poparzyliśmy się ;(

[paulinka84]

Uważałam jak tylko się dało. Kiedyś zwróciłam uwagę teściom, że zabierają
małego na kolana jak siedzą przy kawie tłumacząc, że to jest chwila i nawet
nie będą wiedzieli jak filiżanka spadnie na niego. Moi rodzice uważali, bo
mama pracując w szpitalu napatrzyła się na tysiące poparzonych dzieci. Chyba
własnie dlatego byłam tak na tym punkcie uczulona. Kilka razy nawet zwróciłam
uwagę paniom w kawiarnii, kiedy podawały kawę przez wózek albo nad dzieckiem.
A tym czasem..... wczoraj siedzimy przy kawce w ogrodzie, mały siedział i
grzecznie się bawił w kojcu, ktory stał jakieś pół metra od stołu. Wstał i
zaglądał co jest na stole. Sześć dorosłych osób....... nagla wrzask, mąż
małego pod pache i pędzi jak szalony. Nikt nie wiedział co się stało. Dopiero
po chwili zobaczyłam przewróconą filiżankę i pobiegałam za nimi. Mały oparzył
sobie lewą rączkę. Sytuacja opanowana, nie ma pęcherzy, oparzenie 1 stopnia.
Płacz niesamowity. Stałam i trzęsłam się ze strachu do późnego wieczora. Mama
zadzwoniła do znajomej lekarki, która kazała trzymać rękę pod zimną woda. No
więc siedzieliśmy ponad godzinę nad wanną i laliśmy sitkiem wodę na oparzoną
rękę. Później nalalismy wody do miski i kapaliśmy zabawki.
Dziewczyny niech ten wątek będzie przestrogą. My mimo, że uważaliśmy to do
dzisiaj nikt nie wiem jak mały dosięgnął tę filiżankę. sześć dorosłych osób,
które przy tym było..... i nikt nie wie. To był moment. Ułamek sekundy, który
mam nadzieję, się nie powtórzy ani nam ani nikomu innemu. Mały dziś ma się
dobrze, na rączce ani śladu.....

[mamusia_chlopczyka]

to straszne, dobrze chociaż że to "delikatne" oparzenie... ja też ciągle mojej
mamie powtarzam że dopiero jak stanie się jakas tragedia to zrozumie że pewnych
rzeczy nie można robic... ale cóż do niej jak o ścianę... mam tylko nadzieję że
nic złego się nie stanie... życzymy szybkiego powrotu do zdrowia

[aisza24]

Całe szczescie, ze nic powazniejszego sie nie stalo. Zdaje sobie sprawe, ile
strachu sie najadlas. JA tez strasznie boje sie takich sytuacji i nigdy nie mam
pewnosci, ze Malutki jest 100-procentowo bezpieczny, gdy mnie nie ma przy Nim

[aciki]

Niestety znam ten strach. I też na szczęście nic sie takiego nie stało.

[otaota]

bardzo mi przykro, mam nadzieję że będzie wszystko dobrze z ręką i tego Wam też
życzymy.
a tak swoja drogą wiem co to za ból.ja miałam poparzenie 2 i 3 stopnia ręki,
wielki pęcherz i bul jak cho.....era
nikomu nie zycze czegoś takiego, bo to męczernia

[ania2425]

ja rowniez staram sie uwazac jak moge, ale z taka maluda wystarczy faktycznie
ulamek sekundy. ja juz kiedys lapalam prawie w locie kubek z kawa, na szcsescie
juz nie wrzatek. no szcsescie w nieszcsesciu jak to mowia ze nie skonczylo sie
powazniej.
dla Malego buziak na oslode od naszej Majeczki )

[asia_mod]

Dobzrze,że już jest ok. Ja też okropnie boję się oparzeń. Zrezygnow2ałam nawet z
obrusów na stole, bo mały się za nie podnosił. Oj, zaczął się czas kiedy trzeba
mieć oczy wszędzie.