a)!!

[figrut]

Czym grozi ? Przyzwyczajeniem jedynie. Moi akurat bezsmoczkowi, bo woleli
godzinami przy piersi wisieć niż kauczuk żuć. Ja też bezsmoczkowa jestem, ale za
to miałam okropny nałóg ssania kciuka, którego aż do wieku wczesnoszkolnego nie
mogłam się pozbyć. Niestety, kciuka zabrać i wyrzucić się nie dało. Smoczka
zawsze pozbyć się można

[falasarna]

> Niestety, kciuka zabrać i wyrzucić się nie dało. Smoczka
> zawsze pozbyć się można

I zostaje dziura, którą trzeba zapchać, pytanie tylko czym?

[moreno500]

jak to, czym. papierosem.

[falasarna]

> jak to, czym. papierosem.

no więc kolejne pytanie: czy terapia będzie się skupiała na walce z nałogiem,
czy zerwaniem więzi z głupią matką?

[anek130]

Falasarno! a czy Ty masz dzieci?

Ania

[falasarna]

mam dzieci, Aniu

[anek130]

to w jaki sposób stosujesz się do swoich teorii? jak nie dajesz smoczka to co
robisz w zamian? i czy nie uważasz,że to co robisz też może uzależniać? że np.
przytulasz dziecko to potem bedzie mamisynkiem za bardzo przywiązanym do
mamuśki i żona nie będzie mogła sobie z nim poradzić? wiem, że to czysta teoria
ale bez złośliwości chciałabym znac twoje zdanie.

Ania

[anek130]

dlaczego mi nie odpowiedziałaś Falasarno?

Ania

[falasarna]

> dlaczego mi nie odpowiedziałaś Falasarno?

Przepraszam, nie miałam czasu. Zajmowałam się potrzebami dziecka, chociaż
pewnie łatwiej by było wsadzić mu smoka i ślęczeć w necie.

Jeżeli chodzi o wcześniejsze pytanie, to powiem, że od samego początku skupiłam
się na rozpoznawaniu rodzajów sygnałów, jakie dawało mi moje dziecko. Już w
czasie ciąży bardziej skupiałam się na jego rozwoju niż wariowaniu przy
kompletowaniu wyprawki, a warto wspomnieć, że o synka staraliśmy się 5 lat i
mamy za sobą trudne przeżycia, więc tym bardziej powinniśmy ulec modzie i
obiegowym opiniom.
Na szczęście wszelkie trudy wyostrzyły mój sposób widzenia świata i nauczyły
podstawowej zasady: kierowania się instynktem, intuicją i rozumem, przecież nie
bez powodu właśnie my kobiety zostajemy matkami. Jeżeli chodzi o smoczek, to
nie istnieje żadne wzamian, bo moje dziecko smoczka nie poznało, dzięki czemu
nie powstała luka do zapełnienia.
"smoczkowe" matki każdy płacz dziecka, niezależnie od powodu, czy to z zimna,
czy z głodu, czy brudnej pieluchy, czy rażącego słońca, czy w końcu potrzeby
bliskości załatwiają wepchaniem mu smoka, przez co dziecko każdą potrzebę
zaczyna sygnalizować jednolitym jękiem i co gorsza uczy się, że na wszystkie
troski najlepiej jest zapchać czymś usta. "bezsmoczkowe" matki uczą się
odróżniać reakcje dziecka, dzięki czemu ich dzieci mają możliwość ubogacenia
swego języka (początkowo mowy ciała), trafnego wyrażnia uczuć, radza sobie z
emocjami i odróżniają stopień dyskomfortu dzięki właściwej postawie
prezentowanej przez rodziców.
Przytulanie niemowlęcia, poczucie ciepła, bliskości z rodzicami, pełny brzuszek
i spokojna atmosfera wokół to podstawa jego zdrowego rozwoju. Nie grozi to
uzależnieniem i staniem się mamisynkiem, bo jest zgodne z jego aktualnymi
potrzebami, które oczywiście cały czas się zmieniają i to od świadomych
rodziców umiejących odrózniać potrzeby dziecka zależy, czy nie zagrozi mu
ignorancja lub nadgorliwość z ich strony. Do tego dochodzi świadome stawianie
granic. Często wyobrażam sobie swego syna jako przyszłego męża, ojca,
pracownika...
Przy każdej swojej reakcji wobec dziecka wyobraź je sobie za kilkanaście,
kilkadziesiąt lat i zastanów się, czego je uczysz za każdym razem jak do niego
podchodzisz.
Gdyby smoczek był niezbędny w naszym rozwoju, z pewnością byśmy się z nim
rodzili.
Moje dziecko wie, ze może liczyć na moje zainteresowanie i uwagę, kiedy
umiejętnie zasygnalizuje mi swój problem, ja go trafnie odczytam i mam
nadzieję, że kiedyś w życiu w sytuacji stresowej będzie potrafił wsłuchac się w
siebie i nazwać emocję zamiast ją zagłuszać sztucznymi pomocami i brnąć w
bagno. Może kiedyś się ożeni i kiedy żona będzie miała problem, nie wciśnie jej
lizaka lub drinka i nie wyjdzie, tylko przytuli, wysłucha, zrozumie i pomoże,
tego go teraz uczę. Nazwij to uzależnieniem. Każdemu, kogo spotka życzę
takiego "uzależnionego".
Pozdrawiam

[anek130]

bardzo ładnie to wszystko opisałaś, ale napisałas też "...bo jest zgodne z jego
aktualnymi
potrzebami, które oczywiście cały czas się zmieniają ". A wiesz przecież, że
maluchy mają potrzebę ssania? co z tym robisz skoro mówisz,ze zaspokajasz jego
potrzeby?

Ania

[falasarna]

Aniu, potrzeba ssania nie jest problemem ogólnym, powiedziałabym nawet, że jest
to problem obejmujący mniej niż 1/3 niemowląt. W tym przypadku pediatrzy i
fizjoterapeuci dopuszczają użycie smoczka mając na uwadze, że dzieci do 2,5-3.
m-ca mogą sobie nie poradzić z opanowaniem emocji i świadomością własnego ciała.
Właśnie w tym wieku maluszek odkrywa swoje paluszki i piąstki, które
wykorzystuje do samozaspokojenia. Należy też odróżnić potrzebę ssania od
problemów emocjonalnych, a niestety obie z nich są zaspokajane smoczkiem.
Należy też zadać sobie pytanie, co powoduje potrzebę ssania, w większości
przypadków ssanie jest kojarzone z poczuciem bezpieczeństwa. Do rodzica należy
zadanie uświadomienia dziecku, że ssanie jest związane z pobieraniem pokarmu,
natomiast potrzeby emocjonalne rozwiązuje za pomocą okazanej przez rodzica
bliskości i wsparcia.
Podstawą jest ustalenie rytmu karmienia, płacz pojawiajacy się pomiędzy
karmieniem-ssaniem należy potraktować w inny sposób, szybko okaże się, że
dziecko akceptuje cywilizowane metody i nie ucieka się do prymitywnego i
złudnego poczucia zaspokojenia, jakim są pełne usta.

W taki własnie sposób zaspokajam jego ptrzeby i daję możliwość komunikowania ze
swiatem.

[anek130]

skąd ty masz te dane? że potrzba ssania obejmuje 1/3 dzieci...Tak sobie mysle,
ze tobie trafiło się idealne dziecko, które nie sprawia żadnych kłopotów, bo ty
w mig wiesz co mu potrzeba. To jak wytłumaczysz mi fakt, że takie
zaspokajanie "od ręki" może niekoniecznie dobrze wpływac na rozwój dziecka? bo
jest nauczone, że cokolwiek zechce to mamusia zawsze to odgadnie i nie trzeba
sie wysilac?moje zdanie jest takie, że jeśli tak będziesz robić to dziecko w
przyszłości bardzo się zdziwi, że nie wszyscy są tacy i że trzeba się wysilić
żeby cos osiągnąć, tłumisz w nim naturalne wyrażanie emocji. Nie będzie umiało
sobie poradzic ze swoimi dziecinnymi problemami, bo nie było mu dane nawet
zapłakać...

ANia

[anek130]

poza tym piszesz dośc ogólnie i bezoosobowo. Ja chciałbym wiedziec co
konkretnie robisz gdy twoje dziecko płacze, a jest przewinięte, nakarmione, nie
jest śpiące itd..- prosze o konkrety.

Ania

[falasarna]

Słucham, co wyraża płaczem, oceniam, czy poradzi sobie samo, kiedy nie radzi -
reaguję. Przede wszystkim, zanim chwycę na ręce, obserwuję zachowanie.
Zaznaczam, że dzieci się od siebie różnią i nie każda reakcja u wszystkich
oznacza to samo.
Należy też kojarzyć fakty i tak np. dzisiejszej nocy (13-miesięczniak) obudził
się z płaczem wyrażającym pragnienie, sprawdziłam temperaturę w pokoiku i
grzejniki, tydzień temu był szczepiony, ew. objawy miały nastąpić w ciągu 7-10
dni - czółko nieco cieplejsze, wychodzi ząb trzonowy z prawej strony u góry -
pociera prawe uszko. I wszystko jasne. Wzięłam na ręce, podałam wodę, zaczerpnął
2 łyczki, wyszłam z nim z pokoiku, gdzie uchyliłam okno, podałam Viburcol, przy
okazji zmieniłam pieluszkę, spał spokojnie do rana. Moigłam władowac smoka i
kursować co pół godziny do łóżeczka.
Rano marudził i wkładał paluszek głęboko do buźki z prawej strony, nie miał
apetytu, płakał. Mąż wziął go na ręce, podszedł do okna i zainteresowała go tym,
co dzieje się na zewnątrz: ptaszki, samochody..., małutek się uspokoił,
rozejrzał, dał znać, że jest głodny, spokojnie zjadł i poszedł się bawić.
kolejny płacz jakieś 1,5 godz. temu: nie może sobie poradzić z otwrciem pudełka,
podchodzę, pokazuję, próbuje przy mnie, zostawiam...potem przychodzi sam i
pokazuje, że umie, cały szczęśliwy.
Zapewne zaraz zadasz mi pytanie o wiek noworodkowy.
Powodów płaczu są dziesiątki: nie lubi być opatulony, mimo, że powszechnie uważa
się, że powinien to uwielbiać, jest mu zimno, gorąco, przeszkadzają mu zapachy
kuchenne, uwiera go pielucha zapięta zbyt ciasno, używasz nowych perfum lub
dezodorantu i to go drażni, miał szczepienie, jest kiepska poogoda, ma wzdęcia,
zabrałaś go do centrum handlowego i nie może poradzic sobie z nadmiarem wrażeń,
ludzi, świateł, kolorów, karmisz piersią i zjadłaś coś nowego, powiertze jest za
suche, ma katar, boli gardło, ktos Was odwiedził, wyczuwa Twój
stres......................
Zanim podeszłam uspokajałam się sama, słuchałam, obserwowałam, przypominałam, co
zdarzyło się w ciągu dnia, brałam na ręce, kiedy płacz był na tyle silny, że nie
było miejsca na dystans do siebie, w momencie uspokojenia odkładałam i
obserwowałam, czy zdoła dalej wyciszyć się sam, jeżeli w grę wchodziły elementy
zewnętrzne, pomagałam je usunąć.

Czuję, Ania, że na siłę próbujesz przyprzeć mnie do muru i sprawdzić, czy nie
blefuję z moim macierzyństwem.
Nie trafiło mi się idealne dziecko, jest bardzo wymagające i wybitnie
absorbujące, zrezygnowałam ze świetnie płatnej i satysfakcjonującej pracy na
rzecz bezpłatnego urlopu wychowawczego i szczerze mówiąc harówa po kilkanaście
godzin dziennie w olbrzymim napięciu i skupieniu to bułka z masłem w porównaniu
z opieką nad moim synkiem.
Efekty naszej współpracy jednak wszystko wynagradzają i zastanawia mnie tylko
to, czy świat, dla którego wychowuję dziecko jest godzien, żeby go przyjąć.
Pozdrawiam

[anek130]

nie, nie chce cie przypierac do muru. Bardzo mi się podoba to, co piszesz, to
takie doskonałe,ale czy nie uważażasz, ze branie na ręce to taki
sam "zaspokajacz' jak ten nieszczęsny smoczek? skoro wiesz, że dziecko chce pić
to daj mu pić- wystarczy podnieś nieco wyżej poduszkę, gdy ma goraczke daj mu
jakis lek, gdy go boli wychodzący ząbek- również lek, gdy jest mu gorąco-
rozbież go, zimno- ubierz g, itd. Skoro tak dobrze rozpoznajesz rodzaje płaczu
i potrzeby dziecka to wg twojej teorii powinien sie sam uciszyc zaspokoiwszy
swoje pragnienia - to po te ręce/ czym to sie różni od smoczka? oczywiście o
wiele lepiej jest przytulic dziecko niż dac mu smoka- tego nie kwestionuję,
nawiązuje jedynie do twoich teorii, które maja rzutowac w przyszłości na życie.

Ania

[falasarna]

Na ręce jak napisałam nie biorę od razu, poza tym i tak wyniosłam dziecko, bo
pokoik sie wietrzył. Mam w nosie Twoje sarkastyczne uwagi, bo podałam jeden
przykład, którego i tak nie byłaś w stanie pojąć. Nie mam żadnego interesu w
tym, żeby kogoś porzekonywać, bo najważniejsze jest dla mnie moje dziecko i już
nie martwi mnie to, że będzie przebywało w jednej piaskownicy z
lateksowo-moherowym towarzystwem, bo i tak wyjeżdżamy. Zapchaj swego dzieciaka
gumą, a jak wypluje, to zaklej mu usta taśmą samoprzylepną, bo może Ci
przeszkodzi, a nie daj Boże zmusi do myślenia. Pozdrawiam

[anek130]

akurat moje dziecko smoczka nie używa, więc nie będe mu niczym buzi zapychać.
Zdaję sobie sprawę , że masz w nosie to co mówie , ale nie wpieraj mi, że nie
chcesz nikogo przekonywac do swoich teorii, bo byś sie tu tyle nie wypowiadała
takim tonem w tym poście. Nie miałam do Ciebie uwag a jedynie pytania, ale jak
widzę nie potrafisz całkowicie obronić swoich teorii i jeżeli nie masz
argumentów to zaczynasz Ty byc nieuprzejma i ucinasz rozmowę. Ale coż, może tam
gdzie wyjeżdżasz ludzie sa bardziej świadomi. A tak na marginesie: to uważasz,
że tam gdzie jedziesz o smoczkach nie słyszeli? odpowiedz sobie sama.

Ania

[falasarna]

Masz pytania, po to żeby się czegoś dowiedzieć, czy po to by wyśmiać odpowiedzi?
Za każdym razem czuję, że zanim odpiszę, masz już gotową ripostę.
Odpowiadam zgodnie z prawdą przedstawiając sprawdzone metody, nie jestem matką
idealną, ale na pewno jestem matką myślącą i przede wszystkim nie jestem
wygodnicką kwoką. Sama sie długo uczyłam i wszelkie rady traktowałam przede
wszystkim z zaciekawieniem.
Nie interesują mnie ludzie, którzy za wszelką cenę toczą swoje wonienki
udowadniając racyjki spod strzechy bez jakiegokolwiek poparcia.
Teorie nie są moje, ale wspaniale się sprawdzają i co najważniejsze mają
dalekosiężne skutki.
Tam, gdzie się wybieramy słyszano o smoczkach, ale jeszcze jako cukier zawijany
w szmatę, od czego odstąpiono kilkadziesiąt lat temu. A Polska? No cóż, bye,
bye, moherowy guślarsko- zabobonny karaju.

[anek130]

jakie skutki bedzie miał sposób chowania przez ciebie dziecka dowiesz sie za
kilkanascie lat. A na razie chciałam uzyskać odpowiedzi, aby zrozumiec,
dlaczego tak zaciekle odrzucasz tego przysłowiowego juz smoczka,wyzywajac przy
okazji inne mamy od moherowo-lateksowych. Tak jak uważasz moje racyjki spod
strzechy, na które nie mam dowodów, tak samo ja mogę cię zapytać o dowody na
poparcie. Myślę że takich nie masz, bo nie słyszałam, zeby ktoś udowodnił, że
smoczek w przyszłości może zaowocować zastąpienie go innym nałogiem. Więc Twoje
racje sa wg tego również spod strzechy. I wiesz co? lepiej rzeczywiście wyjedź,
skoro w Polsce wszystkich wrzucasz do jednego moherowego worka.

Ania

[falasarna]

> jakie skutki bedzie miał sposób chowania przez ciebie dziecka dowiesz sie za
> kilkanascie lat.
I to mam na uwadze traktując go od niemowlęcia jak człowieka, nie jak rzecz, na
której czasowe wyłączenie mam prymitywne sposoby.

>A na razie chciałam uzyskać odpowiedzi, aby zrozumiec,
> dlaczego tak zaciekle odrzucasz tego przysłowiowego juz smoczka
Dostałas wyczerpujące odpowiedzi, nie mam zamiaru dodatkowo uczyć Ciebie
czytania ze zrozumieniem.

> mogę cię zapytać o dowody na
> poparcie. Myślę że takich nie masz,
Pytasz i pytasz, może czas coś przeczytać? Mój czas jest bardzo cenny, Aniu,
jeżeli nie potrafisz tego dostrzec, rozczytać i zrozumieć teraz, to docenisz za
kilka-kilkanaście lat, a wtedy nie licz na darmowe porady.

>I wiesz co? lepiej rzeczywiście wyjedź,
>
> skoro w Polsce wszystkich wrzucasz do jednego moherowego worka.

Akurat Twojego pozwolenia nie potrzebuję, aczkolwiek utwierdzasz mnie w
słuszności dawno podętych decyzji. Jakie to pospolite i tutejsze, niewygodnych
się pozbywamy, bo jeszcze zmuszą do myślenia i podejmowania dorosłych decyzji.

[anek130]

chętnie pozbywam sie tylko nieprzyjemnych ludzi, którzy obrażają innych. Wydaje
ci się , ze jak robisz doktorat to juz pozjadałas wszystkie rozumy? ja
wprawdzie mam tylko magistra, ale mój mąż ma tytuł doktora i się tak nie
zachowuje. Rzeczywiście wszystko okaże się za pare lat, obyś nie musiała się
puknąć w głowę.

pozdrawiam]Ania

[anek130]

to, ze wdałam się zToba w dyskusję chyba raczej nie świadczy o tym, że jestem
kwoką na grzędzie, która czeka tylko , aby pozbyc sie kłopotu zwnaego
potocznie "dzieckiem" wciskając mu smoka. Wyrażasz się pięknymi, okrągłymi
zdaniami, w dobrym stylu, ale spomiędzy tego potoku słów wychodzi ci "słoma z
butów", gdy obrażasz kogoś wplatając nieprzyjemne epitety pomiędzy wielkie
słowa. Źle się z toba rozmawia, bo nie przyjmujesz czyichś argumentów, a
jedynie przedstwiasz swoje racje i ośmieszasz zdanie innych. Nie trzeba mnie
uczyć ze zrozumieniem, bo tego nauczyłam się w podstawówce, a chciałam tylko z
Twojego pięknego bełkotu wydobyć ludzką postać, ale mi sie nie udało, która
potrafiłaby choć przyznac, ze tez dawała smoczka dziecku, ale popełniła błąd -
idealna matko.Skoro Twój cczas jest cenny to mniemam ,iż juz mi nie odpiszesz.
Il ety masz lat kobieto, żeby stawiac się na poziomie, któe w życiu nie
osiągniesz?


Ania

[falasarna]

Nie przyjmuję argumentów..., a jakież to argumenty mi przedstawiasz, Aniu?
Prowadzę dyskusję z kimś, kto jest nią zainteresowany, opisuje swoje racje,
spostrzeżenia, zastanawia się nad skutkami. Ty prowadzisz tandetną gierkę,
zadając pytania dążące do udowodnienia mi, że wszystko robię źle, jakbyś nie
rozumiała, że zaciągnięcie smoczkiem, czy petem różni się od włożenia buta.
Na początku przyznałam, że używanie smoczka jest zasadne w konkretnych
indywidualnych sytuacjach, ale z tego co widzę w naszym pięknym kraju, smoczek
jest receptą na płacz dziecka, czegokolwiek by on nie oznaczał, używany jest na
wyrost, na wszelki wypadek, bez zastanowienia nad skutkami. Cała rodzina
zasiada przed tv a dzieciaczek żuje smoka rozpaczliwie przewracając oczkami. Ja
niedawno dowiedziałam się, że istnieje program, ba, kultowy program, co więcej
kolejna edycja od mam przy piaskownicy oburzonych, że nie mam o nim bladego
pojęcia. No cóż, w czasie tańca z gwiazdami czytałam bajeczki, mówiłam,
czuwałam. W supermarkecie to samo - ja lecę sama odbębnić zakupy, żeby potem
pojechać z dzieckiem do lasu, nad rzekę, czy gdziekolwiek, żeby spędził czas w
przyjaznej atmosferze na świeżym powietrzu, a tu nie można przecisnąć się z
wózkiem, bo całe rodziny z niemowlętami zapchanymi smokami realizują swój plan
weekendowy, koszmar. Moja znajoma niedawno urodziła córcię, widzę, że dziecku
jest niewygodnie i płacze, mamunia leci i wciska smoka, dziecko wypluwa i dalej
płacze, na co ona wciska smoka ponownie ze słowami bidulek zgubił smoczunia,
brrr. Kolejny przykład to moja kochana teściowa, jak zobaczyła, że nie mamy
smoczka, poleciała i kupiła. Pewnego dnia pojechaliśmy do znajomych i
zostawiliśmy z nią synka, wracamy i widok jest następujący: taściowa skacze po
pokoju z naszym dzieckiem i na siłę przytrzymuje mu smoczka, on pluje,
wrzeszczy, ona zrozpaczona, koszmar i żenada. Mąż wziął od niej dziecko,
sprawdził o co chodzi, okazało się, ze uwiera go napa od kaftanika, poprawił i
położył spokojnie spać.
Przykłady debilnego używania smoczka można podnosić do potęgi. mam wrażenie, że
smoczek nie służy dziecku, tylko rodzicom, którzy nie wypili szklanki wody
zamiast, a teraz chcą zminimalizować skutki "problemu".
Teraz cała masa mamusiek wysyła mnie na leczenie, wytyka mi słomę, ośmiesza, a
żadna nie przedstawiła ani jednego argumentu na poparcie swoich racji.
Możesz Aniu uznac moje wypowiedzi za bełkot, ale to swiadczy jedynie o Tobie.
Ludzką postacią w naszym kraju ciesza się populistyczne wypowiedzi
przemawiające do masy chcącej usłyszeć to, co łatwe i wygodne, zero wysiłku i
zastanowienia nad konsekwencjami, proste rozwiązania na tu i teraz.
Domyslam się, że mamy mniej więcej tyle samo lat, jednak kazda z nas stawia się
na poziomie swoich dokonań i ambicji, więc trudno o porównania i wiek nie jest
tu żadnym wyznacznikiem. Nie sądź innych po sobie, to, że Ty czegoś nie zdołasz
osiągnąć to jedynie Twój problem

[anek130]

alez czego ja nie zdołam osiągnąć? bo nie rozumiem, do czego pijesz tym razem.
ja się zgadzam, że przeważnie tak jest, że smoczek = zatykacz (jak juz mówiłam
moje dziecko nie uzywa smoczka)ale zdenerwowałam się jedynie tym, że wrzucasz
wszystkie mamy używające smoczka do jednego worka i obraxliwie się o nich
wypowiadasz, sama zaś uważasz się za lepszą, bo masz inne zasady i zachowania w
stosunku do swojego dziecka. Poczytaj jeszcze raz moje posty, a argumenty
znajdziesz takie same, jakich ty używasz czyli nie poparte dowodami. Tak jak to
co powiedziałaś,że używając smoczków w przyszłości nasze dzieci popadną w inne
nałogi. Nie chcę ci udowadniac że robisz źle. Robisz bardzo dobrze dla dziecka,
ale nie podoba mi się, gdy za NIEROBIENIE tego co ty, od razu używasz ostrych
słów. Ja nie chce cie przekonywac, że używanie smoczka czemuś służy. I widzisz,
ten post czytałam ze zrozumieniem i nawet poczułam żal do siebie, ze ci tak
odpisałam w poprzednim poście, ale niepotrzebnie dodawałas ten osttani zjadliwy
akapit? " nas stawia się
>
> na poziomie swoich dokonań i ambicji, więc trudno o porównania i wiek nie
jest
> tu żadnym wyznacznikiem. Nie sądź innych po sobie, to, że Ty czegoś nie
zdołasz osiągnąć to jedynie Twój problem"
Po co t napisałas? poczułam się tym dotknięta i obrażona, bo własciwie
wysnuwasz wnioski na podstawie dyskusji o smoczku? że nie mam ambicji i ze chcę
coś osiągnąc lub nie chcę? o czym ty mówisz? co miałas na myśli mówiac, że
czegoś nie zdołam osiągnąć?

pozdrawiam
Ania

[falasarna]

> Il ety masz lat kobieto, żeby stawiac się na poziomie, któe w życiu nie
osiągniesz?

Dokładnie to miałam na myśli, Aniu. Zastanów się zanim narzucisz ton prowadzący
do obrazania kogokolwiek, również i Ciebie.

[anek130]

a już wiem, ja ci napisałam, że stawiasz się na poziomie, którego nie zdołasz
osiągnąć. Miałam na myśli, że masz taką manierę w wypowaidaniu się, że wydajesz
się być mądrą kobietą, a jak wtrącasz te swoje obraźliwe słowa to od
razu "spadasz" o jeden poziom niżej. I tak sobie myślę, że chciałabys uchodzić
za osobę kulturalną, wykształconą, z klasą,ale musiałabyć zaprzestać używania
tych niesympatycznych uwag i epitetów pod adresem innych osób.

Ania

[falasarna]

Nie lubię jałowych rozmów, Aniu i nie mam czasu na snucie domysłów, co ktoś ma
na myśli używając słów-kluczy zrozumiałych tylko dla niego i jakie snuje
wyobrażenia na mój temat. Może mam taką manierę, ale lubię konkrety. Wg Ciebie
spadam, wg kogos innego sie wznoszę. Podziwiam osoby wyrazające swoje nawet
najbardziej radykalne opinie, często sprzeczne z moimi. Lubię ostrą polemikę,
zdarza się, ze dają się przekonać, bo zastanawia mnie każda opinia. Co można
jednak pomyśleć o tekstech w stylu: idź się leczyć, domorosły psycholog, słoma
w butach, kiedy nie idzie za tym konktret i argument?
Mój synek jest fajnym inteligentnym chłopczykiem, rozwija sie świetnie, mimo
ciężkich doświadczeń szpitalnych; dla niego jest już za późno na smoczek, ale
kto wie, czy nie będzie miał rodzenstwa? To, w jaki sposób się zachowuje daje
nam poczucie pewności co do podjętych decyzji, niemniej jednak jestem otwarta
na wszelkie sugestie i porównanie ich z wewnętrznym poczucie troski o dziecko i
jego przyszłość. Chciałabym jednak przeczytać coś ciekawego, nie same obelgi,
pośmiewiska i podpuchy, na które nie mozna odpowiedziec inaczej niż hmmmmm
niesympatycznie.

[anek130]

no własnie, my się juz chyba nie dogadamy. Ja cie chyba nie obrazałam na
początku swoich wypowiedzi, natomiast od ciebie usłyszałam to i owo, więc nie
pozostawam dłuzna. "Słoma z butów" to mój tekst i mysle, ze wyraźnie napisałam,
o co mi chodzi, czyli o Twoje obrażanie innych- nic innego. Nie czepiam sie
przecież tego, jak wychowujesz dziecko.
A hasła typu:"kura na grzędzi, wysil mózgownicę, głupia matka, lateksowo-
moherowe towarzystwo,nie daj Boże zmusi do myślenia,..." to zdja mi się Twoje
słowa. I co mozna pomyślec o takich tekstach? Może i się wznosisz uzywając
takich słów ale tylko w towarzystwie równych lub przewyżsającyh Cię w tej
sztuce osób. Jak na razie to głównie ty rzucasz obelgi i wyśmiewasz inne matki.
Akurat nie śmiałabym sugerować konkretnego zachowania i sposobu wychowania
dziecka żadnej innej matce - a Ty to robisz. Nikt cie nie zachwycił swoją
wypowiedzią, nie zaintersował swoim pomysłem na wychowanie dziecka - ale to nie
oznacza, że rozmawiasz z głupimi kobietami - ot poprostu - mają inny punkt
widzenia.
Ania

[falasarna]

Owszem, to moje słowa, wypowiadane z pełną świadomością i odwagą. Jak można
traktować mamuńki zajmujące się plotami, krzyżówkami i telewizją i zapychającym
dziecko smokiem, żeby im w tym nie przeszkodziło? Potrzebny im jest
porządniejszy kop w tłusty leniwy zadek niż to co starałam się przekazać. Dalej
tworzysz porównania bez zastanowienia kogo porównujesz.
Ty nie śmiałabyś sugerować, bo co? Brakuje Ci przekonania co do słuszności
podejmowanych decyzji, czy boisz się epitetów spowodowanych zburzeniem
wygodnego bezmyślnego światka?
Inny punkt widzenia... Czy chociaż jedna osoba mi go przedstawiła? Nikt nie
musi się silić, żeby mnie zachwycić, wystarczy, żeby mnie ktoś chociaż
zastanowił swoim podejściem do sprawy.
Dalej pozostaję przy stwierdzeniu, ze poruszyłam kury na grzędzie, dużo kurzu i
krzyku, zero wypowiedzi.

[anek130]

owszem, takie matki równiez okreśłiłabym podobnymi epitetami jak Ty, ale masz
pewności to kogo mówisz, bo żadna z nich nie powiedziała, że daje dziecku smoka
aby spokojnie rozwiązywac krzyżówki. NI eśmiałabym sugerować bo to nie moja
sprawa, jak ktoś wychowuje dziecko. Moge jedynie służyć radą. Mam przekonanie
do sposobu w jaki ja wychowuję swojego syna i to mi wystarczy. Wtrąiłaby się
jedynie gdyby czyjemus dziecku dziala się krzywda, ale żadna z mam tutaj sie
wypowadających tego nie robi lub nie mówi o tym. A używanie smoczka bądx nie
nie uważam za szkodliwe.

Ania

[falasarna]

Nie podajesz smoczka, nie Twoja sprawa, itd, więc o co chodzi, dlaczego sie
jednak wtrącasz?
Uznajesz podawanie za nieszkodliwe, to może opiszesz dlaczego?
Nie dbasz o to, wśród jakich ludzi będzie żyło Twoje dziecko?

Myslisz, że ktoś tu wprost poda powody, dla których idzie na łatwiznę?

Wiesz Aniu, jak czytam takie wypowiedzi, to od razu widzę relacje w
wiadomościach o krzywdzonych dzieciach i wypowiedzi otoczenia
usprawiedliwiającego się w żenujący sposób: nic nie widziałem, nic nie
słyszałem, matka o niczym nie mówiła. Może smoczek to problem niewspółmierny z
wydarzeniami przedstawianymi w dziennikarskich relacjach, ale doskonale
odzwierciedla poziom tego społeczeństwa; o niczym nie wiem, wiedzieć nie chcę,
więc wszystko jest ok.

jakiś czas temu byłam z synkiem w szpitalu, sąsiadowaliśmy z 2,5-latkiem i jego
mamą, która sadzała dziecko przed tv, dawała smoka i zajmowała sie sobą, kiedy
dziecko marudziło, dawala klapa, wsadzała smoka i tak w kółko. W związku z tym,
ze ta sytuacja stresowała moje dziecko zwróciłam jej uwagę, stałam się wrogiem
nr 1, potem przyszedł psychiatra oceniający rozwój jej synka i powiedział
dokładnie to samo, poza tym pielęgniarki i lekarze starali się coś jej
przetłuymaczyć, nic. Wszyscy stali się wrogami i nadawali się wg niej na
leczenie, tylko nie ona i jej dziecko. Ktoś by uznał, że matka się nie skarży,
więc jest dobrze, nie śmie niczego sugerować, może służyc radą, gdyby to i owo,
a najlepiej jak tego i owego nie widzi....
słodkiego miłego życia, Aniu

[anek130]

jak zwykle źle mnie zrozumiałaś. Czy ty wyobrażasz sobie, że widząc matki na
ulicy wtykające dzieciom smoczka mam sie wtrącać. ty tak robisz? to jak
wygladają twoje spacery dzieckiem? a poza tym napisałas ze w szpitali
zareagowałas tylko dlatego, że to stresowało twoje dziecko a nie, że tamtemu
działa sie krzywda. Będe to powtarzac w kółko, nie znam argumentów za
nieszkodliwością smoczka tak jak ty nie znasz za jego szkodliwością. Podajesz
tylko to, co może się zdarzyc , a nie musi. Zobacz ilu ludzi na świecie jest
wychowanych na smoczkach a jednak nie wszyscy są nałogowcami. Najepszym
przykładem jestem ja sama, któa była chowana na smoczku, i nie czuję żeby
brakowało mi przez to matczynej miłości, a może mi nie uwierzysz, ale papierosa
nigdy w życiu nie miałam w ustach, więc jak to się ma do twoich teorii?

Ania

[falasarna]

Nie wytykasz matek na ulicach, ale weszłas na ten wątek i ...właściwie co tu
robisz? nie, zebym chciała Cię przegonic, ale proszę, odpowiedz.
na spacerze puknęłam w czoło mamusi, która 8-mies. dziecku włożyła buciory-
gipsy, bo tak zalecił ortpoeda, w supermarkecie zwracam uwagę matołkom
lawirującym między półkami, promocjami i trylionami wirusów z noworodkami.
W szpitalu nie zareagowałam tylko dlatego, że nam przeszkadzał ale w pewnym
momencie miarka się przebrała i wygarnęłam co mi leżało na sercu. Psychiatrę
wezwano po mojej interwencji, bo nikt nie raczył zauważyć problemu z
niedorozwojem dzieciaka, który trafił tam z zupełnie innego powodu. (W dodatku
w szpitalu miewa się inne problemy: wymioty, biegunki i brak apetytu u
dzieciątka, utraty przytomności i gorączka po 41 st., wkłuwanie wenflonów
prawie codziennie, utrata pokarmu, stres i całkowicie nieprzespane noce).

Mamusia usłyszała wprost: zamiast smoczka proszę poświęcić dziecku czas.
Nic dodać, nic ująć.

Pytanie w temacie wątku brzmiało, czym grozi uzywanie smoczka, więc odpisałam.
Wspominałam też o powodach używania smoczka i o stopniu wrazliwości dzieci.
Też byłam chowana ze smokiem i moja mama przyznaje, że trochę czasu jej zajęło
nauczenie mnie ssania smoka. 10 razy dłużej oduczanie. Teraz jest szczerze
wzruszona i zadowolona z faktu, że jej wnuczek tego uniknął.
Gdyby nie pobyt w stanach i terapia u psychologa wiele lat temu, będąca tam
czymś zupełnie naturalnym, nie wiadomo jakby się wszystko potoczyło.
wada zgryzu leczona aparatem ortodontycznym niemal do matury, co w zaściankowej
polsce było poowodem do wyśmiewania i lepiej było mieć spróchniałe zęby nie
mieszczace się w ustach niż kolorowy aparat, powodowało to trudności z
integrowaniem się, niepewność siebie, kiedy na horyzoncie nie pojawił się
przedmiot znany i bezpieczny. wróciłam do kraju, dostałam się na studia i juz
wtedy dostrzegłam różnice. każda indywidualność jest tępiona wyśmiewaniem, nie
daj boże na wykładzie sie wyróżnisz, to cię zjedzą, itd. to samo w pracy.
Potem zostałam matką, zauwazyłam, że świętością są poglądy babuni, sąsiadki i
lekarza, matka nie ma nic do powiedzenia, korzysta z rad superniani i tak
naprawdę nie ma żadnego wpływu na los swój i swojego dziecka, idzie za stadem
beczącym w ten sam sposób, nie myśli, nie czuje, nie kieruje się instynktem,
nie przewiduje, korzysta z prostackich rozwiązań.
Nie brakowałao Ci matczynej miłości podobnie jak mi, jednak nie o miłość tu się
rozchodzi, co o sposób zaspokajania potrzeb i zrównoważony rozwój.
Nie wszyscy ludzie wychowani na smoczku sa nałogowcami, jedni sa silniejsi,
inni wychowali sie w innej kulturze, jeszcze inni znaleźli dogodne warunki
samorealizacji, chodzi mi o głupie zwiększanie podatności na niepożądane
zachowania i choroby. Siła i charakter ujawniają się dużo później, słabsi i
wrażliwi sobie nie poradzą bez sprzyjających okoliczności, czego nie da się
ocenić na poziomie niemowlęcia.

[anek130]

znaczy jestes słaba i bezsilna skoro potrzebowałas psychoterapeuty, aby się
uwolnić od "smoczka", oczywiście przenośnie, bo pewnie przeniosło się to na
inne sfery Twojego życia. Jakie to typowo amerykańskie leciec z wszystkim do
terapeuty , płacić kasę niż samemu rozwiązywać problemy. To akurat świadczy o
słabości charaktru niż o sile. Weszłam na ten wątek, bo byłam ciekawa, co
ludzie napiszą o szkodliwości smoczka - niż więcej- tylko ciekawośc. I wyobraź
sobie że jestem zupełnie zrównoważoną osobą, niemającą problemów z ujawnianiem
swoich emocji.

Ania

[falasarna]

OTO MAMY TYPOWO POLSKIE PROWINCJONALNE ROZUMIENIE PSYCHOTERAPII! WSTYD ANIU!
Każdy szanujący się obywatel cywilizowanego świata ma osobistego
psychoterapeutę i dzięki sychologowi poznaje siebie, swoje możliwości i potrafi
wykrzesać z siebie dużo więcej porzucając płaszczyk ograniczeń, kompleksów i
fobii. Każdy psycholog przechodzi własną indywidualną psychoterapię, bo
najpierw trzeba poznać siebie, żeby móc oceniac innych. Przez cały okres
praktyki zawodowej psycholog ma obowiązek bycia pod opieką swojego supervisora.
Podążając śladem Twojego prostackiego rozumowania powinno się stwierdzić, że
każdy psycholog jest posiadaczem żółtych papierów. No cóż cała armia tychże
ludzi czuwa, żebyś Ty jako nieświadomie dająca się wodzić za nos istotka
realizowała "swoje" poglądy i dokonywała "własnych" wyborów, począwszy od
kierowania Ciebie w określony sposób między sklepowymi półkami, po wybór
takiego, a nie innego prezentu z okazji zbliżających się Świąt, o sposobie
wychowywania dziecka za pomocą konkretnych akcesoriów, dzięki którym płynie
szeroki strumień zysków do producenta nie wspominając.
słaba i bezsilna.... do kogo Ty to mówisz? Stań przed lustrem

[anek130]

co ty możesz o mnie wiedzieć? myślisz, że jestem tą , która rzuca się się na
sklepowe pólki bo akurat jest promocja? akurat w tej kwestii bardzo, ale to
bardzo się mylisz. Mam swoje zdanie na każdy temat i nie jestem jak ta flaga na
wietrze. Ci sami psychologowie, któzy opracowują startegie marketingowe, aby
takie prostackie istotki jak ja zachęcone kolorowymi opakowaniami, kupowały
niepotrzebne rzeczy, potem czekają tylko na te samo osoby w swoich wypasionych
gabinetach, aby odzwyczajać je od. np. zakupocholizmu czy tym podobnych
zachowań (pewnie wg ciebie również spowodowanych używaniem smoczka). Słuchaj,
ja nie jestem prowincjnalną gęsią, sama chętnie poszłabym do psychologa
dowiedzieć się czegoś o sobie, ale nie popadajmy w skarjności- rozwiązywac
każdy prolblem zyciowy za pomoca sesji u psychoterapeuty. I nie sądzę, aby
każdy szanujący obyawtel cywilizowanego świata miał osobistego psychologa, bo
to KOSZTUJE kobieto. Chyba że uważasz, że biedni ludzie nie należą do tego
świata?

Ania

[falasarna]

Nie o promocje kochana tu chodzi i nie strategie marketingowe. Takich rzeczy
uczą hostessę na 10-minutowym szkoleniu i nawet to działa.
Z chorobą idzie się do psychiatry, do którego kieruje psycholog. Psycholog nie
jest od rozwiązywania problemów, problem każdy rozwiązuje sobie sam. Psycholog
nie uczy technik i nie daje cudownej piguły, przede wszystkm nie zwalnia od
myślenia, więc argument, ze to kosztuje jest żaden. A skoro stać Cię na
internet, to stac na psychologa, czasem trzeba dokonać wyboru i ustalić
priorytety nie dopasowując słówka bieda do sutuacji. Wszystko kosztuje.
Może i nie jesteś gęsią, ale zachowujesz się tak, jakbyś nią była

[anek130]

po pierwsze internet mam za darmo, po drugie mnie akurat stac na psychologa-
pisałam o reszcie biednego świata
Ania

[rowantree]

No cóż, nie trzeba być psychiatrą, aby stwierdzić, że życie cię w pewnych
kwestiach przerasta. Mniemam, że wielokrotnie spotykałaś się nie tylko z
psychologiem, ale również z psyciatrą. Jeśli mam rację, to i tak rezultat tych
spotkań jest przynajmniej mierny. Zalewasz to forum żółcią i agresją. Rzucasz
bezmyślnie i bezkarnie nieprzyjemnymi epitetami. W dodatku popisujesz się swoim
bezkrytycyzmem - uważasz, że wychowujesz myśląc! Pozwól, że oceni to twoje
dziecko za wiele lat. Mocno przeciwstawiasz siebie całemu światu. Czyżby to był
jakiś rodzaj paranoi? Psychopatyczna osobowość?
Wiele kwestii, o których tu piszesz jest względna. Sądzisz, że wiedza
psychologiczna, jaką udało ci się zgłębić do tej pory pomaga ci chociażby w
kontaktach międzyludzkich? Oczywiście pytanie było retoryczne.

Pozdrawiam

[rowantree]

Oczywiście moja powyższa wypowiedź skierowana była do falasarny

[anek130]

oczywiście zorientowałam się ))

pozdrawiam
Ania

zapraszam na chat edziecko

[aniqa1]

[falasarna]

Dzięki, skorzystam z zaproszenia, jak page will be found.

[markac28]

Nie wierzę,że masz dzieci chyba że urojone.Idź lepiej do lekarza najlepiej
psychiatry i powiedz "otaczają mnie smoczki, duszę się, już widzę papierosy,
gonią mnie".

[falasarna]

Może podając konkretne argumenty zdołałabys mnie przekonać do swoich racji.
Nie zostawiasz pola do polemiki, więc smiej się do lustra i tak niczego
ciekawego w nim nie dostrzezesz

[moreno500]

> no więc kolejne pytanie: czy terapia będzie się skupiała na walce z nałogiem,
> czy zerwaniem więzi z głupią matką?

ja tam nie wiem, to Ty jesteś domorosłym psychologiem.

[falasarna]

moreno500 napisała:
> ja tam nie wiem, to Ty jesteś domorosłym psychologiem.

nie wiesz, jak masz postępować jako matka, a wiesz kogo nazwac domorosłym?
najpierw załatw sprawy na własnym podwórku, potem oceniaj innych
(poza tym co ma do powiedzenia kobieta, która nie wie, że odeszły jej wody?
gratuluję wypowiedzi na "szpitalach")
przestań się popisywać niewiedzą

[moreno500]

ja nikogo nie pytam o to, jak postępować jako matka)))
i wody mi nie odeszły, a wchłonęły się, prawdopodobnie ze względu na niewydolne
łożysko))))))))))) o małowodziu słyszałaś? domorosły ginekologu?

[moofka]

moreno500 napisała:

> ja nikogo nie pytam o to, jak postępować jako matka)))
> i wody mi nie odeszły, a wchłonęły się, prawdopodobnie ze względu na
niewydolne
>
> łożysko)))))))))))


faktycznie przezabawne

[anek130]

dlaczego mi nie odpowiedziałas Falasarno?

Ania

[maminuk]

Obie moje córki dostały smoczka w wieku ok. 3 m-cy, kiedy zaczęły ssać własne
palce - nie kciuka, lecz środkowy i serdeczny jednocześnie. Wyglądało to
śmiesznie, ale wyobraziłam je sobie w późniejszym wieku i szybko podałam
smoczka. Tylko do doraźnego uspokojenia i zaśnięcia. Nie musiałam podawać go w
środku nocy, nie był potrzebny (nie pozwalałam spać ze smoczkiem w buzi).
Odzwyczaiłam przed ukończeniem roczku i to moim zdaniem dobry czas na takie
działania.

[stefania123]

O matko! ile razy mozna wałkować ten temat. Smoczek u dziecka to sprawa
indywidualna. Są dzieci, które nie maja silnej potrzeby ssania, a sa takie,
które wkółko maja buzię zatkana smoczkiem. Poza tym wypowiedzi mam typu " Ja
nie pozwalałam ssać smoczka.....są śmieszne. Gdyby miała taka sytuację, że
maluch sie drze, to w sekundę podałaby smoczek. Zapewniam.

[tatiw]

Ja przy pierwszym dziecku się nie zapierałam przed podaniem smoka i uważałam
tak jak Ty. Ale teraz jak urodzę kolejne Maleństwo będę się starała powiedzieć
smokowi kategoryczne nie. Przy Wojtku ominęły nas kłopoty ze ssaniem piersi
tzn. smok niczego nie zaburzył. Ale tak jak Wojtek uzależnił się od smoka, to
można porównać do nałogu palenia. Ma 21,5 miesiąca i od trzech tygodni w ciągu
dnia odbieramy mu smoka, w nocy jeszcze stosujemy, ale tylko dlatego, że
Dziecko nie potrafi się wyciszyć i pójść spać. Wojtek nie potrafił się bez
smoka uspokoić, teraz jest lepiej, ale na pewno trwa to o wiele, wiele dłużej.
Odczekuje aż przyzwyczai się i zaakceptuje brak smoka w ciągu dnia, żeby
zawalczyć z nocą. Krzyki o smoka były straszne. Mały wcale nie jest taki mały,
a odruch ssania ma tak zapamiętale utrwalony, że zamiast smoka wszystko pcha do
buzi,. a ślini się gorzej niż przy pierwszych zębach. Tak więc to co mogę
doradzać, jeśli już Mama zdecyduje się na smoka to wybór momentu odstawienia od
niego przed upływem pierwszego roku życia dziecka.

[ewa_mewa]

Powiem tak: będąc w ciąży kupiłam ze dwa smoczki, tak na wszelki wypadek. Jak
się dziecko urodziło to mi sie odmieniło to uwierzyłam w karmienie na żądanie -
więc synek był prawie non stop na cycu i smok był już niepotrzebny. Po jakimś
miesiącu powiedziałam dość i stopniowo wydłużając przerwy między karmieniami
doszłam do książkowego karmienia co 3 godziny. Niestety bez smoczka było to
niemożliwe. Teraz Mały ma 6 m-cy i używam smoka tylko do usypiania (wcześniej
usypiał tylko przpiersi i odkładało sie go do łózeczka, teraz jest na butece,
bez problemu wkładam go "żywego" do łózeczka i usypia po chwili sam)
Wiem że smoczek jest nałogiem trudnym do zwalczenia (ja ssałam 2 lata i rodzice
mieli z tym duży problem) ale póki co nie chce mi sie kilkumiesięcznego dziecka
katować nauką zasypiania bez smoczka. Myśle że przyjdzie na to czas jak będzie
starszy i bardziej kumaty. A jak sie boicie krzywego zgryzu to wiedzcie że
ssanie kciuka (a dziecko pozbawione smoczka na 100% sięgnie po paluch) powoduje
o wiele większe problemy z zębami.

[moofka]

bylam (i jestem zdecydowanym przeciwnikiem smoczka
ale okolo trzeciego mieisac zycia przyszedl taki okres, ze maly nawet objedzony
jak bąk ciagle chcial ssac, albo wkladal sobie raczki do buzi
wtedy podalam smoczek - niespecjalnie mu przypadl do gustu, wiec (tu przyznam
sie do swojej wyrodnosci ) moczylam go w miodzie, zeby zassal ;DDDD
zanim skonczyl pol roku smoczkowcem juz nie byl, ale w drugim kwartale zycia
czulam, ze jest mu potrzebny
nie demonizowalabym
nie za wczesnie i nie za dlugo
ale czasem i smoczek bywa pomocny

[ela.bory]

Zgadzam się z tobą moofka!
Moja Karola nie lubiała smoka i specjalnie jej nie zmuszałam do niego, ale gdy
skończyła 3 miesiące, spała tylko przy piersi, ciągle chciała ssać. Wtedy
podałam jej smoczek. Obecnie usypiam ją w dzień piersią, a jak uśnie wkładam
smoka, żeby przy odkładaniu nie obudziła się. Po chwili albo jej zabieram smoka,
albo sama wypluwa i śpi dalej bez niego. Na noc usypiam tylko piersią, bo
zasypia wieczorem na tyle twardo, że smok jest zbędny. Smoka używam jeszcze do
uspokajania, gdy szykuję niunię na spacer (oszczędzam jej 10 minutowej
rozpaczy), ale gdy już ruszamy wózkiem bez protestu mi go oddaje.
Nie uważam, że smoczek jest czymś złym. Moim zdaniem można go używać, ale z
umiarem i tylko wtedy gdy utulenie brzdąca nie może mieć miejsca. I należy z
niego zrezygnować gdy dziecko zacznie rozumieć co nieco. Aby tylko nie
przyzwyczajać do ciągłego ssania.
A pani falasarna grubo przesadza! Ja ssałam smoka 3 lata, za lizakami strasznie
nie przepadałam, a używek żadnych nie stosowałam i nie stosuję. Pamiętam nawet
przez mgłę moje rozstanie ze smokiem, wrzuciłam go z mamą do pieca i już. Moim
zdaniem rozstanie ze smokiem może być bezbolesne, wystarczy dobre podejście
mamy. A naprawdę są sytuacje kiedy smoczek oszczędza dziecku łez i rozpaczy!

[julcia061]

dzieki!!! wczoraj po raz pierwszy moj maz podal smoka naszej 2,5 miesiecznej
corci. najpierw bardzo mnie to zabolalo, ale jak zobaczylam, ze mala bardzo to
uspokaja, serce mi zmieklo... bede stosowac smoczek tylko doraznie i jak tylko
bedzie to mozliwe z niego zrezygnuje. wiekszosc waszych wypowiedzi pomogla mi
zrozumiec dlaczego nagle mala ma taka potrzebe ssania aha, dzis zasnela bez
smoczka, sama, odlozona do lozeczka )))

[zuzaleczka]

Tak smoczek jak i mieszanki mlekozastępcze to nie jakieś wstrętne rzeczy
wymyslone dla dzieci,a przeciwko rodzicom, tylko pewne dobrodziejstwa, z
których jak jest taka potrzeba nalezy korzystać.
Smok trzeba wybrac dobry, profilowany.
Moja córka ma 2 lata, od urodzenia ssała smoczek, od skończenia roku dostaje go
tylko do spania. Ma piękne, równe zęby.

[falasarna]

Julcia, 2,5 m-ca to czas na odzwyczajanie...
potem najpierw Cię zaboli, następnie zmięknie serce jak córcia elegancko
uspokoi się po upojnej imprezie po niwezdanym egzaminie...

[scorpio771]

gdy ja próbowałam oduczyć małą smoka, znalazła sobie gorszy nałóg jako
uspokajacz, mianowicie jedną dłoń wpycha do buzi a drugą ciągnie się za ucho,
wolę już dawać jej smoka niż miałaby mieć odstające uszy.

[iwonna8]

Gdu urodziła się moja córcia miałam wielkie ambicje że nigdy nie podam jej
smoczka. Niestety mała miała kolki i gdy już nic na uspokojenie nie skutkowało
ok. 2,5 miesiąca kupiliśmy smoczek. Strasznie to przeżywałam i traktowałam jako
pewnego rodzaju porażkę. Jego działanie naprawdę mnie zwaliło z nóg - płaczące
po 2 godz. dziecko szybciej się uspokajało i zasypiało. Mała ma teraz 4,5
miesiąca i smoczek jest tylko uspokajania (jak np. wychodzimy na dwór i mała
płacze przy ubieraniu) i do zaśnięcia (potem go wyjmuję albo mała wypluwa). Nie
uważam się z wyrodną matkę tylko dlatego że kupiłam smoczek zamiast nosić
wijące się i płaczące dziecko po parę godzin na rękach. Uważam że było to
lepsze wyjście dla dziecka niż miała się zachodzić godzinami od płaczu, a
pozatym zdrowie psychiczne rodziców - zwłaszcza matek które muszą być do
dyspozycji dziecka 24 godziny na dobę - też jest chyba ważne. Reasumując -
uważam że rozsądne podawanie smoczka nie jest niczym złym.

Falasarna

[cathy1976]

uch jak ja nie lubię takich domoroslych wieszczow...

Dziewczyno, zgadzam sie z Toba, ze nie mozna smoczkiem zastepowac ciepla,
bliskosci i wychowania. I tylko w tym. Wysnuwanie (lub tez powtarzanie) jakis
wyimaginowanych teorii typu 'smoczki odpowiadaja za uzaleznienia i samobojstwa'
to co najmniej naduzycie. Nie wiem kto Cie poczestowal tym kawalkiem ale brzmi
mi dziwnie amerykansko.

Napisalas: 'Gdyby smoczek był niezbędny w naszym rozwoju, z pewnością byśmy się
z nim rodzili.' Rozumiem, ze nie uzywasz tez pieluszek? Bo gdyby byly
czlowieczkowi konieczne, to by sie z nimi rodzil? Tak to juz jest, ze czlowiek
jest dosc malo 'naturalny'. Strzyzemy sobie wlosy, przetwarzamy mięso, czytamy
ksiązki, uzywamy zabawek, nosimy ubrania, dajemy dzieciom smoczki. To sa
wszystko nakladki kulturowe. I jakies nawiedzone teksty moga jedynie
spowodowac, ze ta prawda, ktora tam napisalas, o tym, ze dziecku potrzebna jest
milosc i zrozumienie, polana groteskowym sosem 'nalogow i samobojstw' jest
niestrawna.
Coz wiecej moge napisac jedynie: Brrrr....

[falasarna]

Cathy, z pewnością w Twojej wypowiedzi jest sporo racji. Nie jestem fanatyczna
przeciwniczką smoczka. Smoczek jest niewątpliwie pomocą w wielu przypadkach.
Wszak nie każdy rodzic ma tak dobre (jak mawiasz amerykańskie, jakże trafne w
moim przyp. określenie) przygotowanie. Bardzo mnie uraziłaś swoją
nadinterpretacją mojego tekstu, wykazując więcej niezrozumienia niż dojrzałości
i to faktycznie jest nadużyciem, bo zależnośc ta jest proporcjonalna do stopnia
wrażliwości. Rozumiem, ze nie zdołasz przełknąć pogodzenia się z faktem, ze
chodzenie do fryzjera i gotowanie mięsa nie ma nic wspólnego z zapychaniem
dziecku ust, żeby nie przeszkadzało w jakże naturalnej czynności jaką jest
zapewne ogladanie telewizji (nakładka kulturowa?)

Coż więcej mogę napisać: Brrr moherowemu wuchowaniu....

[cathy1976]

Nie chcialam Cie urazic..
ale wlasciwie to chcialam napisac cos dosc radykalnego i jesli wyszlo
niegrzecznie, to przepraszam.

Szczerze mowiac to, to co napisalas odebralam jako dosc fanatyczny atak na
smoczki, dlatego sie wzburzylam. Bo uwazam, ze nie jest wskazanym przeginanie w
żadna stronę.

W konkretnym przypadku smoczkow- to nie zatykam mojej Emilki smokiem, ale
smoczek uratował ją (i mnie) przed bardzo bolesnymi wzdęciami. Po prostu moja
córeczka przez pierwszych kilka tygodni chciala ssac co godzinę. Nie dlatego,
że była głodna, ale miala bardzo silny odruch ssania. Zjadała więc troszeczkę i
bylo to w zwiazku z tym zawsze mleko pierwszej fazy, ktore moze powodowac
bolesne wzdęcia. Dzieki smoczkowi udawalo sie ją przetrzymac dluzej bez piersi.
I (hura!) wzdecia sie skonczyly.
Takze smoczek bywa niezastąpiony. Teraz mojej corce zdarza sie zasypiac ze
smokiem i absolutnie nie bede tego demonizowac.

A co do zwiazku pomiedzy ssaniem smoczka a pozniejszymi sklonnosciami do
nalogow- to wybacz, ale ta teoria jest dla mnie absolutnie niewiarygodna. Nawet
jesli ze statystycznego punktu widzenia istnieje jakakolwiek korelacja, to mam
prawo sadzic, ze osoby tworzace tą teorie pomylily skutki z przyczynami. Jedno
z mozliwych wyjasnien takiej korelacji: osoby, ktore w dziecinstwie mialy
problem z odzwyczajeniem sie od smoczkow a potem wykazują tendencje do nalogow,
moga mieć po prostu wrodzone sklonnosci do nalogow jako takich.
Moge podac jeszczcze ze dwia mozliwosci wystapienia takiej korelacji, ale juz
nie bede sie wymądrzac
Dodatkowym powodem, dla ktorego zupelnie mnie to nie przekonuje jest fakt, ze
dzieci w przypadku braku smoczka ssą wlasne paluszki. To jest zupelnie
naturalna, niemowleca potrzeba. A ze my wymyslilismy im smoczki w tym celu..?
Tak samo wymyslilismy zabawki (a przeciez dzieci moglyby bawic sie
jakimis 'doroslymi' sprzetami.

Pozdrawiam
Kaśka

[falasarna]

Cathy, ja się nie gniewam, wkurza mnie ogólnie to co widzę dookoła, nie znoszę
jak dzieciaczki traktowane sa jak małe gamonie, które nie maja uczuć i prawa do
własnych emocji. Skoro mają paluszki, w dodatku całe 10 u rąk, dzięki którym
mogą doznać samozaspokojenia bez niczyjej pomocy i nauki własnego ciała, to po
co przyzwyczajać je do smoczka uczać, że ulgę zdobywa się poprzez zewnętrzne
produkty? Coś tam wiem, więc nie będę dłużej polemizować. Na wzdęcia sa lepsze
sposoby, jednak wymagają więcej wysiłku i cierpliwości niż smoczek. Wspomnę
jeszcze o zabawkach, w naszym przypadku bardziej przeszkadzają niż pomagają,
chyba, że są świetnie przemyślane, zwłaszcza jedna firma robi fajne drewniane.
Nasz synek zaczął jakiś czas temu grać na prawdziwym pianinie i nie traci
talentu na bezmyślne grajdulce.
Radzę traktować dziecko poważniej, a na pewno na tym zyska ono i Ty.

[cathy1976]

a co zlego jest w zewnetrznych produktach?
Ty tez jestes dla swojego dziecka zwenetrznym produktem.
Mam wrazenie, ze promujesz jakis dziwny i dosc niekonsekwentny powrot
do 'natury'. Zabawki są akurat holdem doroslych dla dziecinstwa i dosc swiezym
wynalazkiem. Wczesniej, kiedy dziecko bylo uwazane za malego i dosc
nieprzydatnego doroslego, dzieci bawily sie wlasnie doroslymi sprzetami. Zabawa
byla uwazana za 'bezmyslną' i bezuzyteczną.

A tak naprawde, to kazdy ma swoj sposob na wspolegzystnecję z dzieckiem i jego
wychowywanie. Przypuszczam, ze jest wiele drog, ktore prowadza do tego samego
celu i kazda jest dobra. Wazne jest zeby nie przegiac w zadna strone i nie
zostac fanatycznym wyznawca jakiejs jednej idei. A mnie sie wydaje, ze
usilujesz dziecko dopasowac do swoich bardzo 'rygorystycznych' wyobrazen o
wychowaniu.
No i radze powazniej traktowac swoich rozmowcow, na pewno zyskają na tym i oni
i Ty.

[falasarna]

> Ty tez jestes dla swojego dziecka zwenetrznym produktem.

Produktem....a myślałam, że matką. Pozwól cathy, że przestanę odpisywac na
twoje posty.
Już się nie będę wczytywać, bo pobieżnie ciąg dalszy twego tekstu jest...hmmmm,
no cóż...poważnie się nie da tego potraktować
ja nie mam wyobrażenia o wychowaniu, ja wychowuję myśląc i nie składam hołdu
dziecku za pomocą karty kredytowej

[cathy1976]

oj Dziewczyno..

przede wszystkim to musisz sobie uswiadomic, ze nie masz monopolu na prawde.
A co do nomenklatury pojeciowej, to wystarczy lekki wysilek intelektualny, zeby
zlapac co mialam na musli piszac 'produkt' i ze jest to lekka metafora.
Ale prawda- matką tez jestes tak, tak, tak!

A co do karty kredytowej, to nie wiem z czego wywnioskowalas, ze ja skladam
hold pieniadzom- moze lepiej bylo przeczytac co napisalam, zanim palnęłaś cos
takiego? No chyba, ze napisalas cos takiego celowo, zeby mnie obrazic. Jesli
tak, to nie udalo sie, bo to sie absolutnie nie zgadza

ok- nie odpisuj juz, bo kazdy kolejny post jest bardziej zajadly a ja nie lubie
fanatykow.

Pozdrawiam i zyczę wiecej otwarcia na innych.

[milka_milka]

Niczym. Ssałam smoka do 6 roku życia. Zgryz mam idealny, moja córka do 2 roku
ssała smoka i też nie ma problemów z zębami.
Psychoza smoczkowa trwa...

[mmaadzia]

Ja nie zauważyłam negatywów, wszystko jest dla ludzi...

[magda_wojciechowska]

> Ja nie zauważyłam negatywów, wszystko jest dla ludzi...

Ja niestety zauwazylam - maly oduczyl sie ssac z piersi.

[malgoska16]

to naprawde jest niepowazne kłutnia o wychowanie dzieci
kazdy robi to jak potrafi i jak ma na to ochote
nie moge czytacb juz tych długich i przepisanych z poradnika bredni
smoczki tez sa dla ludz(dzieci)

[falasarna]

narkotyki też są dla ludzi

[malgoska16]

tak oczywiście tak jak wszystko jest dla ludzi myślących z własnym zdaniem na
światopogląd

[dyzurna]

niezly ten watek , naprawde niezly

[lunarei]

Nie zauważyłam żadnych negatywów poza krótką awanturą przy zasypianiu w trakcie
odstawiania od smoka. Synek skończył wtedy rok. Na drugie urodziny szykuję mu
likwidację butelki

[bgoralska1972]

Moj syn byl cycoholikiem,
Rzucilismy smoczka radykalnie jak mial 10,5 miesiaca - po prostu wyrzucil na
spacerze (nie wiem gdzie). Nowego nie udalo mi sie kupic, bo nie mieli duzych
rozmiarów. Stwierdzialm do niego ze nie pojade na drugi koniec miasta specjalnie
po smoczek dla niego. Przespal 1 i 2 noc i tak juz zostalo.
teraz byloby o wiele trudniej.

[monika9710]

moja córka od urodzenia ma dużą potrzebę ssania. smoka używam do tej pory (15m-
cy)oczywiście sporadycznie, nie zauważyłam różnicy w karmieniu a odstawiłam od
piersi dopiero po 11m-cu. nie wiem kiedy zabrać się za odzwyczajanie od smoka,
chciałabym mieć to już za sobą.

[steffan]

niezłe, niezłe)) ubawiłam się. od porad dotyczacych smoczka do tak powaznej
dyskusji) myslę, że smoczek nie jest tak znowu straszny dla dzieci, ale
okazuje się, macierzyństwo może u niektórych doprowadzic do powaznego rozstroju
emocjonalnego))) szczególnie, gdy jest traktowane z tak wielkim zadęciem.
falasarna, powaliłas mnie. jestem pod wrażeniem. naprawdę, nie nabijam się

[agunia00]

mojemu synkowi w ogole nie zaszkodzil

[pszczolka75]

Rety biedny mały smoczek, wszystko jest dla ludzi rozsądnych, smoczek z umiarem
tez. Ja chyba przestanę czytać to forum. Dziewczyny macie chyba zbyt dużo czasu.