niemowle i rottweiler pod jednym dachem...

[martap_87]

czesc mamuski
mamy z męzem nie lada problem. W grudni pojawi sie w naszym zyciu (i naszego psa) mala Majka. Strasznie sie denerwujemy, jak cala sytuiacja bedzie wygladac. Wiemy ze wszystko zalezy od nas, od naszego podjescia. Nasza suka ma 6 lat, prowadzi "spiący" tryb zycia, ale ma tendencje do zazdrosci. na szczescie nie jest psem zlosliwym, ze podjedzie i ugryzie kogos z nienacka. Bardzo boimy sie ze zrobi malej nieumyslenie krzywde. Slyszymy rozne glosy do okola, zeby pozbyc sie psa, ze to morderca itp.. Treser, ktory trenowal nasza suke powiedzil zeby sprubowac dac psu szanse, i postepowac wg jego wskazowek. ( zakaz wchodzenia do pokoju małej, itp..) Martwie sie tez chyba wlasnym podejsciem, jestem dobrej mysli ze bedzie ok, czy nie narazam w ten sposob zdrowia wlasnego dizecka?! Napiszcie prosze, jak sprawa wygladala u Was, jak wasze zwierzaki domowe reagowaly na dzidzie?
z gory dzieki za odpowiedzi
pozdrawiam

[mycha79]

U nas było super. Nasza córka ma 2 lata i od początku mogła robić z
Tadzikiem to co chciała. A on jej na wszystko pozwalał (my nie bo
by mu ogon urwała). No ale nasz pies sięga do kolan. Niech
wypowiedzą się właściciele dużych ras. Choć słyszałam, że
rotweilery, jeśli dobrze chowane są łagodnymi psami i kochają
dzieci.

[lili-a31]

Dopóki zaraz na mnie ktoś nie naskoczy to wyrażę swoje zdanie:
Jednego psa miałam 13 lat, drugiego 10 lat -znam trochę psychikę psa- nigdy-
choćby był 10 lat szkolony nie można zaufać psu na 100%.
Piszesz: "ma tendencję do zazdrości" - wiem jak to wygląda u psów...moje
wyjątkowo nie lubiły dzieci- a ich zazdrość o dzieci była ogromna. Żyje już
tylko ten 10 letni - zawsze jest zamykany w pokoju jak są dzieci w domu-bo
były takie akcje...
I jest to pies super mądry, rozumny, posłuszny panu. Pies z którym spałam i
traktowałam go jak człowieka. Niestety dzieci bym z nim nie zostawiła.jest to
pies mały-ale siłę w szczenie ma taką....
Podsumowując: nigdy bym nie zaryzykowała....

Oczywiście zaraz posypią się gromy na mnie....

[puellapulchra]

Psy, również rottweilery czy pittbule nie są agresywne z natury,
niektóre rasy mają skłonności do agresji ale decydującą rolę tu
pełni wychowanie. Znam rotweilera, któremu łzy ciekły jak grochy,
kiedy pięciolatek ścisnął mu jajka. Zawył, ale nie tknął dziecka. I
w ogóle, zastosujcie się do rad treserki, nie ma co wyrzucać
zwierzaka "na wszelki wypadek".

[olensia]

Ja mam pitbulla i nawet przez mysl mi nie przyszlo zeby go oddac. Moje dziecko
(2,5 roku) wie ze psa nie wolno zaczepiac, draznic itp. Oczywiscie przytulanki,
calusy sa na porzdku dziennym. Trzeba pilnowac, uczyc zycia z dzieckiem a wtedy
bedzie dobrze. Wez sobie wyobraz co czuje pies ktory nagle zostaje odrzucony,
albo nagle wyganiany z pokoju bo pojawilo sie dziecko. Jesli ktos decyduje sie
na psa to powinien przemyslec wszystko co bedzie gdy pojawi sie dziecko itd. a
nie pozniej pojawiaja sie sie posty tego typu co zrobic z psem? Przeciez to nie
jest zabawka, ktora mozna oddac do sklepu...

[ruta.dl]

dasz psu szanse, a co zrobisz jak on z niej nie skorzysta?

jak sie urodzilam moi rodzice mieli psa - spokojnego pudla. Ale jak
zaczelam raczkowac, to jak to dziecko, pies zostal czasem
potraktowany jako zabawka. W koncu pies nie zdzierzyl i mnie ugryzl.
Moj ojciec rowniez nie zdzierzyl i pies w godzine z domu zniknal -
zostal oddany komus.
To byl pudel, a co dopiero Twoj pies? To nic ze tresowany i
spokojny, ale to jest rasa ktorej moze odbic z najmniej spodziewanym
momencie. Przeciez bylo juz kilka takich przypadkow w Polsce.

[puellapulchra]

Ruta, nie dramatyzujmy - o przypadkach gwałcenia własnych dzieci
przez ojców słyszy się częściej, niż o pogryzieniach, a nikt nie
każe ojców |"na wszelki wypadek" wyrzucać z domu, zanim się dziecko
urodzi ))
Oczywiście to było pół żartem, pół serio. Zawsze ze zwierzęciem jest
ryzyko, z kotem też. A na miliony rodzin z dziećmi i psem - ile jest
przypadków przykrych z udziałem psa? Nie ma co histeryzować.
Zwłaszcza, że autorka wątku rozsądna jest

[martap_87]

bardzo Wam dziekuje za odpowiedzi. Balam sie strasznie ze posypia sie komentarze, ze mam nie pokolei w glowie, ze przy takiej rasy psie bedzie w domu maluch. Jestem mile zaskoczona. Wiadomo - czeka mnie i meza duzo pracy nad psem, i oczywiscie ciagla kontrola. Smiejemy sie nawet ze troche tak jak bysmy mieli miec dwojke Logiczne jest, ze jezeli chociaz raz nasza suka doprowadzi do sytuacji, w ktorej nagnie w jaki kolwiek sposob nasze zaufanie, zniknie z naszego domu...

[memphis90]

>A na miliony rodzin z dziećmi i psem - ile jest
>przypadków przykrych z udziałem psa?

Mi wystarczyłby jeden, gdyby miał dotyczyć akurat mojego dziecka... Tak czy
inaczej- jak jest dziecko, to pies nigdy w żadnym wypadku nie powinien zostawać
z nim sam. Takie jest moje zdanie.

[mycha79]

Też mi się wydaje, ze nie wolno przesadzać. Zresztą w obie strony.
Mnie np. dobija jak słyszę teksty mam i babć na spacerach "Nie
podchodź do pieska bo cię ugryzie" - czy tak trudno ująć to
inaczej "Nie podchodź, nie znamy tego pieska i może cię ugryźć bo
się ciebie przestraszy". Najpierw się dziecko zastrasza a potem jak
boi się pojechać do cioci Zdzisi bo ta ma jamnika to się dzieciaka
zawstydza - "Czego tu się bać, ale z ciebie tchórz".

[faq]

bardziej mnie dobija tekst - przeciez on nie gryzie! - o obszczekujacym i
obskakujacym kundlu..
no ale psiarze juz tak maja, ze nie rozumieja, ze ktos moze nie lubic ich
pupila.. podobnie zreszta, maja mamusie swoich ukochany dziatek

[lili-a31]

Ja się zgadzam z Rutą...
NA 98% nic się nie stanie, ale ja dla 2% bym nie ryzykowała...
Pies może być super-spokojny, ale wystarczy że dziecko "wyciągnie rączkę" do psa
(tak było z córeczką kuzynki) bo chciała go pogłaskać a temu się pomyliło że go
atakuje...
Z dorosłym by tak nie zrobił, ale że mój pies o dzieci jest zazdrosny to mu
odbiło. Na szczęście nie chapnął jej.

[zawsze-mamusia27]

Dzieci o dzieci są zazdrosne i potrafią zrobić krzywdę a co dopiero
pies, Nigdy w życiu nie wierzyłabym psu w momencie kiedy miałabym
małe dziecko.Jestem zdecydowanie na NIE!!!!!!!!!!!

[kala196]

Nigdy w życiu bym nie zgodziła sie na niemowle i rottweiler pod jednym
dachem!NIGDY! Mam taki sam problem,bo moja dzidzia ma 7 miesiecy i
przyjechałyśmy na wakacje do dziadków,którzy maja rottweilera i uważają,że to
najmilszy i najkochańszy piesek na świeci,no i ze ona nigdy przenigdy nic nikomu
nie zrobiła bo taka szkolona,posłuszna,wychowywana bez agresji,no i
....wypieszczona jak dziecko,a nikt nie wspomina o tym co sama
widziałam:zazdrosna o inne psy jak mało kto,a o dziecko nie byłaby niby zazdrosna?.

No i warunek był taki: jeśli mam przyjechac nie chce widziec,a tym bardziej moja
dzidzia NIE MA mieć jakiegokolwiek kontaktu z tym psem! i tak jest,bo tak
naprawdę to nie można przewidzieć zachwania człowieka,a co dopiero psa. Napiszę
teraz trochę brzydko,ale chyba prawdziwie : każdemu może odbić i może zaatakować
czy to pies czy to człowiek,a niestety dziecko tylko raz sie o tym przekona,bo
jest zbyt małe i zbyt bezbronne w starciu z takim rozpieszczonym i zazdrosnym
potworem...

Ja nie ryzykuje,dla mnie dziecko jest NAJWAŻNIEJSZE i koniec.
Pozdrawiam i życzę trafnego wyboru,

[anulka322]

mam podobny problem! Za 3 miesiące pojawi się u nas maleństwo a mam
2 psy; 10 letnią sukę Colie i małą 4 letnią sunię. Sprawa dotyczy
tego dużego, bo z małym nie będzie problemu. Wczoraj rozmawiałam z
weterynarzem i nakreśliłam obraz zachowań mojego psa. Wydawać by sie
mogło, że suka na pierwszy rzut oka jest psem " do rany przyłóż",
zresztą każdy jak ją zobaczy tak myśli. To jaka ona jest naprawdę
wiemy tylko my. Problem polega jeszcze na tym,że nie bardzo zgadzamy
się w tej kwestii z moim mężem, który usprawiedliwia charakter i
zachowanie mojego psa wiekiem, trudną operacją ( 7 lat temu przeszła
skomplikowaną operację a właściwie 3 operacje po złamaniu łapy) no
rzekomo normalną reakcją obronną psa. A rzecz dotyczy następujących
zdarzeń: najświeższe , pogryzła po nogach moją siostrę, która
niechcący na nią nazdępła, gdy ta niespodziewanie podeszła jej pod
nogi- dziewczyna chodziła 2 dni o kulach, na szczęście wszystko
zagoiło sie dobrze, 4 lata temu, jak ten małay piesek był
szczeniakiem, niespodziewanie zaatakowała ją tak dotkliwie, że do
dzisiaj pamiętam ten straszny płacz "Mikusi" , zresztą do dzisiaj
ich zabawy raczej wyglądają w ten sposón, że jak mała biega to duża
ją goni i trąca swoją ciężką łapą. Dalej z 3 lata temu, kiedy
próbowałam ją wyczesać ta chapnęła mnie nagle w nos, odwróciła się
nagle, choć byłam do niej odwrócona tyłem, na szczęście nos był
cały, ale strachu i bólu się najadłam. Kiedy chodzimy po domu
trzeba na nią uważać, bo "królewna" jak się ją nazdepnie na sierść
zaraz się wzdryga i chce kąsać po nogach, jak jak chce ją pogłaskać
i sie do niej przytulić pokazuje ze zniecierpliwienia zęby , ale
kiedy ona ma na to ochotę sama przyjdzie na pieszczoty. Pewnie
mogłabym jeszcze wymienić parę rzezcy, jak choćby to, że gwałtownie
reaguje na pompowanie pompką materaca, piłki, rowera itd. Zmierzam
do tego, że wszystko to razem sumując, nawet jeśli rozkłada się to
na dłuższy okres czasu, powoduje,że mam poważne obawy o moje
dziecko. Weterynarz ocenił zachowanie mojego psa jako dominanta i
szefa stada, którym rzekomo jesteśmy dla niej my wszyscy. A jak
zareaguje na nowego członka stada, na dziecko? Aż boję się pomyśleć!
mam kaganiec , mogę ją izolować, ale jest tak nieprzewidywalna, że
nie mogę ryzykować ani eksperymentować. nie łudzę się,że będzie
dobrze. W takiej sytuacji weterynarz sam zaproponował, że jak się
zdecydujemy psa uśpi, bo jest to leprze wyjście dla 10 letniego psa,
niż oddanie go w obce ręce. nawet gdyby to nie miałabym jej gdzie
dać. Na razie muszę sprawę przedyskutowac jeszcze z mężem, ale mam
nadzieję, ze trzeźwo spojrzy na sprawę i bezpieczeństwo naszego
dziecka będzie dla niego najważniejsze. Mam nadzieję, ze Wasz pies
jest bardziej spokojny, sami oceńcie, porównując z tym co
napisałam.Pozdrawiam

[puellapulchra]

Oj, Anulka - w Twoim wypadku nie ryzykowałabym. Pies pokazał, że
absolutnie nie można mu ufać i rzeczywiście, masz rację - nie będzie
to bezpieczne dla dziecka.

[martap_87]

sluchajcie ja nie ukrywam, ze moj pies tez ma swoje za uszami. Jest bardzo czujna na spacerze, kto kolo mnie przechodzi czasami warknie na kogos kto kolo nas przejdzie za blisko., nie znosi innych psow ani kotow, ale nigdy nie bylo sytuacji zeby kogos skubnęla w domu, moj maz ja raczej krotko trzyma, (nie tlucze jej kijem 3 razy dziennie), przede wszystkim jak on to nazywa "sprowadza ja do pionu" ona ma znac swoje miejsce w domu i naszej rodzinnej hierarchii, bo jak bysmy jej pozwolili to weszla by nam na glowe. uwazam ze wiele zalezy od nas, jak psa sobie wychowamy, tak bedzie sie zachowywal. Moj pies ma byc grzeczny i potulny w domu, ale czujny na spacerach, i w razie zagrozenia ma mnie obronbic przed jakims pijakime czy innym wielkim psem.

[emi28]

Nie mam tak dużego psa, mam westa, który dzieci uwielbia ale i tak
nigdy bym jej nie zostawiła samej z niemowlęciem, które niedługo sie
pojawi. Rottweilerów sie boje, moja ciotka zawsze miała jakiegoś i
każdy jedne był bardzo agresywny-fakt, że tak były wychowane. Mimo
wszystko jakoś mam w sobie sprzeciw przeciwko pozbywania sie psa ot
tak, na wszelki wypadek. Chyba rozważyłabym własne możliwości w
kwestii zapewnienia dziecku bezpieczenstwa. jesli jesteście w stanie
nie stracić czujności to sądze, że jest szansa na powodzenie. Mysle,
ze to dawanie psu szansy wg trenera nie ma polegać na zostawianiu
samego niewmolęcia z wielkim psem tylko na uważnym przyglądaniu
się, jak zwierzę reaguje. Ja osobiście bym sie bała ale jak piszę
wogóle boje sie rotwailerów. Może napisze ktoś, kto jest posiadaczem
psa tej rasy i ma male dzieci.

[deodyma]

gdy bylam w ciazy, to tez slyszalam teksty typu-jak sie dziecko
urodzi, to co z psem zrobicie? a jak dasz sobie rade z psem, gdy sie
dziecko urodzi? ktoregos razu odpowiedzialam po prostu-gowno i
koniec bylo glupich pytan na ten temat. treser ma racje. pies to
zywa istota, ktora czuje. to nie jest przedmiot, ktorego mozna sie
pozbyc, od tak sobie. co do mojej suni, to zaakceptowala malego od
razu gdy przyszam ze szpitala do domu, pierwsze co zrobilam, to
pozwolilam jej powachac dziecko. ciagle siedziala przy lozeczku i za
diabla nie mozna bylo jej wyciagnac z pokoju dzis maly ma
skonczone 10 msc i bawia sie ze soba ona go pilnuje i wszedzie za
nim chodzi. jest to 4 letnia suczka, mieszana z jamnikiem.

[lili-a31]

NO tak-ale nie rotweiler- tylko jamniko-mieszaniec na pewno siłę szczęki ma
słabszą.. i to o wiele...
Mój mały piesek jak się drugi raz oszczenił to dostał takiej wścieklizny że
mojemu tacie o mało palca nie odgryzł-więc siłę w szczęce ma- to taki
rotweilerek by raczej palec odgryzł....
Niezależnie od tego czy 100 osób napisze że hodują rotweilera i jest małe
dziecko i jest bosko- to ta rasa wyjątkowo mi nie pasuje dla dziecka- choć jak
mówię- kundel też może narobić dziadostwa

[deodyma]

ale slyszalam opinie, ze jamniki sa zlosliwe w stosunku do dzieci.
po drugie, jest to znajda i tez nie wiedzialam, jak sie zachowa w
stosunku do dziecka tym bardziej, ze jest o mnie zazdrosna i
wpatrzona we mnie, jak w obrazek. jednak bardzo lubi dzieci a za
naszym maluchem wprost przepada wiec nie demonizujmy, ktora rasa
jest dla dziecka a ktora zla. znam takie kobiety, ktore po urodzeniu
dzieci natychmiast pozbywaly sie swoich pupilow z domu i to tylko
dlatego, bo otoczenia dawala im odnosnie pieska dobre rady.

[mozambique]

wsród małych psów jamnik ma najwiesza siłu nacisku szczeki na cm kw.
i jest najbardziej "żerty"

[deodyma]

a co do szczek, to slyszalam jeszcze, ze pudle maja bardzo mocne
szczeki.

[nilem]

Po pierwsze - psy NIGDY nie bywają ZAZDROSNE. Nie znają takiego uczucia.
Jeśli pies zachowuje się jakby był "zazdrosny", odciąga jednego z domowników od drugiego, szczeka, generalnie zachowuje sie "nie tak" w stosunku do jednego z właścicieli znaczy to tylko i wyłacznie jedno - wydaje mu się, że jest wyżej w hierarhii i on rządzi daną osobą.

Po drugie - dla psa, dziecko jest szczeniakiem, jeśli do tego, własciciele pozwolili psu zostac w stadzie osobnikiem alfa, poczuwa się do odpowiedzialności za młodszego. W związku z tym, może dojść do sytuacji, w ktorej będzie chciał małe zdyscyplinować. A jak to wygląda u zwierząt, wszyscy wiemy.
Po trzecie, nigdy nie pozwoliłabym małemu dziecku zostać samemu z psem. Nawet tym najbardziej zdominowanym.
Po czwarte - polecam dwie książki - "zapomniany język psów" (tam już we wstępie jest o dzieciach i psach) i "okiem psa".
Macie czas do grudnia

poza tym...

[mycha79]

swoją drogą, jesli ktoś bierze psa to powinien mimo wszystko myśleć
o tym, że w przyszłości zostanie rodzicem i będzie trzeba jedno z
drugim pogodzić. Ja nie wyobrazam sobie sytuacji, że swojego psa
miałabym oddać, jedynie ze względów zdrowotnych (np. astma dziecka
nasilająca się przy kontakcie z sierścią) a i tu rozważyłabym
wszystkie za i przeciw. O takich rzeczach mimo wszystko trzeba
myśleć wcześniej. Oddanie psa to moim zdaniem ostateczność. Jeśli
podjęło się jakiś czas wcześniej takie zobowiązanie to należy zrobić
wszystko, żeby temu sprostać. A nie po dziecinnemu pozbywać się
problemu, bo ta zabawka nie jest już mi potrzebna. Podoba mi się
racjonalne podejście autorki posta, a nie podobają mi się rady typu -
oddajcie psa bo wam zagryzie dziecko. Równie dobrze dwulatek moze
młodszemu braciszkowi wyjąć oko długopisem.

[lili-a31]

Masz 100% racji.
Zazdrość - chodzi o to kto ma jaką hierarchię w stadzie- dokładnie!!!
Dziecko- jak szczeniak dla psa-
A z tą hierarchią to samo sedno.
Mojemu psu się wydaje że cała rodzina to wataha- moja mama to przywódca- słucha
jej- potem jest ona/pies- a potem reszta...
Ale jak zajmie sobie łóżko i mama chce ją wywalić to nawet na nią warczy jak
wściekła...
PO prostu mimo prób- pies chyba nie został dobrze ustawiony od początku- bo z
tym bronieniem łózka to ma odchył...

ostrożność i oczy dookoła głowy

[kamelia04.08.2007]

wiesz, z jednej strony dziecko i jego bezpieczenstwo, z drugiej
strony do psa sie przywiazałas, a pies to nie zabawka, zeby sie go
wyzbywac ot tak.

Jedno jest pewne, nie mozesz psa ani na sekunde zostawic samego z
dzieckiem w jednym pokoju, poza tym rotweiler jest wystarczająco
duzy i moze skoczyc na klamke, wiec na twoim miejscu zrobiłabym
zamki w drzwiach w tym pokoju, w którym bedzie przebywac dziecko.
Szczerze powiedziawszy, to pozwoliłabym psu przebywac w tym samym
pomieszczeniu gdzie dziecko dopiero gdy są jeszcze dwie osoby
dorosłe.

Mielismy rózne psy: dalmatynczyka - przypadek zaczepno-obronny -
nigdy bysmy nie zostawili przy niej dziecka, czy młodego psa-
szczeniaka, bo była zazdrosna. Jak przychodzili goscie z małymi
dziecmi (albo ze szczenięciem), to psa trzeba było wyrzucic za drzwi
do holu.
Były tez owczarki podmiejskie (czyli niby niemieckie) -
normalne "dziewczyny", nieinwazyjne, spokojne wobec dzieci -
spacerowały sobie przy gosciach, lezały pod stołem.
Niemniej jednak nie zostawilismy ani na chwile samego dziecka bez
opieki przy psie, czy to dalmatynczyku, czy przy owczarzycach.

Moja mama po moim urodzeniu tez miała przejscia z psem, pies (o
małych gabarytach) całkiem normalny zrobił sie zazdrosny. Moja mama
nigdy nie pozwalała by pies siedział w tym samym pomieszczeniu co
ja, niezaleznie od tego czy ktos dorosły ze mna był czy nie

Mój maz chciał mi kupic psa, w rodzaju Cavalier King Charles
(bezpieczne dla dzieci), jednak wstrzymalismy sie co najmniej do
czasu urodzenia dziecka. Chciałabym, zeby pies przyszedł do domu w
którym jest juz dziecko, a nie zeby dziecko przyszło do domu w
którym jest pies.

[emi.la]

Nie ufać do końca psu, pilnować, ale wyrzucić z domu 6-cio letniego psa to
nieludzkie. Przecież zwierzęta też czują, cierpią, tęsknią. Ja mam kota i na
pewno się go nie pozbędę. Od dawna marzy mi się labrador, ale czekam aż dziecko
będzie miało kilka lat.

[justyna6684]

Ja też mam podobny problem. Mnie interesuje kwestia, czy pies
wychowany z dziećmi reaguje inaczej na niemowle niż na te starsze z
którymi się wychowywał?
Mamy suke Cane Corso, no ludzie z chodnika uciekają jak z nią idę
Ale ona tylko groźnie wygląda, jest milutka. Lubi inne psy, małe i
duże, wszystko jedno byle było towarzystwo do zabawy. Dzieci
uwielbia, one ją też, wszystkie dzieciaki z osiedla za nią szaleją.
No niby wszystko jest ok, ale ona ma dopiero rok więc taka głupiutka
jest jeszcze.
Jak się cieszy to skacze na kogoś albo łapą zaczepia no a waży 40 kg
i jak tak ta łapą dziecko w łóżeczku machnie to...
Będe musiała pilnować żeby do małego nie podchodziła, ale czy to w
niej jakiejś złości nie obudzi?
Ponoć ludzie robią tak, że zanim dziecko do domu przywiozą ze
szpitala, to dają do wąchania ubranka dzidzi ale czy to coś daje?
Nie mam pojęcia jak tą naszą suczke przygotować na kolejnego członka
rodziny, może problemu wcale nie być ale może być i ogromny, wolę
sie przygotować na to.

[mutemuja]

Miałam dobermankę (już za TM), przy której wychowali się moi bratankowie. Są
podstawowe zasady, jak przygotować psa przed pojawieniem się nowego domownika,
jak postępować potem i z psem, i z dzieckiem. No i mieć oczy szeroko otwarte,
szczególnie by wychwycić subtelne, ostrzegawcze znaki, które wysyła pies
zagrożony, zdenerowowany, wystraszony, zazdrosny itp.. Polecam od teraz dobry
treser/psi psycholog/behawiorysta, mądre przewodniki i do dzieła

Do justyny - podobnie, mądrze socjalizować suczkę, dobry trener i
podręczniki/internet. Psy zazwyczaj inaczej reaguja na małe dzieci, niz na
starsze. Aha, powinnaś już uczyć suczydło, ze do pokoju dziecinnego STOP, by
nie skojarzyła, ze jak dziecko w dom, to pies nagle wynocha. Ale długo by
pisać... A dziecko pies MUSI poznać, obwąchać i mieć dobre skojarzenia, bo
inaczej, to dopiero będzie miał chęć robić to za Waszymi plecami i mieć powody
do zazdrości.

[trocheprawdy]

PIes niezaleznie od rasy nie powinien zostawac sam na sam z
dzieckiem. Tak samo kot. Problem z psami to w 99% wina wlasciciela.
Ktos kto traktuje psa jak czlowieka nie powinien miec psa. Pies to
pies i powinien znac swoje miejsce w staadzie. W domach gdzie pies
traktowany jest na rowni z mieszkancami na ogol jest tak,ze psu
wydaje sie ,ze jest przewodnikiem stada. Nowy czlonek rodziny
(niemowle) bedzie na najnizszej pozycji w hierarchii psa.
Piszesz,ze pies jest trenowany przez tresera,a co robicie z nim w
domu? Bo jesli pozwalacie na wszystko to w zasadzie praca trenera
idzie na marne. Poza tym uwazam,ze to nie trener powinien ukladac
psa. Trener powinien pomoc wlascicielowi go ulozyc.
Widzialam kiedys bardzo ciekawy program o tym jak przedstawic psu
niemowle. Po pierwsze mozna przyniesc ze szpitala pieluszke i dac
powachac ale z daleka! Pies ma doskonaly wech i wyczuje zapach. Pies
nie powinien miec absolutnie wstepu do pokoju dziecka i dostepu do
jego rzeczy. Niedopuszczalne jest zeby pies lezal na dzieciecych
rzeczach czy zabawkach (i nie chodzi tu tylko o higiene).
Na spacerze,pies powinien isc przy nodze pana jesli jestescie na
spacerze z wozkiem pies nie powinien isc przed nim. To wszysko ma na
celu ustawienie niemowlecie wyzej w hierarchii. Niestety te rady
beda przydatne tylko tym co psy maja ulozone,badz nad nimi ciagle
pracuja. W pozostalych przypadkach wlasciciele pewnie sie usmmiechna
pod nosem i dalej beda traktowac psy jak ludzi czy dzieci. Sama
bylam swiadkiem jak piesek znajomej maly pudel o malo nie ugryzl w
twarz 6 letniej dziewczynki,bo sie przytulila do wlascicielki,a pies
traktuje ja jak swoja samice,wiec bronil swojego. Takie sytuacje
powinny byc niedopuszczalne bez wzgledu na to czy piesek to
rottweiler czy ratlerek.

[ariella]

tresura, tresura i jeszcze raz tresura i to u dobrego trenera. I
traktowac psa jak psa, a nie jak czlowieka! Moja suka, mimo ze to
labrador, chodzila przez pol roku przez dwa razy w tygodniu do
szkoly. Teraz ma cztery lata, starszy 3, mlodszy pol roku. Obaj
robia z nia co chca, lacznie z waleniem po lbie ciupaga, za co byl
niezly obsztorc. Dziecka of course. Suka nic. Musisz byc pewna, ze
jak twoje dziecko tez znajdzie cos, czym przywali psu, a zawsze cos
takiego sie znajdzie, to piec nic nie zrobi.
Co ciekawe ona roznie ich traktuje. Wobec starszego jest mniej
delikatna. Jak sie na niej polozy to go zrzuca, tak otrzasajac sie.
Jak lezy na niej mlodszy, to najwyzej sie spod niego wyslizguje.
Ale moja suka jest zdecydowanie zdealfowana, choc nie bylo latwo. W
zyciu nie wyobrazam sobie sytuacji, zeby na mnie warknela! Nie znam
sie na rottach, ale zalecam silna tresure i jednak silna kontrole.
Korzysci wychowywania dziecka z psem sa ogromne.
pozdr

[kanga_roo]

nasz pies (sznaucer olbrzym) ma pięć lat, synek - trzy. przy
niemowlęciu nie było żadnych problemów, zamieszkało w sypialni, do
której pies z założenia nie wchodzi (z założenia, bo wiem, że w nocy
zdarza mu się spać przy łóżku . kiedy dziecko zaczęło się
przemieszczać, psu parę razy wytłumaczono, że nawet warknięcia są
nie na miejscu, jak mu się towarzystwo dziecka nie podoba, to może
wyjść i tyle. teraz jest etap pełnej symbiozy i wspólnych zabaw, z
tym, że powoli ustawiać trzeba dziecko, bo zaczyna psem rządzić.
moim zdaniem różnica pomiędzy posiadaniem dużego i małego psa przy
dziecku jest taka, że duży może przewrócić samym impetem. oraz taka,
że duży o wiele częściej bywa szkolony i układany, a więc właściciel
lepiej potrafi sobie z nim poradzić, lepiej go zna.
co do zostawiania psa z dzieckiem, to dziecka nie należy spuszczać z
oka, czy obok jest pies, czy nie. i naprawdę, bez żartów, uważać,
żeby to DZIECKO nie zrobiło krzywdy PSU, bo reakcja psa jest łatwa
do przewidzenia.

6-letni rottweiler i dziecko(dzieci)

[patunia79]

Mam w domciu dokładnie 6letniego Karlosa, który od 3 tygodnia życia
był z nami w domku. Nigdy nie był szkolony. Wychowałam przy nim
mojego 4 letniego synka a teraz w listopadzie spodziewam się małej
Ali. Pies nigdy nie dał mi żadnego powodu do nieufności, ale .. ja
również go nigdy nie separwowałam od Patryka, tak nie wolno, bo
wtedy będzie jeszcze gorzej, będzie się czuł odtrącony i może
okazywać zazdrość.

Powiem Ci jak my postępowaliśmy, pies ma swoje miejsce w domu,
zamykaną bramką zabezpieczającą kuchnię, tam je, śpi i odpoczywa
kiedy mu się to podoba. Ale zawsze ma wstęp wszędzie w domku. Nigdy
nie zostawiałam go samego z Patrykiem, ale też nigdy go nie
odtrącałam. Gdy obserwowałam że Patryś za bardzo sobie pozwala do
Karlosa to poprostu pies szedł do kuchni i tam jakiś czas odpoczywał
sobie od małego. Teraz już sam Patryk wie na ile może sobie
pzowolićwobec psa. Ale niestety nigdy nie można zaufać psu (Żadnemu)
w 100%. Należy zawsze mieć ręke na pulsie.
Podsumowując całą afera z tymi psami to tylko rozdmuchały media, a
tak naprawdę aby hodować psy (jakiekolwiek zwięrzęta) należy być
poprostu normlanym. Rasa jak każda inna.

Życzę powodzenia w adaptacji psa i maluszka do siebie. Nie daj się
zwarjować i nie wyrzucaj psa z powodu chorej wyobraźni ludzi.

[osa551]

Mam sznaucera olbrzyma i bouviera. Moje psy traktują niemowlę normalnie tzn
czasem podchodzą o powąchają. Starszą córkę uwielbiają, szczególnie jak je kolację.

Moje psy to nie mordercy, ale i tak nigdy nie zostawiam ich samych w pokoju z
niemowlęciem ani małym dzieckiem - to tylko zwierzęta. Jeśli przestrzegasz
pewnych reguł to pies ma małe szanse, żeby zrobić krzywdę. No i najważniejsze -
przy psach nie przesadzam z zachwytami nad dzieckiem. Jeśli to suka to może
również być w drugą stronę - tzn będzie córeczkę uwielbiać i jej bronić.

Ja nie ograniczałam ich przestrzeni w związku z pojawieniem się dziecka - tzn
jak im pozwalałam spać w sypialni to dalej im pozwalam tam spać.

[trocheprawdy]

Wiesz co, to nie pies jest glupi tylko na ogol ludzie,ktorzy sobie
takiego psa kupuja. W wiekszosci przypadkow to tchorzliwe buraki o
niskiej samoocenie stad pies,ktory ma dodac animuszu. Niestety takie
cioty nie sa w stanie poradzic sobie z ulozeniem takiego psa.

[lili-a31]

Ale przyznasz że rotweilerki mają genetycznie trochę więcej agresji i siły w
sobie- no już temu nie zaprzeczajmy...bo się zaraz okaże że wszystkie psy są od
jednej matrycy...i nie ma żadnych ras ani różnic

JA tych psów nie lubię (prawdopodobnie przez ich właścicieli) - a już do szału
mnie doprowadza jak idzie takie okropieństwo spuszczone ze smyczy a obok
właściciel patrzy czy człowiek zacznie uciekać czy nie - i to często np. para z
wózkiem a obok roti spuszczony i pilnujący...wzruszające

[deodyma]

od jakiegokolwiek zwierzecia a tym bardziej od psa. mnie natomiast
rozwala fakt, gdy mamusie z wozkami uciekaja od pieskow, wlasnie
idacych na smyczy i to nawet tych malych rok temu, gdy bylam
jeszcze w ciazy i bylam ze swoja sunia na spacerze, mijalam kobiete
idaca z wozkiem, ktora doslownie na widok mojego malego psa uciekala
w panice dookola byle tylko kolo nas nie przejsc... no i co w tym
momencie czlowiek moze sobie pomyslec o takim indywiduum? bo ja sie
z tego glosno smieje dwa miesiace temu wracalismy z moim mezem i
dzieckiem ze spaceru i maz wszedl na chwile po cos do sklepu a ja
zostalam z dzieckiem na dworzu. jakis mezczyzna przyszedl do sklepu
i uwiazal teriera do barierki przed nim. za chwile zobaczylam
kobiete zmierzajaca do sklepu z kilkiletnim dzieckiem. nagle
zatrzymala sie i powiedziala do dziecka tak "o moj boze! i jak my
teraz wejdziemu do sklepu? przeciez ten karakan tu stoi!" a
najsmieszniejsze w tym wszystkim bylo to, ze pies w zaden sposob
stal im na drodze, tylko grzecznie czekal na swojego wlasciciela
uwiazany do barierki ryknelam smiechem, babka zmierzyla mnie
morderczym wzrokiem i w koncu weszla do tego sklepu.

[lili-a31]

A dla mnie to nie jest śmieszne.
Z tym że nie wiem czy piszesz o psie na smyczy-bo chyba przed takim to raczej
nikt nie ucieka...a psa powinno się prowadzić na smyczy...
Ja mówię o psach bez smyczy i nie obchodzi mnie czy pies to ogromny potwór czy
malutki kundelek.
Malutki kundel też potrafi nieźle pogryźć- a mnie to nie interesuje.

Czy człowiek jest agresywniejszy od psa?
Czy ja wiem- w psie tak jak i w człowieku STRACH wyzwala ogromne pokłady
agresji- więc dla mnie bez różnicy....Mechanizm ten sam- strach wywołuje agresję
i u zwierząt i u człowieka...

[deodyma]

nawet przed takim, jak moj a mam mieszanca z jamnikiem sasiadka,
ktora rowniez prowadza psa na smyczy mowila, ze przed nia tez
mamusie z dziecmi uciekaja. kiedys uslyszala, jak jedna mamusia
powiedziala do dziecka w panice " choc szybciutko bo pies zaraz cie
ugryzie..." babka sie wkurzyla i zjechala tamta za to. miala racje.

[mw144]

Wychowałam dwójkę dzieci z dwoma rottweilerami. To jedna z
najłagodniejszych i najbardziej przewidywalna rasa. Między psami i
dzeićmi była miłość od pierwszego wejrzenia aż po grób (starszego
psa musiałam uśpić ze względu na chorobę). Pies - od urodzenia
pilnował wózka z dzieckiem jak tylko choćby zakwiliło alarmował cały
dom, że "dzidzi" dzieje się jakaś krzywda i nie odpuóścił póki ktoś
do dziecka nie zajrzał. Czsem liznął swoim ogromnym jęzorem po buźce
lub rączce, co działało na dziecko uspokajająco, a w późniejszym
wieku rozśmieszająco Suka - na początku podchodziła z dystansem,
potem dbała i opiekowała się jak własnym szczeniakiem. Kiedy Młody
zaczął chodzić psy dbały o to, żeby się nie przewrócił, pilnowały
kiedy schodził ze schodów. Zdarzało się, że znajdowałam Młodego
śpiącego w legowisku wtulonego w futro któregoś Obydwa były bardzo
delikatne, łagodniej się obchodziły z dzieckiem niż ja. Generalnie
jesto to rasa następna po labradorach i retrieverach, którą polecam
do dzieci.

[lili-a31]

NO to Martap masz podsumowanie:
Jak pisze mw144
"rotweiler to jeden z najłagodniejszych psów i najbardziej przewidywalnych
psów"))))))))))))

[ciri_77]

Rotwwailery to bardzo przewidywalne psy, tylko potrzebują przewidywalnych ludzi!
Nasza Figa to drugi pies tej rasy, poprzedniego trzeba było uśpić z powodu
ciężkiej choroby. Z żadnym nie było nigdy problemów, ale - mam duży dom z
ogrodem, psy nie sa zamykane, mają swobodny dostę do domu, jedynie zakaz
włażenia na łóżka czy fotele - te sa zarezerwowane dla ludzi (którzy stoją
wyzej w hierarchii). Psy pochodzą z pewnej hodowli, znamy rodowód, wiem ze sa
łagodne
Acha i nigdy nie zostawiam samego psa i dzieci, ufam , ale nie do końca!
PS to, co moje córki sa w stanie zrobic z psem, mnie by do głowy nie przyszło -
jeżdża na niej, ciągna za jezyk itp - Figa, jak ma ich dośc to wstaje i idzie do
drugiego pokoju.

[lili-a31]

To się zgadza...
Ja też na tyle ufam swojemu psu że mu specjalnie dla zabawy wkładam np. rękę do
szczęki, szarpię się z nim itd. i wiem, że ona delikatniutko się z moją ręką
obchodzi...dosłownie nie zadrapie nawet
A jak się bawi z syjamem i niby go podgryza- to jak uważa zębami żeby mu krzywdy
nie zrobić...

Ale tak na serio to ma siłę w szczęce dużą- co pokazała z raz czy dwa jak miała
odpał- bo nie jest to pies do końca ustawiony

[zadomowienie]

Witam,

Przeczytałam wszystkie wypowiedzi jako że temat dotyczy również i
mnie. Mam dwa psy wzięte ze schronisk. Są do nas bardzo przywiązane.
My do nich też
Jestem w I trymestrze ciązy. Również zastanawiam się jak to będzie
wyglądać, ale NIGDY, powtarzam NIGDY (poza kwestia zdrowia mojego
dziecka np. alergia) nie oddałabym psów. Ostatnio bardzo często
spotykam sie z opiniami - "olaboga jak wy sobie teraz dacie rade...
i te dwa psy..."
Odpowiedź - NORMALNIE. Zdrowy rozsądek i uwaga. To wszystko. Nie
zostawiać psa z dzieckiem. Po jakimś czasie pies sam zacznie
pojmować co i jak. Nie odtracać psa , gdy dziecko jest w pobliżu ,
nie traktować go gorzej bo pies własnie wtedy może zachowywać się
innaczej. I na Boga ... nie straszmy dzieci psami. Ja mam taka
sąsiadkę z dołu. Ma córk, może z 9 lat. Co mnie widziała to
pokazywała na moja sukę i mówiła do dziecka - "uważaj pogryzie cie".
Moja sunia jest taka spokojna ,że nie wyobrazam sobie tego(tak, tak
nie ufaj do końca psu... i zgadzam się). Ale tak nastraszyła to
dziecko ,że na widok mnie z psem na smyczy wbiega do klatki. Kiedyś
jak juz po raz setny usłyszałam ,że "uwazaj bo cie pogryzie"
podeszłam do niej i powiedziałam,że prędzej ja ja ugryze niz mój
pies. I żeby nie sstraszyła tak swojego dziecka bo to nic dobrego.
Nie mówi mi dzień dobry... Jakoś nie żałuje.
Psy kocham i mam nadzieję ,że moje dziecko również bedzie w sobie
taka miłośc nosić.
Pozdrawiam

[alicja0000]

Ja bym go oddała lub uśpiła. To głupia nieobliczalna rasa, nie nawidzę tych
psów. Są fałszywe i agresywne. Potrafią żyć z jednym właścicielem 10 lat w
zgodzie a później go zagryźć bez powodu. Jedyne przypadki jakie słyszałam w
wiadomościach o pogryzieniach dzieci przez psy dotyczyły właśnie tej rasy i
jeszcze amstafów.

[aniulka8503]

ja mam 8- letniego owczarka niemieckiego i 7,5 miesięcznego synka...
Nie ufam psu na 100%, chociaż mój piesek kocha dzieci...
na początku daliśmy psu obwąchać małego...ponoć tak się robi, żeby
pies poczuł, że jest ktoś nowy...
gdy mały płakał - pies zawsze pierwszy szczekał...chyba dawał znać,
że coś z małym się dzieje...
Nigdy nie zostawiam małego samego z psem, bo to nigdy niewiadomo...
ale dzisiaj mój synek raczkuje i najczęściej chodzi właśnie do
psa...lubi go zaczepiać, chwyta się jego sierści i przy nim wstaje,
albo gdy pies leży to synek na niego wchodzi...
a jedyną krzywdę jaką pies mu robi to że liże go po buzi (chociaż
akurat małemu się to podoba...w ten sposób mój piesek pokazuje jak
bardzo kocha mojego synka)
Można spróbować być z dzieckiem i psem...ale trzeba być bardzo
ostrożnym...

[grazia2704]

Tak się składa, że byłam przez 12 lat posadaczką rottweilera, kiedy
pojawiła się córka na świecie miał 2 lata, od samego poczatku nasza
suka mogła obwąchać mała, absolutnie nie zabraniałam jej zajrzeć do
pokoju córki, pozwalałam od czasu do czasu ją liznąć, było to
konieczne żeby pies nie czuł się odrzucony i niepotrzebny, potem
nasze pożycie wyglądało tak że gdzie my tam i pies, dziecko w
leżaczku pies leżał przy nim, dziecko w chodziku czy kojcu pies przy
nim. Potem jak jużmała zaczęła chodzić uważaliśmy przy jedzeniu
(oczywiście psa) bo córa uwielbiała pchać się do miska jak Kaja
jadła, ale wyglądało to tak że Kaja się po prostu wycofywała.Zasada
jest prosta pies wywowany w przyjaznej atmosferze, pies który nam
ufa nie zrobi rodzinie krzywdy. My zawsze wychowywaliśmy psa
pokojowa bez agresjji szczucia i tym podobnych rzeczy, pamiętaj
agresja budzi agresję tak u ludzi jak u zwierząt. Niestety Kaja już
dokończyła swojego żywota. Teraz tzn od 5 lat mamy bokserkę i mam 11
miesięcznego synka i powiem jedno nie ma bardziej oddanego
stworzenia niż nasza Sara. My mieliśmy do tej pory z dużych ras suki
i one są i łagodniejsze i posłuszniejsze, natomiast nigdy nie
zdecydowałabym się na malego pieska przy takim maleństwie, mam
bardzo złe doświadczenia - był to jamnik, przeżył z nami 9 lat i
przed pojawieniem się Kamila musiałam go uspić, strasznie złosliwa
bestia Pozdrawiam I zanim pozbędziesz się psa sprubój dać mu szansę
pokochania waszego dziecka

[mamajaneczki]

to ja też dodam swoje 3 grosze... Mamy suczke 2 letnia, znajdę, mieszaniec nie
wiadomo czego z czym)). pies od początku bardzo z nami związany, nie lubiła
gdy głaskaliśmy inne psy. Zna swoje miejsce w stadzie, ale charakter ma ciężki i
malutka też nie jest. Nasza córeczka przyszła na swiat 2,5 miesiąca temu. Gdy
byłyśmy jeszcze w szpitalu, mąż wziął kaftanik małej, żeby pies go powąchał. Po
powrocie ze szpitala pozwoliliśmy psu powąchać dziecko (pamiętaj o zasłonięciu
buzi ręką!!). Przez pierwsze kilka dni suczka była przerażona całą sytucją i
zdarzało jej się warknąć na mała. Teraz za swoje zyciowe zadanie uznała
pilnowanie małej, ostatnio nie chciała dopuścić teścioej do dziecka. Na
spacerach broni wózka)). Trzeba psu dać szansę i nie izolować go nadmiernie
od dziecka. Niech wie że nadal jest ważny. Nasza suczka jest w tej chwili
grzeczna i delikatna wobec dziecka, jak mała leży na macie, próbuje jej dawać
piłkę do zabawy. Oczywiście pilnujemy psa. Kupiliśmy łóżeczko turystyczne bo ma
siateczkę zamiast prętów, przez które pies może przełożyć pysk, polecam,
aczkolwiek w naszym przypadku ta ostrożność nie była potrzebna. Generalnie
masz duże szanse że wszystko ułozy się pomyślnie, a oddawanie psa prewencyjnie
jest raczej okrucieństwem. Powodzenia, trzymam kciuki i daj znać jak poszło).
Jak będziesz chciala więcej pogadać z kimś kto przechodził to samo, mój e-mail:
[e-mail]

[mamajaneczki]

I jeszcze jedno: ja również przez 9 miecięcy ciązy słyszałam tysiące dobrych rad
dotyczących psa. Nie słuchaj głupot, wszystkie ciotki już miały swoją szansę w
zyciu jesli chodzi o dzieci). Kiedyś po kolejnym pytaniu co zrobię z psem,
trafil mnie ciężki szlag i powiedziałam że przywiąże do drzewa. Ludzie bywają
idiotami niestety

Boże !!! usypiać psa z powodu wiadomości w tv ....

[patunia79]

Przecież to paranoja, ciekawe czy tą samą miarką iine sprawy bo tak
mówią w telewizji????

[nati-007]

Z góry mówię nie ma się czym przejmować, mam w domu również
rottweilera 9 lat suka i 9 miesięczną córkę. Na początku pozwoliłam
się im poznać tzn. pozwoliłam powąchąć psu dziecko, oczywiście
ograniczałam trochę kontakt i nie pozwalałam, żeby pies wchodził do
jej pokoju bez nadzoru innej osoby. Minęło trochę czasu i dalej nie
zostawiam psa przy dziecku bez nadzoru, a dziewczyny kochają się nad
życie, nasza sunia tylko marzy żeby polizać córę, a córeczka żeby
wkładać jej rączki do buzi. Jedna rada musicie zapewnić psu trochę
więcej miłości, żeby wiedział, że jest dla was również ważny i
wszystko będzie ok. Pozdrawiam, i to nie rasa decyduje o charakterze
psa.

[b.bujak]

pies.onet.pl/13910,13,17,dziecko_i_pies_-_to_sie_moze_udac,artykul.html

do Deodymy

[alicja0]

Załamałaś mnie tym swoim wybuchem śmiechu, gdy ludzie boją się
Twojego czy cudzego psa.
Bo oczywiście obcy ludzie muszą (ciekawe czemu?) obdarzyć kredytem
zaufania każdego pieseczka ukochanego przez właściciela tegoż
pieseczka.
To Ty znasz swojego psa i to Ty możesz ewentualnie przewidzieć, że
Twój pies nie ugryzie, nie obszczeka obcego. Osoba postronna nie zna
Twojego psa, nie wie czy to kretyński pies czy ułożony.
Zresztą, "uwielbiam" głupio wybałuszone oczy właścicielek pieseczków
duzych i małych, bo ich piesek "zwykle nie szczeka/nie gryzie itp.",
a tu akurat kogoś pogryzł/obszczekał (co oczywiście powinno być
zaakceptowane i ukochane przez innych).
Podobnie uwielbiam, głupie matki w TV, gdy pokazują ich synków,
którzy kogoś obrabowali/zabili itp., a one potem "a to takie dobre
dziecko zawsze było".
Naprawdę, nikt nie musi traktować każdego właściciela psa jako osobę
normalną, mądrą, która ułożyła swojego pupila, bo niestety
najczęściej właśnie nie ułożyła i nie radzi sobie z nim. I nikt obcy
nie musi przekonywać się na własnej skórze, że ten zadufany w sobie
właściciel dziś akurat nie ma racji co do łagodności swego pieseczka.
Miałam wiele okazji kontaktować się z psami - mieszkałam wiele lat
wśród domów, gdzie były psy podwórkowe. Potrafię sobie poradzić z
rozdartym kundlem oraz dużym psem, choć raz "z zza winkla" taki
niskopienny piesek mnie ugryzł. Darowałam mu życie
Potem również przez kilka lat mieszkałam wśród bloków, gdzie chyba
prawie każdy mieszkaniec miał ambicję posiadać psa (na marginesie:
nikt nigdy nie sprzątał po swoim ukochanym pieseczku). LUdzie w
bloku, w małych mieszkaniach potrafili mieć duże psy (!). I jak ja
mam traktować takiego człowieka, skoro głupotą własną mógłby
wybrukować pół miasta? Mam zaufać, że "jego pieseczek nie gryzie"??
NIkt oczywiście nie używa kagańców, bo "szkoda psa".
Moja siostra jest weterynarzem - od zawsze lubiła zwierzęta, więc i
u nas na podwórku za młodych lat to psie towarzystwo przetaczało się
z lewa w prawą, ale w końcu to ja byłam jedyną osobą, którą te psy
respektowały, bo choć poklepałam po karku, to musiały znać swoje
miejsce.
Dziś jak mam małe dzieci, wkurzają mnie właśnie tacy właściciele
piesków, którzy nie rozumieją, iż ich piesek reaguje na różne
sygnały, wysyłane także przez małe dzieci i ten "niegryzący" piesek
dziś może ugryźć, bo jest w nietypowej sytuacji dla siebie. I
dlatego powinien mieć kaganiec. Jeśli nie ma, to omijam te pieski z
daleka, bo nie będę na własnych dzieciach eksperymentować.
NIe należę do osób, które straszą swoje dzieci, że każdy pies to
potwór. Moim dzieciom zwykle mówię, że to obcy pies i nie wiemy jak
się zachowa (a głupie uwagi właściciela, że "on nie gryzie" staram
się pominąć taktownym milczeniem).