Nocne pobudki u 8-miesięczniaka

[evelina0286]

Witam jestem tutaj nowa... Mama mówi, że to normalne u dzieci , że w nocy nie śpią i płaczą , może i tak ale mi się wydaje , że ja źle wychowuje małego. Śpi z nami prawie od początku znaczy od 3 miesiąca. do tej pory zasypiał sam, a teraz przed spaniem wielka awantura w nocy nie ważne czy w łóżeczku czy z nami co 15 minut budzi się i płacze. Nie chce spać , jeść i pić Zasypia mi na brzuchu i do póki Michałka trzymam to śpi odkładam to zaraz jest wielki płacz Próbowaliśmy przyzwyczaić ale przez 3 dni były takie awantury i krzyk, że już nie dajemy rady. Kładę Go na brzuch i jest spokój i tak do rana może spać, tylko mnie wszystko boli i się nie wysypiam a od 3 miesięcy chodzę do pracy więc muszę się wysypiać przepraszam, ze się aż tak rozpisałam ...

[ola33333]

moze zeby mu ida i dziasla bola.

Skoro tak lubi ci spac na brzuchu, to moze staraj sie te pozycje stopniowo zmienic w boczna, tzn. zeby czul twoj brzuch ale lezal na boku, a nie na tobie (ty tez na boku). Ja w tej pozycji karmilam piersia, sama na spiocha i nie bylo tak zle.

[twojabogini]

Większość dzieci dobrze funkcjonuje mając stały rytm dnia. Tyle, że ten stały rytm dnia zanim się ustali wymaga obserwacji samego dziecka. Rytm narzucony bez obserwacji się raczej nie sprawdzi. Ważne jest wszystko - kiedy wykazuje apetyt, kiedy jest bardziej senny, czy spacer przed drzemką usypia go, a może pobudza. W oparciu o te wszystkie obserwacje ustala się rytm dziecka - dzięki temu dostaje ono jeść, kiedy chce mu się jeść, idzie spać kiedy jest senne itd. Powtarzalność czynności ma charakter utrwalający - po jakimś czasie dziecko niejako automatycznie np. robi się głodne o 13 a senne o 15.
Rytm nie jest dany raz na zawsze i jeśli harmonogram ulega rozpadowi - to oznacza, że konieczna jest modyfikacja - dziecko podrosło, zmieniły się jego potrzeby. Czasem pomaga niewielka zmiana np. pory drzemki, albo posiłku.
Zmiany w rytmie wywołują również zmiany w życiu rodziny - np. powrót mamy do pracy - niektóre dzieci reagują wczepiając się w mamę i odmawiając spania bez niej. Można oduczyć dziecka siłą uciążliwych nawyków, ale lepsze wydaje mi się stopniowe zapewnienie stałego rozkładu dnia, co pomoże dziecku zbudować poczucie bezpieczeństwa (mama pojawia się w przewidywalnych momentach, wiadomo co się zaraz będzie działo, kto przyjdzie) i wtedy stopniowo odnosić dziecko do łóżeczka (niektórzy zaczynają od tego, że z początku to oni emigrują - najpierw pod osobną kołdrę).
Czasem w przerwaniu nocnego molestowania mamy świetnie sprawdza się tata (albo inna osoba bliska). Mama musi jednak spać wtedy całkowicie oddzielnie.
Nie bój się poeksperymentować. Zaufaj tez intuicji - jeśli czujesz, że coś może utrudniać dziecku sen, albo, ze powinno jeść co innego na kolację - nie bój się spróbować. Do czasu aż maluch zacznie spać normalnie postaraj się jak najczęściej uzupełniać niedobory snu - 15 minut drzemki to lepiej niż nic.

Ja zawsze się pocieszałam i pocieszam, że do 18 roku życia dziecko z pewnością zacznie spać samo i pozbędzie innych uciążliwych nawyków, jakimi niemowlęta zwykły utrudniać życie rodzicom.

[aniaurszula]

cwiczy sobie rodzicow ,niestety musisz przetrwac histerie , pobudki co 15 minut bo dziecko rosnie i jak bedzie spalo ci na brzuchu , kazda taka noc to jego gora, wiem oczym pisze moja 14mczna probuje mnie cwiczyc aby spac ze mna , najchetniej by usypiala wtulona we mnie i tak spala cala noc, niestety naleze do tych osob co spiac z dzieckiem sie nie wysypiaja np dzisiejszej nocy czeste pokwekiwania, wzielam do siebie spi jak aniolek ( tak jest od kilku nocy), do lozeczka stekanie i krecenie sie, fakt nie spalam ciagiem ale nie poddalam sie i mala spala w lozeczku, dzisiaj tez juz spi w lozeczku,

[annex81]

aniaurszula napisała:

> cwiczy sobie rodzicow [...] kazda taka noc to jego gora, [...]
>
Nie zgadzam się z tym poglądem. Dziecko nie ćwiczy rodziców i to nie chodzi o to, że wygra i bedzie górą.
Wg mnie dziecku coś sie dzieje, może idą ząbki, czy stracił poczucie bezpieczeństwa i potrzebuje mamy - to czego mały człowiek potrzebuje najbardziej. Płacze, czy jak niektórzy nazywają histeryzuje, bo inaczej nie potrafi nam zakomunikować, że jest mu źle.
Próbuj jakoś powoli zmienic pozycję, tak jak ktos wyżej pisał połóż się na bok i tul, całuj, nuć, głaskaj - może zaakceptuje ten wariant. Trzymam kciuki!

[aniaurszula]

moze zle ujelam z tym cwiczeniem ale kazda noc z mamusia jest dla niego najwazniejsza tylko niestety mama dlugo z nim na brzuchu nie pociagnie , lepiej spac na boku i miec dziecko w siebie wtulone ja tak robie jak dzieci sa chore, wtedy zgadzam sie na wszystko aby choc troche im ulzyc. niestety sa dzieci ktore placzem bo widze ze nie uznajesz slowa histerii wstosunku do dzieci wymuszaja na rodzicach pewne zachowania

Lęk separacyjny

[kanna]

8 miesięcy to rozwojowy wyjątkowy okres - pojawia się coś, co się nazywa lekiem separacyjnym.
Dziecko zaczyna rozumieć, że jest czymś odrębnym niż mama i pojawia się u niego obawa, że mama może zniknąć i nie wrócić.

Spanie na brzuchu u mamy daje duża pewność, że ta jest obok Masz mądrego synka.

Poczytaj sobie, nawet w necie, o lęku separacyjnym.

A na razie nie walcz z małym i pozwól mu być jak najbliżej siebie. Za jakiś czas pojmie, że nie znikniesz i Ci odpuści