Strachy 4l.

[blum10]

Moje prawie 4l dziecko przechodzi fazę strachów. Dookoła niej pojawiają się
różne typki magiczne: smoki, czarownice, potwory, cienie itp. Są one złe i
trzeba z nimi walczyć. Przeganiam je magicznie "czar-czar" i tłumacze, że
może wcale nie są źli tylko trzeba z nimi pogawędzić. Jakiś czas było to
zabawne, ale zaczynają scenki rodzajowe typu, że do łazienki nie pójdzie sama
ja muszę iść koniecznie, bo tam .... koniec stoi, pokrykująć .. Nie za bardzo
wiem co z tym robić jak postępować. Tłumaczę, że jesteśmy same, nikt nie może
przyjść, ale zupełnie nie trafia plus odrobina magii. Bywa, że nie chce
przejść beze mnie z jednego do drugiego pokoju. Pewnie to minie, ale jak
postępować. Czy mam za rękę z dzieckiem chodzić po domu ?

[azajda]

Może spróbuj dać jej jakiś "magiczny"przedmiot np swoje korale lub apaszkę i
powiedz że mając ten przedmiot nie musi sie bać,albo opowiedz to w formie bajki?
Pozdrawiam i życzę rozwiązania problemu

[jola_ep]

Nie pomogę, bo rozwiązania problemu nie znam. Sama z tym walczyłam i się
poddałam. Chodziłam za dzieckiem z pokoju do pokoju. Mówiłam, że nic
tajemniczego nie ma, ale jak chce, to z nią pójdę. Po jakimś czasie było lepiej.
Na pewno musisz ograniczyć jej telewizję. W wieku 5 lat moja córka mogła
oglądać tylko dobranockę. Jedna bajka więcej, nawet niewinna i kłopoty gotowe.
Filmy są jeszcze gorsze. No i przedszkole. Co tam dzieci sobie opowiadają, to
głowa mała Synek opowiada, że Marta (jego koleżanka) słyszała duchy. Więc w
przedszkolu są duchy i koniec kropka Mój autorytet jest nieistotny wobec
autorytetu Marty Teraz chłopak boi się iść sam do pokoju. Patrzę ze
śmiechem, jak moja starsza córka staje na korytarzu i z pewną niecierpliwością
mówi "to leć, szybko, ja tu stoję". Zupełnie tak jak ja kiedyś stałam, gdy ona
miała 5 lat.
Emilka lubiła też słuchać bajek, które jej wymyślałam: na przykład o dobrym
duszku, którego dzieci przestraszyły Chodziło mi o to, żeby straszne
postacie trochę oswoić, złagodzić, dodać rysy dobra, a jednocześnie pozostać
przy konwencji bajki. Bo tam jest miejsce duchów, potworów i zjaw.

I przypomniał mi się jeszcze jeden tekst mojej córki: "mamusiu, ja wiem, że
duchów nie ma, ale moja wyobraźnia o tym nie wie"

Pozdrawiam
Jola