dziecko bez telewizora

[mrs.t]

dziecisawazne.pl/zezlomuj-telewizor-dziecko-bez-telewizora/

straszna perspektywa.
A tak z innej beczki – wszystko jest dla ludzi – jaki programy
wydaja wam sie OK?

Reksio? Krecik?Znow zbiera mi sie na sentymenty – czy naprawde to
juz ten wiek, ze wszystko z mlodosci wydaje sie jakies‘’lepsze’?

[mrs.t]

O mediach pisze się, że mają zarówno dobre jak i złe strony. W
rzeczywistości jednak, jeżeli mamy być stróżem dziecka i cały czas
sprawdzać, czy nie ogląda czegoś nieodpowiedniego, to może lepiej po
prostu nie mieć telewizora – zamiast przeżywać cudze emocje,
przeżywajmy własne. Model rodziny beztelewizyjnej jest obecnie coraz
bardziej modny, ale tylko w ograniczonych kręgach. W odniesieniu do
tak zwanej „masy”, telewizor coraz częściej staje się przyjacielem
dziecka, który zastępuje mu Mamę i Tatę. Z nim dziecko spędza swój
czas, on opowiada mu, jak wygląda świat, uczy, co dobre i złe, ale z
całą pewnością nie tak, jakbyśmy sobie tego życzyli.
Z badań amerykańskich wynika, że w kreskówkach dla dzieci jest trzy
razy więcej przemocy niż w filmach dla dorosłych. Naukowcy
obliczyli, że aby obejrzeć tyle aktów przemocy, ile dziecko ogląda
między 6. a 7. rokiem życia, trzeba by przebywać w środowisku
przestępczym przez 580 lat, przy czym akty te są w kreskówkach
zupełnie nierealne. Nikogo nie boli, nikt nie płacze po zabitym,
nikt po nim nie chodzi w żałobie.
Jeszcze gorsze są gry komputerowe, bo o ile w telewizji dziecko
tylko ogląda, o tyle w grach dodatkowo ćwiczy, a przemoc jawi się
tam jako środek do zdobycia nagrody. Dziecko samo ją kreuje i
powtarza wielokrotnie, ćwicząc się w zabijaniu z zimną krwią. Do
walki używane są różne wymyślne narzędzia, a śmierć w grze nie boli.
Za zabijanie nie ma żadnych kar, tylko premie. Agresja jest treścią
95% gier komputowych.
Nawet jeśli dziecko ogląda tylko wyselekcjonowane programy, i tak
natłok szybkozmiennych wrażeń wzrokowych i słuchowych przeciąża
układ nerwowy, którego rozstrój może skutkować słabą koncentracją
uwagi, niepokojem ruchowym, mniej sprawnym wykonywaniem różnych
czynności, nadpobudliwością, drażliwością i wieloma innymi spośród
wymienionych niżej negatywnych skutków.

przeciw

[mrs.t]

Telewizja, przeciw:

zmusza do przeżywania obcych, najczęściej negatywnych emocji, tym
samym zwiększa codzienną dawkę stresu. Kiedy widz identyfikując się
z bohaterem odczuwa strach, złość, żal, napięcie itp., w jego
organizmie wydzielają się te same mediatory, które pojawiają się w
sytuacji rzeczywistych przeżyć, następstwem są zmiany narządowe, jak
w sytuacji rzeczywistego stresu o nasileniu zależnym od osobniczej
wrażliwości widza
kształtuje fałszywy obraz świata. Trzeba mieć świadomość, że media,
a zwłaszcza telewizja, są potężnym narzędziem politycznym i
ekonomicznym wykorzystywanym do kształtowania porządanych postaw
społecznych. Z jednej strony przyciąga widza np. poprzez tworzenie
fałszywej atmosfery zagrożenia (np. ostatni szum medialny wokół tzw.
świńskiej grypy) czy sensacji, z drugiej narzuca gotowe wzorce
porządanych zachowań (np. za tzw. "komuny" – oddany idei chłopo-
robotnik, obecnie - nastawiony na konsumpcję bezideowy sukcesmen),
jako typowe i powszechnie akceptowane i poważane
zaburza proces kształtowania osobowości oparty na realnym
doświadczeniu. Rzeczywiste doświadczenie zastępuje wirtualne - filmy
pokazują zazwyczaj fikcyjne sytuacje życiowe, widz wyciąga z nich
wnioski, które przenosi na prawdziwe życie. W rzeczywistości te
wnioski mogą być odzwierciedleniem jedynie problemów emocjonalnych
czy moralnych reżysera
spłycenie emocjonalne
spłycenie poczucia estetyki
spłycenie poczucia etyki i moralności, to następstwa problemów
poruszonych w punkcie "kształtuje fałszywy obraz świata"
zanik wrażliwości, znieczulenie na cudzy ból i krzywdę w realnym
życiu jest następstwem przyzwyczajenia do biernego oglądania
tragedii
obniżenie umiejętności społecznych i wskaźników inteligencji
emocjonalnej - potwierdzają badania naukowe (Wg Julity
Wiebskowskiej „Wpływ telewizji na zachowania agresywne wśród dzieci
i młodzieży”
reklama i kryptoreklama – kradną nasz czas, a jeśli jesteśmy
podatni – również pieniądze. Ponad to uczą mówienia nieprawdy,
kształtują fałszywy obraz świata, zgubną hierarchię wartości,
spłycają estetycznie i etycznie
szybko zmienne chaotyczne bodźce uszkadzają związane z rytmem centra
mózgu – następstwem może być np. nadpobudliwość, zaburzenia
koncentracji, zaburzenia snu, zaburzenia rytmów dobowych itp.
uzależniający wpływ - z jednej strony potrzeba coraz większej dawki
coraz mocniejszych wrażeń, z drugiej zmniejszenie aktywności
życiowej, ograniczenie zainteresowań, kontaktów społecznych itp.
pozorna rodzina i pozorni przyjaciele mogą prowadzić do ograniczania
rzeczywistych relacji społecznych i rodzinnych (mniej wysiłku i
pieniędzy kosztuje włączenie serialu niż zaproszenie wnuków na
wakacje)
podczas oglądania telewizji zamiera całkowicie aktywność sfer mózgu
związanych z kreatywnością (tworzenia własnych wewnętrznych myśli i
obrazów) natomiast ćwiczone są sfery związane z biernym odbiorem,
(neurobiologia ma to do siebie, że niećwiczone narządy zanikają, w
ten sposób pokolenia twórców zastępuje pokolenie biorców)
przestymulowane telewizją dzieci wykazują charakterystyczna postawę
życiową: niecierpliwość, potrzeba ciągłej zewnętrznej stymulacji,
nieustanne oczekiwanie rozrywki, szybkie popadanie w nudę,
równocześnie: lenistwo umysłowe, nawyk biernej i bezkrytycznej
konsumpcji produktów masowej kultury. U chłopców skłonność do
postawy macho, agresji i pogardy wobec kobiet, u dziewcząt cynizm,
apatia, przyzwolenie na bycie traktowaną jako obiekt fizycznego
pożądania
może prowadzić do depresji - jej bezpośrednim powodem może być
niezadowolenie z własnego wyglądu, czy posiadanych rzeczy (celowo
podsycane przez reklamy) albo przygnębienie z powodu ciągłego zalewu
negatywnymi informacjami (afery polityczne, klęski żywiołowe,
rozboje, gwałty, wojny itp.)
bezpośredni negatywny wpływ na zdrowie fizyczne jednostki -
długotrwałe przebywanie w nieruchomej pozycji – wszystkie choroby
związane z bezruchem np. wady postawy, dyskopatia, otyłość,
miażdżyca, nadciśnienie); wpatrywanie się w jasny, migający obraz w
centralnym polu widzenia (coś do czego oko nie jest genetycznie
przystosowane) - choroby narządu wzroku (wady wzroku, zapalenie
spojówek, uszkodznie siatkówki z obwodowymi ubytkami pola widzenia)
osoby prowadzące celowe, spełnione życie nie oglądają telewizji
wcale lub bardzo rzadko właśnie dlatego, że kreatywny umysł broni
się przed presją wytłumiania własnej aktywności

za

[mrs.t]

Telewizja, za:

uzdrawiający wpływ komedii, filmów nasyconych dobrem i pięknem,
filmów przyrodniczych, poznawczych; jednak lepiej oglądać je na
nośnikach, które pozwalają nam sterować czasem i jakością emisji
towarzysz ludzi samotnych nie z własnego wyboru, chorych, starszych

zakonczenie

[mrs.t]

Jak sobie radzić z brakiem telewizora w domu, w którym są dzieci:

Małe dzieci doskonale rozwijają się bez telewizji, jednak w
odniesieniu do dzieci starszych, zbyt kategoryczne wykluczenie
telewizji może być powodem buntu. Dziecko może też być
dyskryminowane przez rówieśników z powodu nieznajomości tego, czy
innego bohatera, bądź idola. Problem ten łatwiej rozwiązać, jeśli
wśród naszych przyjaciół są inne posiadające dzieci rodziny
beztelewizyjne. Tak czy owak w końcu przychodzi moment, w którym
dziecko zapyta o telewizję i wtedy trzeba mu pokazać dlaczego z niej
rezygnujemy. W naszym przypadku problem ten był dość łatwy do
rozwiązania – w pewnym okresie dzieci chodziły na „obowiązkowe”
programy do mieszkającej na sąsiedniej ulicy „telewizyjnej” babci. W
końcu się tym znudziły – był to ich wybór.

Jestem za pozbyciem się z domu telewizji, ale nie komputera czy
internetu. Różnica polega na możliwości wyboru: Co czytam/oglądam.
Dobre filmy są doskonałą pomocą edukacyjną, a internet może być
wiarygodnym źródłem wiedzy o świecie, pod warunkiem, że nauczymy się
odróżniać strony komercyjne od niezależnych. W przypadku telewizji,
widz biernie wchłania podaną "papkę", internet zachęca do aktywnego
poszukiwania.

Oczywiście ponad wszystkie media należy postawić realne
doświadczenie, spotkanie z żywym człowiekiem, wyprawę na łąkę, do
lasu, nad morze.

[anik801]

Już nic nie wydaje mi się ok.Mam wrażenie,że moja córka od bajek
jest uzależniona.Mogłaby oglądać wszystko-nawet głupoty żeby tylko
baja była.Zamierzam coś z tym zrobić(na razie poblokowaliśmy kanały
z bajkami).

[abiela]

Nie czytałam całych wywodów. U mnie w domu telewizora nie ma. Strasza
zobaczyła pierwszą bajkę (krecik) gdy miała ponad 2 lata. Od czasu, do
czasu coś ogląda od skończenia 3 lat, najczęsciej program edukacyjny
dla dzieci.

[mrs.t]

ojoj, Anik, a jak sie zaczelo?
Niewinnie? (pytam bo ja to wole sie uczyc na bledach innych , a nie
wlasnych – nie nie sugeruje ze jakis blad popelnilas!
U nas TV leci zwlaszcza ostatnio bo sa Mistrzostwa Swiata I maz
pilke oglada
Ja wlasciwie TV nie wlaczam..no ciekawe jak to sie rozwinie

A my mamy telewizor

[iwoniaw]

Do skończenia 2 lat (starszy nawet dłużej) dzieci nie oglądały
telewizji w ogóle. My też oglądamy mało, ale mamy pakiet i z bajkami
i z programami popularno-naukowymi. Nie wiem, gdzie widzicie problem
z "możliwością wyboru". Telewizor posiada wyłącznik, a dekoder
możliwość nagrania programów emitowanych w niedogodnych dla nas
porach.
PS.
Nie znoszę Reksia tym bardziej, im jestem starsza. Jak i wielu innych
bajek z dzieciństwa. Za to "Niedźwiedź w dużym niebieskim domu" i
parę innych to moje absolutne hity dla małych dzieci

[midla]

a moja mała ogląda Bolka i Lolka, a ja z nią, łezka się w oku
kręci...

[pinkdot]

Eh, ja się zarzekałam, że dziecko będę bez telewizora chować, a co z tego
wyszło? Od jakiegoś miesiąca razem oglądamy "Auta", za którą to bajką młodzian
wprost szaleje (a i mnie się zaczęła podobać. Czasem człowiek potrzebuje
chwilę spokoju by coś zrobić a gotowanie z 13 kilogramami w chuście już do mnie
nie przemawia...
Inna sprawa, że telewizora w sensie sprzętu w domu nie posiadamy, więc tylko to
co sama włączę Jackowi na komputerze jest w stanie oglądać.

[anik801]

Ja sama jestem osobą dla której tv może nie istnieć.Oglądałam swego
czasu chirurgów czasem gotowe na wszystko i dr.Hause.Ostatnio nie
oglądam praktycznie nic.U nas zaczęło się niewinnie od mini mini
bajki bez przemocy itd.więc zakazu nie było.Zwłaszacza jesienią i
zimą wolny czas spędzała właśnie przed tv.Potem dziadek kupił cyfrę
z całym pakietem programów z bajkami.Teraz poblokowaliśmy te kanały
i u dziadka został tylko taki głupi z bajkami chyba dla nastolatek i
ona bardzo chętna jest do oglądania.Od 2 dni nie ogląda nic,bo ma
zakaz a poza tym wynajduję jej inne zajęcia.Dziś pobowała mnie
uprosić o godzinę mini mini.Z drugiej strony ja sama byłam dzieckiem
tv bajki znałam na pamięć.Jako nieliczni mieliśmy video i miałam
sporą kolekcję bajek disney(zrtesztą mam je do dziś)potrafiłam
oglądać kilka dziennie i codziennie.No i potem mi przeszło więc może
z moją córką będzie tak samo-taką mam nadzieję.Ja potem przerzuciłam
się na książki,które czytałam nałogowo.Zresztą moje rodzeństwo
również ciągle siedziało przed tv,a dziś nieszczególnie lubią
oglądać.

[bursztynek3]

a u nas telewizor gra, dziecko jest maniakiem reklamowym, po prostu
kocha reklamy,na bajeczki zerka tylko wtedy, gdy jest jakaś
piosenka, bo kocha jak grają , śpiewają; oglądamy też "Jaka to
melodia".

Argumenty o tym ,że dziecko nie powinno w tym wieku oglądac
telewizji do mnie nie trafiają , bo

po 1. to nie jest oglądanie tylko zerkanie, a ja mam 2 minuty, żeby
spokojnie skorzystać z wc

po2. jak coś lubi nie zamierzam jej tego odbierać (to raptem kilka
minut i nikomu postronnemu z tego powodu się krzywda nie dzieje; to
nie jest plucie/bicie/kopanie , które się dziecku spodobało, tylko
oglądanie bajeczki lub reklamy ),

po3. nie uważam ,że dzieci, które oglądają tv to w ogóle jakoś nie
tak się rozwijają intelektualnie (uważam ,ze mam naprawde bystre,
spostrzegawcze i chętnie uczące się dziecko)

po 4. to moje dziecko i mu na to pozwalam

po 5. szanuję odmienność w poglądach, ale nie chcę być
przekonywana ,że tv to jakies "zło najgorsze" i wszystko co złe z
tym związane (argumenty o tym ,że poźno zaczynają mówić takie
dzieci odbiję stwierdzeniem podobnym do tego, które już kiedyś na
forum - przy okazji tematu nocnikowania padło-dorosłego człowieka
nikt nie będzie pytał do kiedy sikał w majtki, podobnie jak nikt nie
zapyta go o to, czy zaczął mówić piękną polszczyzną w wieku 2 czy 4
lat; nauczy sie sikać, nauczy sie mówić...)

i tyle bym miała

bursztynek

[anik801]

Właśnie od tego się zaczyna Małe dzieci uwielbiają reklamy i
piosenki.Tak już jest i tyle.Potem zacznie się maniak bajkowy sama
zobaczysz.U nas było dokładnie tak samo i u wszystkich,których znam
osobiście.Małe dzieci lubią reklamy,bo są to krótkie kolorowe
migawki,które przyciągają ich uwagę.Posadź takie dziecko przed bajką
i po 2min.będzie koniec oglądania.A muzykę lubią dzieci praktycznie
od urodzenia.Mój 2,5mies.synek gdy byłam w pokoju u babci i akurat
leciały reklamy robił na tv oczy jak 5zł.Poczekaj jeszcze
trochę,dziś tylko zerka a potem będzie domagać się bajek.Oczywiście
masz prawo do własnego zdania i wychowywania po swojemu.Ja też
walczyłam z ludźmi,którzy mówili że tv szkodzi-dziś uważam,że mają
rację.I nie chodzi o całkowite pozbawienie dziecka tv,tylko o
rozsądne podchodzenie do tematu.

[bursztynek3]

otóż to, nie chodzio to,żeby całkowicie pozbawiać tv- po prostu
trzeba dawkować przyjemności w przemyślany sposób, jak wszystko.
Poza tv mamy jeszcze tysiąc innych ciekawych sposobów na spędzenie
dnia, tym 3-4 godz. spacer, na którym pokazuję i opowiadam o czym
mogę , a Hanka słucha , słucha i się cieszy
p.s. Ona chwilę pozerka , a potem sama odchodzi, nie siedzi non
stop przed tv, nie mam obaw ..

[anik801]

I tak ją wciągnieMoja też miała codzienne spacery(mieszkamy na
wsi),zabawy itd.Wymyślałam jej od najmłodszych lat różne zajęcia-
glina,ciastolina(akurat do dziś uwielbia),malowanie,gry,czytanie
książek(uwielbia).No ale tv i tak jest dla niej czymś SUPER!
Myślę,że Twoja jest na razie za mała,by usiedzieć przed tv długo,bo
małe dzieci szybko się nudzą.Ale już np.3 latka chętnie
obejrzy.Córka mojej siostry(lat 3)non stop ogląda mini mini.Jest już
na tyle duża,by losy bohaterów ją zainteresowały-zna ich,zna
piosenki z tych bajek i może oglądać non stop.A rodzicom tak
wygodnie.A zaczyna się tak:najpierw 10min.bo muszę się iść
umyć,potem patrzę dziecko ogląda no to może jeszcze wstawię pranie i
odkurzę.Dziecko nadal wpatrzone-ok zrobię obiad.I tak okazuje się,że
dziecko pół dnia siedziało przed tv.W wielu domach nianią jest
właśnie telewizor U nas doszło już do tego,że moja córka
mówiła "zjem obiad,ale tylko jak mi włączysz mini mini". Oczywiście
ta stacja jest przyjazna dla dzieci,tylko co z tego?Dziecko wciąga
się i tyle.I moze potrem oglądać tą samą bajkę 10razy(tam lecą
ciągle powtórki).A w sumie to u nas zaczęło się nie od mini tylko od
baby tv-jest to stacja dla najmłodszych dzieci.Dostosowana do
rozwoju małego dziecka-ucząca niby.No,ale wszystko ma gdzieś swój
początek.Rodzic rozgrzeszony,bo edukuje dziecko-bo tam uczą
kształtów i kolorów.A przecież tego można nauczyć bez tv

[bursztynek3]

anik801 napisała:

> I tak ją wciągnieMoja też miała codzienne spacery(mieszkamy na
> wsi),zabawy itd.Wymyślałam jej od najmłodszych lat różne zajęcia-
> glina,ciastolina(akurat do dziś uwielbia),malowanie,gry,czytanie
> książek(uwielbia).No ale tv i tak jest dla niej czymś SUPER!
> Myślę,że Twoja jest na razie za mała,by usiedzieć przed tv
długo,bo
> małe dzieci szybko się nudzą.Ale już np.3 latka chętnie
> obejrzy.Córka mojej siostry(lat 3)non stop ogląda mini mini.Jest
już
> na tyle duża,by losy bohaterów ją zainteresowały-zna ich,zna
> piosenki z tych bajek i może oglądać non stop.A rodzicom tak
> wygodnie.A zaczyna się tak:najpierw 10min.bo muszę się iść
> umyć,potem patrzę dziecko ogląda no to może jeszcze wstawię pranie
i
> odkurzę.Dziecko nadal wpatrzone-ok zrobię obiad.I tak okazuje
się,że dziecko pół dnia siedziało przed tv.

otóż nie! obiad robimy "razem", pranie również, rano razem myjemy
sie (ona stoi jak prawdziwa kobieta przed lustrem), ja jej pokazuję
jak myję zęby, jak wklepuję krem i ona z tego ma radochę; jest zbyt
ciekawska, żeby nie widzieć co tam robię w drugim pokoju/kuchni,
łazience, na balkonie...



>W wielu domach nianią jest
> właśnie telewizor U nas doszło już do tego,że moja córka
> mówiła "zjem obiad,ale tylko jak mi włączysz mini mini".

W wielu jest, w wielu nie jest. Nie utozsamiaj obejrzenia jakiejś
reklamy czy piosenki z nianczeniem dzieci za pomoca tv.Kiepsko z
konsekwecją chyba było i uczeniem pewnych obowiązków. Akurat dałabym
się szantażować zjedzeniem obiadu, bądź nie. Nie chcesz , nie jedz,
bajeczki nie będzie dlatego , że ... (i tu podajemy prawdziwy
powód , dla ktorego bajeczki nie będzie)
A jak się zrobi głodna to sama przyjdzie po jedzenie... Z głodu by
nie umarła. Zrobiłabyś tak raz , drugi, trzeci, byle konsekwentnie i
już by wiedziała. Ustąpiłaś raz, ugrała, co chciała, wiedziała, jak
może sobie wysępić następnym to , na co ma ochotę.


Oczywiście
> ta stacja jest przyjazna dla dzieci,tylko co z tego?Dziecko wciąga
> się i tyle.I moze potrem oglądać tą samą bajkę 10razy(tam lecą
> ciągle powtórki).A w sumie to u nas zaczęło się nie od mini tylko
od
> baby tv-jest to stacja dla najmłodszych dzieci.Dostosowana do
> rozwoju małego dziecka-ucząca niby.No,ale wszystko ma gdzieś swój
> początek.Rodzic rozgrzeszony,bo edukuje dziecko-bo tam uczą
> kształtów i kolorów.A przecież tego można nauczyć bez tv

ja się wcale nie rozgrzeszam tym ,że włączam jej dobry program
bo dziecinny; najczęściej chodzi tvn, albo tvn 24 , a jeśli raz na
jakiś czas przełączę na mini-mini, nie czuję,że grzeszę włączając
dziecku "uzależniacz". Wszystko jest dla ludzi.W rozsądnych
ilościach. A już na pewno nie ucze jej przy pomocy tv, mamy
książeczki, wydrukowałam obrazki, przeglądamy razem jakieś stare
gazety - to jest nauka. Nie demonizujmy też programów dziecinnych,
tylko mądrze je dawkujmy dzieciom. ja staram się to robić i chyba na
razie jest ok.

[bursztynek3]

sporo rzeczy "razem " robimy jak mi zacznie w kuchni rzeczy
przestawić, to przejsc nie można, ostatnio najfajniejsze do zabawy
są puszki z soczewicą i pomidorami

[globus.histericus]

Ja sama uważam się za ofiarę telewizora i dopiero na studiach
poczułam jak cudownie żyje się bez tego ustrojstwa. Zawsze
wiedziałam, że będę wychowywać swoje dziecko bez owego pożeracza
czasu, ale niestety tv pojawił się podczas mojej ciąży (w posagu
tatusia ). I jak już się pojawił, to ciężko mi było się go pozbyć,
a dawne nawyki wróciły. Impulsem, żeby wyrzucić pudło były pierwsze
urodzinki córy. Wymyśliłam, że to będzie mój prezent dla niej. Od
prawie dwóch miesięcy nie mamy tv i w sumie nigdy nie odczuliśmy jego
braku. Myślę, że z tego "prezentu" skorzystali wszyscy. A córa
zrobiła się spokojniejsza, naprawdę do widać. No i cudowny jest
spokój i cisza, kiedy wieczorem Marysia zaśnie, wcześniej grało
pudło, a teraz tak błogo

[globus.histericus]

A bajki oglądać będziemy, na projektorze. Myślę, że to dla dziecka
będzie zdecydowanie większa przyjemność niż tv. Poza tym cała celebra:
projektor trzeba podłączyć do kompa, ustawić obraz na ścianie,
wyregulować ostrość, Te przygotowania sprawią, że oglądanie bajek nie
będzie takie zwykłe, rutynowe.

[bursztynek3]

fajna sprawa taki projektor! u moich rodziców jest jeszcze i to
sprawny , no i całe pudło bajek, które oglądałyśmy "za maleńkości";
świetna rozrywka, dzięki za przypomnienie

projektor

[anik801]

Mamy projektor Jaceksuper zabawa naprawdę polecam!

[globus.histericus]

My mamy taki, który można podłączyć do kompa. I też uważam, że
najlepsze jest czytanie bajek, a nie oglądanie i na pewno pierwszą
bajkę puszcze jak już pozycja książki będzie ugruntowana, czyli za
kilka lat

[anik801]

Moje wypowiedzi odbierasz jako atak-niepotrzebnie.Ja też tak
reagowałam.Pogadamy za kilka lat.Jest jeszcze zbyt mała i tyle.My
też robiłyśmy dużo rzeczy razem,nawet bawiłam się we wspólne
pieczenie ciastek(teraz są to mufinki)i jak miała 2 lata też nie
siedziała godzinami przed tv.Mam doświadczenie w pracy z dziećmi i
umiem je zająć czymś ciekawym na zawołanie.Mojej córce się nie
nudziło i nie z tego powodu wciągnęło ją tv.Po prostu przyszedł
wiek,w którym oglądanie zaczęło sprawiać jej frajdę.A ja
twierdziłam,że to jej nie zaszkodzi.Gdy teściowa powiedziała,że
córka ogląda za dużo to też byłam zła-w końcu to ja jestem matką.I
nie chodzi tu o brak konsekwencji,bo ona nie nauczyła się jeść przy
tv.Po prostu jest już na tyle duża,że potrafi się targować i
myśli,że zawsze jej się to uda.Jak Twoja córka będzie miała prawie
7lat to możemy pogadaćMałe dzieci są super,bo fascynuje je tak
wiele.A potem ukierunkowują się na wybrane tematy.Małe dziecko można
zabawić praktycznie wszystkim-co zaproponujesz jest przyjmowane z
entuzjazmem.Z dużym dzieckiem jest już trochę inaczej.

[pondo_81]

Moim zdaniem dzieci oglądające telewizor, to dzieci uzależnionych
rodziców Nikt przez to nie umarł jeszcze(mama nadzieję)ale..

Dziecko moje -myślę do wieku 3,4 lat minimum, nie potrzebuje takich
rozrywek.Wszystko, dosłownie wszytko można zastąpić kreatywnymi wspólnymi
zabawami, bądź samodzielną zabawą(jak już ktoś musi do tego wc ).Nie zapominam
,ze nauka samodzielnej zabawy, to także ważny etap w rozwoju dziecka.
U mnie w domu Balbi nigdy nie widział włączonego telewizora, wolę sie z .
nią bawić lub wszędzie ją nosić, niż włączyć ten zasysacz czasu.
Widzę jak na TV reaguje u dziadków- zamiera, nic się nie liczy.To nie jest
kreatywny sposób spędzania czasu, to" pozbywajka" .
A co będziemy oglądać jak już będziemy?
Animal, National, czy Discovery ..bajki to sobie czytać będziemy
Tyle w planach a co życie pokaże...

[channah13]

nie przeczytąłam artykułu
odpowiem na pytanie
moje dzieci oglądają tv tylko w gościach
u nas w domu takowego nie ma
i nie będzie
jak chce bajkę, puszczam jej /starszej/ na kompie
wiem co ogląda /reksio, świnka peppa/ i jest git

[anik801]

Jak poblokowaliśmy kanały z bajkami to córka włączała sobie dvd lub
video(akurat obsługa tych sprzętów jest bardzo prosta).Jeśli chodzi
o komputer moje dziecko ma całkowity zakaz samodzielnego włączania
(choć umie).Nie czuję abym ją czegoś w ten sposób pozbawiała.Kompa
włączam jej sporadycznie jak chce sobie pomalować i to wszystko.Na
pewno nie dopuszczę do tego,aby się wciągnęła tak jak z tv.Jak idzie
do kuzynki to tam dzieci(6 i 11 lat)non stop na kompie-gry i
internet.A ona potem przychodzi i pyta czy ona też na komputerze
może sobię pooglądać lady Gagę.U nas minął 3 dzień bez bajeki nie
ma jak na razie płaczu choć widzę,że chwilami chciałaby usiąść przed
tv.

[asjula1]

> u nas w domu takowego nie ma
> i nie będzie

A za pierwsze stypendium/wyplate dziecko sobie kupi tv na pol sciany)

[channah13]

jak sobie kupi, to dziecka sprawa, ale nie wiem gdzie postawi tv, bo nie ma
miejsca
myśle że moim dzieciom nie jest tv do szczęścia potrzebny.

[pondo_81]

asjula1 napisała:

> A za pierwsze stypendium/wyplate dziecko sobie kupi tv na pol sciany)
>

Jeszcze by tego brakowało, zebym dorosłemu, zarabiającemu człowiekowi( dziecka
do pracy nie wyślę, bo to nielegalne w Plu) dyktowała na co wydawać kasę.
To mnie nawet nie śmieszy- choć żart wyczuwam Bo to klasyk toksyczny rodzic- o
co Cię oczywiście nie podejrzewam- ale takowych rodziców znam, i nie
zazdroszczę, tym bardzie nie życzę nikomu!

[cotti]

Staram się unikać włączania tv gdy Mała jest w pokoju.
A gdy już normalnie obydwoje padamy z sił, książeczki przeczytane, to włączam
Animal Planet lub inny przyrodniczy kanał i oglądamy kotki, słoniki przez góra
10 minut (dopóki nie pojawi się blok reklamowy bo fanką reklam jest
absolutną, a ja niedobra matka wtedy wyłączam tv)

[zawsze_mama_stasia]

Mamy telewizor i nie zamierzam go złomować Nie uważam,że popadanie ze
skrajności w skrajność jest sensownym rozwiązaniem. Po pierwsze, sama oglądam tv
i nie mam ochoty wyrzekać się moich ulubionych programów. Co nie oznacza, że
moje dziecko ogląda co popadnie, bo tak nie jest. Do drugiego roku nie oglądał
żadnych bajek. Potem puszczałam mu teletubisie (choć osobiście nie znoszę tej
bajki. Bajka dla tak małego człowieka jest świetna, ponieważ nie ma tam za
dużo zmiennych obrazów, jest dość statyczna, jest kilka elementów na ekranie i
rozum dwulatka spokojnie może ją ogarnąć. Teraz mój trzylatek ogląda od 15 do 30
min dziennie tv - zazwyczaj jest to wieczorynka. Po bajce jest mnóstwo
przytulania, kąpiel, czytanie na dobranoc i wyciszanie emocji, żeby mógł
spokojnie zasnąć. Trzeba liczyć się z tym, że tv dostarcza dziecku wiele bodźców
i potem trzeba dziecko wyciszyć. Myślę, że takie podejście do sprawy jest
rozsądne.

[a.nancy]

nie mamy telewizora. nie ze względu na dziecko, nigdy nie mieliśmy, oboje z
mężem wolimy obejrzeć jakiś film na DVD i telewizor nie jest nam do niczego
potrzebny. a, kiedyś przez rok wynajmowaliśmy mieszkanie, w którym był telewizor
"na stanie"; ja włączyłam raz z ciekawości czy działa, a potem tylko parę razy
oglądali coś goście, którzy u nas nocowali

młody w umiarkowanym stopniu ogląda kreskówki (youtube), a właściwie to podeszła
mu tylko świnka Peppa, ale ostatnio też mu się znudziła.

[agnen]

nie mamy telewizora, tylko komputr. młoda ogląda krecika, reksia, niedźwiedzia w
dużym niebieskim domu i jeszcze kiedyś był pocoyo. Sama wybieram jej bajki i
czas oglądania też ograniczamy do minimum. moim zdaniem to całkiem sensowne wyjście

[molly_bloom]

my też telewizora po prostu nie mamy, nigdy nie mieliśmy
dla nas to jest stan naturalny
jak chcę obejrzeć jakiś film to idę do kina, albo włączam dvd na
kompie
Młodemu czasem puszczę coś na youtube, jeśli już kompletnie wymiękam
i chcę na sekundę usiąść i napić się kawy i o dziwo nie są to bajki
(nie przepada), ale filmy przyrodnicze (żyrafy i tygrysy koniecznie!
może to dlatego, że baaardzo często bywamy w ZOO) lub ewentualnie
jakieś popularnonaukowe o samolotach albo ciężarówkach
a ostatnio u znajomych Młody bite 20 minut gapił się w akwarium -
może to jest jakaś zdrowa alternatywa?

[espionka]

ja też nie mam telewizora a mój 9 latek ma szeroką wiedzę
szwagierka zwracała mi uwagę, że dziecko może np. zobaczyć zwierzęta w TV,
których nigdy nie miałoby szans zobaczyć i ma rację ale przez to on więcej
czyta, szuka informacji - brak TV zmusza go do myślenia i zaspokajając dziecięcą
ciekawość uczy się- nic tu nie jest podane na tacy i coś na co inni zwrócili
uwagę- dziecko się nie nudzi, zawsze znajdzie sobie interesujące zajęcie