karmienie naszych dzidziusiów

[mamalgosia]

Na wielu forach toczą się ideologiczne dysputy na temat karmienia
piersią/butelką. może i u nas czas na coś takiego? Planujecie karmić piersią?
jeśli tak - to dlaczego. jeśli nie - to również dlaczego. I jeszcze: które to
będzie Wasze dziecko (jednak doświadczenie w tej kwestii może mieć znaczenie).
Ja powiem trochę od siebie. W pierwszej ciąży byłąm anpalona na karmienie
piersią jak szczerbaty na suchary. teraz jestem prawie pewna, że drugie
dziecko będzie butelkowe

piersią

[monika_oli]

Ja zamierzam karmić piersią.
Głównie ze względów ekonomicznych i dla własnej wygody.
Pozdrawiam
m.

Piersią,piersią

[strzala04]

Ja o tym wręcz marzę. Nie mogę się doczekać kiedy będę karmić piersią mojego
słodkiego dzidziusia.
Czyli chcę to zrobić ze względów emocjonalnych, praktycznych, zdrowotnych i
perspektywicznych. Wiem, że przekłada się to na późniejsze zdrowie i odporność
dziecka. Oby tylko było mleczko, bo wiele kobiet pragnie karmić,a pokarm im
zanika, albo jest bardzo chudy i dzidzia się nie najada. Nie wyobrażam się
innego podejścia! Jest to moje pierwsze dziecko, więc nie mam odniesienia, ale
chcę karmić naturalnie.

[elza78]

ja chcialabym piersia karmic, ale i butelka tez - teraz sa takie kombinacje z
tym przechowywaniem pokarmu mamy dla jej wlasnego dzidziusia a i butelki tez
nie odzwyczjaja maluszka od piersi... pokarm oczywiscie wlasny ze wzgledu na
ekonomie, jak patrze na kolezanki z puszkami puszczajace fury pieniedzy na
sztuczne mleko to mi wlosy staja deba na glowie
druga sprawa to sie ludze ze przy karmieniu piersia schudne hihi i bede piekna
szczuplutka mamunia... bo nie ma co zalezy mi tez na tym zeby sie podobac
mojemu kochanemu mezowi po porodzie, jak na razie mam luzy z dbaniem op siebie,
bo ciaza, ale potem chce sie za siebie wziac i miedzy innymi slyszalam ze
karmienie w tym pomaga

[anna.michal]

Michała tak karmiłam rok - 6 miesięcy tylko pierś a potem kolejne dania.
Kilka ciężkich chwil było, ale przed porodem byłam na to przygotowana. Nie
nastawiałam się, że wsyzstko będzie od razu OK i w ogóle.
Oprócz najczęściej podawanych przesłanek co do takiego karmienia, że ekologiczne
(modne sformułowanie, stosowane do wszystkiego co się da, prawie), że
najbardziej dostosowana do potrzeb maluszka dochodziła wygoda.
Wizja mieszanek, butelek do mycia, wyparzania i krzyczączego przy tym malca,
który jest głodny tu i teraz wystarczająco mnie od tego odciągnęła. Na każdą z
tych czynnosci potrzeba trochę czasu a pierś jest do podania gotowa w ciągu
kilku sekund. Nie ma problemu z dłuzszym spacerem czy też wyjściem do znajomych
i targaniem dodatkowego majdanu. Wystarczą pieluchy i na wszelki wypadek coś do
przebrania.
Gdy musiałam wyjść do lekarza odciągałam wcześniej porcję do butelki i
zostawiałam wraz maluchem pod opieką męża lub mamy.
Teraz też będę karmić piersią chyba, że zaistnieją jakieś okoliczności które mi
to uniemożliwią. (nagła cesarka, antybiotyk, itp)

Pozdrawiam.

[mamalgosia]

anna.michal napisała:

>
> Wizja mieszanek, butelek do mycia, wyparzania i krzyczączego przy tym malca,
> który jest głodny tu i teraz wystarczająco mnie od tego odciągnęła.
Własnie ten krzyczący malec (do 12 godzin na dobę0 skutezcnie mnie przekonał do
zmiany karmienia z piersi na butlę. Jasne, że koszty wzrosły, ale u nas jakby
ktoś podmienił dziecko: zaczęło się usmiechać, gaworzyć i sypiać. No i
przybierać na wadze wreszcie.

[hayet]

Ja chcialabym karmic piersia na pewno przez pierwsze trzy miesiace, pozniej mam
w planach powrot do pracy, wiec bedzie to pier i butelka.

[martaglowacka]

Moje pierwsze Dziecie butelkowe (brak pokarmu). teraz chyba też będzie butla,
choć piersią spróbuję. Butla to wygoda, czas dla siebie, szybsze wprowadzenie
innych pokarmów. Moje 3,5 letnie Dziecie zdrowe, nie choruje, więc na to nie
patrzę.

[magdapik]

Ja moje pierwsze dziecko karmiłam przez 2 lata. Było mi z tym dobrze. Mimo
problemów których trochę było (przez 1 miesiąc bardzo mało pokarmu, ciągle
popękane brodawki a potem na przestrzeni tych 2 lat - 3 zapalenia piersi).
Zresztą miałam takie nastawienie żeby karmić jeszcze przed ciążą. Teraz też
planuję długo karmić i tylko mam nadzieję, że mi nic w tym nie przeszkodzi. Wam
też polecam. Dla mnie oprócz kwestii najadnia się w pierszych 6 miesiącach
najważniejsza była niespotykana więź z moją córeczką, którą mimo zaprzestania
karmienia odczuwam do dziś.

[agablues]

Nastawiam się na karmienie piersią.
Pierwsza córa przez pierwsze dwa tygodnie wypięła się całkowicie na moje chęci
i wcale nie chciała ssać. Może dlatego, że była tym donoszonym, ale jednak
wcześniakiem. Nigdy nie zapomne walk na oddziale z pewną siostrą Hanią. Inne
matki patrzyły ze zgrozą co ona wyprawia, by moja córka łaskawie przyssała się
do piersi. Ale moja córka zawsze miała swój charakterek i nawet siostra Hania
nie dała jej rady. W szpitalu więc była karmiona butelką, ale moim mlekiem.
Moja mama odrazu zaopatrzyła mnie w laktator. Zbytnio sie nie przejmowałam
wybrzydzaniem swojej córki, bo w pierwszej ciąży uczęszczałam do szkoły
rodzenia. I chyba jedyną lekcją, którą z niej wyniosłam było, żeby nie poddawać
się przy niepowodzeniach karmienia. Zaprezentowany był 2 mies Jasio, który
niedawno dopiero nauczył się ssać, pokazano nam jak do tego doszli. I mama nie
straciła pokarmu i Jasio w końcu się nauczył. Jasio się nauczył - moja córka
tez się nauczy - tak myślałam. W 18 dobie dostałam wreszcie dziecko do sali (
po inkubatorze) i miałam zacząć ją wreszcie karmić. To był warunek wypuszczenia
nas wreszcie do domu. I dziecko zaczęło jeść. Nie wiem czyja to była
determinacja, moja czy jej, w każdym razie zaczęła ssać. Nie domagała sie
jeszcze sama, ja karmiłam ją co 2 godziny, ale na tyle byłam przekonana, ze nam
sie uda, ze wychodząc następnego dnia do domu, nie miałam żadnej butelki w
pogotowiu.
Jestem przekonana, że każda kobieta jest w stanie wykarmić piersią swoje
dziecko. Nie wierzę w pokarmy zbyt chude czy tłuste. Nie wierzę, ze traci się
pokarm tak po prostu. Jesli piersi są zdrowe i jest laktacja, można wykarmić
dziecko. Jak jest nawał trzeba trochę pościągać, jak jest za mało, trzeba
więcej pić i częściej przystawiać. Pamiętam nasz jeden kryzys, kiedy Marta
rzeczywiście była niedojedzona, płakałyśmy obie. Ale wtedy zaczęłam ją
przystawiać co 2 godziny i laktacja się uregulowała. Karmiłam ją wyłącznie
piersią do końca 6 miesiąca. Odstawiłam ją od piersi po skończeniu 13 mies i
trochę żałowałam, ze tak wcześnie. Ale wtedy studiowałam i karmienie nocne
bardzo mi przeszkadzało - zasypiałam, kiedy tylko ją przystawiłam do piersi .
No i nie mogłam pić kawy, tyle ile potrzebowałam, żeby wszystko pogodzić.

Z Igą było inaczcej. Ona miała bardzo słaby odruch ssania ( dobrze, ze w ogóle
miała), ale po przejściach z Martą wiedzialam, ze mamy szansę się nauczyć.
Oczywiście od razu ściągałam pokarm i karmiłam ją najpierw strzykawką, a potem
starodawną szklaną butelką i smoczkami firmy "saturn" ( takie nakładane na
butelkę) - bo te były najmniejsze. Cały czas próbowałam z piersią, ale ona nie
miała siły. Przez jakiś czas udawało nam się przez silikonowe kapturki, bo póki
mleko samo leciało, Iga spijała. Ciągnąć nie dawała rady. Została nam butelka i
moje mleko. Wypozyczyłam profesjonalny laktator i przez 4 miesiące regularnie
ściągałam. Po tym czasie się poddałam, ale wiem, ze gdybym była bardziej
zdetrminowana, pewnie dalej bym sciągała.

Teraz mam nadzieję, ze będzie dobrze i znowu bedę karmiła piersią. Jest to
zdecydowanie wygodniejsze. Przy Idze były butelki - szykowanie w nocy mieszanek
( jadła mało i często), mycie, wyparzanie... Bardzo uciążliwe. Pamietanie, zeby
zabrać mieszankę, butelkę, smoczek, termos, żeby nie wystygło. Raz zdarzyło
się, ze cała torba została w domu, bo mąż nie usłyszał, ze ma zabrać. Koszmarek
mały, który do dziś mi się śni.

Jestem gorąca zwolenniczką karmienia piersią. Ale trzevba tez pamiętać, ze nie
zawsze jest kolorowo. Tutaj głównie do dziewczyn, które czekają na pierwsze
dziecko. Pamiętam jak moja mama powtarzała mi, ze karmienie piersią jest takie
cudowne, najpiękniejsze przeżycie dla matki. Na początku wcale tak nie musi
być. Początki bywają bolesne. Popękane brodawki - nie da się zahartować przed.
Nawał mleczny, z którym trzeba sobie poradzić, a który czasami prowadzi do
zapalenia piersi. I na początku wcale nie ma uniesień - przynajmniej ja nie
miałam. Przyjemnośc zaczyna się po kilku miesiącach. Kiedy dziecko zaczyna sie
uśmiechać i widać, ze ten kontakt z matką daje mu radość. Potem kiedy zaczyna
być bardziej ciekawe świata i karmienie jest momentem, kiedy można mieć dziecko
przy sobie, tak całkowicie oddane. I chyba nic nie da się porównać z
zadowoleniem i zachwytem, z jakim dziecko patrzy na matkę podczas karmienia
piersią. Jak przestałam karmić Martę bardzo brakowało mi tej bliskości.

uff, ale elaborat!
pozdrawiam, Aga

[jancze]

Moją cókę karmiłam 2 lata i 8 miesięcy. Trochę za długo.
Na początku też miałam problemy z Gabrysią, bo po tygodniu w inkubatorze i
karmieniu z butelki (moim mlekiem), w ogóle nie chciała ssać. Dobra wola
pielegniarek okazała się bardzo pomocna, bo ja prawie płakałam, że nie chce
ssać, a bardzo chciałam. Będąc w ciąży brałam prysznic , robiłam masaże piersi
itd. Na początku mierzyłam SEKUNDY, które ssała. Ucieszyłam się starsznie, jak
dosżła do minuty! Te problemy szybko minęły na szczęście. Pokarmu miałam tyle,
że wykarmiłabym bliżniaki. Gabrysia praktycznie nic innego na początk unie
chciała jeść. Jak miałą około roku i więcej, to po każdym obiadku musiała zjęśc
danie główne - mleko mamusi i już. Trudno było natomiast odstawić ją od piersi.
Ja nie bardzo wiedziałam jak. Pkarmu miałam bardzo mało i najgorzej było w
nocy, gdy nie mogła usnąć, budziła się około 20 razy, bo się nie najadała. Ale
2 ciężkie dla mnie dni i bezwzględne dla niej - nie ma i już, ostatecznie
odstawiły nas "od siebie".
Lekarz mi mówił, że dłuższe karmienie sprzyja zdrowiu dziecka, zwłaszcza, gdy
jest alergikiem. I że zapewne, gdybym jej nie karmiła chorowałaby dużo częściej.
A w związku z chudnięciem przy karmieniu, to niestety nie zauważyłam...

[elza78]

jancze napisała:

> A w związku z chudnięciem przy karmieniu, to niestety nie zauważyłam...


mi sie wydaje ze z tym chudnieciem to jest tak, ze przy karmieniu piersia
trzeba wiecej sie przy malenstwie krzatac i malo czasu jest dla siebie, nie
wiem dokladnie bo to bedzie pierwsza dzidzia, ja bym chciala bardzo karmic
piersia, ale jak mowicie tu wszystkie - nie jest rozowo i mam nadzieje ze sie
nie poddam

[martucha1]

Ja przy Neli bardzo ale to bardzo chciałam karmić piersią. Niestety mała nie
chaciała ssac i po jakis trzech tygodniach okazało się, że nie dość, ze w ogóle
nie przybrała na wadze to ja jeszcze niemal zupełnie straciłam mleko (to działa
na zasadzie popytu-podaży- nie jadła więc mleko stopniowo zanikało). Wdałam się
w długą walkę o laktację i karmienie małej piersią. Nie dałam rady onbu
wyzwaniom bo byłam niemal non stop podłączona do laktatora ciągnącego pustą
pierś i próbowałam przystawiać wrzeszczącą i wykęcającą się Nelkę. Dałam w
końcu jej spokój i skoncentrowałam się na laktacji i karmieniu raz dziennie
tym, co ściągnęłam a inne karmienia sztucznym. Tak się zawzięłam, że po 2
miesiącach mogłąm wyrzucić puszki a dwa tygodniu później zaczęłam robić zapasy.
Ściąganym mlekiem była karmiona do 9 miesiąca życia (w 7 przestałam ściągać w
ogóle bo mi się zamrażalnik nie domykał- wszystkie trzy szuflady hi hi hi).
Patrząc na to z perspektywy czasu mam takie wnioski
1. noworodka trzeba ważyć co kilka dni (w piersi nie masz miarki i nie wiesz
ile zjada)
2. walkę o laktację można wygrać
3. jeżeli będę musiała ją pobudzać to dam sobie spokój po dwóch tygodniach bo
straciłam mnóstwo czasu, który mogłam poświęcić Neli (ona płakała w łóżeczku a
ja odciągałam mleko)
4. ale bardzo chciałabym karmić piersią
5. karmienie butelką (ściąganym lub sztucznym) jest wygodne (mogłam pojechać na
dwa dni do uczelnię kiedy mała nie miała jeszcze 3 miesięcy).

Marta

[agablues]

martucha1 napisała:

> Patrząc na to z perspektywy czasu mam takie wnioski
> 1. noworodka trzeba ważyć co kilka dni (w piersi nie masz miarki i nie wiesz
> ile zjada)

Zgadzam się całkowicie. Martę ważylismy na wadze kuchennej , ale dzięki temu
wiedzielismy, ze przybywa na wadze i jest ok. z Igą wyprosilismy wagę do domu(
z WHD) i ważyłam ją codziennie. Bardzo bezpiecznie się czułam z tym.

> 2. walkę o laktację można wygrać

z tym też się zgadzam

> 3. jeżeli będę musiała ją pobudzać to dam sobie spokój po dwóch tygodniach bo
> straciłam mnóstwo czasu, który mogłam poświęcić Neli (ona płakała w łóżeczku
a
> ja odciągałam mleko)

I tak byłaś dzielna. Ja wytrzymałam tylko 4 miesiące. Mój doktor "krzyczał" na
mnie i nazywał mnie wyrodną matką

> 4. ale bardzo chciałabym karmić piersią
> 5. karmienie butelką (ściąganym lub sztucznym) jest wygodne (mogłam pojechać
na
>
> dwa dni do uczelnię kiedy mała nie miała jeszcze 3 miesięcy).


To już zależy od sytuacji. Ja mając Igę nie studiowałam i butelki mnie
wykańczały. Inna sprawa, że rzeczywiście mogłam się urywać.
Aga

[koleandra]

Adę karmiłam piersią przez pół roku. Teraz zamierzam też karmic piersią i też
gdzies tyle czasu mniej więcej. Dlaczego? Jest to równiez moim marzeniem, nie
wyobrażam sobie inaczej. Wydaje mi się to najbardziej naturalne i.... piękne.

[lolo09]

ja tez jak sie uda tylko piersia!!! damiana karmilam do 10m ale od 5
wprowadzalam inne pokarmy zeby mogl pojsc do zlobka. na poczatku to czysta
wygoda, kiedy dzidzia chce dajesz piers i nie trzeba robic mleka, gotowac
butelek itp. (pamietam jak potem "walczyliśmy" kto w nocy wstaje robic butle, a
tak to mlody spal obok mnie i jadl kiedy chcial wiec i ja sie wysypialam).
potem ok 10 m juz sie nie najadal tylko traktowal piers jak smoczek i pamietam
jak patrzyl mi prosto w oczy smial sie i gryzł ))))) to spowodowalo ze tatus
dostal butelke (ode mnie nie chciał)a ja musialam sie pozegnac z pokarmem.
teraz brakuje mi tych chwil (mimo iz czasem było ciezko) i z tesknota czekam na
kolejne.....
buziaczki

[maral97]

U mnie podobnie wyglądała sytuacja jak u Mamalgosia przy pierwszym Dziecku
byłam tak bardzo napalona na to aby karmić dziecko piersią, że o butelce nie
chciałam słyszeć. No i karmiłam...
Teraz z perspektywy czasu żałuję, że mie przeszliśmy wcześniej na butelkę, bo
jak tylko odstawiłam Dziecko od piersi skończyła się U Syna MEGA kolka (a dieta
zwiazana z karmieniem była ściśle przestrzegana). Teraz prawdopodobnie już
zapobiegawczo Kubuś będzie karmiony butelką bo chcę uniknąć ryku przy kolce i
wszystkiego z tym związane (na dobę Syn przy kolce spał UWAGA w sumie 3 godz!!!
a resztę albo jadł albo ryczał).
Być może i kolka pomimo butelki nas nie ominie ale warto spróbować.
Zresztą do czerwca mogę jeszcze zmienić zadanie ale pólki co jestem na NIE
karmieniu naturalnemu w moim przypadku.

[ewucha28]

Oczywiście piersią bo zdrowo dla dziecka ze wzgledow i emocjonalnych i
fizycznych,bo wygodnie dla mnie,Marysie wykarmiłam piersią od pierwszego
przystawienia i kazdy tak moze.Jedna z Was mowiła o tym ze przeszła na butle bo
dzidzia nie przybierała i ciągle płakała,szkoda ze nikt jej nie pokazał jak
prawidłowo przystawic dzidzie do cyca bo w tym tkwi problem,a i dzidzia by
wczesniej tyle nie płakała,mama byłaby zadowolona i pieniądze by sie
zaoszczędziło.DZiewczyny w tym cały jest problem -złe przystawienie,a z tego
wynikają kolejne (zapalenia piersi,kolki-zastane mleko kwaśne i powietrze
łykane przez dzidzie za miast mleka....mozna o tym godzinami)Pierś tak ,decyzja
indywidualna do kiedy i czy wspomagac sie butla aby np. tatus mogł
pokarmic,mama mogła wyjść z domu i wrocic do pracy.Mądrość jest w Was i jak ja
w sobie znajdziecie to wszystko sie poukłada.Nie neguje butelek i piersi
najlepiej wybrac to co pozwala wszystkim byc szczęśliwym i najedzonym
hehe.Powodzenia.

[maral97]

Jedna z Was mowiła o tym ze przeszła na butle bo
>
> dzidzia nie przybierała i ciągle płakała,szkoda ze nikt jej nie pokazał jak
> prawidłowo przystawic dzidzie do cyca bo w tym tkwi problem,a i dzidzia by
> wczesniej tyle nie płakała,mama byłaby zadowolona i pieniądze by sie
> zaoszczędziło.DZiewczyny w tym cały jest problem -złe przystawienie,a z tego
> wynikają kolejne (zapalenia piersi,kolki-zastane mleko kwaśne i powietrze
> łykane przez dzidzie za miast mleka....

Bez przesaday nie można wszystkiego (płaczu dziecka czy kolek itd) zwalać na
złe przystawienie dziecka do piersi. JA akurat z przystawieniem nie maiałm
żadnych problemów i kolka wystąpiła napewno NIE z tej przyczyny.

[lolo09]

moj brat byl taki
wyl cale 3 miesiace (az sie babcia wyprowadziła do kolezanki)
a potem jak reka odjal
lekarka mowilam mojej mamie ze niektore dzieci tak maja i nie wiadomo dlaczego
))))))))))

[maral97]

ojej a wyrósł na spokojnego faceta??
Bo moj Synek skonczył już rok i dalej jest takim płaczkiem
Pozdrawiam!

maral

[ewucha28]

maral oczywiście kolka to wina nierozwinietego przewodu pokarmowego a nie złego
karmienia i kazdy maluch moze ją miec,ale jedną z przyczyn moze być złe
przystawienie tzn. dziecko łyka w miedzyczasie powietrze i tyle.Moja Maryśka
nigdy nie musiała odbijac i nigdy jedzenie nie wracało twarozkiem (nie miała
ulewania) bo nie łykała powietrza i kolek tez nie miała,ale wiem ze pierś miała
dobrze przystawiona i ze nie łykała powietrza,ze nie przytykała jezyczkeiem
czy wargą zadnego kanału mlekowego.Pewnie ze nie ma 100% pewności ze kolek nie
bedzie ale jesli mozna tego uniknąć dobrze przystawiajac dziecko to warto sie
przypatrzyć temu jak to robimy.

[maral97]

Oj mi tego tłumaczyć nie musisz... ale przyszłe Mamusie czytając Twoją
odpowiedź mogą się obwiniać, że skoro wystąpiła kolka u ich Maluszków to pewnie
źle przystawiają dziecko do piersi. A jedno z drugim wcale nie musi się
łączyć. więc dlatego napisałam o moim przypadku.

[lolo09]

jest spokojny, "jaja" ma ale chyba lubi jak baby nim drygują )))))))

Mamy planujące naturalne karmienie zapraszam...

[monika_oli]

... na prywatne forum Długie karmienie piersią. Jest ono przeznaczone zarówno dla
początkujących karmicielek, jak i mam długodystansowych. Rad na nim, mamom
udzielają inne mamy. Założycielka tego forum przygotowuje się do zostania
międzynarodowym doradcą laktacyjnym, więc także poza swoim doświadczeniem
dysponuje także dużą wiedzą fachową.
Pozdrawiam
m.

[nonu]

Ja zamierzam karmić piersią. Alicję karmiłam tak 6 miesięcy, choć wydawało mi
się, że moje malutkie piersi (przed ciążą 70 A) nie dadzą rady. Oczywiście się
myliłam i już na 3 dobę po cesarskim cięciu mogłam wykarmić pół oddziału
rozwrzeszczanych noworodków, większość mleczka lądowała zatem w umywalce.
Karmienie zakończyło się wraz z moją rosnącą ochotą na papierosy, bo przed ciążą
byłam strasznym nałogowcem, a że nie chciałam robić mojemu dzieciątku krzywdy,
więc uznałam, że tak będzie lepiej dla nas obu. Sama nie wiem, czy kierował mną
rozsądek czy głupota, ale rozpatrując wszystkie za i przeciw tak zdecydowałam. W
końcu 6 miesięcy to i tak dość długo. Teraz chciałabym karmić troszkę dłużej,
ale bez przesady. Na razie nie palę i nie zamierzam i mam nadzieję, że tak
pozostanie.