rodzinka...

[lodziasta]

Nie wiem jak Wy, ale ja mam powoli dość. Zaczynam żałować, że pochwaliliśmy się rodzince, że oczekujemy maleństwa. Jeszcze trochę i zagłaszczą mnie na śmierć, a od dobrych rad bardziej mnie mdli niż z powodu ciąży. Możliwe, że jestem przewrażliwiona. Możliwe, że przesadzam. Ale mam dość ustalania za moimi plecami w czym można mi pomóc! A już najbardziej wkurzają mnie teksty, że muszę uważać na siebie. A jak nie jestem w ciąży, to mogę pod samochód wpaść?
Echhhh...
Zdołowałam się i musiałam się poskarżyć.
Dziękuję za uwagę.

[maggie2229]

czesc, u mnie to samo, Mama co kawalek mówi abym uwazała, dbała o siebie, na
mojego meza, aby mnie nie denerwował...hi, hi, i co kawalek, abym ostroznie
chodzila, bo teraz slisko, i zebym tylko nie upadla, a jak juz gdzies idziemy
razem, to trzyma mnie pod reke, ale to w taki sposob, jakbym byla obloznie
chora - od razu widac, ze cos jest nie tak...

ale wiecie co, kocham ja za to...i chyba ona bardziej martwi sie o mnie niz moj
maz (on tego az tak nie okazuje), pozdrawiam

[agnieszkaela]

A ja zazdroszcze... Mieszkam za granica, za daleko od rodziny aby wpadac na
niedzielne obiadki. I nie macie pojecia jak brak mi dopieszczania z ich strony.
Tego, ze tata nie podrzuca zdrowych soczkow, a mama nie oferuje pomocy w myciu
okien, a babcia nie piecze domowych drozdzowek,i ze dziadek nie przynosi owocow
z wlasnego ogrodka lub przetworow z wlasnej spizarni, nawet tego, ze druga
babcia nie zaglada mi pod bluzke sprawdzajac czy mam cieply podkoszulek

Jest gdzies przeciwny watek- dziewczyna skarzy sie, ze tesciowa jej nie
oszczedza w pracach domowych

[sdomitrz]

Moja zaś "rodzinka" podczas pierwszej mojej ciąży, o której się dowiedziały
chyba szybciej niż ja sama dzieki mojemu małżonkowi zaczęła zbywać wszystko co
po dzieciach im zostało (i to, co dobre i co nadawało się do wyrzucienia, ale
szkoda było wyrzucić z różnych powodów).
Siostra męża ma 3 lata starsze dziecko, więc w 6-7 tyg. ciąży w ciągu kilku dni
w moim domu pojawiło się kilka worów odzieży po ich dziecku, i to nie tej dla
niemowlaków, i nie tej ładnej a całe wory dla dziecka do wieku 3 lat, czyli
wszystko z czego ich syn wyróśł i co jej zajmowało miejsce w szafach (najwięcej
miejsca oczywiście zajmowały ubrania dla 2-3-latka). Połowa z tych rzeczy nie
nadawała się do niczego, bo była kupiona w lumpeksach, wynoszona do dziur,
przepełniona syntetykami, mało komfortowa. 1/2 nigdy nie założyłam swojemu
synkowi.
Nie wiedziałam, co z tym robić - ani się nie wyrzuci, bo jednak nie moje, ani
się nie zwróci, bo jednak trzeba trzymać w miarę znośny kontakt z rodzinką męża
i dziekować za okazaną łaskę.
Dla mnie to był szok - zamiast radości, wykorzystano mnie jako przechowalnię.
Dobrze, że póżniej (1,5 - 2 lata po tym) wymyśliłam, że a to z powodu alergii,
a to jeszcze inncyh, nie będziemy używać tego i owego i wręczyłam to wszystko
teściowej z powrotem. Ta się krzywiła, ale jednak musiała zabrać

Oprócz tego żadnej troski, żadnej pomocy nigdy od nich wszystkich nie uzyskałam
ani podczas ciąży ani później gdy dziecko już było... Chcesz pomocy - musisz do
nas przyjechać, my jeździć nie będziemy, NAM JEST ŁATWIEJ POMAGAĆ U SIEBIE W
DOMU - tak mi mówiono. Czyli miałam zabrać maluszka i jechać do obcego domu
200 km od Warszawy by mnie pomagali. Nonsens. Czy to jest normalne? Dla mnie
wcale. Mam więc pewien żal do nich i postanowiłam w tej ciązy powiedzieć tak
późno, jak to tylko będzie możliwe. Zobaczymy ile wytrzyma mój mąż, bo jednak
chciałoby mu się pochwalić.

Moja zaś rodzina jet na tyle daleko, że widzimy się najwyżej raz do roku, więc
przy największych chęciach nie mogą w niczym pomóc - ani radą ani fizycznie.

[lodziasta]

Gdyby ta pomoc polegała na dopieszczaniu i przywożeniu soczków... nie powiedziałabym nic. Natomiast moja rodzinka zamęcza mnie, że tak powiem ustnie i telefonicznie. Mam dość słuchania co mogę, a co nie, że mam uważać na siebie, nie przytyć za dużo, ubierać się ciepło itd. Echhh...
Jedyna pociecha to taka, że teściowa zachowuje się w tym wszystkim normalnie

[ewetka]

W pierwszej ciąży przechodziłam to samo. to był pierwszy wnuk w obu rodzinach i
mimo tego, ze zaraz po mnie pozachodziły w ciążę bratowa i siostra męża to
wszytskie trzy do samego końca byłyśmy rozpieszczane i wychuchane. Teraz z
nostalgią wspominam tamte chwile. Teraz cała rodzina też się bradzo cieszy, że
tak szybko zdecydowaliśmy się na drugie, ale już tak na mnie nie chuchają i
dmuchają, a mówiąc szczerze to teraz bardziej przydałaby mi się pomoc. Wtedy
siedziałam sama na zwolnieniu w domu, a teraz mam 15 mieisęcznego urwisa za
którym ciężko nadążyć

[majka.majka]

A ja jestem szczęśliwa z takiego obrotu sprawy, niech o mnie dbają, w końcu od
tego jestem, żeby mąż nosił mnie na rękach, i żeby wszyscy cieszyli się razem
ze mną.
Pozdrawiam (12 tydz. trwa)

[bozena771]

Moja rodzinka jest wspaniała oprócz .... teściowej. Dlaczego? Od momentu gdy
się dowiedziała, ze jestem w ciaży (po raz drugi - u niej liczy się tylko 1
dziecko) wogóle się do mnie nie odzywa )) chyba mi to pasuje bo za pierwszym
razem to było gadania a gadania. Zobaczymy jak długo wytrzyma bo ja mam luz
psychiczny )) i wcale mi na tym nie zależy.

[kika_kika]

hehe a u mnie mama na gg (mieszkamy daleko od siebie) jak tylko się pojawi, to
pyta czy dbam o nas, czy uważam, czy jestem ostrozna, czy odbrze się odzywiam,
czy dzidziuś ma się dobrze i czy ja tez .... non stop... a potem: bo jak ja
byłam w ciązy z Tobą, albo z Robertem (moim bratem) to.... no i tak w kółko
bawi mnie to strasznie i nie mam o to pretensji, bo wiem że się strasznie
cieszy i pewnie smutno jej, ż enie może mnie przytulic i dbać osobiście o nas
Natomiast druga strona - jest milsza sympatyczniejsza i nie ukrywa radości.
Stawiają na wnuka a ja o ile do tej pory czułam, że to synek... to teraz
coś mi się wydaje że będzie dziewczynka... ale ... zobaczymy!

[madelaine6]

Eee,to ja mam spokoj,bo tego typu zlote rady na kazdym
kroku mialam w pierwszej ciazy.Teraz juz im sie znudzilo.
Najbardziej wkurzajace jest tylko sluchanie o tym,ze to MUSI
byc dziewczynka...A jak bedzie chlopak to co?

[gocha34]

Oj te teściowe!moi choć mam ich na miejscu oferują swą pomoc ale bez narzucania
się,ale miło mi gdy tato przyniesie mi soczek specjalnie dla mnie,a mama
podrzuci pierogi bo wie że lubię.Za to teściowa na szczęscie mieszka daleko
przez telefon kwieciście mnie pozdrawia,za to jak pojechaliśmy to potrafiła
mnie wkurzyć maksymalnie swoimi radami dotyczącmi wychowania starszej
córeczki.Jej córka ma dzecko w tym samym wieku i oczywiście wszystko robi
genialnie.Moja Mała robi do nocnika,a tamten wnuk do ubikacji,Marysię ja
usypiam a Jaś zasypia sam itd itp.Na dodatek Marysia usłyszała ,że mamusia nie
będzie już Jej tak samo kochać bo będzie miec drugiego dzidziusia.Mała
oczywiscie to potem przeżywała ,a mi ręce opadły,jak można coś takiego
powiedzieć 3letniemu dziecku?Na szczęście nie muszę tam często jeżdzic i
zdrowsi będziemy jak ograniczymy te wizyty.Pozdrawiam te mądre teściowe!