poród rodzinny???

[r.kruger]

Właściwie nie spytałam Marcina czy chce...poprosiłam lekarza żeby wpisał nam
w karte ciąży-przy mężu. On się nie sprzeciwiał.Skoro był przy poczęciu to
dlaczego ma Go nie być przy porodzie?
A tak szczerze zrobiłam to ze strachu. Ponieważ mam szanse (nawet duże) na
sn. to dobrze ale boję się być sama.

[kocia_kotna]

Jasne jak wepchnąl to niech teraz patrzy co wyjdzie

[anulla1]

Mój Atrur po oglądnieciu na kursie przedmałżeńskim, filmu z porodu- filmowany
że tak to ujmę z punktu widzenia lekarza. Stwierdził że napewno nigdy mi nie
będzie toważyszył przy porodzie. Nie wiem co miało na celu puszczanie takiego
filmu na tym kursie- ale napewno nie wzomcnienie wiezi międzu przysłymi
małżonkami. Z czasem troche zaczął się łamać, chociaż jeszcze na początku ciazy
twierdził że przecież on tam do niczego nie będzie potrzebny itp. Ja stawiałam
sprawę jasno, byłeś przy zpłodnieniu masz być przy urodzeniu.
Ale potem po kilku mąskich rozmowach z kolegami tatusiami, przekonał sie, i
pewnego pięknego dnia mi oświadczył, że on moze być z mną bo ktoś tam mu
powiedzał że warto!!! Cholera bo ja mu tego wcale nie mówiłam
Podejrzewam że w ich męskim gronie panuje taki pogląd że prawdziwy facet,
przetrwa nawet poród żony : ) Pewnie to jest teraz trendy!!!
No ale sie okazało że będe miała cc więc mój zaczeka przed drzwiami sali !!!
Ania

anulla1

[r.kruger]

dzięki wpisowi o porodzie rodzinnym Marcin był ze mną na trkcie porodowym jak
miałam cc. On pierwszy widział Mikołaja !!!

[anulla1]

to znaczy że był z tobą na sali operacyjnej, czy za szybką!!!
W moim szpitalu niestety to niemożliwe, fajnie by było gdyby mógł być ze mną,
albo chociaż patrzeć sobie z daleka ,ale trudno i tak nie mam wyjścia. Może w
innym szpitalu jest taka możliwość,jest najlepszy w małopolsce, więc juz sie na
niego zdecydowałam.
Ania

[r.kruger]

był ze mną na sali porodowej gdzie mnie nawadniano i miałam ktg
potem odprowadził mnie na operacyjną i czekał "za szybką" bo tam już sterylnie
a położne jak tylko Miko zaczął sam oddychać wyszły i dały mu go w ramiona.
Powiedział że płakał jak dziecko. Potem odprowadził mnie i siedział ze mną na
sali na położnictwie.

[anulla1]

Ale fajnie, chciałabym też już móc sie dzielić takimi wrażeniami! Mój Artur
codziennie mi powtarza, że juz sie nie moze doczekać, żeby przytulić malutką!
Juz nie długo!
Ania

A ja nie chciałam....

[syllllwia]

Witajcie!
Przy pierwszym porodzie nie chciałam by mój małżonek był przy mnie i ogladał
mnie, bo uważam, że sam poród nie jest rzeczą przyjemnną do ogladania no i może
się zrazić do mnie...tym bardziej, że byłam nacinana a do tego pękłam na
paskudnie na pośladku.
Jedanak on sam podjął decyzje, że będzie i był i muszę powiedzieć, że nie
zraził sie do mnie, a można powiedzieć, że więż między nami umonicniła się.
Jesteśmy sobie jeszcze bardziej bliscy. No i bardzo dużo pomógł mi: podawał
tlen, podtrzymywał głowę, mówił, że widzi już główkę i że zaraz będzie po
wszystkim.
Po przyjsciu na świat Ali pobiegł od razu do małej i do pielęgniarek i
wypytywał o szczegóły: ile waży, mierzy, czy wszystko ma na swoim miejscu i
oczywiście fotografował.
Teraz przy drugim dziecku też będzie przy porodzie, bo już to przezył i ja też
i wiemy jak bedzie cała akcja wyglądać więc jesteśmy na wszystko przygotowani.
No chyba, że lekarz będzie musiał interweniować czyli robić cięcie.
Przy pierwszym też miało byc cięcie, ale jakoś udało się "wyskoczyć" Ali na
świat.
Pozdrawiam.

[kocia_kotna]

Na samym początku nie sądzilam ze cockolwiek w kwestii rodzinnego porodu da się
przekręcić na moją modłę, bo mój samiec wogóle byl sama ciążą rzerazony. Ale
szkoła rodzenia dała mu świadomość tego co tak naparwdę przeżywa kobieta i
przez 9 mieisęcy i w samym czasi porodu. Informacje były tak klarowne że wiem
że będzie chcial tam ze mna być. Jesli nie da rady to zrozumiem bo im samiec
większy tym więcej strachu))))))

[konefka29]

Moj maz byl poczatkowo przeciwny. Ja nie naciskalam, ale podsuwalam mu artykuly
na ten temat, az w koncu zapiaslam nas do szkoly rodzenia. Tam oczyswiste bylo
dla wszytskich, ze skoro pzrychodzimy razem, to i porod bedzie rodzinny. Ja nic
nie mowilam, a on sluchal, obserwowal i chyba sie jakos przyzwyczail do tej
mysli. Ostatnio widzielismy sie z nasza polozna i omawialismy porod....rodzinny.
Moje Kochanie nawet mialo kilka pytan m.in. "jak dlugo to potrwa?"
Tak na prawde to bardzo mi zalezy na jego obecnosci, wiem, ze bedzie potrafil
mnie uspokoic, pocieszyc i jakos wspolnie to przezyjemy.

[lisiczka24]

Ja tez ide z mężem przynajmniej ma zamiar byc do konca mam nadzieje ze
wytrzyma a jak nie da rady to zostane z mamusią położną )))

[asca25]

No niestety, ja będę sama... nie mam wyboru kurcze. Nawiązując do Koci posta-
wepchnął, ale już go nie interesuje co z tego wyjdzie, phi! Ale nie łamię się -
dam radę

[gabi72]

moj niemaz mnie pozostawil decyzje czy chce jego towarzystwa przy porodzie.
dlugo nad tym myslalam.nie obawialam sie o jego wrazenia estetyczne,raczej o
swoja postawe przy porodzie.wiem,ze jak bede sama to bede musiala polegac
tylko na sobie i zniose to mezniea jak bedzie ze mna piotr to pewnie zrobie
z siebie slabiutka istotke-idiotke,bo wiem,ze on mi pomoze,ze moge na niego
liczyc.i na pewno wtedy cos odwale
jednak doszlam do wniosku,ze najwazniejsze to,ze bedziemy razem jak nasza
corka przyjdzie na swiat.tak jak wtedy,gdy ja poczelismy...
juz sie nie moge doczekac,aby moc ja wziasc na rece...

[tesia]

Mój Mąż również zapewnił, że bedzie mi towarzyszył. Ucieszyło mnie to bo dzięki
temu poczułam się bezpieczniej Teraz tylko czekam żeby zobaczyć czy
rzeczywiście będzie taki dzielny

[prendilo]

Gdzies wyzej wyczytalam ze potrzeba wpis u gina ze bedzie sie rodzic razem? To
prawda?

[boratyna]

U nas bylo troche odwrotnie niz zazwyczaj - to Marcin od samego poczatku
wiedzial ze chce we wszystkim uczestniczyc i do dzis sie tylko w swoim
przekonaniu utwierdzil. Ja poczatkowo nie bardzo bylam zdecydowana i mialam
rozne obawy ale teraz chce zebysmy przezyli narodziny naszej malej Hani razem.

[swietlik111]

my od poczatku zdecydowaliśmy, że będziemy razem. Choć może to ja tak
zdecydowałam a mąż na to przystał. Czasem mówi, że będzie potrzebna druga
ekipa lekarzy dla niego. ale ja wierzę, że da radę, jest silny, daje mi dużo
spokoju, potrafi mnie wyciszyć i dobrze na mnie wpływa. Bardzo się cieszę, że
razem przeżyjemy te wielkie chwile... I dowie się ile kobieta musi się
nacierpieć... bardziej to doceni...

nie mogę się już doczekać tego wszystkiego z wielu względów... chcę mieć już
maleńką przy sobie a ból za sobą...

u mnie w spzitalu, żeby mieć ten poród rodzinny musiałam pójść razem z mężem do
ordynatora i on mnie zbadał tak zewnętrznie i wpisał w karcie zgodę na poród
rodzinny, teraz musimy zapłacić jeszcze na konto 200zł.

[mrowka75]

Nie wyobrażam sobie nieobecności męża przy moim porodzie. Był jak rafałek się
urodził. umówiliśmy sie tylko, że nie będzie widział mojego krocza, czyli w
strategicznym momencie był za mną, a nie przede mną. To ja wolałam takie
rozwiązanie (z resztą sugerując się jego traumą ze studiów medycznych - mówił,
że najgorszym przeżyciem był widok nacinania krocza rodzącej - i pomimo, że
uczestniczył w trakcie stażów w różnych typach operacji, szycia itd, to ten
fakt najgorzej został odnotowany w jego wspomnieniach). I co do takiego
rozwiązania w kulminacyjnym momencie byliśmy oboje zgodni. Po narodzinach
poleciał od razu za Rafałkiem i sprawdzał czy koledzy lekarze na pewno robią
wszystko z synem jak trzeba (hihihii).

A tak na marginesie - chyba zaczęłam się bać, cholerka, porodu... niby wtedy
mnie nic niebolało (zzo) personel super, synek w porządku, to jakoś tak mam
dreszcze na myśl o następnym porodzie, który już tuż, tuż. Opieke będe miała na
pewno dobrą, ale niepokój o to, czy wszystko dobrze się potoczy jakoś tak się
zalęgł we mnie... Chyab druga ciąża to jednak zdecydowanie większa świadomość
tego czym jest i sama ciąża i poród.

[moniqua79]

Czesc

Ostatnio dowiedzialam sie na szkole rodzenia (Krakow - Narutowicz)ze moj maz
bedzie potrzebowal aktualnego przeswietlenia klatki piersiowej, zeby mogl
uczestniczyc w porodzie rodzinnym, jak było u was (pytanie do doswiadczonych
mam )
Czy na szkole rodzenia Wam tez mowiono o jakis dodatkowych "dokumentach" dla
osoby towarzyszacej w porodzie rodzinnym???

pzdr
monika

[prendilo]

Apo co mu przeswietlenie klatki piersiowej??? Moze zeby sprawdzicczyzawalunie
dostanie w trakcie porodu hehehehh Tak to tylko w Narutowiczamogli wymyslec

[anulla1]

Prześwietlenie jest wymagane, żeby nie dopuścić do kontaktu noworodków z
gruźlikami. - tak mi sie wydaje.
Ania

[r.kruger]

prześwietlenie płuc jest wymagane-w niektórych szpitalach ze względu na
gruźlicę właśnie
u mnie w szpitalu trzeba mieć wpis w karte ciąży o porodzie rodzinnym i mąż
(albo inna osoba) musi mieć specjalne ubranko

[michalina761]

Hm.. Ale Wam zazdroszczę. Ja nie mam szans na poród rodzinny. Chociaż wydaje
się że mój Mężuś że jest silny psychicznie, to mdleje nawet przy pobieraniu
krwi i zmianach opatrunku, a co dopiero przy porodzie.
Kiedyś, dawno temu, marzyłam tylko i wyłącznie o porodzie rodzinnym. Teraz
jednak wiem, jak On zachowuje się w placówkach służby zdrowia, więc nawet nie
naciskam...

[2anki]

A moj nie jest delikatny jeśli chodzi o krew i tp(w końcu to on kupuje mięsko i
je rozprawia no i niestety czasem zabija jakieś kurczaki)(tylko ni eskaczcie na
mnie że mam męża zabójce) ale ciekawa jestem jak się zachowa podczas porodu, bo
już nie jeden raz mnie zaskoczył - momentalnie zmnieniał się w całkiem innego
faceta. No to zabaczymy jak to będzie

[farpakon]

porod rodzinny - tak!!!
na szczecie w anglii jest to norma, mozna miec mame i meza, czy kogo sie chce.
moj maz tez za pierwszym razem sie wahal. jednak kumpel przekonal go, ze warto, bo to jedyna chwila w zyciu, poza tym bedzie dodawal mi otuchy.

co prawda jak zaczely sie bole, to wyslalam go do lozka, bo mnie denerwowal i nie chcialam zadnych masazy, itp. jednak na sali porodowej mial byc ze mna. uprzedzilam go, ze moge go zwyzywac, przeklinac, etc, bo to ponoc sie zdarza.
na szczescie bylo ok. maz stal kolo mojej glowy, wiec nic strasznego nie widzial. trzymal mnie czasem za reke, podawal wode, wspieral. cieszylam sie, ze byl przy mnie. no i on pierszy zobaczyl synka, bo jak tylko glowka przeszla to polozna jednym ruchem reki polozyla mi malego ma brzuchu, zanim ja sie zorientowalam. boze!! super chwila. az plakac mi sie chce na to wspomnienie!!!!
maz przecinal tez pepowine. byl baaardzo wzruszony, chyba nawet uronil lezke? ja nie mialam na to sily.
potem pomagal przy ubieraniu, trzymal malego na rekach, gdy mnie niestyty szyto (nacinana nie bylam, ale mialam pekniecia wewnatrz).

mamy super przezycia, no i zdjecia jeremka pare sekund po urodzeniu, jeszcze nie wytartego.

co do wypowiedzi mrowki75
" tak na marginesie - chyba zaczęłam się bać, cholerka, porodu... niby wtedy
mnie nic niebolało (zzo) personel super, synek w porządku, to jakoś tak mam
dreszcze na myśl o następnym porodzie, który już tuż, tuż. Opieke będe miała na
pewno dobrą, ale niepokój o to, czy wszystko dobrze się potoczy jakoś tak się
zalęgł we mnie... Chyab druga ciąża to jednak zdecydowanie większa świadomość
tego czym jest i sama ciąża i poród."
dokladnie mam tak samo!!! wczesniej zylam sobie nieswiadomie i opytmistycznie, a teraz moze zbyt duzo wiem?

ale co tam, co ma byc to bedzie, nie ma sie co stresowac.

zycze przyjemnych rodzinnych porodow!!!

[bazylea1]

ja tez sie wybieram z mężem o ile nie bedzie jakiejs ekspresowej akcji
połączonej z niemożnością zapewnienia opieki dla synka, wtedy pojade sama

przy pierwszym porodzie mąż był, mi to pomogło - przez wiekszosc czasu nie było
położnej, cierpiąc w samotnosci byłoby mi gorzej, choc w sensie technicznym mąż
sie przydał chyba tylko do podawania wody. jemu było ciezko patrzec na moj bol
(choc ja wspominam porod całkiem niezle, to chyba jednak inny stan swiadomosci)
ale nie załuje, w zasadzie on pierwszy widział synka po porodzie bo ja po
parciu odjechałam i nic nie widziałam, no i przecinał pępowinę