dwulatek bije pieciolatka!!

[matemil]

To juz koszmar, 2 letni syn mojego brata rzuca sie na mojego 5
latka. Mładszy nie chodzi do przedszkola i jest ,,bezstresowo''
wychowywany. Nie wolno przy nim krzyknac bo jest wrazliwy a to że
drapie uderza i syna i roczna nasza córke wynika z ,,
nieumiejetnosci radzenia z emocjami' jak mówia
Wpienia m,nie to . nasz syn nie jest konfliktowy, ok jak to dziecko
nawzajem czasem sobie cos podbiora ale tamten wiadomo chce wszystko
co bierze do reki nasz, z zasady nawet jak jeszcze sie go nie
poprosi o konkretna rzecz juz mówi ze czegos tam nie da i juz.
Jestem zła bo nasz syna wie ze nie wolno bic no a juz w
szczególnosci młodszych. Zal mi go jak zakrywa sie rekami jak tamten
go okłada i podswiadomie sobie mysle zeby mu oddał!!! Bo taka wtedy
z niego sierotka. chociaz wiem ze w przedszkolu z rowoesnikami daje
czadu na równi.
Tamci rodzice niby tlumacza ale z tego co widze ichon o nie biciu
jest taki sam jak o wypiciu mleka, nic głosniej!!! mocniej!!!
dobitniej. Skoro to od roku nic nie daje???? On podobno tak emocje
okazuje!!! No nie moge juz czasmi!! Skad u takiego małego dziecjka
tyle agresji??? A dodam ze i babcie kopie czasami i wygania z pokoju
bardzo niegrzecznie! Jak radzicie mi sie zachowac co powiedziec im
no i jak nastawic moje dziecko???

[tijgertje]

Trzeba by zaczac od wychowywania rodzicow, ale z tym to zwykle jest
problem. Cudzego dziecka nie wychowasz, mozesz co najwyzej zadbac o
to, zeby twoje dziecko umialo sie obronic. Moj mlody to tez taka
sierotka, ktora daje sie bic sporo mlodszym dzieciakom, ale z tym
walczymy. On ma autyzm i dla niego wszystko jest czarno-biale, wie,
ze nie wolno bic, sam nie uderzy, ale nie moze pojac, dlaczego ktos
inny go bije. Nie wolno, to nie wolno i juz. Od jakiegos czasu ucze
go, ze ma prawo sie bronic. Jesli ktos mu przylozy, ma wrzasnac (im
glosniej tym lepiej, coby opiekunowie uslyszeli), ze bic nie wolno i
to go boli. Jak dostanie drugi raz, ma walnac napastnika. Na razie
do drugiego etapu nie doszlo, ale dzieciaki sa sprytne, jeden 3-
latek (syn kolezanki) tez go wali przy byle okazji. Teraz, jak mlody
dostanie, to natychmiast pakuje manatki i wychodze, kolezanke
uprzedzilam, ze moj dostal instrukcje, ze ma prawo oddac, kolezanka
o dziwo mnie wspiera w tej decyzji, zna sytuacje i jest na tyle
obiektywna, ze widzi, iz to jej syn jest zawsze agresorem. Naucz
syna, zeby w razie ataku sprobowal tamtemu przytrzymac rece i niech
wrzasnie, ze bic nie wolno, a jesli taki strasznie wrazliwy jest i
rodzice na to nie pozwalaja, to niech zadbaja, zeby twojego dziecka
nie atakowal, zwiaza albo co, skoro innym sposobem dziecka wychowac
nie potrafia. Najprawdopodobniej, jesli twoj syn zareaguje i
krzyknie czy palnie tamtego, to wiecej nie oberwie, dzieciaki sa na
tyle sprytne, ze migiem wylapuja potencjalne ofiary, z ktorymi mozna
wszystko bez zadnych konsekwencji. Licz sie z tym, ze mozesz nieco
popsuc relacje z bratem, ale masz obnowiazek bronic swojego dziecka,
a nie w imie dobrych kontaktow z rodzina robic z niego kozla
ofiarnego malego tyrana. 2/latka mozna naprawde sporo nauczyc, ale
jesli sie mu na wszystko pozwala, to wczesniej czy pozniej obroci
sie to przeciw rodzicom. Zaden 2/latek nie umie sobie radzic z
emocjami, to normalne w tym wieku, ale zadaniem rodzica jest mu
pokazac jak rozladowywac emocje nie krzywdzac przy tym innych.

[truscaveczka]

Wolę bezpieczeństwo mojego dziecka od humoru mojego rodzeństwa. Za każdym razem
łapałabym delikwenta za łapę, powtarzając "Nie wolno bić" i tyle. Bez względu na
ew. fochy brata
Że dziecko każde się złości to norma. Ale jedne umieją walnąć inną osobę, inne
cisnąć szklanką w tv, a jeszcze inne powiedzieć "Ale jestem złaaaaaaa!" Rodzice
powinni uczyć cywilizowanego zachowania swoje dziecko. Dwulatek nie ma prawa
nikogo bić. Tzn. młodszy też nie, ale może się zdarzyć, co daje okazję do
przypominania zasad.

[morekac]

Mimo wszystko standardy zachowania dla 2- i 5-latka są różne. 2-
latki mają silne rozwinięte poczucie własności i uwielbiają mówić
nie, tudzież raczej są mało empatyczne. I dużo gorzej radzą sobie z
emocjami niż dzieci starsze - tak już mają. A dzieciom w tym wieku
mozna powtarzac bez końca (przynajmniej niektórym egzemplarzom),
można się nawet zawrzeszczeć na śmierć (bo rozumiem, że irytuje cię
zbyt spokojny ton brata? wrzeszczeć pewnie powinien i pasem
przyłoić) - i tak to nic nie da. Tak więc weź pod uwagę, że jest to
dwulatek...
Daj młodemu zielone światło na samoobronę - jeśli tamten go okłada.
Przy ewentualnych aferach ze strony brata i bratowej - stań po
stronie syna.
Jeśli nie masz na to ochoty na takie rozwiązanie- zgarnij bijącego
bratanka i wrzuć jego starym na kolana, niech oni się nim zajmą.
wyjasnij wszystkim dlaczego tak zrobiłaś. Twoje dzieci mają prawo
nie być bite.
Inne warianty: ograniczyc wizyty rozrabiaki u was, jeśli nie
ograniczać - twoje dzieci mają prawo byc niegościnne i niewychowane
i zamknąć się u siebie w pokoju celem spokojnej zabawy.
Babcia powinna poradzić sobie z młodym sama - jeśli będzie chciała

[matemil]

Dzieki, ciesze ze dostalam odpowiedz jakiej oczekiwalam bo sama tak
myslalam. Dalismy naszemu malemu zielone swiatlo poprzedzone
ostrzezeniem- Nie bij nie rob tego to boli, oddam ci!!! cos w tym
stylu. Chyba faktycznie drastyczniej musze potraktowac temat, bo
mowienie do naszego synaka ,, on jest mniejszy , nie chcial- gdy
wiem ze on chcial!!! Jest irytujace!!! Szkoda ale czuje ze to
niestety bedzie chyba powodem do nieustajacego pewnie jakiegos tam
konflikyu miedzy dorosłymi Nie chce pozwolic jednak zeby moj syn
pozwolił sie tak okładac.

[morekac]

Cóż, swego czasu moja córka przylala mocnego klapa kilka lat
młodszemu kuzynowi -mial 2 lata i usiłował ją ugryźć. Do dzisiaj
jest jego ukochaną kuzynką

[yula]

tylko jeszcze zależy od tego jaki jest silny twój synek, bo jeśli różnica siły
jest duża, to uprzedź go żeby nie oddał z całej siły bo to jednak 3 lata
różnicy. Mój 6-ciolatek jest bardzo silny i mnie potrafi przestawić więc gdyby
oddał z całej siły to mógłby kogoś skrzywdzić muszę mu to w kółko tłumaczyć bo
niestety jest autystykiem i ma problemy z rozumieniem zachowań innych a do tego
bardzo impulsywny.