Jak nauczyc spac dziecko w łózeczku!!??

[malgosia.kropka]

wiem wiem, to moja wina,mała ma 8 miesiecy zasypia o 20 a o 22 jest juz u nas
w łózku a jak jej nie wezme to budzi sie co 10 minut.tak ją nauczyłam bo nie
chce mi sie wstawac co chwila,ale wiem ze czym dłuzej to bedzie trwało tym
gorzej bedzie oduczyc? miałyscie tak??

[aniak302]

moja mała ma 5 miesięcy i cały czas śpi sama, już jej nie karmię w nocy więc się
często budziła, dawałam jej herbatkę. Też mi się nie chciało wstawać i wpadłam
na pomysł żeby postawić łóżeczko obok swojego łóżka i się sprawdziło, zawsze mam
ją pod ręką bez wstawania, teraz przesypia całe noce

[clod1]

tez mam problem z zasypianiem w lozeczku z tym ze moja corcia by tylko spala w
wozku. ale ma jjuz 9 miesiecy wiec wozek robi sie zaciasny. czasem przespi pol
nocy w lozeczku , po uspieniu w wozku oczywiscie. ale to jest czasami.
moim zdaniem po pierwsze trzeba uczyc dziecko spac w lozeczku od malego czyli
od 1 miesieca zycia, po drugie to chyba zalezy od dziecka troche.
ja wlasnie wracam od pon do pracy i niestety moje proby usypiana w lozeczku
legly w gruzach. wiec juz widze siebie w pracy spiaca przy kompie........

[ulfa]

sama sobie odpowiedziałaś na pytanie Kwestia konsekwencji. Albo będziesz do
niej wstawać (kilka pierwszych nocy może być trudnych) albo mała będzie spać z
wami. A im wcześniej zaczniesz oduczać tym będzie łatwiej

[1979gl]

Moja mala tez spala z nami w lozku albo we wozku obok mnie-bo tak jest
najwygodniej-nawet teraz jak juz spi w lozeczku to czasami jak sie obudzi okolo
6h jesc to ja juz nie zanosze do jej pokoju tylko ja zostawim w naszym lozku-
ale wracam do pracy i postanowilam to zmienic i po jedzonku zanosze ja do
lozeczka wkladam do spiworka i zostawim-nawet jak slysze jeki to nie ide po
nia -czasami zagladam i to wszysko.Tak tez ja nauczylam spac w lozeczku -bolalo
mnie serce jak poplakiwala ale nie pokazywalm sie jej pomimo ze bylam w jej
pokoju bo nie chcialam jej zostawic takiej smutnej-kupilam jej lampke z
melodyjkami i wpatrywala sie w swiatelko na suficie i po tygodniu bylo ok -
zasypia i spi do rana

[rytr]

Całe wychowanie opiera się tylko w zasdzie na dwóch rzeczach : miłości i
konsekwencji
Osobiscie wychodze z założenia, że matka tez człowiek i ma prawo do spokojnego
snu. Można to rozumiec i realizować na różne sposoby. Przyklady z mojego życia:
starsza córka - do 6 miesiąca spała ze mną, niemal wyłacznie. W innym wypadku
nie było mowy o snie wogóle, a do 3 miesiaca nawet wówczas były problemy. Ona po
prostu prawie wogóle nie spała. Dzis już wiem, ze była "zle prowadzona" lekarsko
i to były efekty - kolki do 6 miesiąca straszne - wrzask po kilka godzin co
dzien do 1 -2 w nocy a potem niepokoj do rana Od 6 - 11 miesiąca sypiała
trochę w łóżeczku trochę ze mną (od urodznia jednak mimo wszystko starałam się
ja idkładać do łóżeczka, gdy tylko pojawiała się taka możliwosć - choćby miała w
nim pospać 10 min. Dopiero gdy już padałam - zabierałam ją do siebie "na stałe).
Od 11 miesiąca kategoryczna wyprowadzka do łóżeczka - po prostu nie dało już się
z nią spac - za bardzo się wierciła, nie potrafiła się wyspać, więc i ja nie
spałam. Dośc szybko się zaadaptowała i po tygodniu już spała w łóżeczku - od tej
pory zaczeło się przesypianie całych nocy. Około 2 roku życia zaczeło się
wedrowanie - o 4 rano z poduszeczką w jednej, maskotką w drugiej łapce "moge się
u was polozyc?" tak z pol roku to trwało. Jednocześnie jednak tłumaczyliśmy,
że to nie jest dobry pomysł na codzien i po jakims czasie zaczeła się zmniejszać
częstotliwośc aż około 3,5 mała zaczeła przychodzić tylko gdy była chora albo
miała zły sen. (Dodam, ze od 2,5 do 3,5 miała "przerwe w zyciorysie" na skutek
baardzo ciezkiej choroby i tego okresu wogole nie "wliczam" w jakiekolwiek
wychowanie sensu stricte, gdyz to był okres intensywnej terapii i
rehabilitacji). Około 4 roku skończyło się i to. Obecnie zdarza jej sie raz na
pół roku, że przytupta nad ranem "bo się cos przysniło" (ma 6 lat). Nie wyganiam
nigdy, ale rano tłumaczę, że równie dobrze może mnie czy tate zawołac i
posiedzimy przy niej, pogłaszczemy utulimy. Zazwyczaj korzysta z tej formy
ukojenia po koszmarach, ale czasem jednak przyjdzie.

Młodsza córka (trzy miesiące): pierwsze 4 tygodnie spała z nami. Z reszta balam
sie, ma małą wadę serca, gdy spała przy mnie czułam się bezpieczniej. Od 5
tygdnia wywedrowała do łóżeczka bez większych oporów, bo nie wysypiała się z
nami - wierciła się, stekała, bliskość piersi powodowała, że co chwile chciała
jesc. Po 2 nocach w łóżeczku okazało się, że bardzo jej to odpowiada - spi całą
noc z jedna lub dwoma przerwami na karmiernie, teraz coraz czesciej zdarza się,
że wogóle nie budzi sie od 23 do 6.30 rano.

Zeby było jasne: ja nie uważam, ze to dziecko "decyduje" o przeprowadzcce do
łóżeczka, kiedy jest "na to gotowe". To rodzic obserwuje dziecko, jego
zachowanie, bieze pod uwagę wiek, inne czynniki (rozwój emocjonalny, sensoryczny
itp) oraz WŁASNE POTRZEBY (tak tak) i to rodzic decyduje gdzie i do jakiego
wieku dziecko spi. I to rodzic ponosi konsekwencje swoich decyzji (to już
odnośnie wychowania wogóle). Dziecko może nigdy nie być na nic gotowe, jeżeli
rodzic tego będzie chciał i będzie sam dawał dziecku sygnały
"że jeszcze ma czas". Na przykład na usamodzielnienie się w wieku 29 lat, mały
chłopczyk)))

pozdrawiam
joanna

polozyc sie z nia w tym lozeczku (n/t)

[ik_ecc]

Bez sarkazmu. Dizecko najlepiej spi z rodzicem.

OD RA-ZU!!!

[deela]

nie wiem po co ludzie spia z dziecmi, rozumiem ze do m-ca po porodzie
szczegolnie po cesarce ciezko w nocy wstac, i rozumiem jesli dziecko jest chore
ale tak w ogole innych przypadkow nie rozumiem
mysle ze robi sie dzieku krzywde bo w pewnym momencie trzeba dziecko wygonic do
siebie i nie dziwie sie ze jest oporne i ma zal w koncu spi w waszym lozku od
urodzenia, subiektywnie rzecz biorac dluzej od was i to jest jego lozko! ma do
niego wieksze prawa
dlaczego sie je z niego wygania???argument o wygodzie z karmieniem puszczam
mimo uszu, dla wlasnej wygody naraza sie dziecko na stres
i to jest rozsadna milosc?
odpowiadajac bezposrednio na pytanie, nie mam pojecia, takiemu malemu nie
przetlumaczysz a sama nie mam doswiadczen, maly spi w swoim lozeczku obok
mojego lozka

[dragon_fruit]

nooooooo wiadomo, tylko p[o cesarce mozna byc zmeczonym
porod naturalny to sama przyjemnosc

nie o to chodzi:P

[deela]

nie o zmeczenie tylko co innego jak ci peknie d.. a co innego jak ci powloki
brzuszne przecinaja, ze juz nie wspomne ze po znieczuleniu <ktore daja ale
niekoniecznie przy sn> moze na maksa siasc kregoslup

A tam od razu.

[zona_mi]

> argument o wygodzie z karmieniem puszczam
> mimo uszu, dla wlasnej wygody naraza sie dziecko na stres
> i to jest rozsadna milosc?

Nie upierałabym się przy takich twierdzeniach
Jaki stres? Moje pierwsze dziecko z uporem maniaka odkładałam do łóżeczka po
każdym karmieniu, przez dwa lata spała w łóżeczku i to dopiero był stres -
zmęczenie i niewygoda też - dla mnie i dla niej.
Z drugim byłam mądrzejsza - od początku spał ze mną, zasypiając w łózeczku, a
brałam go do siebie kiedy sama szłam spać a obudził się na karmienie.
W pewnym momencie przestał jadać w nocy oraz przenosić się do mnie - teraz
przychodzi tylko rano na przytulanki.
I gdzie tu stres? Frajda i wygoda - tak, tak, wygodnicka jestem
O ile matce to nie przeszkadza, to nie ma co na siłę wyganiać dziecko.
A jeśli przeszkadza, to niech konsekwentnie się umartwia odkładając je co i
rusz, nie widzę innego wyjścia.

[anulka.1]

Myślę że biorąc maleńką do siebie popełniasz błąd. Robisz wbrew sobie jak i jej.
W późniejszym wieku przeprowadzka będzie bardziej stresująca niż teraz.

Co to znaczy że budzi się co 10 min? Jeżeli nie płacze tylko marudzi możesz
odczekać, nie pędź do niej. Jeżeli czujesz taką potrzebę to idź do niej i na
chwilę weź na ręce ale jak tylko się uspokoi to delikatnie odkładasz ją do
łóżeczka. Oczywiście nie chodzi mi o to aby za każdym razem jak zakwili
podnosić ją na ręce. Możesz też poprostu pogłaskać ją albo pocałować,
powiedzieć coś cichutko....
W końcu mała zrozumie że tak naprawdę to jesteś obok niej i nie ma się czego
bać.

Ważne jest to abyś była w tym wytrwała i konsekwentna. Jeśli po kilku razach
odpuścisz bo stwierdzisz że Ci się niechce to wogóle tego nie rób. Musisz być
przekonana o tym co robisz.

A.

[bei]

im wcześniej- tym łatwiej

[koza_w_rajtuzach]

Swoją córeczkę nauczyłam zasypiać w swoim łóżeczku jak miała 13 miesięcy.
Wcześniej gdy próbowałam tego dokonać płakała przeraźliwie przez dwie godziny,
w końcu usypiała z wycieńczenia, ale i tak budziła się po 10 minutach. Taki
wrażliwy typ mi się trafił, od urodzenia nie chciała spać sama .
Gdy miała 13 miesięcy zaczęło mi się udawać ją usypiać śpiewaniem,
przytulaniem. Córka już nie płakała, bo widocznie do tego dorosła. Pierw
usypianie trwało dwie godziny (bez płaczu), potem godzinę, potem 40 minut. A
potem to zmieniłam taktykę i zaczęłam wchodzić do jej łóżka i usypiać ją
piersią. Jest idealnie . W nocy budzi się tak ok. 2 i biorę ją wtedy do
siebie.

[turana]

Ja tez przyznam ze wychowalam sobie malego "talibana", ma 8,5 m-ca i od
niedawna zaczal przesypiac noce, odetchnelismy z ulga, niestety nasza radosc
trwala krotko, po dwoch tyg. mu sie odmienilo. Zasypia bez problemow sam,
jednak budzi sie 1 lub 2 razy w nocy i wyje. Wycie jednak uspokaja sie w
momencie gdy biore go w ramoina lub do naszego lozka. Maly jest juz na tyle
sprytny ze powiazal ze soba te fakty. Przyznam ze zdarzalo mi sie go brac
czasami do lozka juz wczesniej bo tak latwiej zasypial i nie ukrywam ze ponadto
jest to cudowne uczucie, moglam tak patrzec na niego sluchac jak oddycha i
zwykle konczylo sie tak ze zasypialam i budzilismy sie rano wszyscy razem. W
kazdym razie teraz usiluje go uspokajac i klasc do lozeczka jak radzi Tracy
Hogg, dziala, ale po dwoch godzinach komedia sie zaczyna i poddaje sie, majac
takze na wzgledzie sasiadow