noworodek a kot

[Gość: Marcin]

mamy rocznego kota a w styczniu żona ma urodzić dziecko. W związku z tym mamy
wiele obaw, jeśli mieliście podobne doświadczenia napiszcie coś - dzięki.

[anetta75]

według fachowców, jeżeli dziecko przed pierwszym rokiem życia mieszka z kotem
to zmniejsza ryzyko alergii. Gorzej jest, gdy chowane do pewnego wieku
sterylnie spotka się z sierściuchem.
Myślę, że kot nie zrobi dziecku krzywdy.

[zawirowana]

Ja przyniosłam kota do domu będąc w trzecim miesiącu. Od dziecka miałam koty.
Mój Filipek ma 1.5 roczku jest wesołym dzieckiem przepada za kotami. MOja
kocica parę razy mnie podrapała podczas zabawy, ale nigdy Filipka chociaż on
sprawdza codziennie czy koci ogon da się urwać czy kotek lubi mocne
przytulanie. Kocina dla świętergo spokoju wchodzi na szafę i patrzy na małego z
góry. Oboje jakoś się dogadują.

[antonina_74]

Też mieliśmy i kota i noworodka w domu - nic się nie stanie dopóki nie śpią
razem. Noworodek wyrósł na zdrowego 4-latka, a kot ma się dobrze
Żona powinna uważać na toxoplazmozę, zrobić badania i jeśli jest nieodporna, w
miarę możliwości nie zajmować się kotem, a zwłaszcza kocią kuwetą (możliwość
zarażenia).
Podobno dzieci chowane z kotem mają mniejsze ryzyko alergii, bo od urodzenia
uodparniają się na jeden z najgroźniejszych alergenów.
Pozdrawiam,
Antonina
mama Kuby (4) i Zosi (termin na 5/10/03)

[Gość: aniko]

My tez mieliśmy kota wcześniej niż dziecko - i nic. Jedyny środek ostrożności
to unikanie zmiany żwirku w ciąży. Synek jest zdrowym 3,5-latkiem; nie ma
alergii. Zawsze uważałam, że kontaky dziecka ze zwiarzakiem są wskazane, nigdy
więc nie zabraniałam np. spania we wspólnym łóżku, kot układa sie w okolicy nóg.
Gdy dziecko zaczęło raczkować, kocie miski, z wiadomych względów, postawiliśmy
po prostu wyżej.

[jam33]

kocica ma ok.9 lat (przygarnięty dachowiec), a synek 3. Oboje mają się dobrze.
Przeżyłam szok, kiedy zobaczyłam kota z małym w kołysce (w nogach). Przeżyłam
degustację kociej karmy przez MIchałka. Gdy zdarzyło się, że Mich płakał,
pierwsza przy nim była kota. Ubaw po pachy. Ani jednej groźnej sytuacji, nigdy
maluch nie był podrapany.Może to zależy też od charakteru zwierza. Czasami
musiała szybko uciekać w obronie własnej. W zasadzie częściej musiałam bronić
kota przed dzieckiem, a nie odwrotnie. Teraz już bez konfliktów, tylko czasami
Mich leci powąchać kocie żarcie-pewnie gdybym nie pilnowała, to dalej by
próbował.Jestem bardzo ciekawa, dlaczego mu tak smakuje, ale nie posunę się do
tego, żeby spróbować. Powodzenia we wszystkim...

[Gość: jklk]

Noworodek i kot to jeszcze nie kłopot. Gorzej jest, kiedy dziecko ma koło 8
miesięcy i zaczyna raczkować. Wtedy drogi kota i dzidziusia zaczynają się
krzyżować.
Moja córka niestety była wielokrotnie podrapana a nawet ugryziona przez naszą
kotkę. Pilnowaliśmy, jak mogliśmy, ale i tak się zdarzało... Ale to zależy od
charakteru kota, bo np. kotka mojej mamy, która była już stara, kiedy pojawiło
się nasze dziecko, nigdy, przenigdy nie zaatakowała mojej córki (niestety, już
nie żyje No a nasza kochana kicia niestety bywała agresywna. Była ona kotka
niesterylizowaną i sytuacja pogarszała się w czasie rui. W końcu musieliśmy się
zdecydowac na sterylizację. Po jej przeprowadzeniu, kotka trochę się uspokoiła,
choć i tak ekscesy się zdarzały...
Teraz, kiedy córka ma juz prawie 3 lata i jest już rozumniejsza, jest znacznie
lepiej. Kicia daje się głaskać i przytulać. Córka daje jej jeść, rzuca jej
papierek, woła do niej "choć do pańci!". W sumie idylla.
Na szczęście alergii dziecko nie ma, bo to jest chyba jedynym poważnym
zagrożeniem ze strony kota.

[patyczako]

No cóz ja zaraz po narodzeniu dziecka wydalam kota znajomym...

[miska77]

W styczniu i my bedziemy mieli dzidziusia a w domu mamy roczna kotke i 4 letnia
suczke. Obie sterylizowane. Bardziej boje sie o suczke, wazy 50 kg i bardzo
szybko sie podnieca i zastanawiam sie czy jak synek zacznie raczkowac to nie
zrobi na nim "konika" - na kiciusiu tak zrobila kilka razy ale sie rzplaszczyl
i nic mu nie bylo.
Jezeli chodzi o alergie to sie nie boje, pelno futra fruwa w mieszkaniu i ja
alergiczka sie uodpornilam wiec jak dziecko sie urodzi napewno tez sie
uodporni, nie moge go trzymac w klatce bo potem po kazdym spacerze bedzie chory.
Zycze powodzenia,
Ewa

[Gość: Adia]

Nasze Dziecię, obecnie 1,5 roczne, bodaj pierwsze słowo jakie wyraźniej
powiedziało to było "kotek". Teraz kotek to najlepszy towarzysz zabaw. Mi biega
ze sznureczkiem po mieszkaniu a kot za nią, a i inne jego harce wyprawiają
Dzidzię w stan euforii. Ino w wózeczku dla lalek jeździć nie chce...
Ale gdy przynieśliśmy ją po urodzeniu do domu, to tak wściekłego kota nie
widziałam: nie chiczał - on szczekał. Zaraz też przyskoczył i ją drapnął. Przez
parę dni jeszcze żyliśmy w pogotowiu, kot coraz mniej chiczał, bardziej
przyglądał się co to jest to małe, wąchał, podchodził coraz bliżej. Pełni uwagi
pozwalaliśmy mu na to. Po jakichś 2 tygodniach się oswoił. Na razie to małe
ignorował. Teraz sam ją zaczepia - przynosi sznureczek, ociera się itd. A jego
cierpliwość i wytrzymałość na wyrywanie futra i ciągnięcie za ogon są dla nas
niepojęte.
Podobnie kot zachowywał się, gdy przez kilka godz. był u nas na przechowanie
inny kotek. Ale gdy przekonał się, że to-to to nie kotek i nie ma "drugiej
michy w kuchni" się oswoił.
Jak już nie mam siły do Dziecięcia to wołam kota, żeby z nią się pobawił. Albo
gdy nie chce wstawać z południowej dzrzemki lub wstaje z płaczem idę po kota,
mówię, że kotek do niej przyszedł, chwile się bawimy i już dziecię jest inne.
Drugie słowo, jakie Dziecię powiedziało to "piesek". Piesek jest u mojej
siostry i gdy się mówi "powiedz ciocia", to Mi mówi "piesek". Ale to już
odrębna, psia historia...

[Gość: loga]

też boje sie takiej sytuacji , mam kotke 8 letnią , nie znosi ludzi obcych na
inna zwierzęta prycha i jest "nie miła" , pogryzła moją siostre , skoczyła na
przyjaciółke , a jak słyszy jakieś piszczenie w telewizji to biegnie żeby
zobaczyć co to .
jej matka atakowała psy.
chcę aby zobaczył ją zoopsycholog.
dla nas kotek jest bardzo miły jak normalny nie grożny kot ,
chowałam sie z psami i kotami ale ta jest zupełnie inna - nie da sobie "dmuchać
w kasze".
loga

[amyk]

Moja kotka ma 9 lat a maluszek 2,3 m-ce . Dla mnie to bylo normalne że kot
zostaje jak maluszek się urodzi. Po przyniesieniu do domu maluszka Kicia
boczyła sie na nas ze 2 tygodnie . Omijała i omija nadal łóżeczko i wózki
maluszka.
Dzieki kotu mały zacząl szybko raczkować i chodzić ale tez zaczął się poruszać
po zakazanych miejscach jak kot tj. po wszelkich wysokościach.
Nie raz synek chodził podrapany. Pilnowaliśmy, ale to czasem były sekundy
kiedy z miłego kotka Kicia przeistaczała sie w furiatkę - oczywiście z winy
maluszka który ją bardzo niedelikatnie traktował i traktuje nadal.
Obecnie kotka bardzo szybko ucieka ale nie drapie.
Maluszek powoli uczy się szacunku do pazurów kota.
No i są też takie chwile że nie wiadomo kto kogo zaczepia - a wtedy bardzo
żałuję że nie mam kamery.
Pozdrawiam AniaZ