dwulatek w pampersie- rekord?

[Gość: mysza]

no właśnie, dziecko potrafi zasygnalizować fakt dokonany a nie potrzebę, a z
nocniczka nie chce korzystać. A może zacząć od nakladki na sedes??? dziecko
jest przecież już duże

[Gość: Kasia]

Przykro mi, ale to żaden rekord. Dzieciak nie jest jeszcze gotowy, moja córcia
siusiała do nocniczka tak o. 2 lata i 8-9 miesięcy. Nauczyła się dosłownie w
dwa dni -oczywiście wpadki jej się zdażają i teraz - 5 lat

[agat1]

A może nie zakłądać pampersów, tylko tetrowe pieluszki albo same majtki? Mój
synek tak nauczył sę siusiać do nocniczka w kilka dni - zakładałam same majtki,
jak sie zsikał, było mokro i nieprzyjemnie, potem zaczął sygnalizować chwilę
przed. No i odpowiadało mu siusianie na stojąco, na nocnik nie chciał siadać,
ale dziewczynka tak się nie nauczy.

[Gość: mamusia]

absolutnie popieram obydwie odpowiedzi - to juz chyba tylko w polsce dzieci
chodza na nocnik przed 2 rokiem zycia. niepotrzebny stres dla obu stron - czy
ty sobie wyobrazasz jak czesto musialabys wysadzac pod krzaczkiem, zanim
dziecko wytrenuje na dobre nie tylko rozpoznanie ale potrzymanie przez chwile?
faktem jest, ze pampersy sa tak komfortowe, ze dziecko ma malo powodow chodzic
na nocnik. jka mi kupska za bardzo smierdzialy to ja zaczelam puszczac w
majtkach/rajtkach i szybko zaczaila ze jest niemilo. ale miala 2 lata i 9
miesiecy.

[Gość: hepik]

To są jaja.Stres od siadania na nocniku?Mam córy 24 i 19,jak zaczęły siadać to
i na nocniku też się nauczyły przed pierwszym rokiem życia.I jakoś nie są
znerwicowane.Stres?Wam się nie chce,dopilnować i powtarzać i czekać.Wygodniej
raz na pół dnia zmienić pampersa ale tłumaczenie stresem dziecka -bardzo
wygodne.

[hepik1]

Gość portalu: hepik napisał(a):

> To są jaja.Stres od siadania na nocniku?Mam córy 24 i 19,jak zaczęły siadać
to
> i na nocniku też się nauczyły przed pierwszym rokiem życia.I jakoś nie są
> znerwicowane.Stres?Wam się nie chce,dopilnować i powtarzać i czekać.Wygodniej
> raz na pół dnia zmienić pampersa ale tłumaczenie stresem dziecka -bardzo
> wygodne.
24 i 19 lat oczywiście,dla jasności.

[Gość: mamusia]

a ja to swietnie pamietam, jak jedna z niewielu rzeczy wieku 2-3 - ciagle mi
sie chcialo pic i nigdy sie nie moglam napic do syta, bo wlasnie mialysmy
jechac autobusem, albo isc na zakupy etc. w pociagu do babci przez 3 godziny
(ze 3 godziny to wiem teraz) nie dostalam nic do picia bo toalety brudne
(abstrahujac od winy PKP).

[mam-darynka]

Gość portalu: mamusia napisał(a):

> absolutnie popieram obydwie odpowiedzi - to juz chyba tylko w polsce dzieci
> chodza na nocnik przed 2 rokiem zycia. niepotrzebny stres dla obu stron - czy
> ty sobie wyobrazasz jak czesto musialabys wysadzac pod krzaczkiem, zanim
> dziecko wytrenuje na dobre nie tylko rozpoznanie ale potrzymanie przez chwile?

No tak - naszym mamom sie chcialo, my jestesmy leniwe do bolu i jeszcze
wynajdujemy sobie usprawiedliwienie w idiotycznych poradnikach pseudo-
psychologow, ktorzy zbijaja fortuny na pisaniu ksiazek sponsorowanych przez
firmy produkujace pieluchy typu Pampersy. Ze tez ludzie lubia sie tak dawac
nabijac w butelke pod haslem "dla dobra dziecka". A gdzie zdrowy rozsadek?
Zginal pod stosem Pampersow

[hepik1]

Ja bym poszedł dalej-na starość wielu ludzi znowu potrzebuje pampersów-to może
lepiej wogóle nie odzwyczajać w imię bezstresowego wychowania?

[Gość: mamusia]

my i nasze mamy nie mialysmy innego wyjscia - zadna tetra nie wytrzyma sikania
po skonczeniu roku.

[Gość: mjtmjt]

Psychologia rozwojowa uwaza, że tzw. trening czystosci" powinien zakonczyc sie
okolo 3 roku zycia. Tak wiec Twoje dziecko ma jeszcze rok zeby "wyrosnac" z
Pampersa. W kazdym razie pamietaj - nic na sile. Zestresujesz tylko
niepotrzebnie dziecko co tylko przedluzy wychodzenie z pieluch. Przede
wszystkim chwal go za kazdym razem kiedy zglosi swoja potrzebe przed faktem,
ale nigdy go nie gań jesli poinformuje Cie post factum.

[Gość: Beata]

Moj synek nie chcial wcale siadac na te nakladki na sedes.Jak nauczyl sie
zalatwiac samodzielnie to tylko na naszym sedesie, a nie na nocniku. Wygladalo
to strasznie smiesznie jak balansowal aby tam nie wpasc. Z pampersa wyrosl
okolo 3 roku zycia. Stalo sie to niemal z dnia na dzien. Pewnego dnia bylam
tak zajeta, mimo iz wiedzialam ze zrobil do pieluchy to nie polecialam go
natychmiast przebrac. No i to mu sie tak mocno nie spodobalo, ze juz wiecej mi
do pieluchy nie robil. Teraz z kolei mam dylemat jak goscia nauczyc
samodzielnego podcierania sie . Jakie macie doswiadczenia w tym zakresie?

do Beaty

[agat1]

Mój starszy syn ma 5 lat i nadal pomagamy mu przy podcieraniu ; próbowałam go
już nauczyć tej czynności, ale nie chce, twierdzi, że może się ....pobrudzić!
To nawet całkiem prawdopodobne, ale przecież nie będziemy tego robić za niego w
nieskończoność. Pozostaje cierpliwie czekac i próbować, czego i Tobie życzę.
A tej pani (panu), z dziećmi w wieku 24 i 19 (lat) odpowiem, że zreczywiście w
tamtych czasach było to normalne, a teraz nie jest, ale to właśnie przez takie
gadanie wszyscy są zestresowani, zarówno rodzice, jak i dzieci. Ja wcześnie
musiałam wracać do pracy, dziecko zostawało z babcią, która uważała podobnie
(że szybko na nocnik), ale jakoś nie udało sie tego nauczyć.

[Gość: hepik]

Może zbyt impulsywnie zareagowaem ale naprawdę mnie to bulwersuje-do tej pory
wydawało się,że pampers dla komfortu dziecka,na wszelki wypadek na spacerze i
wygody matek,ale tylko jeśli chodzi o pranie i prasowanie.Ale żeby 3 letnie
chłopy czy 2,5 letnie pannice nocnika nie znały?W głowie się nie mieści A ten
stres z wysadzaniem-to kit jakiś straszny-podejrzewam,że tych ekspertów-
psychologów Procter end Gamble opłaca.Gdyby młode mamy nauczyły przy odrobinie
cierpliwościi systematyczności w wieku 1 roku to łatwo policzyć ile stracą
koncerny produkujące pampersy.To może bzdur o stresie nie powtarzać,

[Gość: O-J]

Czym się tak denerwujesz? Ja to nie robię z tego problemu. Sama się
wszystkiego uczyła, a raczej dochodziła do wszystkiego. PRzed pierwszym rokiem
życia??? Koszmar! A po co niby? bo inni tak mówią? Bo tak trzeba? Tu nie ma
ścisłych granic. A w nocy do tej pory nadal zakładam pieluszkę -a co mam
zrobić? Raz jest sucho, a kiedy indziej nie. I nic na to nie poradzę. A ma już
4 latka, jak wiesz.
PS. A co Cię skłoniło, by to forum odwiedzić?..
Znana Ci dobrze O-J

[hepik1]

Wychodzi,że z lenistwa,Kiedyś trzeba było prać i prasować.I żeby tego nie
robić,tzn w miarę rzadziej,dziecko było wysadzane.I przez kilkadziesiąt lat(nie
wiem kiedy coś takiego jak pielucha tetrowa czy flanelowa została wynaleziona)
tak robiono.Może dlatego teraz mamy społeczeństwo zestresowane,sfrustrowane a
te pampersowe już takie nie będzie.I wcale nie mówię o jakimś zmuszaniu siłą
czy karaniem .Po prostu o nauczeniu a uczyć można różnie-tu się chyba zgadzamy?
A czemu się denerwuję-żebym to ja wiedział,Ty zawsze wieśz dlaczego?W sumie nie
powinno mnie to wogóle obchodzić.Taka sztuka dla sztuki,widocznie.w zasadzie to
irytuje mnie to dorabianie ideologi psychologicznej.A dzieciaki niech leją
gdzie i kiedy chcą.Pozdr.

[Gość: mamamaćka]

A ten
> stres z wysadzaniem-to kit jakiś straszny-podejrzewam,że tych ekspertów-
> psychologów Procter end Gamble opłaca.

Rzeczywiście,przechodząc gehennę z moim synalkiem doszłam do takich samych
wniosków.Niestety to symbol naszych czasów.Mysza nie martw się mój syn
wprawdzie siusiu dał się nauczyć szybko do nocniczka,ale gorzej było z
twardszą robotą,jeszcze dwulatkowi musiałam specjalnie na tą okazję zakładać
pampersa, przetrzymywanie nic nie dało (poza stresem mamusi).Nadszedł jednak
ten dzień,,że udało się jakoś tak przy okazji siusiu zrobić i coś więcej i od
tamtej pory nie było problemu!! Może spróbuj po wypiciu czegoś posadzić
dziecko na nocniczku,pobawcie się,poczytajcie książeczkę,a być może uda się
utrafić moment "chęci" i będą powody do dumy.
p.s. a wiekiem się nie przejmuj,nie jest źle!!

[Gość: mamamaćka]

A ten
> stres z wysadzaniem-to kit jakiś straszny-podejrzewam,że tych ekspertów-
> psychologów Procter end Gamble opłaca.

Rzeczywiście,przechodząc gehennę z moim synalkiem doszłam do takich samych
wniosków.Niestety to symbol naszych czasów.
Mysza nie martw się mój syn wprawdzie siusiu dał się nauczyć szybko do
nocniczka,ale gorzej było z twardszą robotą,jeszcze dwulatkowi musiałam
specjalnie na tą okazję zakładać pampersa, przetrzymywanie nic nie dało (poza
stresem mamusi).Nadszedł jednak ten dzień,,że udało się jakoś tak przy okazji
siusiu zrobić i coś więcej i od tamtej pory nie było problemu!! Może spróbuj
po wypiciu czegoś posadzić dziecko na nocniczku,pobawcie się,poczytajcie
książeczkę,a być może uda się utrafić moment "chęci" i będą powody do dumy.
p.s. a wiekiem się nie przejmuj,nie jest źle!!

[Gość: mamamaćka]

sorry nie miało być dwa razy

[szymanka]

Nauka kontrolowania czynnosci fizjologicznych to kwestia indywidualna. Moim
zdaniem dziecko 2-letnie wcale nie jest duże i ma jeszcze czas na taką naukę.
Generalnie literatura dziecięca podaje że tego typu trening można rozpocząć w
momencie gdy dziecko w jakikolwiek sposób sygnalizuje że ma już świadomość tych
czynności np. wiercenie się (bo mokro), chwilowe zaprzestanie zabawy itp.
Czas treningu to znów kwestia indywidualna. Są dzieci które łapią o co chodzi w
dwa - trzy dni, a innym rok nie wystarcza. Badania dowodzą że dzieci w
pampersach potrzebują dłuższego czasu na naukę. Po prostu pampers wchłaniając
wilgoć nie daje dyskomfortu więc opóźnia potrzebę korzystania z nocnika. BTW na
wakacjach w Chorwacji widziałam niemieckich turystów z dzieciakami ok. 4 - 5
lat w pampersach.
Moje dziecko zaczęłam uczyć korzystać z nocnika właśnie około 1,8 - 2 lat.
Nauka trwała około 6 miesięcy. Przez cały ten okres pampersy zakładałam jedynie
na noc i na wyjścia z domu. Po domu - majteczki i pieluszkę tetrową. Na
początku nocnik później deska nakładka. Oczywiście nie było różowo właściwie
to poświęciłam dywan w pokoju a wpadki zdarzały się nawet jak mały miał 5
lat. Wydaje mi się że najlepszy czas na naukę to okres lata, ciepło, niewiele
ubrań - niewiele prania. Bardzo ważne jest cirpliwe i wyrozumiałe podejście
rodzica do tych spraw.
Pozdrawiam i życzę cierpliwości

[judytak]

Ja myślę, że z dzieckiem w tym wieku można robić próbę (sama planuję to zrobić
z synem w przerwie świątecznej, jak będę w domu, będzie miał wtedy 22
miesiące). Czyli powiedzieć mu, o co chodzi, i przez jakiś tydzień nie zakładać
pieluch w dzień. Ale traktować sprawę na luzie: jak załapie, to fajnie, a jak
nie, to bez pretensji, bez awantur, po prostu widocznie jeszcze nie czas,
wracać do pieluch.

Tu też, jak zwykle, ścierają się skrajnie sprzeczne opinie. A dzieci są
naprawdę bardzo różne, rozwijają się w bardzo różnym tempie, i tak samo można
dziecku krzywdę robić tym, jak się go zmusza na nocnik, kiedy jeszcze nie
trzeba, jak i tym, jak się go "pieluchuje" kiedy już nie trzeba.
Główne hasło: wyczucie matki i traktowanie indywidualne.
Pozdrawiam
Judyta

[evee1]

Moja mama, ktora wychowywala dzieci (czyli mnie) jeszcze wczesniej
niz hepik, tez nie spieszyla sie z przyzwyczajaniem moich dzieci
do nocnika. Oczywiscie caly czas sie probowalo siadanie na sedesie
(ja zalozylam, ze skoro my siadamy na sedes, to dzieci tez), ale
corka wrosla z pieluch dopiero jak miala ok. dwa i pol roku,
a syn w wieku ponad trzech lat, mimo ze chodzil i spal bez pieluchy,
to kupe MUSIAL zrobic do pieluchy.
Zreszta nawet w spoleczenstwach gdzie dzieci chowa sie bezstresowo
dzieci nie ida do szkoly w pieluchach. Po prostu z tego wyrastaja,
moze pozniej niz te trenowane, ale wyrastaja.
Nie wiem dlaczego ludziom tak przeszkadzaja dzieci 2 czy 3-letnie
w pieluchach? Jezeli rodzice chca za te pieluchy placic koncernom
je produkujacym, to niech placa. Podobnie jak Mamy chca do trzeciego
roku zycia wydawac na mieszanke, to ich sprawa.

[pankracea]

gdy moja siostra uczyla na nocnik robic swoja sredniaczke bylo lato, mala
chodzila po domu bez majteczek i pieluchy i kiedy zdarzylo jej sie nie dobiec
do lazienki na nocik nikt nie robil problemu, a mala nie zrobila sisiu nawet do
wody w basenie i wolala 'pupa ee'. a miala wtedy nicale dwa lata.
a moj mlodszy podopieczny wlasnie uczy sie na nocnik robic. przed tygodniem
skonczyl 2 latka. wczesniej chodzil po domu w pieluszcze i mialam go wysadzac
co jakis czas, ale kiedy mial pieluche to nie zawsze pamietalam zajeta drugim z
dzieci i innymi obowiazkami. teraz chodzi bez pieluszki i co jakis czas pytam
czy nie chce siusi lub kuty, tak na wszelki wypadek, gdyby zapomnial sie w
czasie zabawy, bo w sumie jesli chce cos zrobic to sam lapie za nocnik i sciaga
majteczki i sie zalatwia. czasami zdarzy mu sie zasikac, ale nie robie z tego
afery, nic nie mowie tylko zabieram do lazienki i przebieram. a pewnego dnia,
gdy pochwalilam go, ze ladnie podciaga majteczki, siadal na nocnik tylko po to,
zeby podciagnac majteczki i nie wydaje sie, zeby maly czul sie zestresowany,
szczegolnie, ze za ladne nocnikowanie dostal fajniaste autko.

[Gość: Aga]

jaki stres moze być w siadaniu na nocniku? Przecież nikt nie robi tego na siłe.
Mój synek ma 18 m-cy i od kilku dni chodzi po domu w majtkach. Co jakiś czas
pytam go czy chce usiąść na nocniku. Czasami chce, często nie. Często zdarza mu
się zmoczyć majtki, ale nie robimy z tego problemu. Kiedy chce kupę mówi nam o
tym, czasami informuje o tym, ze chce siku. Na spacery i jak wychodzimy z domu
zakładamy pampersa.Nie widzę w tym nic stresującego.A to, że dziecko ma robić
do 3 roku życia w pieluchę , jest często spowodowane wygodnictwem rodziców i
reklamą firm produkujacych pieluch jednorazowe. Dziecko gotowe jest do nauki
czystści w wieku 18 m-cy, tak piszą w poradnikach i art. na ten temat.
Mnie osobiście przeraziło, jak 2,5 letnia dziewczynka uczyła się sikać na
nocnik. Wogóle nie mogła zrozumieć o co chodzi.Kupy i siki były wszędzie, a ona
po 3 tyg, nie informowała nawet o tym, ze juz zrobiła kupę. Pomyślałam, że nie
chcę, żeby moje dzicko tak długo czekało z nauką.
Zgadzam się natomias, że dzicko musi do tego dorosnąć i nie można tego robić na
siłę, bo efekty będą marne.
Agnieszka

[Gość: aniko]

Żaden rekord. Mój synek miał 3,3 latka gdy przestał nosić pieluchy (w nocy dużo
wcześniej). Obyło sie bez stresów, namawiania, "wysadzania", przetrzymywania na
nocniku. W ogóle obyło się bez nocnika i cała nauka ograniczyła sie do jednego
dnia. Bez regresów, późniejszych wpadek itp. Po prostu dziecko było
wystarczająco dojrzałe.

[Gość: mamagonia]

Witam serdecznie !
Widzę , że z tego forum robią się niesamowite historie nakrapiane złością w
prześciganiu się coraz to wymyslniejszymi odpowiedziami (...)
Mam dwóch synów 2,5 roku i 9 m-cy.Starszy oduczył się korzystać z pieluch po
drugich urodzinach.Był maj, ciepło, więc biegał w gatkach po domu a przygoda
była co chwilę.Tak, przyznaję sie że byłam po 6-7 dniach zdesperowana i chętna
na włożenie mu z powrotem pieluchy.Tu nasikane, tam nasikane,8-me majtki ledwo
się suszyły...Ale widać to sie opłaciło gdyż po tygodniu nocniczek - a w
niedalekiej przyszłości kibelek- został kumplem mojego synka.Oczywiście w grę
wchodziły pochwały itp.
Ktoś na pewno zaraz mi powie - na co czekałam?Dwa lata to przecież dużo...
Tłumaczyć sie nie muszę.
Pozdrawiam Cię i głowa do góry! Podsuwaj nocniczek dziecku, udawaj że on Ci się
bardzo podoba i że chcesz żeby był Twój,zachęcaj je do siadania na nim mówiąc
ze to tron dla Króla (bądź Królowej).Trzymam kciuki.

[Gość: Magda]

A moja corcia ma 11 miesiecy i juz od 2 miesiecy uzywamy nocniczka (pieluch tez
ma sie rozumiec). Nie wola oczywiscie ze chce na nocniczek bo jest na to za
mala. Wysadzam ja zawsze po spaniu, czasem tak jak mi sie przypomni (ale to
rzadko) no i jak zbiera sie na kupe. Ona doskonale juz sie orientuje po co jest
nocniczek i nawet jak sie zagapie i po spaniu zrobi do pieluszki to jeszcze
pare kropelek zrobi do nocniczka. Naprawde juz prawie sie nie zdarza zeby w
nocniczku zupelnie nic nie bylo. No i juz nie pamietam kiedy ostatnio byla kupa
w pieluszce. I wcale corcia nie wyglada na zestresowana. Jak nie ma ochoty
usiasc na nocnik to po prostu wygina sie i nie da sie tam posadzic, wtedy
odpuszczam. A pare razy zdarzylo sie ze na widok nocniczka szybciutko podeszla
sama do niego (na czworaka) i potem byla kupa - znaczy wie o co w tym chodzi.
Pozdrawiam

[Gość: m-fortuna]

Czytam te wszystkie wypowiedzi i mnie osobiście nasuwa się wniosek, że wolę,
aby moje dziecko w wieku 2, a nawet 3 lat nauczyło się załatwiać swoje potrzeby
w ciągu 3-4 dni, niż miałoby być "szkolone" przez 3 miasiące, a nawet pół roku,
jak napisała jedna z mam. Pewnie cześć z Was uzna mnie za wygodną czy leniwa,
albo nakręcona poradnikami i reklamami pampersów. Pamiętam z dzieciństwa (epoka
zimnego chowu) moją młodszą kuzynkę kuzynkę "wysadzaną" w wieku 8-9 miesiecy
zaraz po spaniu, czy jej się to podoba, czy nie, i ktwiącą tak na tronie
kwadransami. Co to jest, jak nie stres, tak samo jak idiotyczne pytanie co
kwadransik "kochanie, czy nie chce Ci się siusiu, a może siądziesz na
nocniczek?". Mój synek skończył właśnie dwa latka i od czasu do czasu czynimy
próby nocnikowe, ale dotąd spotyka się to z jego oporem, a ja go nie zmuszam
(zreszta zauważyłam, że znacznie bardziej przemawia mu do wyobraźni robienie do
muszli, skoro i rodzice tak robią). Czekam z bardziej intensywną nauka do lata,
bo wszyscy moi znajomi właśnie tak w prosty i mało stresujący sposób nauczyli
sikać swoje dzieci. Zwłaszcza że wszyskie znane mi dwulatki (a zaznaczam, że
znam ich tylko kilka, bo mój synek nie chodzi do żłobka), mimo ponawianych prób
sikania do nocnika nadal robią w pampery. Więc może nie ulegajmy paranoi, że
dwulatek w pampersie to kaleka i produkt leniwych mam, co to bezstresowo
wychowują i na pewno pozwalają na wszystko. Znam trzylatkę, która w jeden dzień
nauczyła się załatwiac swoje potrzeby, bo... odwiedziła ją rówieśnica umiejąca
już sikać do muszli i po prostu jej zaimponowała. Wystarczy więc wola dziecka,
jego gotowość do nauki i... trochę sprytu rodziców.

[Gość: ola]

Popieram poprzedniczke. Nie rozumiem tego argumentu bajerownia przez koncerny
produkujace pieluchy jednarazowe. Nie wszystkie pieluchy sa tak drogie, jak
pampersy, a juz zadne, jak pralka automatyczna, ktora mozna latwo zajechac
praniem 8 majtek na dzien. A moze pracowite Matki- Polki, odrzucajac lenistwo na
bok, piora wszystko w raczkach???