Tata

[ewa_142]

Moje dziecko ma 2 lata.Gdy się źle zachowuje, albo nie chce jeść to mój mąż
zamyka go samego w pokoju,a dziecko płacze pod dzwiami. Czy takie
postępowanie mego męża może źle wpłynąć na zachowanie, psychikę dziecka i
wywrzeć na nim jakieś nie odwracalne skutki albo wpędzić dziecko w jakieś
choroby? Proszę, pomuście mi, bo nie wiem co mam robić.

[anek.anek]

niegrzeczne zachowanie w tym wieku to w sumie norma.
U nas jest tak, że za niejedzenie nie ma żadnych kar . Jak ja nie mam ochoty na
jedzenie, to nikt mniep rzecież nie karze za to. Jak syn nie chce jeść, to karą
będzie to, że będzie głodny. Nie chce - niech nie je. Jestem przeciwnikiem
zmuszania dzieckado jedzenia - nic z tego nie wynika.
w innych sytuacjach, kiedy syn zachowuje się wyjątkowo niegrzecznie (a zdarza
mu się) to jest wyprowadzany do swojego pokoju. igdy jednak nie zamykam go tam.
Za pierwszym razem zamknęłam, ale syn wpadł w taką histerię i tak się wściekł,
że zaczął walić czymś ciężkim w szybę i szyba poszła w drobny mak - nie zamykam
więc choćby dla jego bezpieczeństa.
Wyprowadzenie do pokoju jest środkiem w sumie ostatecznym. Najpierw zawsze
staram się porozmawiać z dzieckiem. Wyprowadzenie do pokoju stosujemy kiedy z
dzieckiem nie sposób się dogadać i żadne inne sposoby nie działają. On owszem,
płacze tam strasznie, ale wie, że jak już się uspokoi, to może wyjść. Wie też,
że jeśli mnie zawoła to ja przyjdę. Jesli przychozę a on dalej jest niegrzeczny
to wychodzę informjąc, że przyjdę dopiero wtedy, albo wyjść może dopiero wtdy
jak będzie spokojny. Po jakmśczasie wychodzi, przeprasza i jest po sprawie.
Wyrpowadzenie dziecka do innego pokoju to w naszym przypadku pozytyw i dla
niego, bo ma czas na to żeby ochłonąć, i dla mnie - bo ja mam czas żeby się
opanować i nie dać klapsa - chociaż mam na to ochotę.
Nigdy nie stosuję tej kary za błahe pzewinienia. Jak dziecko stłucze celowo (co
mojemu się zdarza) szklankę, to najpierw proszę żeby posprzątał. Jeśli nie chce
posprzątać i dodatkowo od razu wpada w złość - podnosi na mnie rękę, pokazuje
jężyk, tupie nogą i wrzeszczy, że nie będzie po czym sięga po następną szklankę
żeby ją stłuc to idzie do swojego pokoju. Tam możę się uspokoić. chociaż też to
uspakajanie się trochę trwa - najpierw zawszesięwścieka, rzuca zabawkami w
swoim pokoju itd - ja pozwalam mu się wyładować, nie reaguję. Po jakimś czasie
jednak się opanowuje. Tak jest ostatnio, bo kiedy przeżywał okres buntu
dwulatka, to histerie i złość potrafiły trwać i godzinę - ale wtedy nie
skutkowało NIC.Wtedy zgodnie z radami mam i znajomej psycholog po prostu nie
reagowałam w ogóle - jednak na pierwszy sygnał, że dziecko zaczyna się otwierać
byłam przy nim.
Uff, przepraszam, rozpisałam się - i z błędy też przepraszam

[akseinga]

Wyprowadzenie do pokoju rozumiem, ale zamykanie 2-latka to narażanie go na
wielki stres który nie ma nic wspólnego z wychowaniem.

[mroufka]

Jest ogromna różnica między atakiem szału, kiedy np. rozjuszony dwulatek potrafi
zepchnąc z krzesełka swoją roczną siostrzyczkę i kopnąc ją w głowę - wtedy
wędruje do pokoju, ale nie jest tam zamykany. Ale jeśli po prostu nie chce jeść
to w czym problem? No to nie zje. Nasz synek doskonale sam wie kiedy jest
głodny. Zwykle je straaaaasznie dużo. Ale co jakiś czas urządza sobie głodówke -
przez dwa dni skubnie jabłuszko i tylko tyle, nic więcej. Akceptujemy to,
organizm sam reguluje apetyt.
A kiedy jest naprawdę zły jak w przypadku który opisałam na początku to sam wie,
że za karę idzie do pokoju. Przeważnie chodzi o to że jest zmęczony albo z
jakiegoś powodu wsciekly i dlatego rozwala talerze czy bije siostrzyczkę. Siedzi
w pokoju i się wyżywa na misiu, albo ryczy. Kiedy się juz wyżyje i wywrzeszczy
sam wygląda z pokoju i mówi: mamusiu już jestem.
Ale zamykać? Nigdy

[ewasuwek]

jeśli chodzi o karanie za niejedzenie to jest to karygodny błąd. Mam w domu
mega niejadka i nigdy nie karałam córki za to że nie chce jeść - nie to nie jak
zgłodnieje sama przyjdzie.
Wyprowadzanie dziecka do innego pokoju gdy się źle zachowuje rozumiem ale nigdy
nie zamykanie, dziecko jest wtedy przerażone...
Porozmawiaj z mężem i może ustalcie jakieś inne metody kary...jeśli w ogóle
można mówić o karaniu dwulatka...

Pozdrawiam. Ewa

[amino1]

Ja też zamknęłam kilka razy synka w pokoju. Oczywiście od razu był płacz. Po 15-
30 sek. płaczu wchodziłam i tłumaczyłam mu co zrobił źle i że jest mi przykro.
Potem mógł wyjść i pomóc mi posprzątać np. rozlaną wodę.
Bezpośrednio po karze był grzeczny.
Nie wydaje mi się żeby takie postępowanie z niegrzecznym dzieckiem zostawiło w
nim jakiś głębszy uraz. Mój synek nigdy nie bał się zostać sam w swoim pokoiku.

[babka71]

sadysta jakiś????
ludzie !!!!!!!!!
zamknij męża samego w pokoju na KLUCZ i trzymaj przez godzinę (ale bez
komputera), też będzie płakał....a potem zero seksu przez tydzień ciekawe czy
mu psychika nie siądzie

[katdor]

jesli chcecie mu zniszczy osobowosć to prosze bardzo ale dziecko to nie
tresowany piesek. trzeba rozmawiac i tłumaczyć. nawet jesli coś źle zrobi to
musi wiedzieć ze i tak go kochacie. poza tym on dopiero sie uczy, najważniejsze
zeby wiedzial ze jego zachowanie bedzie miało konsekwencje. nie zje, bedzie
głodny. i to ma wiedziec a nie że jak nie bedzie jadł to tata go zamknie i
bedzie zły. ale mąż wybrał najkrótsza wersje wychowawczą ale najmniej
skuteczną. z dziećmi jest tak, że wszystko wyjdzie za parę lat. i trzeba
poswięcać im dużo czasu. dlaczego na to Pani pozwala? a jak wychowywano meża?
proszę nie powielac błedów waszych rodziców. ja do tej pory pamietam jak
musiałam przychodzic na obiad a nie byłam głodna albo zjadac rybe bo zdrowa. do
tej pory nie jem bo nie lubie. trzeba szukac jakiejs alternatywy. ja bym mezowi
na to nie pozwalał

[asia9931]

TWOJE DZIECKO W TAKIEJ SYTUACJI MUSI BYĆ PRZERAŻONE. MOŻE NABAWIĆ SIĘ
KLAUSTROFOBI, NERWICY ITP. NIE ROZUMIEM TAKICH METOD WYCHOWAWCZYCH. MUSISZ
PRZEKONAĆ MĘŻA DOCZEGO TO MOŻE DOPROWADZIĆ.

[lolinka2]

Zamknij męża w pokoju gdy nie będzie głodny a ty właśnie coś ugotujesz )

Niechęć do jedzenia staje się problemem gdy robimy z niej problem. Jeszcze nie
słyszałam zeby jakieś dziecko umarło z głodu bo jest niejadkiem. DZIECKO MA
PRAWO NIE CHCIEĆ JEŚĆ!!!

A co do złego zachowania: my natalki nie zamykamy ale wychodzi do swojego pokoju
uspokoić się i pomyśleć i jest tam konsekwentnie odnoszona jeśli zbyt wcxześnie
wyjdzie. Może wróćić jeśli przemyśli sprawę i wyciągnie właściwe wnioski.
oczywiście najpierw jest próba rozmowy i jeśli nieskuteczna, wtedy idziemy do
pokoju, a potem- obowiązkowo- znowu rozmowa. Z reguły prowokuje ją Natalka,
mówiąc: ja juz pomyśliłam... i mówi co wymyśliła, dlaczego to co zrobiła było
złe i jak powinna się zachować. Wtedy przepraszamy wszystkich pokrzywdzonych i
Boga w modlitwie też i po karze. Ewentualnie w grubszych sprawach są wyciągane
konsekwencje np zakaz komputera albo tv albo słodyczy do końca dnia. Nie sądzę
żeby zwariowała od tego w przyszłości.

Karolina