Maj 2000

[kaja04]

Juz niedlugo moja corka skonczy 3 latka, a tak niedawno trzymalam w
ramionach malutkie zawiniatko i wpatrywalam sie po raz pierwszy w jej
ciekawe oczka. Wlasnie niedawno ogladalysmy kasete video z jej narodzin.
Adrianka bardzo lubi ogladac siebie jako malutka dzidzie i jeszcze z czasow
jak byla u mamy w brzuszku.
Czasami boje sie ze czas zbyt szybko ucieka a ja nie zdaze sie nacieszyc
moimi maluchami. Adrianka jak na swoj wiek jest bardzo samodzielna, sama sie
ubiera, myje zabki, tanczy, rysuje, bawi lalki i gotuje (w plastikowych
naczynkach). Jest wesola i madra. Jak na razie slabo mowi, trudno ja
zrozumiec obcym osobom ale ja ja rozumiem doskonale. Liczy do 10 choc czasem
cos przekreci lub opusci jakas cyferke. Jestem z niej bardzo dumna. Adrianka
juz cieszy sie ze bedzie miala tort i trzy swieczki a najwieksza frajda to
dmuchanie. Podzielcie sie prosze Waszymi doswiadczeniami i osiagnieciami
Waszych pociech. Pozdrawiam serdecznie_mama Adrianki.

[renataq19]

Moja siostra Anusia również ma 3 lata! Jest nas razem
3333
33 33
33
33
33
33 33
3333 :
Ania(maj 2000), Paulinka(luty 2003) oraz ja-Kasia(luty 1991).

[domafi]

Witaj!
Mój synek urodził się 16.05.2000r. Jest jak żywe sreberko, lecz od 3 m-cy jakby
wydoroślał - zrobił się bardzo grzeczny i usłuchany. Pomógł mu w tym żłobek, z
którego byłam bardzo zadowolona. Od września synek idzie do przedszkola i
zacznie następny etap w swoim życiu, a dla mnie jest to kolejny stres. Jedynym
czym się bardzo denerwuję jest to, że mój mały bardzo mało mówi, poswojemu mówi
cały czas, uwielbia śpiewać i tańczyć, mówi pojedyńcze wyrazy, powtarza sylaby,
wszystkie samogłoski, co według logopedy jest prawidłowe. Z synkiem byłam u
neurologa dziecięcego. laryngologa dziecięcego, logopedy i psychologa i wszyscy
mówią, że jest OK., ale mnie to nie satysfakcjinuje nadal nipokoi.
Jestem ciekawa czy inne mamy mają podobne problemy i niepokoje. Czekam

[zuzanna20]

Hej, witamy z Wroclawia. Mije corcia konczy 3 lata we wrzesniu, wiec niedlugo
mamy urodziny. Z tej okazji postanowilismy podarowac Zuzi najwieksze marzenie-
pieska. Mala jest straszna rozrabiara, wiec juz sobie wyobrazam jak bedzie
psocic z psiakiem Zuza jest bardzo rozbrajajaca, szczera, bezposrednia i
nikogo sie nie boi. Troche to dobrze, a czesem nie. Mowi bardzo ladnie, zna
duzo okreslen, duzo wierszykow i piosenek. Nauczyla sie sama, kiedy czytalismy
jej ksiazki. Niedlugo idzie do przedszkola i bardzo sie tego obawiam. Chyba ja
boje sie bardziej, a Zuza jest ciekawa. Te wakacje byly dla niej ogromny
doswiadczeniem, nauczyla sie sama plywac ( z rekawkami oczywiscie), jezdzila
konno, byla pierwszy raz w cyrku, widziala w koncu morze. Takij kumulacji
wrazen jeszcze nigdy nie miala. A ile przed nami...