Jak wychować 14-latkę

[bisia33]

Rany!! Na jakieś polecenia zawsze ma odpowiedź"ZA RAZ", "ZA CHWILĘ".

[melmire]

To chyba normalne, tez tak mialam
Tym bardziej ze to co doroslym wydaje sie konieczne do zrobienia teraz zaraz
zazwyczaj nawet obiektywnie moze poczekac, a co dopiero kiedy jest sie
14latkiem
BTW : mojego znajomego(26 lat!) rodzice budza o osmej rano w weekend bo trzeba
koniecznie TERAZ powiesic pranie! (Biadaczek wyprowadzil sie co prawda do
przybudowki, ale jak widac zbyt blisko)

[szaa]

pogadaćtylko spokojnie. 14 lat to duzo całkiem. i rozróżniac, co naprawde
trzeba teraz, a co moze poczekac. bo mnie np. strasznie wkurzało, ze moi
rodzice nie szanują tego, co ja robię, tylko własnie teraz, już, rzuć wszystko
i leć...

[judytak]

bisia33 napisała:

> Rany!! Na jakieś polecenia zawsze ma odpowiedź"ZA RAZ", "ZA CHWILĘ".

przełożyć te "zaraze" na konkrety, żeby nie były "odsuwaniem w czasie",
bo "jeśli się odwlecze, to może uciecze?" a wiążącą obietnicą
(np. jak tylko skończy się ta piosenka/ten film, za półgodziny, przed 19-tą...)

dobrze jest też polecenia "zgrupować" w jednym czasie, np. ustalić, że
codziennie między godziną X a Y pomaga w pracach domowych, a poza tym czasem
dawać polecenia tylko w przypadkach naprawdę wyjątkowych

pozdrawiam
Judyta

[wwww_www_ww_w]

Dziecko w tym wieku powinno natychmiast wykoywac każde polecenie dziecka. Na
jej odpowiedź "za chwilę", "zaraz" to Ty powiedz za chwilę 9zaraz), to będziesz
miała karę, jak tego natychmiast nie zrobisz (wykonasz)! Tylko jeżeli tego nie
zacznie robić to za ok. 1- 2 min. nałożyć na nią karę

[melmire]

Proponuje walenie pejczem , ale tylko w wypadku kiedy nie dysponuje sie ciemna,
wilgotna i zaszczurzona komorka gdzie moglaby kleczec na grochu. O chlebie i
wodzie, rzecz jasna.

[agatka_s]

a ja proponuje trochę "kija" (moze być pejcz albo komórka) i trochę marchewki.
Groźba kary trochę mobilizuje ale nic tak nie mobilizuje jak perspektywa
jakiejś przyjemności kiedy ten "zaraz" okazuje się bardziej "terazem". Ogólnie
rzecz biorąc to ciężka praca i w zasadzie to należałoby ją rozpocząć jak taki
delikwent (delikwentka) jest w stanie po raz pierwszy wymówić
owe "zalaz"...teraz to masz raczej przechlapane, 14 lat to już charakterek
raczej ukształtowany, i wygląda na to że masz egzemplarz południowy, jeśli nie
południowoamerykański (maniana)...

no cóż tak czy owak powodzenia

[melmire]

Z tego co pamietam, to moze byc trudno dobrac marchewke - mnie ciezko bylo
czyms skusic - tym bardziej ze uwazalam ze mam racje

[agatka_s]

U mnie (9-lat syn) zazwyczaj już skutkuje:

-perspektywa 1/2 godziny dodatkowego komputera
-czekolada lub czekoladka (na codzień raczej wydzielane w ilościach śladowych)
-zgoda na pójście na podwórko do szalonej nocnej godziny tj 19.30
-pozwolenie oglądania po raz 5-6 wiadomości sportowych w TVN 24 (niezrozumiałe
swoją drogą bo one są za każdym razem dokładnie te same), ewntualnie całych
wiadomości (poza sportem i wiadomościami mój syn TV nie ogląda)
-kupno gazety pod tytułem Piłka Nożna, gdy chodzi o grubsze przekupstwo
to "Piłka Nożna Plus" (niestety około 5 PLN), kiedy już jest to super
przekupstwo to jest to Kaczor Donald (ogólnie uważany za głupotę niegodną
dorosłego umysłu 9-latka...)


no i chyba tyle, zazwyczaj skutkuje bez pudła...

[melmire]

A to widac ja bylam taka nieprzekupna ze stalowym charakterem

[vinca]

Czyżbyś uważała, ze na 14 latkę też podziała "-perspektywa 1/2 godziny
dodatkowego komputera", "czekolada lub czekoladka (na codzień raczej wydzielane
w ilościach śladowych)" i ta reszta zresztą cała???

Właśnie na tym polega cały problem ze z 14 latką bardzo trudno iść na
jakiekolwiek układy. Ja 14 lat miałam nie aż tak znowu dawno, i pamiętam że to
co najbardziej mnie wkurzało to brak zaufania ze strony rodziców, początkowo
zupełnie bezpodstawne.
Podobnie jak płachta na byka działał rozkaz ZRÓB to NATYCHMIAST. Tak naprawdę
większości rzeczy nie trzeba robić na już, a takie nakazy mają moim zdaniem
jedynie na celu pokazanie że to ja (czyli rodzic) tutaj rządzę.
14 lat to wiek w którym człowiek bardzo potrzebuje troche wolności; nie lubi
sprzątać; proszę bardzo - niech w pokoju ma burdel jaki tylko mu/jej sie uda
wyhodować, ale na terenie użytkowanym wspólnie (czytaj kuchnia, łazienka i
generalnie reszta domu) ma być porządek.
Trzeba rozmawiać, rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać, a nie rozkazywać (ani broń
Boże nie prosić).

[agatka_s]

Póki co to o 14-latkach nie wiem nic...

Ja jako 14-latka byłam tysiąc razy porządniejsza i bardziej zorganizowana nic
moi rodzice, więc to raczej u nich było to "zaraz"....

Mój syn niestety we mnie się nie wrodził, i choć w zasadzie "przyuczony" od
maleńkości do dyscypliny, to czasem to "zaraz" też się pojawia, no i jak nie
pomagają groźby w stylu: bo nie będziesz grał na komputerze- syn: eee i tak już
mi sie znudziło, no to trzeba w drugą stronę " a co byś powiedział na jeszcze
1/2 h, gdy już zrobisz X albo Y"...no i wtedy jakoś wraca siła i do X albo Y i
do komputera...

A jeszcze jeden szantażo-przekupstwo mi się właśnie przypomniało, wczoraj udało
mi sie porozmawiać z moim, będącym na obozie synem, przez telefon dłużej niż 10
sekund, bo do ostatniej chwili nie zdradzałam mu jaki był wynik meczu
Czechania (obóz jest na kompletnym odludziu, bez radia TV ani innych
internetów), no i tym sposobem udało mi się dowidzieć wszystkich cennych
informacji aczy zdrowy, a czy jest fajnie itp...

Ufff czasem ciezkie jest życie matek

[verdana]

Z dwojga złego juz chyba bym wolała, zeby 14-latka mnie nie słuchała, niz
słuchała tylko dlatego, ze czeka na nagrodę. To chyba najgorszy sposób
wychowania, bo wówczas uczy sie dziecko i nastolatka, ze robi sie coś nie poto
by pomóc lub by "było zrobione", ale dlatego, ze czeka komputer czy czekolada.
Z drugiej strony ja rozumiem 14-latkę. Dorosli sa w nieco innej sytuacji. Ja
zazwyczaj moge iść na zakupy teraz albo za pół godziny, a moje dziecko wtedy,
gdy mu każę. Wydaje mi się, ze dobrym sposobem jest stałe wyznaczenie
obowiazków - do wykonania jednak w czasie w miare dowolnie wybranym, w jak
najmniejszym stopniu odrywanie od pasjonujacych choć głupich czynności (np.
nigdy w czasie ukochanego serialu, chyba ze trzeba gasić pozar). I u mnie dobre
efekty dawała szczera prawda - wyprowadź psa, bo mnie się nie chce (umowa przy
zakupie psa była taka, ze ja wyprowadzam!), a nie wyprowadź psa, bo to twój
obowiazek. Dobre efekty daje też mozliwość wyboru - idź na zakupy i ku coś na
kolację (a nie ser i pomidory). U mnie mniej-wiecej działa - tzn narzekają, ale
robią co trzeba.

[wieczna-gosia]

ano wlasnie tak sobie czytam o tych 14- latkach i tych czkoladkach... hola ))
u mnie nie ma jakos specjalnie stałych por. Czesto o cos prosze i czegos
wymagam, i rownie czesto slysze zaraz
ma na to nastepujace sposby:
przewidujac ze zaraz padnie zaraz mowie o czyms do zrobienia wczesniej niz
trzeba- prosze o wyrzucenie smieci zanim kosz jest pelen na przyklad- slusze
zaraz- dopelniam kosz- po czym daja pierwsze ostrzezenie lub corka zwleka sie
do kuchni i zauwaza kosz ja wtedy jestem wyluzowana a ona zdarza sie
przywyczaic do nieznosniej mysli
Od razu narzucam czas- mowiac ze zanim usiada do kompa/ wyjda na basen/ zaczna
ogladac film- ma byc zrobione to to i to. jak nie jest- sorry gregory a ze
twarda jestem to dzieci sie sluchaja

[gota]

ja tez mowilam "zaraz" i "pozniej" i "a czemu ja". i zazwyczaj "zaraz" tez nie
znajdowalam czasu na wykonanie polecen. a przyczyna? mysle, ze lezy gdzies w
dalekiej przeszlosci, kiedy to moja mama najzwyczajniej nie miala czasu na
zajecie sie mna i moimi potrzebami - gota- najstarsza w rodzinie wielodzietnej

[aszar.kari]

Pytanie sugeruje, ze ta 14-latka do tej pory nie byla wychowywana :] Nalezy
miec nadzieje, ze byla i ze to wychowywanie rozpoczete 14 lat temu wciaz trwa
czyli raczej "jak kontynuowac wychowywanie 14-latki?"
Im starsze dzieci tym czesciej warto Im tlumaczyc koniecznosc wspolpracy w
prowadzeniu domu - nikt nie jest niczyim sluzacym, nikt nie robi nic pod
przymusem - wszyscy razem staramy sie miec w miare czysty, zadbany dom,
jedzenie na stole, pomyte naczynia, wyniesione smiecie i inne takie tam
drobiazgi. Uwazam, ze uczenia tej wspolpracy nie zaczyna sie gdy dziecko ma 14
lat, to jest proces, w ktorym uczestnicza juz najmlodsze dzieci gdy ucza sie
skladac swoje zabawki, nakrywac do stolu, podlewac kwiaty itp. Nastolatek to
jest juz na tyle duzy czlowiek, ze ma swiadomosc koniecznosci
podporzadkowywania wlasnych zachcianek dla wspolnego dobra, robienia czegos,
czego sie nie lubi ale zrobione byc musi itp. To jest tez przy okazji lekcja
dla rodzicow jak uczyc wspoldzialania wystrzegajac sie rozkazywania i
nakazywania a pozniej karania. Rodzice maja naturalna tendencje do wyznaczania
zadan i do egzekwowania polecen, majac nastolatka warto pracowac nad soba zeby
te sklonnosc wymieniac powoli na prace w zespole i wzajemna pomoc.

[jagawi]

bisia33 napisała:

> Rany!! Na jakieś polecenia zawsze ma odpowiedź"ZA RAZ", "ZA CHWILĘ".

...a moze by tak potraktowac powaznie to "ZARAZ" i po prostu ustalic konkrenie
"KIEDY" - i to juz egzekwowac. Poki co (odpukac) z moim 11-latkiem to dziala, w
czasie wakacji zagonilismy go nawet do mycia garow - stoicko traktujac fakt,
ze jak mlody myje, to potem trzeba jesc na z lekka niedomytych )).
pozdrawiam

[noie]

No wlasnie ! Moja ostatnio zastrajkowala... 3 razy w tygodniu ma dyzur w kuchni
( sprzatanie po posilkach ) i jej sie absolutnie nie podobalo, ze akurat w
sobote jak ona dyzur ma my sobie grilujemy ! A powiedziala to krzycza
obrazliwym ton : "Wy mnie poprostu wykorzystujecie !" Ja spokojnie popatrzalam
i spytalam : " Tak myslisz? " Ona ze tak...No wiec jak
wykorzystujemy...odwrocilam jkota ogonem...W poniedzialek ona wstaje o 6 rano i
o 7 wychodzac do szkoly ma juz sniadanie naszykowane(normalnie)Wiec wstala w
ten poniedzialek...wychodzi do szkoly a ona : "Mamo gdie moje sniadanie" Wiecie
jaka byla moja odpowiedz ? hihih " Czy ty mnie czasem nie wykorzystujesz ?
Sama sobie zrob!" No i wiecie...wrzucilam jej wyprane ale nie wypraswane
ciuchy do pokoju i przez 3 dni sama sobie robila sniadania i kolacje a obiadow
nic....hihih Dobilam ja w czwartek bo...zagrillowalam znowu i niby przez
przypadek zostalo mi miesko i kielbaski i postawilam je w kuchni na
stole....Nie wytrzymala! hihi przyszla i sie cicho spytala czy ma posprzatac
kuchnie...hihi Na moje pytanie : " A co glodna jestes?" Odpowiedziala
twierdzaco...hihi Od tego czasu ( ciekawe jak dlugo) troche sie
uspokoila....hihi Sprzata bez marudzenia a itroche wiecej mi tez w domu
pomaga
noie

[anek.anek]

Bisia, a czy nie możesz po prostu z taką 14-latką usiąść i porozmawiać jak z
dorosłym. Powiedz jej co Ty czujesz, a niech ona wyartykułuje swoje zarzuty i
pretensje. Na pewno dojdziecie do jakiegoś porozumienia. Nie wszystkie rzeczy
muszą być zrobione od razu! To tylko taka wola rodziców, a sytuacja wcale tego
często nie wymaga. To chyba zresztą jeden z częśtszych błędów rodzicielskich.
Tym bardziej, że 14-latka to już prawie dorosła kobieta i ma prawo do
samodzielności i oceny sytuacji. Pogadaj, ustalcie zasady, ale musisz
przygotować też argumenty dlaczego to coś ma być "już" a nie "za chwilę". Niech
ona z kolei nie mówi "zaraz" tylko niech sama określa dokładnie czas" zrobię to
jak tylko przeczytam książkę, zrobię to za 10 minut. I wtedy za te 10 minut
egzekwuj przypominają o umowie. Potraktuj ją jak dorosłą a nie bezrozumnego
niewolnika.

[noie]

W teorii byloby tak idealnie ...ale u nas w praktyce wyglada u nas w ten
sposob,ze wchodze do jej pokoju,mowie co mnie boli a ona mowi mama....znowu to
samo(oczywiscie nie przerywajac swojej czynnosci)
Ciezko jest ciezko...
pozdrawiam
noie

[anek.anek]

ale może potraktować ją jak zupełnie dorosłą osobę i np. zaprosić na kawę albo
obiad i wtedy porozmawiać. Mój tata tak zrobił kiedy miałam 13 lat.
zapamiętałam, bobył to pierwszy raz kiedy nie potraktował mnie z góry z pozycji
rodzica (chociaż wcześniej miał dobre intencje i jemu się wydawało, że próbuje
traktować mnie jak dorosłą). Może zanim Ty zaczniesz mówić, to poproś czy ma
ochotę z Tobą porozmawiać, że zalezy ci na tej rozmowie, i niech ona pierwsza
powie jak to wygląda z jej strony. W wielu sytuacjach będzie miała rację, że
się "czepiacie". Ty musisz dostrzec te sytuacje i jej przytaknąć. Kiedy ona się
wygada, to dopiero ty powiedz o swoim punkce widzenia. Wiem, że teoria z
praktyką często są nie do pogodzenia, i nie ma co też oczekiwać, że 14-latka
nie będzie przechodziła "buntu". Pytanie jak do niej dotrzeć.

[noie]

No wiec tu sie mylisz. Wydaje mi sie ( z akcentem na wydaje) ze traktuje juz ja
jako panne a nie jak dziecko. Staram sie byc jej koleznaka i chyba tu jest
blad. Poniewaz wychodzi na to ze czesciej jestem kolezanka niz matka...Nie
udalo mi sie wychowac ja w szacunku do mnie i mojego meza.Moze tez miala za
duzo i dlatego teraz chce jeszcze wiecej... ? njagorsze jest to ze juz troszke
za pozno by cos zmienic...ale sie staram...kazdego dnia sie staram...

pozdrawiam
noie

[wwww_www_ww_w]

Dziecko w tym wieku powinno natychmiast wykoywac każde polecenie dziecka. Na
jej odpowiedź "za chwilę", "zaraz" to Ty powiedz za chwilę (zaraz), to będziesz
miała karę, jak tego natychmiast nie zrobisz (wykonasz)! Tylko jeżeli tego nie
zacznie robić to za ok. 1- 2 min. nałożyć na nią karę! Jak to się zsprawdza?