a może wątek "OPOWIEŚCI PORODOWE" ???

[anntenka]

dziewczyny zakładam taki wątek do opisywania swoich porodów w szczegółach
może przyszpilimy go na góze???
jak macie ochotę to piszcie
ja narazie zrezygnuje z tej mozliwosci bo moj porod to trauma dla mnie jeszcze
ale te ktore mialy lekkie i szybkie porody
moga inne dziewczyny podniesc na duchu
a te ktore mialy porody ciezkie
moga tu wylac swoje frustracje


PROPONUJE NIEROZPAKOWANYM MAMOM CZYTANIE DOPIERO PO PORODZIE!!!!

pozdrawiam
a.

oj anntenka

[niuta_s]

możemy sobie podać rękę... i nie bawią mnie opowieści typu patrząc na dziecko
zapomnisz o wszystkich - nie zapomnę... ja w prawdzie na innym forum opisałam
swój poród, ale nadal mam problem o mówieniu o tym, na samą myśl stają mi łzy w
oczach

niuta_s wklej link z opowiesciami o swoim porodzie

[marysiowamama]

[marysiowamama]

Ja tez już na tym forum dzieliłam się traumą z mojego porodu. Dodam że po
pierwszym porodzie wiedziałam że to nie był ost., teraz po ost.przeżyciach
przeraża mnie myśl że mogę być w ciąży i rodzić ponownie(a myślałam że mnie już
nic nie zdziwi).

[buska_77]

ja na szczescie nie mialam strasznego porodu,i,pomimo bolu,ktory wtedy wydawal
sie nie do zniesienia,chcialabym urodzic jeszcze raz.
Ja z w wolnej chwili z przyjemnoscia opisze swoj porod ku pokrzepieniu serc
wszystkich przerazonych przyszlych mam,bo sama taka jeszcze 8 dni temu bylam.
Pozdrawiam.

rodziłam na solcu

[niuta_s]

A więc jeszcze raz urodziłam 31.01.2007 o 5tej rano, mała ważyła 2920 i miała
51 cm (- Renia czy moge prosić o zmianę w tabelce)
W pierwszej minucie dostała tylko 5 pkt do 10 minuty życia dostała 9.
Do szpitala trafiłam 26 stycznia (w piątek)– dostałam skierowanie od mojej
gin, nie chciała mi dodawać leków na nadciśnienie, uznała że lepiej zrobi mi
kontrola w szpitalu do czasu porodu. Trafiłam na nie odnowioną cześć szpitala
– czyli 6 kobiet na Sali, 2 kabiny prysznicowe na pół piętra, no ale dało się
żyć. Od niedzieli zaczęło się robić nieciekawie, szpital zamknięto dla
odwiedzających – panujące retrowirusy. We wtorek przed 6 rano obudziły mnie
skurcze, od kręgosłupa do podbrzusza, raczej nieregularne, równocześnie
zaczęło mi się podnosić ciśnienie. Ok. 14-tej lekarz zdecydował o
przeniesieniu na porodówkę, skurcze coraz bardziej dokuczliwe no i to
ciśnienie. Niestety pomimo coraz bardziej regularnych skurczy rozwarcie na 1
palec. O 17-tej ciśnienie miałam już na poziomie 190/130 w jednej ręce welfron
z kroplówką na zbicie ciśnienia, w drugiej oxytocyna żeby przyspieszyć
rozwarcie, oczywiście musiałam leżeć podpięta cały czas do ktg. Oprócz
ciśnienia nagle w moczu pojawiło się białko – potraktowano to jako ostry atak
gestorzy. Bóle były tak silne że się po prostu darłam. Na szczęście dotarł
mój małż i przynajmniej psychicznie było trochę lepiej. Udało im się zbić mi
ciśnienie, a rozwarcie po oxy doszło do 3 palców. Błagałam o znieczulenie.
Miałam jak się później okazało szczęście że tej nocy miało dyżur 2
anestezjologów (gdyby był 1 nie podano by mi znieczulenia). Żeby przyśpieszyć
rozwarcie położna przebiła mi pęcherz płodowy – odeszły zielone wody. I w
końcu dostałam znieczulenie. Ulga na 4 godziny – dostałam 4 dawki
znieczulenia. Po 2-giej nocy rozpoczęły się skurcze parte – na które przestało
działać znieczulenie. Niestety cały poród musiałam leżeć pod cholernym ktg, i z
kroplówką. Kolejne 3 godziny to był koszmar, mała nie chciała wejść w kanał
rodny, pchała się na pęcherz. Bez pytania mnie o zdanie zamontowano wakum, po
próbie jego użycia moje dziecko cofnęło się do macicy, i ułożyło poprzecznie,
zaczęło też tracić puls. Wtedy biegiem przeniesiono mnie na salę operacyjna i
zrobiono cesarkę. Pierwsze 24 godziny moja Basia spędziła w inkubatorze – była
dogrzewana, plus miała podawany tlen. Przyniesiono mi ją po wyjęciu z
inkubatora. Kolejna doba, kolejny koszmar. Mała bardzo źle zniosła poród
straciła 0,5 kg z wagi, miała non pobieraną krew, pokute obie rączki w
przegubach i łokciach, to samo nóżki, na główce ślady po kroplówkach,
przebierałam ja płakałam nad nią. Wyglądała strasznie, na szczęście w 4 dobie
wszystko się unormowało, zaczęła przybierać na wadze i poprawiły się wyniki
badań. Wtedy ja zaczęłam mieć problemy – nawał pokarmu i wysoka gorączka.
Zanim znalazła się położna, która mi pomogła piersi mi mało nie wybuchły z
nadmiaru pokarmu. S. Julita Pawelesz masowała mi piersi, pomagała odciągać
pokarm, jak się grzałam pod prysznicem zajmowała mi się dzieckiem, przynosiła
zamrożone okłady na moje zmasakrowane piersi – cudowna kobieta. Dzięki niej
udało mi się dojść do siebie. Niestety gorączka spadać zaczęła dopiero w tą
środę i w czwartek wróciłam w końcu do domu.
Co do samego szpitala mam mieszane uczucia, opieka jest tam jak trafisz, jak
wszędzie są ludzie i „ludzie”. Być może gdybym miała opłaconą położną o cc
zdecydowano by szybciej, naprawdę nie rozumiem powodu użycia wakum, którego
założenie było tak bolesne że mój małż wpadł na salę z zapytaniem co mi robią -
tak wrzeszczałam, skótek jego uzycia jak napisałam wyżej. Kilku świetnych
ginekologów, cudowny pediatra Pani K. Burzyńska.
Miałam też szczęście po porodzie trafić na odnowioną cześć szpitala, czyli 3
osobowe sale, w każdej Sali łazienka z prysznicem. Co do samego porodu wiem że
za nim zdecyduję się na kolejne dziecko, będę miała na koncie kasę na cesarkę
na życzenie, albo adoptujemy kolejne dziecko, nie zdecyduję się rodzić sn.

Na koniec mały bilans:
Minusy:
- ciąża z problemami,
- koszmarny poród,
- wojna z nawałem
Plusy:
- nie mam ani jednego roztępu
- do zrzucenia zostało mi 2 kg
- mam cudowne dziecko
PS. Zdjęcia małej w sygnaturce

[marysiowamama]

Oj dobrze że wszystko juz za Tobą (nami). Mała jest piękna

♥ MARYSIA

[donzab81]

Śliczna córeczka-dobrze ,że juz po wszystkim .Aż wstyd mi się przyznać ,ale
właśnie dlatego zdecydowałam sie na cc bo po pierwszym porodzie miałam straszne
wspomnienia

[nhania]

niunka przeraza mnie to co piszesz!
ale ja własnie zeby uniknac takich sytuacji zdecydowalam sie na wywolanie porodu.
miałam na dyzurze zaufanego położnika, anestezjologa i położną. o 8 podłączono
mi oxytocyną, o 11 przebito pęcherz płodowy, ok 14 miałam rozwarcie na 4 i
założono mi ZZO (do 14 bolało, ale powiedzmy że dopiero od 13 bardzo mocno).
dosyć długo trwała ostatnia faza bo mała miała zbyt krótką pępowinę i cofała się
do kanału. ale dzięki fantastycznej położnej która "wypychała" mi małą uniknęłam
kleszczy - położnik chciał już zakładać bo nie było postępu, a mała momentami
traciła tętno - spadała do 70 i troche sie bali.
szycie krocza też ok -nic nie czułam
opieka po porodzie- nad małą ok - często ktoś przychodizł i pytał jak mała
trochę jak na moje nie znają sie na karmieniu piersia- i nikt sie nie
interesował tym jak mi idzie
a niestety mam płaskie brodawki wiec pierwsze dni w domu były bardzo ciężkie,
ale dzieki poradni laktacyjnej w bydgoszczy karmie mała Antosię piersią i idzie
nam całkiem dobrze.
do minusów zaliczyłabym zatem bardzo niewygodne łóżka (przez co krocze bolało
jeszcze bardziej) i brak pomocy przy karmieniu piersią
do plusów - mam ANTOSIĘ i nic wiecej sie nie liczy!!!
pozdrawiam