Czuję sie podle

[agnieszkosz]

Muszę to z siebie wyrzucić bo czuję, że łapię doła. Normalnie płakać
mi się chce, głównie nad swoją głupotą ale także nad olewczym
podejściem lekarzy.
Nigdy nie aspirowałam do miana "mamy idealnej wszystkowiedzącej" bo
i daleko mi do takiej, ale płakać mi się chce, że dziecko płaci
teraz za moje błędy wychowawcze. A rozchodiz się o to, że
siedmiomiesięczniak chodzi na rehabilitację (nie przekręca w żadną
stronę) i płacze na zajęciach w niebogłosy, zanosi się spazmami.
Rehabilitant stwierdził sarkastycznie, że trzeba było dłużej czekać
z dzieckiem i że maluszki lepiej sie rehabilituje niż 7
miesięczniaki, są bardziej podatne a co najważniejsze nie utrwala
się złych przyzwyczajeń aż tak długo...
Stąd mój żal do pediatry, no bo niby skąd początkujący rodzic ma sam
ocenić czy napięcie mięśniowe jest prawidłowe, a pytałam o to na
każdej wizycie podczas szczepień i tylko przypadek sprawił, że
trafiliśmy do neurolog zupełnie z innym schorzeniem, i która w końcu
nas skierowała na rehabilitację.
Główny żal jednak mam do siebie, bo uwierzyłam, że dziecku najlepiej
przy mamie więc nosiłam, tuliłam kosztem prowadzenia domu, no bo
dziecko najważniejsze. Szczyciłam się tym, że moje dziecko nie
zanosi sie płaczem, no bo jak tylko pokazywało pierwsze oznaki
znużenia czy niezadowolenia od razu wędrowało na rączki. A teraz
opłakuje z nawiązką te wszystkie błędy podczas ćwiczeń, że aż serce
ściska.
Nie chciałam być matką histeryczką i ganiać do lekarza z byle
krostką i wyszukiwać u dziecka jakichś wad rozwojowych. Uważałam, że
moje dziecko nie musi być "trendy" i mieć skazę białkową, wzmożone
napięcie i alergię (życie pokazało, że to jednak nie moda ostatnich
czasów i faktycznie borykamy sie z napięciem i alergią pokarmową).
Nie upominałam dziadków, że źle noszą, że w ogóle noszą, no bo oni
przecież wychowali kilkoro dzieci a ja dopiero debiutuję, i nawet
jak mi intuicja podpowiadała, że robią przy dziecku coś nie tak, to
bałam sie zwrócić uwagę aby nie było komentarzy, że za dużo się
naczytałam (no bo dużo czytałam przygotowując sie do nowej roli) i
że "kiedyś sie tak z dziećmi obchodziło a kulawe/garbate nie
wyrosły".
I żal mi strasznie dziecka, że chcąc być taką "wyluzowaną mamą"
przegięłam w drugą stronę, a teraz ono za te błędy pokutuje.

[mamulabartula]

Rozumiem, że płacz dziecka na tych zajęciach ściska Ci serce, ale
robisz to dla Jego dobra ! I na Boga, nie miej wyrzutów sumienia, bo
wpędzą Cię w deprechę. Taki wypadek mógł dotknąć każdą z nas i wierz
mi, że nie każda zorientowałaby się od razu ! Życzę Ci więcej pogody
ducha i zdrowia dla Twojego dzieciątka. Pozdrowienia.

[osa551]

Drugie dziecko zapisałam do neurologa jak miało 4 tygodnie..., na razie się tak
bardzo nie przejmuj może Twoje dziecko przyzwyczai się do ćwiczeń.

[akino-m1978]

Żadna z nas nie jest matką idealną, każda ma prawo popełnić błąd - z
niewiedzy lub zwykłego niedopatrzenia. Nie masz podstaw do
samooskarżania się. Na nasze nieszczęście w szkole nie ma
przedmiotu "Jak urodzić, pielęgnować i wychowywać dziecko". Uszy do
góry.
Twojej kruszynce nie dolega nic poważnego. Za kilka tygodni, może
nawet dni zobaczysz poprawę. Dzieci rozwijają się w różnym tempie -
nie porównuj swojego szkraba z dziećmi koleżanek i zbytnio nie
przejmuj się komentarzami rehabilitanta.
Zaznaczam, że wiem co mówię, bo sama zostałam z dzieckiem wysłana na
rehabilitację z werdyktem "w wieku 3,5m nie interesuje się swoimi
nogami i nie unosi ich do góry". Rehabilitantka (niech jej ziemia
lekką będzie) wynalazła u młodego tyle schorzeń, że wypadałoby go
wymienić na nowszy model - m.in. asymetria, wzmożone napięcie,
obnizone napięcie, kręcz prawostronny itd. Pokazała mi jakieś
ćwiczenia, których młody serdecznie nienawidził. Wył jakby go ze
skóry obdzierali.
Jednocześnie złapalam megadoła, że to moja wina, dlaczego nic nie
zauważyłam i tego typu klimaty.
Po niespełna 4 tygodniach nogi znalazły się w orbicie zainteresowań
mojego dziecka. I wierz mi, nie odbyło się to dzieki ćwiczeniom, bo
średnio się do nich przykładalam. Poprostu młody człowiek
potrzebował więcej czasu, żeby robić to, co inne dzieci w jego wieku
robiły od dawna. Teraz rozwija sie idealnie - i nie jest to moje
zdanie, ale kilku lekarzy.
Moja rada co do przekręcania się Twojego szkraba - turlaj go na
macie na podłodze, układaj mu zabawki z kazdej strony, tak aby
zmusić dzidzię do ich łapania, kup kolorowy ochraniacz do łóżeczka -
niech wzbudzi zainteresowanie szkraba.
Wszystko będzie dobrze zobaczysz! A mama wyluzowana jest o niebo
fajniejsza niż mama spanikowana i przewrażliwiona. Pzdr

[mamavinca]

nie martw sie.wszystko bedze dobrze!!! dlaczego myslisz ze noszenie
dziecka zle wplynelo na jego rozwoj???

[agnieszkosz]

Ponieważ Mała nie miała możliwości ćwiczenia obrotów na rączkach i
generalnie za mało ją kładłam na podłogę a za dużo było rączek i
chusty. A w tej opinii zgodne są dr neurolog i rehabilitant. I może
nie samo noszenie ale nie prawidłowe noszenie (twarzą do siebie)
spotęgowało złe przyzwyczajenia u dziecka i spowodowało nasilanie
się napięcia przez te miesiące bez rehabilitacji.

[kra123snal]

Wiesz co? Dziwne to trochę, bo dziecka nie powinno się nosić tyłem
do siebie (czyli dobrze nosiłaś), a poza tym nam ortopeda
powiedział, żeby nosić do siebie nózki w pozycję żabki ustawiając
(co lekarz to opinia).
Moje dziecko było cały czas noszone - ma refluks, a poza tym to
straszna przytulanka (zawsze lepiej spała na mnie lub obok mnie,
więc czasami dla świętego spokoju jej nie kładłam, po którymś
budzeniu). Na brzuszek pierwszy raz sama obróciła się w wieku 8 m-
cy, chociaż dużo też leżała na macie (byle nie w łóżeczku, bo na sam
widok straaaaaaaasznie wrzeszczała ))))))) Generalnie wszystko
robiła dużo później niż rówieśnicy, aż do momentu kiedy sama
usiadła, chyba w 11 m-cu. Potem wstała i chodziła już mniej więcej
jak przeciętna wskazuje Tak sobie myślę, że to może nie pediatra
zawiódł a neurolog widzi coś czego nie ma. Może pójdź gdzieś jeszcze
na konsultację...

[id.kulka]

kra123snal napisała:

> Wiesz co? Dziwne to trochę, bo dziecka nie powinno się nosić tyłem
> do siebie (czyli dobrze nosiłaś), a poza tym nam ortopeda
> powiedział, żeby nosić do siebie nózki w pozycję żabki ustawiając
> (co lekarz to opinia).

To zależy
Mój synek ma (miał!) asymetrię i nosząc go przodem do siebie
asymetrię tę utrwalałam. I przy rozmaitych problemach z napięciem
mięśniowym/biodrami/... zaleca się zapewne różne pozy do noszenia.
Czasem poprzez codzienne czynności, typu noszenie, karmienie,
przewijanie, zabawę, można dany problem zlikwidować bądź pogłębić.
A nieszkodliwe techniki noszenia maluchów
www.maluchy.pl/artykul/151

[id.kulka]

Nie zadręczaj się.
Zakładam, że nie jesteś lekarzem? Neurologiem? Rehabilitantką?
Miałaś prawo nie wiedzieć. Szkoda, że pediatra nie zareagował
wcześniej.
Komentarze rehabilitanta są, według mnie, zupełnie nie na miejscu -
sama miałaś sobie zdiagnozować dziecko? Jeśli ma uwagi, niech je
kieruje do kolegów z branży, którzy czasem lekceważą niepokój
rodziców.
Co do rehabilitacji... są duże szanse, że przyniesie bardzo szybkie
efekty - to wciąż jest małe dziecko.
No i nie wyrzucaj sobie, że przez Ciebie dziecko ma kłopoty -
niewłaściwym czy zbyt częstym noszeniem naprawdę trudno byłoby mu
zaszkodzić, jeśli wszystko byłoby ok. Ja dopiero przy drugim dziecku
(poród z problemami, konsultacje u specjalistów, rehabilitacja...)
dowiedziałam się tak naprawdę, jak wspierać rozwój małego człowieka.
Przy pierwszym dziecku tego nie wiedziałam i aż mi się włos zjeżył
na głowie - niewłaściwe techniki pielęgnacji, niewłaściwe noszenie
(frontem do siebie), za mało na podłodze, na brzuchu... A młody
wyrósł i ma się dobrze. Nie zdołałam mu tym zatem zaszkodzić, choć
nie pomołam mu tym z pewnością...
Trzymaj się i nie oceniaj siebie zbyt surowo. Będzie dobrze,
powodzenia

[zjawa1]

Witam Cie! Nie dziwi mnie to, ze Twoj pediatra nie zauważył napiecia
miesniowego!
Moj tez nie zauwazył krwiaka na szyjce i asymetrii.
Jak moja corka miała 1 miesiace, zaczełam zastanawiac sie dlaczego
wykrzywia biodra w lewa strone. Myslałam, ze ma problem z
bioderkami. Poleciałam do pediatry i powiedziała ,,rzeczywiscie,
troche krzywo sie uklada".
Ja jednak czułam, ze nie sa to bioderka i...
zauwazyłam, rosnacego na szyjce krwiaczka, ktory to-jak sie pozniej
okazało-ograniczał małej ruchy ciałka. I z tad ta asymetria.
Jesli chodzi o rehabilitacje, to rzeczywiscie najlepiej jest jak
najszybciej ja rozpoczac.(moje dziecko zostało całkowicie
wyprowadzone ok 6 miesiaca). A zaczelismy cwiczenia ok 3 miesiaca
zycia, gdyz wczesniej nie mozna było ze wzgledu na krwiaka
okoloporodowego,(efekt oszczednosci w szpitalu, bo miałam miec
cesarke, a nie porod naturalny, ktory cały czas rosł.
Co do płaczu: Kazde dziecko płacze w trakcie cwiczen, rehabilitant
dodał nawet, ze tylko dzieci uposledzone raczej nie maja takich
zachowan!
Co moge dodac?!
Chodzisz tam, dla dobra dziecka, a nie dla przyjemnosci! Kiedys
bedzie Ci za to wdzieczne
A wiesz mi, widzałam zaniedbane 2-latki, z kreczem karku, krzywymi
nozkami itp. Niestety nikt, nie chodził z nimi na rehabilitacje w
wieku niemowlecym!
Mysle, ze za kilka miesiecy wszystko sie unormuje u Twojej dzdzi,
ale pamietaj nie ma reguły co do długosci uczeszczania na takie
cwiczenia. Jest to sprawa czysto indywidualna! Ale i tak wszystko,
napewno bedzie ok! Trzymaj sie!

[lalkaewa]

ojej moje dziecie tez sie nie turla a ma juz prawie 7 mcy.
Poki co tlumacze sobie to to tak, ze jest troche ciezka
Pediatra na razie nic nie mowi, ze sie zle rozwija czy ze ma napienie miesniowe.
A wlasciwie jakie sa objawy tego napiecia?
Nie chce cztac o tym za duzo, zeby sie nie nakrecac, wiec slabo znam temat.
Ale wspolczuje jak musisz patrzec jak alenstwo cierpi na rechabilitacji, stress,
nerwy Twoje i czas jaki temu trzeba poswiecic.
Mysle jednak ze nie powinas sie obwiniac, na pewno robilas i robisz wszystko
zeby maluszkowi bylo jak najlepiej.
A z tym noszeniem na rekach to nie tylko Ty tak masz, ja niestety tez, nosze jak
tylko mala sie domaga.
Sama za niedlugo bee miec "napiecie" na kregoslupie
Glowa do gory, maluszek bedzie mial sie dobrze.

Jeszcze jedno, bardzo wazne!!!!!!!!!!!!!!

[zjawa1]

Jesli Twoje jest czwiczone metoda Vojta, to zapewniam Cie, ze nie
cierpi i nic Go nie boli!
Jest to metoda, ktora polega na tym, ze rehabilitant stymuluje
odpowiednie ułozenie sie dziecka, lub naklania do zrobienia
odpowiednich cwiczen!A dzieci z reguły, nie lubia jak zmusza sie je
do wykonywania tego, co sprawia im trudnosc i z tad ten płacz!
Ja to sprawdziłam w 100% i uwiezcie mi NIC TO NIE BOLI))))))))!!!!

[justin-ar]

Wiem, co cujesz. u mnie z kolei sytuacja byłą odwrotna. Pediatr, do
której trafiłam ( prywatnie) była trochę nadgorliwa i zaleciła nam
terapię wojty ( pwenie też przez to przechodzisz). Mały miał wtedy 3
miesiące i w casie ćwiczeń dosłownie piszczał jak zi=wierzątko. Nie
miałam pojęcia, że dziecko może wydawać z siebie takie dźwięki.
Oboje z mężem przy tym płakaliśmy. stwierdziłam, że muszę to
skonsultować z jakimś specjalistą i trafiłam do neurologa, któy
powiedział, że wszystko jest ok, a jeśli chcę wspomóc rozwój dziecka
mogę zapisać się z nim na basen. Mały raczkował jak miał 6 m-cy i
chodził w 11 m-cu. Nie chcę Cię namawiać do zaprzestania terapii, bo
jeśli w opinii neurologa jest konieczna, to powinnaś ja
kontynuować ,ale pociesz się tym, że teraz pomagasz uniknąc dziecku
takich problemów w przyszłości jak dysleksja czy dyzgrafia. Wiem, że
na tm etapie rozwoju to abstrakcja, ale zawsze jakieś pocieszenie.
Ponadto zapewniano mnie, że dzieci nie płaczą w czasie
rehabilitacji, bo sprawia im ból, ale dlatego, że zmusza się do
pracy dotąd "nieużywane" mięśnie. Ja bardzo starałam się w to
wierzyć. trzymaj się , zobaczysz, za kilka tygodni wszystko się
unormuje i być może te straszne ćwiczenia nie będą już konieczne.
Wiem przez co przechodziłaś i naprawdę jestem z Tobą. Pozdrawiam.

[zjawa1]

justin-ar napisała:

>> kontynuować ,ale pociesz się tym, że teraz pomagasz uniknąc
dziecku
> takich problemów w przyszłości jak dysleksja czy dyzgrafia. Wiem,
że
> na tm etapie rozwoju to abstrakcja, ale zawsze jakieś pocieszenie.
Bez urazy!!!!
Nie wiem dlaczego, do napiecia miesniowego dopisujesz dyzoleksje,
ale to jest dopiero abstrakcja!!!!!))
Powołujesz sie na jakies nie sprawdzone teorie!!!
Moj brat jest dyzlektykiem, znam ok 30 osob, ktore maja dyzlekcjie i
uwiez mi: zadne nie miało i nie ma napiecia miesniowego))
To sa jakies totalne bzdury.
---
www.youtube.com/watch?v=5OMFiqNA6Ag

[otrzewna]

ty chyba tez jestes dySlektyczka a odnosnie Twojego brata i 30
osob, czy on/one raczkowaly?

[zjawa1]

Wiem do czego zmierzasz
Jest taka teoria (kolejna spekulacja), ze dyzlektycy w dziecinstwie
nie raczkuja!
Moj brat raczkował!

[id.kulka]

zjawa1 napisała:

> justin-ar napisała:
>
> >> kontynuować ,ale pociesz się tym, że teraz pomagasz uniknąc
> dziecku
> > takich problemów w przyszłości jak dysleksja czy dyzgrafia.
Wiem,
> że
> > na tm etapie rozwoju to abstrakcja, ale zawsze jakieś
pocieszenie.
> Bez urazy!!!!
> Nie wiem dlaczego, do napiecia miesniowego dopisujesz dyzoleksje,
> ale to jest dopiero abstrakcja!!!!!))
> Powołujesz sie na jakies nie sprawdzone teorie!!!
> Moj brat jest dyzlektykiem, znam ok 30 osob, ktore maja dyzlekcjie
i
> uwiez mi: zadne nie miało i nie ma napiecia miesniowego))
> To sa jakies totalne bzdury.

Nasza neurolog również powiedziała, że dysleksja itp mogą być
efektem mikrozaburzeń wieku niemowlęcego

[siasiunia1]

Kochana - to do pediatry miej pretensje a nie do siebie. Przeciez dopytywałaś się etc. rozumiem gdyby dziecko 7 miesięcy nie było u lekarza
a co do rehabilitanta to powiedz że nie życzysz sobie tego typu uwag. że starałaś się dowiedziec u lekarza a wszystkowiedząca nie jesteś
i głowa do góry!! przeciez w końcu mały jest teraz pod opieką specjalisty a na pewno łatwiej jest rehabilitować 7 miesięczniaka niż parolatka.
pozdrawiam i życze zdrówka dla dziecia

[malunia_pl]

Pewnie zaraz na mnie ze sto gromów spadnie ale ja się tym nie
przejmuję.
Kochana, dlaczego przestałaś wierzyć swojej intuicji? Jesteś matką
tego małego Bąka który wydziera się na ćwiczeniach i wierzysz
jakiemuś facetowi że robi to dla dobra dziecka?
Znajdź innego rehabilitanta, takiego z głową, który pokaże Ci jak
ćwiczyć w domu, i co jakiś czas będzie kontrolował efekty. Jeśli
będziesz zanosić dziecko do tego mało delikatnego człowieka, to
dziecko już na sam jego widok zacznie płakać, i nici z dobrych
ćwiczen. Rozwój fizyczny dziecka jest bardzo ważny, zgadzam się, ale
dlaczego lekarze wogóle nie biorą pod uwagę rozwoju emocjonalnego?
Moim zdaniem taki stres wywołany nielubianymi ćwiczeniami tez kiedyś
zaowocuje. I nie ma się co pocieszać że dziecko zapomni bo jest
małe. Przecież też ma prawo przeżywać stresy, źle spać, gorzej jeść,
słabiej się rozwijać?
Chętnie sama pokazałabym temu rehabilitantowi moje dziecko: nie
siadał a potrafił sztywno stać. Wczoraj dał kilka kroczków a dzisiaj
dopiero sam usiadł (ma skończone 10 m-cy). I co? Robi nie po
kolei i nieksiążkowo? Co z tego tak naprawdę?
A czy Twoje dziecko robiło regularne, nawet małe postępy? Bo to jest
najważniejsze, każde dziecko ma swój rytm, i to od wielu rzeczy
zależy.

[agnieszkosz]

Dziękuję wszystkim za słowa otuchy. Też tak sobie tłumaczę, że to
dla dobra dziecka i lepiej poddać ją późno rehabilitacji niż nie
robić nic. Po prostu podczas zajęć dopadają mnie wyrzuty sumienia,
że to my jej zafundowaliśmy tą wątpliwą rozrywkę.
Co do rozwoju to faktycznie widać postępy. Inna sprawa, że ma swoje,
dość lajtowe tempo, ale już nie raz pokazała, że jest charakterna i
nikt jej do niczego zmuszać nie będzie, począwszy od samego porodu
(urodzona 2 tyg. po terminie). Więc tym się mocno nie stresuję bo
wiem, że każde dziecko ma swój czas na osiąganie nowych umiejętności
i nawet nie myślę, że mogłoby jej coś poważnego dolegać.

[joxanna]

Z obracaniem, hm. Mój ośmiomiesięczniach już pokracznie, ale raczkuje, sam
siada, wstaje przy meblach, ale... nie potrafi się obrócić z brzucha na bok czy
plecy. Robi to przez siadanie. Najgorzej w nocy jak próbuje się obudzić i
odruchowo siada - wtedy się budzi i płacze z takim żalem w głosie, jakby
próbował powiedzieć: 'co się stało, spałem sobie smacznie aż tu nagle budzę się
- i siedzę'.

Ale rozumiem twoje rozgoryczenie. Moja córeczka jak miała 2,5 roku zaczęła nosić
okulary - teraz, po 3 miesiącach zakrywamy oczko. I możnab to wszystko zrobić
wcześniej, rehabilitacja byłaby szybsza i łatwiejsza, gdybym od pierwszego
okulisty nie słyszała w wieku 8 miesięcy, że to mały zez, a w ogóle to dziecko
za małe, żeby porządnie zbadać. I gdyby później moja pediatra w ogóle zobaczyła,
że jedno oczko czasem ucieka. A skoro nie zobaczyła - to gdyby nie zbywała nas
jak pytaliśmy co o tym sądzi. W końcu sami poszliśmy do okulisty i usłyszeliśmy,
że nie jest bardzo źle, nie jest za późno, ale można było to zrobić przynajmniej
rok wcześniej.

[leedeczka]

Nie zamarwiaj się, skad mogłaś wiedzieć, ze coś jest nie tak.
Pediatra coś przeoczył...
A jakie są objawy napięcia miesniowego? Mój maluch ma 5 miesięcy, co
powinno mnie niepokoić w jego zachowaniu?