chrzest, komunia - wybór czy psi obowiązek?

[falka32]

Zastanawiam sie, czy w tym kraju chrzest i komunia dziecka jest kwestią
wolnego wyboru i decyzji rodziców, czy też jest niepisaneym społecznym
obowiązkiem?
Czy ktoś z was próbował się od tego odbowiązku wymigać i jak mu poszło?

PS. Ja swojego starszego syna nie ochrzciłam i nie posłałam do komunii -
nawet nikt się go specjalnie nie czepia w szkole (mają tam świadków Jehowy do
czepiania się, więc on jest przy nich mały pikuś), chociaż chodzi na religię
jako wolny słuchacz. Teraz spodziewam się nowego dziecka z nowym mężczyzną i
już zaczynają się kłopoty pt. "Jak to nie ochrzcić, a co moja rodzina na to
powie!!!!!! Trzeba i już!!!" - dodam, ze sam nogę w kościele stawia tylko na
pogrzebach i slubach, ech....

[lola211]

Moja córka ochrzczona nie jest, jako jedyna w zerowce na religie nie chodzi, do
komunii nie pojdzie.
Z poczatku rodzina troche naciskala(tesciowa za nas sie modli), ale dali
spokoj.W przedszkolu byli zdziwieni, ale nic ponad to. Pare razy dzieci mnie
zapytaly, dlaczego ona nie chodzi na religie.Corka i tak sie styka z religia,
bo w przedszkolu przygotowywali jaselka, co i rusz temat Boga , religii,
Papieza wypływał.Za 2 lata czeka mnie zmierzenie sie z sila przygotowan
komunijnych.
Kiedys pani w sklepie co jakis czas pytala, czy mala chodzi juz do zerowki,
niedawno zapytala, czy ona idzie juz do komunii? Dla ludzi to takie oczywiste..

[carlascuzo]

Ja nawet nie próbowałam tego tematu poruszać bo spodziewam się, że i tak wątek
usuną.
Kubę chrzcimy, bo tak chce otoczenie...
A tak na marginesie, to śmiać mi się chce z ludzi, którzy stronią od światków
Jehowy. Przecież oni wierzą w tego samego Boga...!!!!!! Mają tylko trochę
inaczej poukładaną hierarchię. Ale większość ludzi uważa ich za SEKTĘ!!!!!!!!!!!

[falka32]

Świadkowie Jehowy są po prostu wdzięczniejszym tematem do "pojeżdzenia sobie".

No własnie, to jest takie oczywiste, ze trzeba się wręcz tłumaczyć, czasem
obcym ludziom z faktu, ze dziecko nie jest członkiem KK.

Ja się zaparłam, że życzenie otoczenia oraz tzw święty spokój nie jest
ABSOLUTNIE powodem do przyjmowania jakiegokolwiek sakramentu, jezli się te
sakramenty traktuje poważnie. Tym argumentem zamknęłam usta mojej rodzinie
głosującej w kwestii komunii syna. Potem dodałam, że przyjmowanie skaramentów
przez dziecko dla: świętego spokoju, zeby nie gadali oraz dlatego że wszyzscy
idą - uczy je wręcz lekceważenia sakramentów i lekcewazenia ich duchowego
znaczenia. I wyszło na to, ze jestem najbardziej radykalną obrończynią
czystości wiary w całym domu )))
Problem węszę bardziej z aktualną teściową, która nie wyobraża sobie że mozna
dziecka nie ochrzcić i przed którą na razie jest zatajone, ze moje dziecko z
pierwszego związku jest agnostykiem jak prezydent ))))))))

[anek.anek]

jeśli nie będziesz dziecka wychowywać w wierze, to żaden ksiądz nie powinien
się na chrzest zgodzić.
My młodego nie chrzcimy i nie ukrywam, że dla "teściów" to ogromny problem.
Były i szantaże, i czuję, że nie są w stanie pomimo wielkiej miłości swoich
uczuć dziecku okazać. Jest "gorszy" od innych wnuczków. Na razie okazują to
tylko nam. Z komunią też bedzie jazda:..
Ale trudno, ja ich nie winię, bo w ich głowach NAPRAWDĘ nie mieści się to, że
ktoś może nie wierzyć w boga (celowo małą, bo chodzi o jakiegokolwiek już boga,
prędzej zrozumieliby że ktoś wyznaje inną wiarę niż to, że żadnej). Tak mają w
głowach pukładane, i w żaden sposób tego nie da się zmienić.

[anusia271]

OOO widzę że tu więcej takich, no cóż o gustach się nie dyskutuje. Miejmy
nadzieję że wasze dzieci jak dorosną będą mądrzejsze od WAS .

[diagnosta7]

anusia271 napisała:

> OOO widzę że tu więcej takich, no cóż o gustach się nie dyskutuje. Miejmy
> nadzieję że wasze dzieci jak dorosną będą mądrzejsze od WAS .

1.Co rozumiesz przez "takich"?
2.Swiatopoglad raczej nie nalezy do kategorii"gust".
3.Swiatopoglad nie ma zwiazku z inteligencja.






--------------------------------------------------------------------------------

[lola211]

A ta madrosc to niby w czym mialaby sie wyrazac?

Mnie też się nie mieści w głowie

[mallard]

Że będąc światłym człowiekiem, można uważać, że my i cała przyroda, jesteśmy
dziełem przypadku, podpierając się przy tym czymś takim, jak nigdy nie
udowodniona teoria ewolucji...

[melmire]

A co, istnienie boga udowodniono naukowo?
Wszystko jest kwestia wiary , ja wierze w niueudowodniona (?) ewolucje, ty w
nieudowodnionego boga .

Wyobraź sobie Melmire,

[mallard]

że w pewnym sensie udowodniono. -Najtęższe naukowe umysły na świecie, to ludzie
w większości w taki, czy inny sposób wierzący, bo oni wiedząc bardzo wiele,
rozumieją, że w tym co nas otacza, w tak doskonałej harmonii, nie może być
dzieła przypadku. Jednak to, co napisałeś(łaś?), to prawda: wszystko, to
kwestia wiary, nie dowodów naukowych... Znam ludzi, którzy odrzucając religie,
w tym Chrześcijaństwo (głównie przez tzw. "chrześcijan" niestety), mówią: Bóg
istnieje, bo innej możliwości nie ma... Zastanawiałeś(łaś?) się na przykład nad
tym, co to jest wieczność? jak ją rozumieć? Co było przedtem? Albo co
będzie "potem"? A co jest "dalej", jak już kończy się wszechświat? (podobno się
nie kończy, -jak to możliwe???)
Co do teorii ewolucji zaś, to kiedyś w nią wierzyłem, bedąc chrześcijaninem
oczywiście, bo nie przeszkadzało mi to. Jakiś czas temu zainteresowałem się
tematem ponownie. -Nawet niewierzący naukowcy udawadniają wiele niespójności i
niekonsekwencji w tej podobno naukowej teorii (z wyliczaniem wieku Ziemi, na
jakieś tam straszliwe miliardy lat, na czele). No nic! Nie będę ciągnał dalej,
bo wątek nie został założony po to, aby dyskutować temat naszego pochodzenia.
Czuję też, że Ciebie nie przekonałem i jakbym ciągnął dziesięć razy dłużej, też
by się to nie zmieniło (nie jestem tym który ma przekonywać).Kończę więc i
pozdrawiam.

P.S. Melmire, -jesteś za granicą? (nie piszesz ą, ę, ł, itd.)

[melmire]

Ale jaka jest roznica miedzy wiecznoscia wszechswiata i boga? Dlaczego latwiej
ma byc uwierzyc w niewyjasnialna, wszechmocna i wszechwiedzaca istote, niz w
jedynie skomplikowany i nieskonczony wszechswiat? Mnie absolutnie
wszechswiat "nie przeszkadza" , moze byc wieczny, moze kurczyc sie i wybuchac
jak bijace, ogromne serce, natomiast boga jakos strawic nie moge, dar wiary
mnie tutaj ominal pieknym wielkim lukiem. I to ze najwieksze umysly wierza, nic
nie zmienia. Oni wierza ze bog jest na tyle potezny i wszechmocny ze moze
tworzyc wielce skomplikowane formy, ja wierze ze wszechswiat sam w sobie to
potrafi

[anusia271]

Ale mu narobiłaś kobieto!!!!!
to znaczy że ślubu kościelnego też nie weźmie bo Ty tak mu każesz??!!!??
Albo w dniu ślubu weźmie chrzest, komunię i bierzmowanie za jednym zamachem. Nie
pomyślałaś że utrudniasz mużycie ułatwiając sobie ????

[lola211]

Anusiu, Tobie sie cos pomylilo.Sprawa wiary, religii jest zbyt powazna, by
sprowadzac ja do wygody i kwestii ulatwienia sobie zycia poprzez przyjecie
sakramentow.Jesli rodzic jest niewierzacy czy tez nie chce przynalezec do
kosciola, to jak moze wciagac w to dziecko?
Chlopak bedzie dorosły, to zdecyduje, czy chce sakramenty przyjac czy nie.Co
zlego jest w jednoczesnym ich przyjeciu ? Przynajmniej zrobi to swiadomie, a
nie bez mozliwosci wyboru, jak dzieci katolikow w Polsce.

[lissie]

Brawo, Lola - nic dodac, nic ujac.
To, ze dziecko bedzie ochrzczone, ze pojdzie do komunii tylko dlatego, ze
dziadkowie sobie tego zycza lub dlatego, ze wszystkie inne dzieci w klasie tez
ida, nie zrobi z niego wierzacego czlowieka.
Przeciez o wiele lepiej przystapic do chrztu, komunii i bierzmowania pozniej i
jednoczesnie, ale z wiara i radoscia w sercu.

[bubahr]

My naszej corki tez nie ochrzcilismy (teraz ma 5,5)- mimo naciskow rodziny.
Cale szczescie, ze nie mieszkamy teraz w Polsce, ale w bardziej tolerancyjnym
pod tym wzgledem panstwie. Wiem jak czasami moze byc trudno, skoro juz w
przedszkolach dzieci maja religie, oczywiscie nie we wszystkich, ale..

[diagnosta7]

>Ale mu narobiłaś kobieto!!!!!
>to znaczy że ślubu kościelnego też nie weźmie bo Ty tak mu każesz??!!!??
>Albo w dniu ślubu weźmie chrzest, komunię i bierzmowanie za jednym zamachem.
Nie
>pomyślałaś że utrudniasz mużycie ułatwiając sobie ????

Nie zgadzam się z Toba, ze czlowiek wychowany w laickim swiatopogladzie nie
moze stac sie religijny i dokonac swiadomego wyboru w ktoryms momencie zycia.
Ale rownie dobrze moze pozostac ateista i nie spodziewam sie, zeby mial z tego
wlasnie powodu trudniejsze zycie(chyba, ze spotka sie z nietolerancja i
dyskryminacja, ale to już inna bajka).Nie wyglada tez na to, aby „kobieta”
miala mu ten wybor ograniczac, wiec skad ta reprymenda? Nie bardzo tez rozumiem
w jaki sposob falka32 ulatwia sobie zycie.

[anusia271]

Ułatwia sobie tylko w tym względzie że nie musi uczyć dziecka katechizmu i robić
przyjęcia dla rodziny. Ale macie rację. Lepszy dobry ateista niż byle jaki
katolik. Tylko szlak mnie trafia jak najpierw widzę panie biegające z
książeczkami i zawracające kijem Wisłę ( mowa o świadkach Jehowy) a jak w domu
jest nieszczęście w postaci choroby to pierwsze klęczą pod ołtarzem w kościele.
Jak na moje to możecie wierzyć w sierść chomika, poprostu nie przeczytałam
wszystkich wypowiedzi na początku. Dla mnie Chrzest i komunia święta jest
oczywista jak słońce. jak ktoś ma się z tym męczyć albo robić to na siłę i byle
jak to lepiej niech tego wogóle nie robi.

[lola211]

Strasznie agresywna jestes w swoich wypowiedziach, jak nie przymierzajac
statystyczny Polak-katolik, dla ktorego chrzest i komunia jest czyms
oczywistym, ale jednoczesnie nie ma w nim krzty chrzescijanskiego podejscia do
bliźniego.Smutne to bardzo, wątpie by Bogu sie to podobalo.

[anusia271]

Ja jestem agresywna?? Może i masz rację, ale nie potrafię inaczej widząc obłudę.
mam szacunej do ludzi innych religii ( mój szwagier jest naprzykład babtystą)
ale tylko wtedy gdy oni są konsekwentni w swoich czynach. Czy myślisz że Bogu
podoba się bardziej to że tyle ludzi się od niego odwraca??

[lola211]

Czy myślisz że Bogu
> podoba się bardziej to że tyle ludzi się od niego odwraca??

Wielu ludzi, ktorzy nie chrzcza dzieci, nie posylaja ich do komunii w Boga
wierzy, ale nie chce nalezec do KK, bo mu nie ufa.
O jakiej Ty obludzie piszesz? Bo ja raczej widze konsekwencje w tym, ze ktos
nie chrzci dziecka, nie posyla na religie, do komunii, bo nie ma do tego
przekonania i potrafi oprzec sie presjii spolecznej, co dla wielu jest nie do
przeskoczenia w naszym kraju.

[gosbi]

Oboje z mężem mamy wątpliwy stosunek do instytucji kościoła. Mimo tego
ochciliśmy syna a za tydzień przystępuje do komunii św. ...
Nie praktykujemy bo tak jak napisałam kościół jest dla mnie instutucją która
zarabia na biednych emerytach a nasz proboszcz jeździ taką furą że głowa
mała..a ja jak potrzebuje porozmawiać z Bogiem to robie to kiedy chce i nie
potrzebuje chodzić do kościoła.

A mój syn? Cóż - sam wybierze, bo będzie miał możliwość. Jeśli będzie chciał
wziąć ślub kościelny to weźmie i nie bęzie miał tego problemu że jest nie
ochrzczony czy cokolwiek... W tym przypadku potraktowalismy to jako obowiązek,
który mamy w stosunku do dziecka aby dać mu wybór...

[carlascuzo]

falka32, a nie mówiłam, że temat jest drażliwy? Jeszcze kilka postów i wątek
zniknie...
Ale jestem z Tobą!!!!!!!!!!!!!

[margosia.kr]

Witajcie.
Jestem katoliczką, wierzę w Boga, ale równocześnie szanuję ludzi ,którzy na
sprawy wiary mają zupełnie inne zdanie. Myślę dziewczyny,że jeżeli same nie
czujecie się członkiniami KK to jaki sens by " wkręcać" tam dzieci ? I tak nie
będziecie w stanie zaszczepić im miłości do religii, jakiej naucza KK.
Mój mąż również nie miał sakramentu komunii i bierzmowania. Przyjął je tylko ze
względu na mnie. Wiedział jak ważne jest dla mnie zalegalizowanie związku przed
Bogiem.
Nasze dzieci są ochrzczone, starszy syn jest po komunii i znowu wiem, że mąż
nie robił problemu ze względu na mnie i myślę,że również na rodzinę.
Chociaż szczerze powiedziawszy nie pytałam Go o zdanie. Dla mnie było to
oczywiste.
Razem chodzimy na niedzielne msze
Mój mąż nie jest wyznawcą innej wiary.
Zastanawiam się tylko co będzie w sytuacji, gdy wasze dzieci zwiążą się z
partnerami wyznania katolickiego. Nie myślicie,że mogą mieć np. żal ? Że będą
wstydziły się przyznać do braku sakramentów KK. I jak Wy odczujecie,że Wasze
dzieci wybrały jednak wspólnotę KK.
Pozdrawiam - Małgosia

[falka32]

No, rzeczywiście się narobiło, ale czemu mieliby watek usuwać?

Co do slubu kościelnego - widze, że jest on tak samo oczywisty jak chrzest.
A co będzie, jeżeli mój syn będzie chciał wziąć slub w obrządku buddyjskim? Mam
juz teraz sobie pluć w brodę, ze nie zabezpieczyłam go na tą okoliczność? A jak
będzie chciał przejść na islam? To tez mu utrudniłam życie, nie ucząc go Koranu?

Kto powiedział, ze mój syn będzie katolikiem? Równie dobrze moze nim być, jak
nie być. Nie widzę powodu, aby czynic go w dziecinstwie, nieśwaidomego, akturat
katolikiem, skoro ja sama się katoliczką nie czuję.
Nooo, chyba że powinnam się czuć, bo mnie ochrzcili jak miałam pół roku...

[maksimum]

A jak bedzie ze slubem???
Przeciez to tez zaden obowiazek w kosciele go miec.
Chodzi o celebrowanie wielkiego wydarzenia.
Dzieciaki bardzo lubia sie odswietnie ubrac,isc do kosciola ladnie ustrojonego
TYLKO dla nich.A potem wielkie przyjecie.
Duuuuuuuzo wieksze niz urodziny czy imieniny.
A co z Bozym Narodzeniem?
Choinki nie kupujesz i prezentow sobie nie dajecie?
A na Wielkanoc cala rodzina nie zjezdza sie do dziadkow?

[ginny22]

> Dzieciaki bardzo lubia sie odswietnie ubrac,isc do kosciola ladnie
ustrojonego TYLKO dla nich.A potem wielkie przyjecie

I po to się bierze ślub kościelny? Żeby się ładnie ubrać i mieć ustrojony
kościół??? Ja chyba czegoś nie rozumiem...
Mam problemy z wiarą, dlatego od jakiegoś czasu do sakramentów nie przystępuję,
bo to byłoby zakłamanie i świętokradztwo. Jeśli kiedyś wiarę stracę zupełnie i
będę mieć dziecko, to go nie ochrzczę - z tego samego powodu. Bo nie uznaję
przyjęcia sakramentów tylko dlatego, że rodzina tego oczekue. To zbyt poważna
sprawa, by ulegać czyjejś presji. Jeśli zaś potem moje dziecko już jako dorosłe
będzie chciało zostać katolikiem - nie będę miała nic przeciwko, bo to będzie
jego wybór.
A Boże narodzenie i Wielkanoc w polskiej tradycji to nie tylko kwestia religii,
ale i obyczajowości. Dlatego uważam, że uczestnieczenie w zjazdach rodzinnych w
tych dniach jest czymś oczywistym. Mam znajomą Tatarkę (muzułamnkę) - w jej
rodzinie też się daje prezenty 24.12, bo to miła tradycja.

[diagnosta7]

W razie roznic swiatopogladowych mozna wziac slub jednostronny.A jesli przyszli
malzonkowie sa odmiennej wiary, to tez znajda jakies rozwiazanie(w
przedwojennej Polsce takich sytuacji bylo duzo wiecej, bo i duzo wiecej bylo
mniejszosci).
Co do obchodzenia swiat:wszedzie religie przenikaja sie z tradycja i
kultura.Dla jednych swieta sa scisle zwiazane z obrzadkiem religijnym, dla
innych wazna gleboko zakorzeniona w kulturze kraju tradycja.

A JAK BEDZIE Z POGRZEBEM??

[maksimum]

Bo ksiadz mszy nie odprawi i trumny do kosciola nie pozwoli wniesc.

[anusia271]

Przeciez ateistom nie jest potrzebny ksiądz do pochówku. Wystarczy jak rodzina
popłacze nad trumną i grabarz poklepie po brzuchu. A święta to dodatkowe dni
wolne, czasami niezbędne do prac domowych. Biedne są te dzieci które nie
przeżywają razem z rodziną wszystkich świąt i nie czują tej atmosfery. No ale
cóż jak komus to odpowiada to ma do tego prawo.

[lola211]

Nie lituj sie nad moim dzieckiem, z laski swojej, patrz na swoje,
indoktrynowane od malego.
Rzeczywiscie, ksiadz do niczego mi potrzebny nie jest.

[anusia271]

WOW co za zaciekłość!!! Na szczęście w moim otoczeniu mam przyjazne dusze
(różnych wyznań i poglądów).
nie steresuj się tak bo złość piękności szkodzi a Bóg i tak Cię kocha.
Pozdrawiam i życzę dużo miłości.

[lola211]

Pierwsza skorzystaj ze swoich rad, moze przedtem poczytaj dokladnie swoje posty.
Znasz to o źdźble i belce w oku? Jak ulal do Ciebie pasuje.

[falka32]

Jeżeli chodzi o święta, to akurat je obchodze w domu, tyle, ze nie jakos
specjalnie kościelnie. Dla mnie to sa święta przede wszystkim rodzinne, stoi za
nimi tradycja i to niekoniecznie tylko chrześcijańska - nieprzypadkowo w tych
terminach lub około nich są święta w większości wielkich religii. Kiedyś w tym
czasie były obchodzone święta pogańskie. Niewątpliwie te dni mają jakąś moc
duchową, której nie musze rozumieć i nazywać, żeby obchodzić je jako dni
wyjątkowe.
Co do innych sytuacji, w których wg katolików ksiądz jest niezbędny - np.
pogrzeb - jak rany, spójrzcie na to oczami kogoś, kto nie jest katolikiem.
Aborygenowi tez byś, Anusia, tłumaczyła, ze bez księdza ani liczy się ani slub
ani pogrzeb? Naprawdę, ksiądz katolicki jest mi równie potrzebny jak rabin czy
plemienny szaman.

[ginny22]

Nie rozumiem, dlaczego nabijasz się z ateistów. Przecież to prawda, że im przy
pochówku ksiądz niepotrzebny, więc po co ironizować. Nie każdy musi wierzyć w
Boga. Nie jest się przez to ani lepszym, ani gorszym od innych, więc to
uszanuj.

[margosia.kr]

[margosia.kr]

Za szybko wcisnęłam. No więc mamy kolejny dowód na nikłą tolerancję naszego
społeczeństwa na to ,co inne od większości.
Nie chcesz nie chrzcij, wierzysz i chcesz to chrzcij. Nie ma sensu się
stresować. Każdy z nas ma prawo żyć jak lubi, jak mu wygodnie. Szanujmy swoje
prawo i innych.
Właśnie na forum gazety utwierdziłam się w znikomym stopniu tolerancji jaką w
sobie posiadamy. To takie moje osobiste odczucia.
Pozdrawiam - Małgosia

[carlascuzo]

"Właśnie na forum gazety utwierdziłam się w znikomym stopniu tolerancji
jaką w sobie posiadamy. To takie moje osobiste odczucia."


-

[alina66]

witam

Mój 17-letni syn jest ochrzczony, był u komunii i bierzmowania. Ani jego ojciec
ani ja nie chodziliśmy do kościoła, a nawet - co straszne w oczach naszej
opinii publicznej małego miasteczka - nie przyjmowałam i nie przyjmuję nadal
księdza po kolędzie. Wierzę, ale w Boga (Siłę Wyższą), nie w KK. Syna
przygotowałam najlepiej jak umiałam do sakramentów, chodził do kościoła itd. ,
taka była moja decyzja. No i teraz jest tak: syn wielokrotnie był obrażany na
lekcjach religii przez księży (kilku) ze względu na to, że ja niepraktykąca
jestem, w tym roku rozpoczął naukę w liceum i usłyszał od księdza na
pierwszych lekcjach tyle obelg (w naprawdę obrzydliwym stylu i języku), że
powiedział, że na religię więcej nie pójdzie i koniec.
Zważywszy jego wiek i dojrzałość pozostało mi tylko się zgodzić.
Jaki morał?
Ano taki, ze część księży skutecznie odpycha od siebie owieczki. całe moje
dawne rozterki - ochrzcić, posyłać do kościoła itd na nic się nie zdały. Ksiądz
wiedział lepiej.

[dorka.3]

to ja też się dopiszę, jestem w podobnej sytuacji. oboje z mężem nie chodzimy
do Kościoła, nie mamy ślubu kościelnego. Dziecko ochrzczone, sama nie wiem czy
dobrze robimy, ogólnie myślimy tak, że jak bedzie chciał chodzić na religię czy
do Koscioła, to będziemy z nim chodzić, jak nie bedzie chciał to chodić nie
będzie. Dochodzi jeszcze jedna rzecz, mieszkamy w małej miejscowosci, gdzie
każda inność jest wytykana, synek już ma problemy, bo ma rude włoski. Już sie
zdarza (ma trzy lata), że mówią na niego rudy. I tak się zastanawiam, bo będą
sie z niego nabijać, że rudy a do tego dojdzie jeszcze wytykanie, że nie chodzi
do Kościoła i na religię. O siebie nie martwię się, tylko o synka, czy nie
będzie to za dużo dla niego. Bo ja najchętniej nie posyłałabym go na religię,
która jest juz w przedszkolu. tylko nie krzyczcie na mnie za takie myślenie,
zrozumie ten kto mieszka w takiej wiosce. ostatnio na imprezie z dalszymi
znajomymi stanęłam w obronie homoseksualistów, to myślałam, że mnie
zjedzą.pozdrawiam, Dorota

[lola211]

Krzyczec nie ma powodu, mozna jedynie Ci wspolczuc.W duzym miescie takiego
problemu nie ma, przynajmniej my nie odczulismy na razie.Tez na Twoim miejscu
bym sie lamala, przy takiej presji..

[margosia.kr]

Popatrz ile na świecie brunetów, blondynów, a ile rudzielców. To wyjątkowy
kolorek i tak tłumacz synkowi. Nie każdemu dane jest mieć rude włoski. Jest
wybrańcem.
To co piszesz o włoskach i innej orientacji to kolejny dowód braku tolerancji.
I gdzie ta miłość do bliźniego, o której tak często wspominał Papież ?
Pozdrawiam - Małgosia

[bazylea1]

e tam, jaki obowiązek. moje dziecko nie jest ochrzczone i nie będzie póki samo
tego nie zechce (jako dorosły), ja nie jestem ochrzczona i mąż też nie. całe
szczęście że w życiu nie spotykamy się z taką prymitywną nietolerancją jak w
niektórych wypowiedziach w tym wątku.

[babka71]

Wszystko fajnie ale tak na marginesie zapytam?:
Czy Wy ateistki, agnostyczki itp..
np. na grillu, wakacjach, wśród znajomych, na imieninach itp.. zapraszacie,
spotykacie się z wyznawcami KK, czy tylko we własnym gronie ???
Retoryczne pytanie zapewne ale ciekawa Jestem

[diagnosta7]

babka71 napisała:

> Wszystko fajnie ale tak na marginesie zapytam?:
> Czy Wy ateistki, agnostyczki itp..
> np. na grillu, wakacjach, wśród znajomych, na imieninach itp.. zapraszacie,
> spotykacie się z wyznawcami KK, czy tylko we własnym gronie ???
> Retoryczne pytanie zapewne ale ciekawa Jestem



Jezeli pytanie bylo retoryczne, to nie sposob oczekiwac odpowiedzi.
Nie rozumiem jaki jest podtekst tego pytania.
A moze zapytam czy Ty na wakacjach, u znajomych spotykasz, zapraszasz ateistow
lub osoby innego wyznania? I co z tego wynika?

[babka71]

Odpowiadam nie spotykam się
nie zapraszam
Jestem wierna swoim zasadom
Jak nie wierzy to nie jest moim znajomym i nie chodzę na przyjęcia na siłe do
niewierzących.. po co się stresować i udawać na siłę że się lubimy OK może być!!
Teraz czekam na odpowiedź Szanownej Pani

[melmire]

A co ma wiernosc zasadom do spotykania sie z ludzmi? I czy aby na pewno lubisz
wszystkie osoby twojego wyznania?
Mnie na razie opadla szczeka

[diagnosta7]

babka71 napisała:

> Odpowiadam nie spotykam się
> nie zapraszam
> Jestem wierna swoim zasadom
> Jak nie wierzy to nie jest moim znajomym i nie chodzę na przyjęcia na siłe do
> niewierzących.. po co się stresować i udawać na siłę że się lubimy OK może
być!
> !
> Teraz czekam na odpowiedź Szanownej Pani



Teraz rozumiem co lezalo u podloza pytania. Dla mnie wiara nie ma nic wspolnego
z tym, czy kogos lubie czy nie. Niezaleznie od wiary ktos może mi odpowiadac
jako przyjaciel lub znajomy, lub nie. W ogole nie widze zwiazku ze
swiatopogladem. I nie stresuje mnie obecnosc wyznawcow jakiejkolwiek religii.

[babka71]

znajomych innej wiary, światopoglądu owszem mam ale nie przyjaciół, ponieważ
prędzej czy później kwestia wiary musiałaby stanąć między nami i wówczas nie
byłoby szczerej i prawdziwej przyjaźni tylko zwykła znajomość
pozdrawiam

[lola211]

Pytanie dosc dziwne, ale odpowiem.Oczywiscie, ze sie spotykam -z wyznawcami
róznych religii.Nie dobieram sobie towarzystwa kierujac sie kryterium wiary czy
jej braku, to bylby absurd.A tak w ogole to malo mnie interesuje, kto do
jakiego kosciola nalezy i czy w ogole, to nie jest tematem rozmów.

[babka71]

dziwne ale może prawdziwe??
choć przyznam szczerze , że nie spotkałam się z takim przypadkiem, że na
przyjęciu ponad 20 osób nikt nigdy się nie posprzecza o zasadnicze sprawy...?
Chyba, że te spotkania to takie sobie gadki o dupie maryni , zero poważnych
tematów przy domowym stole oczywiście ???
zawsze sobie tak z dziubków spijacie i ciągle o dzieciach i pracy??
Nigdy nie pada temat religii???
ALBO POLITYKI??

[melmire]

Jest roznica miedzy sprzeczaniem sie a dyskutowaniem, to raz.
Dwa, co jest zlego w dyskutowaniu czy w sprzeczaniu sie na zasadnicze tematy?
My sobie z dziubkow spijamy, a ty selekcjonujac towarzystwo w celu unikniecia
roznic w pogladach to niby do czego doprowadzasz?

[lola211]

Polityka to staly punkt programu.A religia nie, bo naprawde mamy ciekawsze
tematy niz akurat ten.Nawet jesli rozmawia sie np. o Komuni sw.(bo jakies
dziecko do niej przystepuje) czy o swietach to nie stanowi to podstawy do
kłotni, bo niby o co mielibysmy sie tak naprawde kłocic? Pelna tolerancja i dla
mnie jest to oczywiste.
Dodam, ze czesto spotykamy sie ze znajomymi, ktorzy sa praktykujacymi
katolikami, maja w rodzinie ksiedza, z ktorym takze, wyobraź sobie, siadamy do
jednego stolu i milo spedzamy czas.

[bazylea1]

dziwne pytanie... oczywiście że nie. mam wśród przyjaciół ludzi głęboko
wierzących i wiara czy jej brak nie jest żadną przeszkodą w towarzyskich
stosunkach.

[babka71]

Trochę Was prowokuję ale tylko dlatego,że z jednej strony nawalacie na KK, na
wierzących,
a z drugiej owszem mam znajomych wierzących ich lubie fa fa rafa
A za co ich lubicie za to , że wyznają wiarę w Boga , którego Wy Nie ??
Czy za to , że to Fajni ludzie i dobrzy??
To po co ta nagonka na Kościół, Religię etc..
Wiem zaraz się posypią gromy że instytucja mnie wkurza ,
a pokażcie mi ateiści wasze zasady!!!!
Kodeks karny do dupy
Kodeks cywilny to samo
policja ma w dupie przemoc w rodzinie itd. itp..
ale wszystko oparte na dekalogu nie kradnij nie zabijaj i co
Boga nie ma
niema
ale ludzie jakoś nie przestrzegają prawnego porządku społecznego i co teraz
iść się powiesić

[melmire]

I co niby, ten kodeks karny i cywilny to ateisci stworzyli? I w policji tez
sami ateisci?

[babka71]

no właśnie na jakich ogólno dostępnych zasadach stworzono PRAWO jako takie ???
co, kto i kiedy wziął za wzór co wolno, a czego nie????

[melmire]

Na zdrowy rozsadek baza prawa karnego sa przykazania, ale upierac sie nie
bede W kazdym razie przynajmniej na poczatku wykroczenia przeciwko
przykazaniom byly karalne, z nieposluszenstwem wobec rodzicow wlacznie.

[diagnosta7]

babka71 napisała:

> Trochę Was prowokuję ale tylko dlatego,że z jednej strony nawalacie na KK, na
> wierzących,
> a z drugiej owszem mam znajomych wierzących ich lubie fa fa rafa
> A za co ich lubicie za to , że wyznają wiarę w Boga , którego Wy Nie ??
> Czy za to , że to Fajni ludzie i dobrzy??
> To po co ta nagonka na Kościół, Religię etc..
> Wiem zaraz się posypią gromy że instytucja mnie wkurza ,
> a pokażcie mi ateiści wasze zasady!!!!
> Kodeks karny do dupy
> Kodeks cywilny to samo
> policja ma w dupie przemoc w rodzinie itd. itp..
> ale wszystko oparte na dekalogu nie kradnij nie zabijaj i co
> Boga nie ma
> niema
> ale ludzie jakoś nie przestrzegają prawnego porządku społecznego i co teraz
> iść się powiesić



Moze ja czegos nie zauwazylam. W ktorym poscie spotkalas się z nagonka?
Czy lubi sie ludzi tylko za to,ze wyznaja te sama wiare? A jesli katolik jest
jednoczesnie zlodziejem, to z klucza go akceptujesz?
Jesli uznac,ze tylko ateisci i innowiercy wyzuci sa z wszelkich zasad etyczno-
moralnych, to przy 95% katolicyzmie wiezienia w naszym kraju powinny byc
zapelnione przez te 5% lub praktycznie puste. No i powinna panowac sielanka.
A jesli w Polsce jest kiepski porzadek spoleczno-prawny, to nie dlatego,ze brak
w naszym kraju zasad jako takich, ale dlatego, ze prawo nie jest egzekwowane.
Ale to już inna bajka.

[babka71]

Owszem spotkałam się z nagonką:
"bo ksiądz ma furę i komórę",
"nienawidzę tej instytucji" ,
choć nie mają zielonego pojęcia na czym to polega..
po prostu z zasady Nienawidzę nie chodzę i nie akceptuję i już!KROPKA
, nie starając się nawet poznać pewnych zasad...
ale to nie temat na teraz..i na pewno nie na dyskusję na forum typu ja Tobie
parę zdań, a Ty mi itd itp...
A co do więzień to się mylisz bardzo cięzko przekonać tam przebywających do
określenia jakichkolwiek zasad życiowych, którymi się kierują, kierowali w
życiu i dlatego naprawdę jest to wielki sukces kościoła katolickiego, że pomimo
wszystko tylko On ma kilka procent aresztowanych, skazanych, którzy chociaż się
modlą i zmieniają swoją postawę życiową- reszta wraca do starego życia czyli
redcydywa

[lola211]

Owszem spotkałam się z nagonką:
> "bo ksiądz ma furę i komórę",

Bo ma.Dopoki finanse Kosciola nie beda przejrzyste, takie zarzuty beda padaly.

[diagnosta7]

babka71 napisała:

> Owszem spotkałam się z nagonką:
> "bo ksiądz ma furę i komórę",
> "nienawidzę tej instytucji" ,
> choć nie mają zielonego pojęcia na czym to polega..

Jedna wypowiedz na kilkadziesiat nie tworzy chyba tak tragicznego obrazu, choc
rozumiem, ze moglo to byc dla Ciebie przykre.

> po prostu z zasady Nienawidzę nie chodzę i nie akceptuję i już!KROPKA
> , nie starając się nawet poznać pewnych zasad...

Skad to mozesz wiedziec, jezeli sie z nimi nie kontaktujesz?.

> ale to nie temat na teraz..i na pewno nie na dyskusję na forum typu ja Tobie
> parę zdań, a Ty mi itd itp...
> A co do więzień to się mylisz bardzo cięzko przekonać tam przebywających do
> określenia jakichkolwiek zasad życiowych, którymi się kierują, kierowali w
> życiu i dlatego naprawdę jest to wielki sukces kościoła katolickiego, że
pomimo
>
> wszystko tylko On ma kilka procent aresztowanych, skazanych, którzy chociaż
się
>
> modlą i zmieniają swoją postawę życiową- reszta wraca do starego życia czyli
> redcydywa

To co chcialam powiedziec w poprzednim poscie to,ze przynaleznosc do jakiejs
wiary nie gwarantuje zycia w/g jej zasad. A takze,ze innowiercy i ateisci
rowniez kieruja sie normami.

[babka71]

To dlaczego Jehowi, Buddyści, Islam, Hebrajczycy nie są, aż tak krytykowani na
publicznych forach dysputach, rodzinnych przyjęciach jak księża??
wiem dlaczego bo nie znacie tych wyznań tylko opieracie się na rodzinnych
polskich typowo tradycyjnych opiniach na ten temat
O katolikach każdy może mówić co chce nikt mu za to głowy nie urwie ale powiedz
tak samo na temat Rabina czy Imama to dostaniesz kule w łeb???
Obraź kogoś na forum innego wyznania tak jak czytałam np. o Janie Pawle II??
I tym się różni katolik od ateisty- katolika ateista obraża, drażni go
instytucja, problemy kościoła itd.. kwestie wiary, do komunii czy nie , do
chrztu czy nie...itp, slub czy nie,
A Katolik ma prosto jak wierzę to wierzę może (czasami słaby jestem jak każdy
człowiek niestety) ale mam wiarę nadzieję , Chrystusa , który wybacza i kocha
ALE pod warunkiem , że żałuję !!
To wtedy życie jest takie proste ,a nie takie idiotyczne :cytuję
Czy chrzest, komunia to wybór czy psi obowiązek
Obowiązkiem psa jest być posłusznym Panu,ale pies też ma wybór czasami urywa
się z łańcucha!!!!!!!!!!!!!!!

Chyba jednak jakaś nietolerancja wobec KK jest większa niż wobec innych wyznań
ps. Jehowi i Buddyści to dla mnie sekta ale to moje zdanie choć nie tylko

[diagnosta7]

babka71 napisała:

> To dlaczego Jehowi, Buddyści, Islam, Hebrajczycy nie są, aż tak krytykowani
na
> publicznych forach dysputach, rodzinnych przyjęciach jak księża??
> wiem dlaczego bo nie znacie tych wyznań tylko opieracie się na rodzinnych
> polskich typowo tradycyjnych opiniach na ten temat
> O katolikach każdy może mówić co chce nikt mu za to głowy nie urwie ale
powiedz
>
> tak samo na temat Rabina czy Imama to dostaniesz kule w łeb???
> Obraź kogoś na forum innego wyznania tak jak czytałam np. o Janie Pawle II??
> I tym się różni katolik od ateisty- katolika ateista obraża, drażni go
> instytucja, problemy kościoła itd.. kwestie wiary, do komunii czy nie , do
> chrztu czy nie...itp, slub czy nie,
> A Katolik ma prosto jak wierzę to wierzę może (czasami słaby jestem jak każdy
> człowiek niestety) ale mam wiarę nadzieję , Chrystusa , który wybacza i kocha
> ALE pod warunkiem , że żałuję !!
> To wtedy życie jest takie proste ,a nie takie idiotyczne :cytuję
> Czy chrzest, komunia to wybór czy psi obowiązek
> Obowiązkiem psa jest być posłusznym Panu,ale pies też ma wybór czasami urywa
> się z łańcucha!!!!!!!!!!!!!!!
>
> Chyba jednak jakaś nietolerancja wobec KK jest większa niż wobec innych wyznań
> ps. Jehowi i Buddyści to dla mnie sekta ale to moje zdanie choć nie tylko



Mysle, ze to inny temat niż na tym forum podjety. Chodzilo mianowicie o to, czy
latwo w zasadniczo katolickiej Polsce nie ochrzcic dziecka lub nie poslac do
komunii. Czy osoby podejmujace taka decyzje spotykaja sie z nietolerancja i
dyskryminacja i czy jest ona latwa czy trudna.

[lola211]

> To dlaczego Jehowi, Buddyści, Islam, Hebrajczycy nie są, aż tak krytykowani
na
> publicznych forach dysputach, rodzinnych przyjęciach jak księża??

Bo jest ich stosunkowo niewielu w Polsce, natomiast KK jest wszechobecny, przez
co skala patologii zauwazalna przez spoleczenstwo jest wieksza.KK ma wplyw na
to co sie w Polsce dzieje, buddyzm nie, wiec mnie on ani ziebi ani parzy.

> Obraź kogoś na forum innego wyznania tak jak czytałam np. o Janie Pawle II??

No i jakie straszne poniesiesz konsekwencje?

Do Babki - poczytaj zanim napiszesz

[anek.anek]

Tak, faktycznie wiele sporów wynika z nieświadomosći i braku wiedzy.
Napisałaś, że buddyzm to sekta.Czy masz świadomość tgo, że to religia starsza o
kilka wielków od chrześcijaństwa?
W pełni ukształtowana została pomiędzy VI a V wiekiem PRZED NASZĄ ERĄ, a
wcześniej praktykowano jej części przez wiele wieków.
Teraz to Ty obraziłaś religię z ogromną kulturą i w przeciwieństwie do
chrześcijanizmu, nie mającąw swojej historii niczego do zarzucenia.

[anek.anek]

Ups, teraz to ja popełniłam błąd. Oczywiście to religia nie starsza od
chrześcijaństwa - tego nie wiadomo, ale starsza od katolicyzmu.

[lch74]

> Buddyści to dla mnie sekta ale to moje zdanie choć nie tylko

Co świadczy o Twojej nieznajomości rzeczy, na które się wypowiadasz... Buddyzm
jest jedną z trzech największych oficjalnych religii światowych obok
Chrześcijaństwa i Islamu. Oprócz tego ten system filozoficzno-religijny jest o
1000 lat starszy od Chrześcijaństwa. A jeśli zerkniesz do słownika, to w
skrócie sekta jest odłamem religii nie uznawanym przez religię oficjalną.
Poczytaj troszkę, bo na naukę nigdy nie jest za późno

[lch74]

> jest 1000 lat starszy od Chrześcijaństwa

hehe, zmęczenie ze mnie wyłazi starszy ok. 500 lat od Chrześcijaństwa jako
takiego a ok. 1000 lat od jego odłamu Katolicyzmu.

[lola211]

> ale ludzie jakoś nie przestrzegają prawnego porządku społecznego
A dekalog przestrzegaja? Tez nie.

[babka71]

ale dekalog to kwestia wiary czyli wolny wybór!!! i kwestia sumienia
a porządek prawny MA jest sankcjonowany przez organy ścigania porządku
publicznego
Policja
Sądy
Prokuratura
nawet kolegium dostaniesz jak pijesz piwo w parku
a za zdradę męża nic Ci nie grozi najwyżej rozwód

wybór!

[migotka2000]

Nie wyobrażam sobie chrzcić dziecko pod przymusem, czy spełniać tym samaym
oczekiwania dalszej rodziny. Jeżeli będziemy postępować w myśl zasady "lepiej
się nie wychylać", nigdy nasze szanowne społeczeństwo nie nauczy się tolerancji.

A już "czepienie się świadków Jehowy" - to powinno być zadanie dla szkolnego
pedagoga i wychowawcy klasy - nauczyc dzeiciaki, jeżeli nie wyniosły tego z
domu, że nikt nie ma prawa szykanować innych ze względu na wyznawaną religię.

[apolka]

Jestem wierząca (należę do KK) i w tym duchu wychowuję swoje dziecko. Chrzest
się odbył i była to naturalna konsekwencja tego, kim jesteśmy i w Kogo
wierzymy.
Zgadzam się z Lolą, uważam, że przyjmowanie sakramentów dla zasady, wygody,
świętego spokoju i ... czegoś tam jeszcze świadczy o braku kultury, godności i
tolerancji. W pewnym sensie to mnie obraża, bo ktoś lekceważy coś, co dla mnie
jest ważne. Ja sznuję inne wyznania, również Swiadków Jehowy (moja najlepsza
przyjaciółka należy do tego zboru, temat religii, wiary był przez nas
wielokrotnie poruszany, dyskutowany, nigdy nas nie poróżnił) i mam prawo
oczekiwać tego od osób nie związanych z KK.

[zarra]

Pierwszą córkę ochrzciłam przez naciski rodziny
Jak już się powiedziało A , trzeba było powiedzieć B,
więc była i komunia.
Żałuję tego bardzo i jest mi wstyd.
Do koscioła nie chodzimy, nauki :przedkomunijne: były bardzo trudne do
przerobienia i wytłumaczenia dziecku dlaczego rodzice "grzeszą
śmiertelnie"(czyli np. nie chodzą na msze).
Drugiej córki zamierzam nie ochrzcić , czyli żyć wg. własnych zasad.
Babcia cierpi, bo przeciez "dziecko pójdzie do piekła".
Trudne to , ale tym razem się nie damy.

Ważne jest zeby dziecko miało spójność i jasność sytuacji, to jest dużo
wazniejsze od tego "co powie babcia, ciocia"

I bądźmy wreszcie tym pokoleniem, które będzie działało z głowa

pozdrawiam

[iga73]

Jestem katoliczką wierzącą i praktykująca i czytając niektóre posty wstyd mi za
osoby broniące KK, bo robią to delikatnie mówiąc niegrzecznie a dziekuje osobą
tzw. ateistą za to ze maja odwage miec własne zdanie nie cierpie i jest mi
przykro jak niektórzy moi znajomi posyłają dzieci do komunii czy chrzczą bo tak
wypada, nmnie to obraża jako katoliczke. I jeszcze jedno śluby kościelne w
Polsce są dopiero ustanowione od XVII wieku wczęsniej młodzi przysięgali tylko
przed sobą rodzina.

[eccia0102]

Ja dziecko ochrzciłam bo rodzina naciskała.Na pewno nie wyrządziłam tym dziecku
krzywde,kiedy dorosnie sama zdecyduje czy chce nalezec do tego koscioła czy
moze innego.Jedno mnie tylko smieszy ze ludzie mówią ze dziecko mósi być
ochszczone bo jak umrze to gdzie jego dudzyczka sie podzieje.Jezeli naprawde
istnieje niebo to własnie tam duszyczki dzieci wedrują przeciez to oczywiste i
na pewno nie zalerzy to od posiadania chsztu czy komuni.

[mawa73]

Przede wszystkim dzieki za wątek. Mało interesuje mnie kłótnia pomiędzy
zwolennikami i przeciwnikami Kościoła, natomiast cieszę sie, że jest parę osób
myślących podobnie jak ja. Nie ochrzciłam swojego dziecka, drugiego tez nie
ochrzczę. Nie wiem, czemu miałabym to robić, skoro sama dawno już nie poczuwam
sie do związku z jakąkolwiek wiarą (mój mąż także). Wydaje mi się, ze religia
jest kwestią wyboru, a nie obowiązkiem. Ślubu kościelnego nie braliśmy, ksiądz
na pogrzebie też nam do niczego nie potrzebny. Szczerze mówiąc mam dość
traktowania niewierzących jako "zagubionych" i prób sprowadzania ich na dobrą
drogę, mam dość traktowania światopoglądu katolickiego jako naturalnego, czego
wyrazem ostatnie wydarzenia: czułam się jak idiotka w kraju, gdzie wszyscy
płakali po śmierci Papieża (nie płakałam! szanowałam go jako człowieka, jak
szanuję np. Dalajlamę, ale jego śmierć nie dotknęła mnie osobiście, mimo że mi
to wmawiano przez tydzień w każdej audycji radiowej i artykule prasowym). Więc
jedyne, czego się obawiam, to odrzucenia, jakie może doznać moje niereligijne
dziecko np. w przedszkolu. Ale z drugiej strony: czy lepiej, aby miało rodziców
hipokrytów? Bo chrzczenie itp. "bo tak wypada" uważam za czystą hipokryzję. W
końcu nie zamierzam przecież bronić dzieciom dostępu do jakiejkolwiek religii -
w swoim czasie wybiorą same.

[kol.3]

Moja koleżanka wywodząca się z absolutnie świeckiej rodziny wyszła za mąż za
ultraprawicowego katolika. Przyjęła chrzest, komunię, bierzmowanie a następnie
wzięli ślub koscielny. Ateizm rodzicow w niczym jej w życiu nie przeszkodził.
Z kolei moje ochrzczone dziecko, które było u komunii postanowiło na własne
życzenie przestać chodzić na religię. Zgodziliśmy się na to bez przeszkód. Syn
zapowiada się na ateistę. Myślę, że miała na to duży wpływ religia w szkole,
sądząc po relacjach syna z tych lekcji. Reakcje znajomych, którzy dziwią się że
powzoliliśmy dziecku nie chodzić na lekcje religii są dla mnie bardzo smutne.
Wynika z tego, że wiele nastolatków jest przymuszanych przez rodziców do
chodzenia na religię. Nie wiem co oni chcą przez to osiągnąć.

[amb25]

My tez nie chciliśmy Dzidziusia. A ooinia otoczenia niewiele mnie obchodzi.
Teraz ma 28 miesięcy i nie zamierzamy go ochrzcić. No chyba, że w przyszłości
sam sobie tego zażyczy.
Otoczenie się już przyzwyczaiło, teksty o chrzcie się skończyły. Co dziwne moja
Teściowa - betonowa katoliczka, drugi syn w zakonie - RAZ tylko zapytała się i
żadnych nacisków, sugestii itp a mój Ojciec ( w kościołach bywa tylko na
slubach dzieci - na komuniach już nie) do tej pory wspomina o chrzcie.
Na religię jeśli będzie chciał to będzie chodził od września - idzie do
przedszkola, a tam wszysc chodzą, ale może uda mi sie "wyporstować" to co mu
będą opowiadali na religii.
Jednego czego się boję - ze będzie przez to dyskryminiwany w przedszkolu,
szkole itp.

ZDecydowanie wybór !!!

[magdaaa73]

I to z wielkim szacuniem.Na brak szacunku zasługują ci, co robią to tylko
zeby"inni nie gadali".To brak szacunku dla wiary - kpienie z niej-więc mija się
to z celem.Najbardziej bawi mnie,że rodzice ,którzy nie chcą np. ślubu
kościelnego(nie piszę,że nie mogą)koniecznie chcą chrzścić dziecko, bo
wypada.Wiara to świadomośc ,nie zabawa.

[jotika]

mnie problem moze nie dotyczy - ochrzcilam swoje dzieci mimo ze nie mam slubu
katolickiego z mezem, ale maz jest wierzacy wiec czemu nie!
ale są dwie mozliwosci - chrzcicie itd. a potem same zdecydują !
nie chrzcicie - i moze beda chcialy same przyjąc sakramenty sw.
poza tym tak sie dziwnie sklada ze przeciez to jest sprawa kazdego z nas i
wolny wybór wiec nie wiem w czym problem - no moze tylko to ze czesc naszego
spoleczenstwa nie wierzy tylko po prostu z przyzwyczajenia chodzi do kosciola?
bo to przeciez bez sensu - wierzyc i nie chodzić albo odwrotnie ?
dla mnie nie robicie nic złego, czas pokaże czy decyzje były słuszne czy nie?
aha - moja przyjaciólka własnie ochrzcila swojego 13letniego syna-sam chciał!!!
w sumie to krzywdy się tym dziecku nie robi, przeciez nie uczą w kościele
niczego złego ???

[rycerzowa]

Sprawa jest bardziej skomplikowana, niż by się na pierwszy rzut oka wydawało.

Teoretycznie sprawa obrzędów religijnych wynika ze światopoglądu; jeśli nie
jest się wierzącym, nie bierze się w nich udziału, z czym zgadza się
przytłaczająca wiekszość dyskutantów.

Praktycznie - właśnie obrzedy, zwyczaje, również religijne, to część naszej
kultury, tradycji, naszej polskiej tożsamości. Chrzciny, wesela, przyjęcia
pierwszokomunijne, dzielenie się opłatkiem, choinka, pasterka i kolędy, śmigus-
dyngus, palenie zniczy na grobach 1 listopada - w tym wyrastamy, w tym
uczestniczymy, niezależnie od stopnia naszej wiary. Jak bardzo jest to nam
bliskie, uświadamiamy sobie po kilku tygodniach pobytu za granicą.

Nie jesteśmy wcale wyjątkiem. Na przykład Duńczycy, którzy są społeczeństwem
zlaicyzowanym, prawie wszyscy chrzczą swoje dzieci. Nie ma tam ponoć nawet
dokumentów urodzenia, tylko świadectwa chrztu. Ponoć wszyscy niemalże 14-
latkowie przystepują do konfirmacji. A przecież trudno to społeczeństwo
posądzic o konformizm.

Tak naprawdę chrzest traktujemy przecież jako uroczyste przyjęcie nowego
obywatela do społeczności. Pierwsza komunia to przecież pewna granica miedzy
dziecięca nieświadomością złego i dobrego a istnieniem odpowiedzialnym, z
koniecznością uznania własnej winy (odtąd obowiązek spowiedzi). Prawdziwy ślub
to w odczuciu wielu ślub kościelny, bo tylko ten jest "na zawsze". Co do
pogrzebu, to dla zwyklego śmiertelnika jedynie religijna ceremonia gwarantuje
pewne minimum podniosłości, odczucia wagi chwili.

Zanim pozbawimy nasze dziecko uczestnictwa w tych uroczystościach, pomyślmy, co
mu oferujemy w zamian. Mówiono tu o tolerancji, ale tolerancja
dotyczy "innych", czyli takich, którzy uczestniczą w innych ceremoniach, bo np.
wyznają inną religię. Jeżeli nie uczestniczy w niczym, to czy czasem jego zycie
nie będzie o coś uboższe, czegoś pozbawione? Podobno za czasów gierkowskich
było coś takiego jak uroczyste nadanie imienia; w NRD próbowano wprowadzić dla
nastolatków jakąś formę społecznej "inicjacji", taką świecką konfirmację.
Zatem ludzie potrzebują uroczystości.
Teraz nic mi nie wiadomo o podobnych inicjatywach.

Moi znajomi, ludzie głęboko wierzacy, pragnęli potraktować I komunię swego
synka jak prawdziwy sakrament. Odpowiednio przygotowany chłopiec przystąpił do
I komunii w Wielki Czwartek, w ciszy i skupieniu. Goście z prezentami przyszli
w Swięta. Jakież było zaskoczenie rodziców, gdy potem chłopiec żalił się,
że "nie miał komunii". Bo nie był razem z kolegami, nie miał białego tygodnia,
nie miał tego jedynego dnia, gdy wśród wielu gosci dziecko czuje się
najważniejsze.

Zatem pamietajmy o społecznej, psychologicznej roli obrzędów, zwyczajów,
obyczajów i ceremonii.
Jeśli ojciec dziecka autorki postu pragnie je ochrzcić, znaczy to, że chce
wyprawić mu chrzciny. Pragnie wobec całej swej rodziny "uznać" potomka,
podkreślić, ze jest dla niego ważny i pragnie uznania go za ważnego przez całą
społeczność.
Takie jest moje odczucie.

:/

[melmire]

rycerzowa napisała:

> Sprawa jest bardziej skomplikowana, niż by się na pierwszy rzut oka wydawało.
>
> Teoretycznie sprawa obrzędów religijnych wynika ze światopoglądu; jeśli nie
> jest się wierzącym, nie bierze się w nich udziału, z czym zgadza się
> przytłaczająca wiekszość dyskutantów.

I ja tez Dla mnie to dosc logiczne.

>
> Praktycznie - właśnie obrzedy, zwyczaje, również religijne, to część naszej
> kultury, tradycji, naszej polskiej tożsamości. Chrzciny, wesela, przyjęcia
> pierwszokomunijne, dzielenie się opłatkiem, choinka, pasterka i kolędy,
śmigus-
> dyngus, palenie zniczy na grobach 1 listopada - w tym wyrastamy, w tym
> uczestniczymy, niezależnie od stopnia naszej wiary. Jak bardzo jest to nam
> bliskie, uświadamiamy sobie po kilku tygodniach pobytu za granicą.

Euh, brakuje mi zniczy i smnigusa dyngusa, za reszta serce mi jakos nie krwawi,
mimo kilku juz lat za granica.
>
> Nie jesteśmy wcale wyjątkiem. Na przykład Duńczycy, którzy są społeczeństwem
> zlaicyzowanym, prawie wszyscy chrzczą swoje dzieci. Nie ma tam ponoć nawet
> dokumentów urodzenia, tylko świadectwa chrztu. Ponoć wszyscy niemalże 14-
> latkowie przystepują do konfirmacji. A przecież trudno to społeczeństwo
> posądzic o konformizm.

Francuzi tez masowo chrzcza dzieci, a te dzieci pozniej masowo biora sluby
koscielne. Tyle tylko ze wiekszosc z nich w kosciele jest tylko z tych dwoch
okazji. Dla mnie to paranoja, dla nich okazja do ladnie oprawionego swieta.
Na szczescie "moja" rodzina w wiekszosci takich szopek nie robi, a jak juz ktos
robi to naraza sie na fochy reszty - kiedy wujek ateista poszedl chrzcic swoje
dzieci, jego matka progu kosciola nie przestapila


>
> Tak naprawdę chrzest traktujemy przecież jako uroczyste przyjęcie nowego
> obywatela do społeczności.
Tez racja, ale mozna go przyjac do spolecznosci bez "zerowania" na obcej sobie
religii.


Pierwsza komunia to przecież pewna granica miedzy
> dziecięca nieświadomością złego i dobrego a istnieniem odpowiedzialnym, z
> koniecznością uznania własnej winy (odtąd obowiązek spowiedzi).

Strasznie "magiczna" ta granica.

Prawdziwy ślub
> to w odczuciu wielu ślub kościelny, bo tylko ten jest "na zawsze".

Jesli nie jest sie pradziwym katolikiem wierzacym w nierozerwalnosc wezla
malzenskiego, to msza, udekorowany oltarz i odspiewane Ave Marie, ba, nawet
arcybiskup udzielajacy slubu nie zagwarantuja w magiczny sposob trwalosci
zwiazku.

Co do
> pogrzebu, to dla zwyklego śmiertelnika jedynie religijna ceremonia gwarantuje
> pewne minimum podniosłości, odczucia wagi chwili.

Dla mnie pogrzeby nie sa podniosle, sa smutne. A moj prywatny pogrzeb zwisa mi
i powiewa, ja w nim aktywnie uczestniczyc nie bede.

>
> Zanim pozbawimy nasze dziecko uczestnictwa w tych uroczystościach, pomyślmy,
co
> mu oferujemy w zamian. Mówiono tu o tolerancji, ale tolerancja
> dotyczy "innych", czyli takich, którzy uczestniczą w innych ceremoniach, bo
np.
>
> wyznają inną religię. Jeżeli nie uczestniczy w niczym, to czy czasem jego
zycie
>
> nie będzie o coś uboższe, czegoś pozbawione?
Ja jakos przezylam,i znam wiele osob ktore przezyly to straszne zubozenie.
Jesli brak uczestnictwa w 4 uroczystosciach w zyciu ma byc taki wazny i
decydujacy dla rozwoju...

Podobno za czasów gierkowskich
> było coś takiego jak uroczyste nadanie imienia; w NRD próbowano wprowadzić
dla
> nastolatków jakąś formę społecznej "inicjacji", taką świecką konfirmację.
> Zatem ludzie potrzebują uroczystości.

Potrzebuja uroczystosci. Ale prawdziwych, tzn. takich w ktore naprawde wierza,
a nie takich jakie im sie podobaja. Uwazam takie przywlaszczanie sobie rutualow
za bardzo nie fair w stosunku do ludzi prawdziwie wierzacych w ich znaczenie.
> Teraz nic mi nie wiadomo o podobnych inicjatywach.
>
> Moi znajomi, ludzie głęboko wierzacy, pragnęli potraktować I komunię swego
> synka jak prawdziwy sakrament. Odpowiednio przygotowany chłopiec przystąpił
do
> I komunii w Wielki Czwartek, w ciszy i skupieniu. Goście z prezentami
przyszli
> w Swięta. Jakież było zaskoczenie rodziców, gdy potem chłopiec żalił się,
> że "nie miał komunii". Bo nie był razem z kolegami, nie miał białego
tygodnia,
> nie miał tego jedynego dnia, gdy wśród wielu gosci dziecko czuje się
> najważniejsze.

Super przyklad Czyli wystarczyl by mu sam bialy tydzien, feta i prezenty,
bez sakramentu, do szczescia? To po jaka cholere mu sakrament?
>
> Zatem pamietajmy o społecznej, psychologicznej roli obrzędów, zwyczajów,
> obyczajów i ceremonii.

Pamietamy, pamietamy Ale z szacunku do samych siebie i do religi, nawet
nielubianej, nie bede chrzcic, pierwszokomuniowac, bierzmowac itp, tylko
dlatego zeby muagicznic etapy zycia

> Jeśli ojciec dziecka autorki postu pragnie je ochrzcić, znaczy to, że chce
> wyprawić mu chrzciny. Pragnie wobec całej swej rodziny "uznać" potomka,
> podkreślić, ze jest dla niego ważny i pragnie uznania go za ważnego przez
całą
> społeczność.
> Takie jest moje odczucie.

Praslowianski ojciec podnosil trzy razy dziecko do gory i mowil ze je uznaje.
Tez mozna to uczynic wobec calej rodziny, objesc to i opic. Chrzczac wyraza
wole wychowania dziecka w religii katolickiej, jesli to postanowienie nie jest
szczere, to dla mnie jest to po prostu niesmaczne.

[lola211]

Chrzciny, wesela, przyjęcia
> pierwszokomunijne, dzielenie się opłatkiem, choinka, pasterka i kolędy,
śmigus-
> dyngus, palenie zniczy na grobach 1 listopada - w tym wyrastamy, w tym
> uczestniczymy, niezależnie od stopnia naszej wiary. Jak bardzo jest to nam
> bliskie, uświadamiamy sobie po kilku tygodniach pobytu za granicą.

Nie mialam okazji tej tesknoty doswiadczyc, to fakt.Mieszkajac jednak w Polsce
od zawsze nie lubilam wszelkich uroczystosci typu chrzciny, wesela.Tradycyjnie
obchodze swieta Bozego Narodzenia, Wielkanoc, Dzien Zmarłych, tego na pewno
byloby mi brak, bo w tych przypadkach czuje magie, w pozostalych ani troche.
Ja chrzest traktuje jako cos wiecej niz przyjecie do spolecznosci, to bardzo
wazny krok,zobowiazanie, za tym powinno isc wychowywanie dziecka na katolika.
Wiele znanych mi osób chrzci dzieci i posyla na religie bez głebszego
zastanowienia, do kosciola nie chodza, ale nie wyobrazaja sobie dziecka na
religie nie posłac, bo traktuja to wlasnie jako tradycje, zwyczaj, poza tym "co
ludzie powiedza", czy dziecko nie bedzie z tego tytulu odrzucone przez
rówiesnikow? Dla mnie to drwina z Boga i nie zgadzam sie na takie podejscie do
sprawy.

gdy wśród wielu gosci dziecko czuje się
> najważniejsze.

Tak dziecko sie czuje w dniu swoich urodzin -co roku.

[diagnosta7]

Zgadzam się, ze kultura, religia i tradycja się przenikaja. Także pisalam o
tym. W moim przekonaniu czesc obrzedow latwiej „oddzielic” od scisle
religijnego wymiaru, inne poddaja się temu mniej. Chrzciny czy pierwsza komunia
sa dla mnie szczególnie zwiazane z religia. Chrzest nie jest wiec przyjeciem do
jakiejkolwiek spolecznosci , tylko wlasnie do chrzescijanskiej.Jest zarazem
zobowiazaniem się rodzicow do wychowywania dziecka w wierze. Co do pierwszej
komunii bardzo trudno mi przyjac Twój argument o przegraczaniu granicy
dziecinstwa i pelnej swiadomosci tego sakramentu w wieku 8-9 lat (nie twierdze,
ze dzieci tego gleboko nie przezywaja, ale nie o tym tu mowa). Bardziej
swiadome przekroczenie granicy dziecinstwa i doroslosci dotyczy np. kultury
zydowskiej i tamtejszej bar micwy, która to obchodza dzieci 13-to letnie. Dla
mnie wiec komunia jest kolejnym obrzedem scisle zwiazanym z przynaleznoscia do
kosciola. Co do slubu, przysiega w kosciele jest skladana nie tylko partnerowi,
ale i Bogu. Znow wiec nieodlacznie wiaze się z wiara. A co do elementu „na
zawsze” to wydaje mi się, ze wiekszosc par zaklada nierozerwalnosc zwiazku
niezaleznie od tego jak zostal zawarty. Dla osob wierzacych obrzadek religijny
jest absolutnie niezbedny i naturalny w przypadku smierci, dla niewierzacych
najnaturalnieszy w swiecie jest jego brak. Wage chwili tworzy fakt smierci
osoby bliskiej , kochanej, szanowanej, nie zas sposób jej zegnania.
Wydaje mi się, ze wiekszosc Polakow nie ograbia dzieci z kontaktu z tradycja i
kultura, natomiast brak uczestnictwa w obrzedach scisle religijnych wyglada
raczej na uczciwosc wobec siebie i innych(szczególnie tych prawdziwie
wierzacych).Mysle,ze wiekszosc dzieci uczestniczy w tradycyjnych swietach i
nawet jeśli nie pojda po Wigilii na pasterke, czy nie poswieca koszyka ze
swieconka, na cale zycie pozostanie im w pamieci zapach choinki, spotkania w
duzo wiekszym gronie rodzinnym, specjalne potrawy i wyjatkowa atmosfera.
Wiekszosc rodzicow nie zamyka dzieciom drogi do wiary. Znam przypadki
chrzczonych nastolatkow, pozniej bioracych sluby koscielne. Decyzja rodzicow
nie wydaje się być stygma na zycie lub zubozeniem o cos ich potomka. Mogą
raczej zdobyc szacunek syna czy corki za uczciwosc i wiernosc zasadom.
Tak ja to widze.

[rycerzowa]

Wszyscy wiemy, jak powinno być. Ale jest jak jest. Nie można być "troszkę w
ciąży", zatem jesli ktoś zdecydowanie nie wierzy, nie powinien ubierać choinki
ani przyjmować św. Mikołaja. A tymczasem nawet pani minister Środa przyznaje,
że dzieli się z rodziną opłatkiem i lubi iść na pasterkę. Bo to część naszej
polskiej kultury.

Obrzęd chrztu pełni i pełnił różne funkcje, nie tylko "przyjęcia do wspólnoty
chrześcijańskiej". Przede wszystkim przez wieki polskie dziecko miało do wyboru
tylko jedną wspólnotę - własnie chrześcijańską, zatem chrzest był pasowaniem
na Polaka.
Nie możemy zapomnieć, że w dawnych czasach Kościół Katolicki organizował życie
społeczne w szerokim zakresie. Księgom parafialnym zawdzięczamy bardzo wiele
jeśli chodzi o informacje o tzw, ruchu ludności. Chrzest oznaczał zapisanie
nowego obywatela, był dowodem jego istnienia, bardzo często chronił mu w ten
sposób życie. Pamiętam to z wykładów z demografii. Nacisk na jak
najwcześniejsze chrzczenie niemowląt, straszenie rodziców piekielnymi karami za
zaniedbanie tego obowiazku, miało na celu właśnie rejestrację, czyli kontrolę.

Dziś mamy Urzędy Stanu Cywilnego, ale cel zapisu, czyli kontroli jest ten sam -
ochrona interesu dziecka.

Piszę, że jest jak jest, czyli wielu ludzi bierze udział w uroczystościach
religijnych siłą jedynie inercji, przyzwyczajenia. No i ze względu na
ich "urodę", bo wiekszość z nas lubi kicz. Wielu prawdziwie wierzących drażni
ta pompa. Ale jest jak jest.

Nie chrzcząc swoich dzieci, nie posyłajac ich "do komunii", powinniśmy być
konsekwentni i nie chodzić na chrzciny, przyjęcia pierwszokomunijne, wesela etc.
więc pozbawić siebie i dzieci uczestnictwa w ważnej części polskiej
obrzędowości.
Zdarza sie poza tym, że dzieci restrykcyjnie ateistycznych rodziców padają
ofiarą łowców do sekt, lub zapisują się do Swiadków Jehowy. Nie zostały
uodpornione.
Argument praktyczny "za" to również fakt, że na razie żyjemy i nasze dzieci życ
bedą właśnie w takim społeczeństwie "praktykujacych choć nie zawsze
wierzących". Z rachunku prawdopodobieństwa wynika, że współmałżonek naszego
dziecka będzie nominalnym katolikiem i bedzie chciał mieć np. ślub koscielny.
Dobrze jest wtedy mieć chrzest i komunię za sobą. Wiem, jakie trudne jest to w
wieku dorosłym. To, co piszę może brzmieć skandalicznie, ale w końcu na forum
możemy pozwolic sobie na szczerość, nie przemawiamy wszak ex catedra.

Laicyzacja społeczenstwa niewiele zmieni. W poprzednim liście powołałam się na
przykład duński.Pamietam ciekawą rozmowę z duńską studentką pedagogiki.
Nawiasem mówiąc, po 4 latach niezbyt wyczerpujących studiów, będzie mieć prawo
nauczania w klasach 1-9(sic!) języka duńskiego, matematyki, wf-u i religii. A
poziom nauczania mają niezły! Mnie interesowała właśnie ta religia, o nauczaniu
której ta studentka pisała pracę dyplomową. Przecież tam mało kto jest
wierzący. Tak, ale ważne jest, aby przynajmiej formalnie być dobrym
chrześcijaninem, bo rośnie u nich w siłę mniejszość muzułmańska.
Ano własnie.

[anek.anek]

Zaraz, zaraz. Nie bardzo rozumiem jak to nie mogę dzielić się opłatkiem,
przyjmowania św. Mikołaja i chozić na obrządki kościelne typu chrzest czy ślub?
Kościół absolutnie nie zabrania tego osobowm niewierzącym!
A dla mnie: dzielenie się opłatkiem jest symbolem dzielenia się z bliźnimi tego
co najlepsze. To symbol.Dla wierzącego bezpośrednio symbol Jezusa, ale tak
naprawdę geneza jest identyczna: dzielę się wszystkim co mam z tymi, których
kocham.
Na chrzty, śluby chodzę. Dla mnie to radość, bo ktoś się cieszy. i ktoś chce
się tą radościa podzielić ze mną - niewierzącą.
Jako niewierząca nie powinnam jednak chodzić do kościoła i się modlić - to jest
hipokryzja. Jednak kiedy jestem w kościele "na widoku" a nie z tyłu, to żeby
nie urażać uczu ć innych klękam kiedy oni to robią, wstaję kiedy oni to robię.
Nie modlę się jednak i nie udaję, że to robię.

Na samym początku tej dyskusji padło stwierdzenie, że brakiem chrztu utrudnia
się dziecku dorosłe życie.
Jeśli problemem będzie dla WIERZĄCEJ osoby w życiu dorosłym spełnienie
wszystkich sakramentów, to ja dziękuję za taką "wiarę".

[anek.anek]

jeśl chodzi o sam ślub koscielny, to istnieje - to wynik konkordatu - tzw."slub
jednostronny". gdzie tylko osoba wierząca przysięga przed Bogiem.Druga jednak
musi się zobowiązać, że nie będzie stała na przeszkodzie w wychowaniu dzieci w
wierze.

[diagnosta7]

Nie jestem pewna co masz na mysli piszac, ze „ wszyscy wiemy jak powinno być”.
Nie wiem jak być powinno. Wiem tyle, ze ludzie dokonuja wyborow, które uznaja
za najlepsze : jedni nie wlaczaja dziecka do spolecznosci religijnej, inni
chrzcza i posylaja do komunii ulegajac presji otoczenia, chcac uniknac
ewentualnych sprzecznych komunikatow np. w obrebie rodziny (rodzice vs
dziadkowie). I jeszcze najliczniejsza grupa rodzicow, którzy wychowuja swe
dzieci zgodnie z wlasna wiara. I żadna z tych grup nie poddaje się ocenie czy
to negatywnej, czy pozytywnej. Mamy tu do czynienia z aktem wyboru i
jakikolwiek ma on wyraz jest prawem ludzi, którzy się na cos decyduja i
uwazaja,ze będzie sluzyc dobru dziecka.
Zupelnie nie rozumiem dlaczego osoby niewierzace nie powinny brac udzialu w tym
co jest gleboko zakorzenione w naszej tradycji, a także tradycji wielu innych
krajow. Obrzedy wytworzone na bazie religii maja swoja specyfike
charakterystyczna dla danego kraju, uksztaltowana w pewnej kulturze i
spolecznosci i np. obchody Bozego Narodzenia w Polsce i Anglii roznia się
zasadniczo, choc przeciez dotycza tego samego wydarzenia. Tradycja i kultura
kraju nie sa wiec wylaczna wlasnoscia ludzi wierzacych, bo na jej ksztaltowanie
ma wplyw wiele elementow. Piszesz m.in. o kiczowatosci niektórych obrzedow, bo
przeciez wmieszanych jest w nie wiele "poganskich" zachowan. To w jaki sposób
się celebruje okreslil czlowiek, nie religia.
Piszesz o dawnych czasach, kiedy to nowonarodzone dziecko mialo wstep jedynie
do wspolnoty chrzescijanskiej, ale wlasnie w dawnej Polske zamieszkiwalo sporo
mniejszosci, a wraz z nimi mielismy i roznorodnosc religijna.Nie tylko wiele
odmian chrzescijanstwa, ale i religie zydowska oraz calkiem liczna grupe
muzulmanow. Bywalo,ze miedzy szlachcicami wybuchaly gorace spory wlasnie na
bazie roznic wyznaniowych. Było wiec duzo mniej jednorodnie niż dzis.
Prawda,ze koscioly pelnily także funkcje urzednicze, ale już nie pelnia.
Nie rozumiem dlaczego uczestnictwo w obrzedach i uroczystosciach ma być wyrazem
braku konsekwencji.
Tej czesci Twojej wypowiedzi za nic nie pojmuje.” Nie chrzcząc swoich dzieci,
nie posyłajac ich "do komunii", powinniśmy być
konsekwentni i nie chodzić na chrzciny, przyjęcia pierwszokomunijne, wesela etc.
więc pozbawić siebie i dzieci uczestnictwa w ważnej części polskiej
obrzędowości.”
Czyz osoby roznych wyznan nie wchodza do synagogi, meczetu, swiatyni
prawoslawnej? Jestem autentycznie zdumiona tym rozumowaniem.
Być może masz doswiadczenia z restrykcyjnymi ateistami. Osobiscie nie spotkalam
rodzicow tepiacych wlasne dzieci za jakiekolwiek przejawy religijnosci. Nie
jest tez prawda, ze dzieci ateistow sa szczególnie podatne na
psychomanipulacje. Na brak odpornosci sklada się wiele elementow,np.typ
osobowosci, komunikacja w rodzinie, czynniki sytuacyjne i jest to duzo bardziej
zlozone niż brak wiary.
Jeśli ktos odnajduje wiare jako dorosla osoba, to z radoscia i pelna
swiadomoscia wypelni to co konieczne dla przyjecia do spolecznosci religijnej.
W przypadku malzenstwa, istnieja sluby jednostronne. Może być tez tak, ze ta
druga strona uszanuje inny swiatopoglad (zakladasz,ze to wlasnie osoba
niewierzca, bądź innej wiary musi się podporzadkowac „nominalnemu katolikowi”?)
Twój dunski przykład swiadczy o tym jak religijne zwyczaje przeistaczaja się w
narodowa tradycje, ktore nie musza się wiazac koniecznie z przynaleznoscia do
wspolnoty chrzescijanskiej.
Nie wiem jak wyglada nauczanie religii w Danii, ale np. w W. Brytanii przybiera
to forme religioznawstwa, a w USA nauka o religiach swiata jest scisle
wpleciona w lekcje historii. Dzieki temu dzieci ucza się tolerancji(!) i
szacunku dla roznych religii, rozumieja skad się one wziely, jak sa ze soba
splecione, a także zdeterminowane kulturowo.

[bazylea1]

rycerzowa napisała:

>
> Nie chrzcząc swoich dzieci, nie posyłajac ich "do komunii", powinniśmy być
> konsekwentni i nie chodzić na chrzciny, przyjęcia pierwszokomunijne, wesela
etc
> .
> więc pozbawić siebie i dzieci uczestnictwa w ważnej części polskiej
> obrzędowości.
>
nie rozumiem, mam nie iść na ślub przyjaciół tylko dlatego że odbywa się w
kościele? wiele razy byłam i jakoś piorun we mnie nie strzelił. zwiedzam tez
kościoły w celach turystycznych, pierwsze słyszę że jako niewierząca mam tam w
ogole nie wchodzic

Zdarza sie poza tym, że dzieci restrykcyjnie ateistycznych rodziców padają
> ofiarą łowców do sekt, lub zapisują się do Swiadków Jehowy. Nie zostały
> uodpornione.
>

a to jest nieprawda, właśnie dzieci z mocno wierzących rodzin (no, może nie
wystarczająco mocno) padają ofiarami sekt (na marginesie świadkowie Jehowy to
nie sekta). umsył który już raz został nakierowany na religię łatwiej
przekierować niż przekonać ateistę. powszechnie znany jest fakt że sekty
werbuja młodzież podczas pielgrzymek.

Argument praktyczny "za" to również fakt, że na razie żyjemy i nasze dzieci życ
>
> bedą właśnie w takim społeczeństwie "praktykujacych choć nie zawsze
> wierzących". Z rachunku prawdopodobieństwa wynika, że współmałżonek naszego
> dziecka będzie nominalnym katolikiem i bedzie chciał mieć np. ślub koscielny.
> Dobrze jest wtedy mieć chrzest i komunię za sobą. Wiem, jakie trudne jest to
w
> wieku dorosłym.

nie jest to wcale trudne, znam wiele osób które jako dorośli ochrzciły się i
wzięły ślub kościelny.

[triss_merigold6]

Wybór.
Nie będę chrzcić dziecka ani posyłać na religię. Jestem ateistką, również
nieochrzczoną. Moja najbliższa rodzina jest niewierząca, mąż niepraktykujący a
zdanie rodziny dalszej umiarkowanie mnie obchodzi. Zresztą nikt nie ośmielił
się wyskoczyć do mnie z jakiś pouczająco-krytykującym tekstem.
Z rycerzową absolutnie się nie zgadzam. Tradycja aczkowlwiek z korzeniami
religijnymi to coś innego niż praktykowanie wiary.

[rycerzowa]

Jak powinno być? Ano tak, że obrzędy religijne są dla ludzi wierzących.
Wszyscy się z tym zgadzamy.

Ale jest druga prawda, że religia i kultura zrosły się, tworząc tradycję
narodową, obyczaj społeczny, czy jak to inaczej mądrze nazwać.

Mogę wytłumaczyć dziecku, dlaczego nie będzie mieć I Komunii, jak jego koledzy.
Ale jak wytłumaczyć, że obchodzimy B o ż e Narodzenie?
Moim zdaniem chrzest i I Komunia stały sie już też takim kanonem.

Na co ja chciałabym zwrócić uwagę, to "obrzędowa pustka", której doświadcza
człowiek niereligijny w naszym kraju. Inne narody mają Karnawał, 4 Lipca,
14 Lipca, różne parady i uroczystości. A my tylko procesję na Boże Ciało.
Ze świeckich fet została nam studniówka.

W młodości swojej gorszyłam się widząc, że ludzie kompletnie niewierzący
domagają się chrztu dla swego dziecka, albo katolickiego pochówku dla
niepraktykującego członka rodziny.
Teraz ich rozumiem. Bo chcą uczcić ważne chwile swego życia, a mają do wyboru
albo religijną uroczystość albo żadną.

Znajoma brała na jesieni udział w uroczystości Bar Micwy w Filadelfii, na ok.
200 osób. Spytałam, ile z obecnych osób było wierzącymi żydami. Nie było jej
wiadomo o żadnej. Dla nich też religijne rytuały są jedynie podstawą więzi
społecznej.

[melmire]

Ja jestem chrzczona(przez niewierzacych rodzicow) i uczciwie chodzilam na
religie. Przygotowywalam sie nawet do pierwszej komunii.I do niej nie poszlam,
o czym zadecydowalam sama. Wiec dziecko samo moze zrezygnowac z fety, i mozna
mu wytlumaczyc ze do komunii ida ludzie wierzacy. Sama mowilas ze wiek
pierwszej komunii to wiek w ktorym powinno sie juz rozumiec skutki i
przyczyny
Co do Bar Mictwy niewierzacych zydow- to ze oni robia glupoty, to ze
niewierzacy francuzi masowo biora sluby koscielna, to tez glupota, i nie ma sie
na czym wzorowac.

[triss_merigold6]

Jakoś moi rodzice nie mieli problemu z wyjaśnieniem dlaczego nie chodzimy do
kościoła jednocześnie obchodząc Wielkanoc i Boże Narodzenie. Toteż nie sądzę,
żeby ja miała problem. Na religię nie chodziłam.
IMO chrzest i I Komunia są uroczystościami o charakterze wybitnie religijnym i
niewierzący oraz niepraktykujący rodzice mogą je sobie i dzieciom darować.
Posyłanie w imię zwyczajów i ograniczenia sporów rodzinnych trochę kłóci się z
szacunkiem dla WŁASNEGO światopoglądu.

[ginny22]

> Posyłanie w imię zwyczajów i ograniczenia sporów rodzinnych trochę kłóci się
z szacunkiem dla WŁASNEGO światopoglądu

A także z szacunkiem dla osób prawdziwie wierzących, dla których ochrzczenie
dziecka jest prawdziwym wydarzeniem, a nie tylko spełnieniem zdaość życzeniom
rodziny.
Zgadzam się z twoim zdaniem w całej rozciągłości.

[lola211]

Nie rozumiem tego.Trzeba az chrztu, by uczcic przyjscie na swiat dziecka? My
swietowalismy w calkowicie laicki sposób, nie mam jakiegos niedosytu, ze malo
uroczyscie bylo.
Komunia z reguly obchodzona jest przez statystycznego katolika bardzo plytko,
wazna jest sukienka, przyjecie i prezenty, uwazam ze dziecko niewiele straci,
gdy do niej nie przystapi.
Aby obchodzic Boze Narodzenie czy Wielkanoc nie trzeba posylac dziecka na
religie, natomiast w przypadku Komunii Sw.- koniecznie.Nie wiem jak ateista czy
osoba wierzaca, ale majaca duze zastrzezenia do instytucji Kosciola, a przez to
niepraktykujaca, moze tak spokojnie poslac dziecko na religie.

[rycerzowa]

Spytam tak z czystej ciekawości: jak tłumaczycie dzieciom (i sobie) fakt
obchodzenia świąt Bozego Narodzenia i Wielkanocy ?

[anek.anek]

Ja tłumaczę dokładnie tak jak każdą inną sprawę związanązwiarą.
Mówię, że to taki dzień kiedy spotykamy się wszyscy razem, cieszymy się sobą (i
prezentami. Ponieważ moje dziecjko już zaczyna zadawać powazniejsze pytania,
to pojawia się w pytaniach i Jezus i Bóg. Więc mówię po prostu, że wierzący
(np. babcia) wierzą w to, że tego dnia wiele, wiele lat temu urodził się Jezus.
Podobnie jak z wiarą w ogóle, mówię, że są ludzie, którzy wierzą w Boga -
coś/kogoś kto stworzył swiat i jest gdzieś tam w niebie. Ja i tata w Boga nie
wierzymy.
I już.
To naprawdę nie jest tak trudno wytłumaczyć.

[triss_merigold6]

Normalnie. Mnie nie tłumaczono, bo fakt, że obchodzimy przyjęłam za oczywisty.
Tradycja, uroczyste spotkanie rodzinne, czas święta i refleksji. Korzenie
pogańskie zmodyfikowane przez chrześcijaństwo.
Tłumaczył Ci ktoś dlaczego obchodzisz urodziny? Obchodziłaś i już.

[diagnosta7]

>Mogę wytłumaczyć dziecku, dlaczego nie będzie mieć I Komunii, jak jego
koledzy.
>Ale jak wytłumaczyć, że obchodzimy B o ż e Narodzenie?
>Moim zdaniem chrzest i I Komunia stały sie już też takim kanonem.

Boze Narodzenie jest czescia tradycji. Pisalam już, ze w roznych krajach
inaczej jest obchodzone. Dla wielu jest to wazna uroczystosc, ale niekoniecznie
idzie sie w zwiazku z tym do kosciola(anglikanska W.Brytania).
Chrzest i komunia nie jest tym samym choby dlatego, ze aby przystapic do tych
obrzedow trzeba spelnic okreslone „wymagania”. Dzieci nie sa chrzczone
automatycznie i w takiz sposób nie przystepuja do komunii.


>W młodości swojej gorszyłam się widząc, że ludzie kompletnie niewierzący
>domagają się chrztu dla swego dziecka, albo katolickiego pochówku dla
>niepraktykującego członka rodziny.
>Teraz ich rozumiem. Bo chcą uczcić ważne chwile swego życia, a mają do wyboru
>albo religijną uroczystość albo żadną.

Te uroczystosci nie traca swojej wagi tylko dlatego, ze wygladaja inaczej.

>Znajoma brała na jesieni udział w uroczystości Bar Micwy w Filadelfii, na ok.
>200 osób. Spytałam, ile z obecnych osób było wierzącymi żydami. Nie było jej
>wiadomo o żadnej. Dla nich też religijne rytuały są jedynie podstawą więzi
>społecznej.

Nie wiem co to była za spolecznosc, ale by moc przystapic do Bar Micwy, mlody
czlowiek musi poswiecic prawie dwa lata na nauke w szkole zydowskiej (mniej
czasu na zycie towarzyskie i uprawianie sportow, bo popoludnia zajete) i nie
mowie tu o Zydach ortodoksyjnych. Czesc gosci przyjaciol moich dzieci na pewno
nie była wierzaca (zaproszona była prawie cala klasa), a sami zainteresowani
chodza do synagogi raz w tygodniu oraz uroczyscie obchodza swoje swieta.
Podobnie wyglada to w Polsce-raz w tygodniu do kosciola i celebrowanie swiat.

[blanqua]

Cóż, mam dwóch kuzynów. Obaj byli nie ochrzczeni jako dzieci. jeden z nich jako
czlowiek dorosły przyjął sakramenty aby wziąć ślub. Zresztą już jest po
rozwodzie, od czasu slubu nie przestąpił progu kościoła, jest bardzo niechętny.
Natomiast drugi z braci nie przyjął żadnego sakramentu, nigdy. Jakoś nie
pzreszkdoziło mu to w ukończeniu szkół, studiów. Dwa lata temu wziął ślub. jego
dziewczyna była ochrzczona, wierząca ale mieli slub cywiliny ponieważ kuzyn
jasno powiedział, że nie będzie odstawiał szopki jeśli jest ateistą. No i
wszystko było świetnie. Dziewczyna miała śliczną białą sukienkę, ślub w USC,
uroczyste wesele z zabawą do rana. I cóz niby traci taka osoba? Trudno aby
niewierzący nagle brał sakramenty tylko po to by wziąć ślub i jeszcze
przysięgał, że dzieci wychowa po katolicku!
Z kolei najmłodsza kuzynka z własnej woli zrezygnowała z bierzmowania - jakoś
piorun w nią nie trzasnął.
Zaznaczę, że obie rodziny obchodzą święta ale wyłącznie jako spotkanie rodziny,
chwilę aby być razem. I cóż w tym dziwnego
Blanka

[wieczna-gosia]

moje dzieci tez jakos niormalnie zakumaly fakt ze tatus wierzy, mamusia niewierzy.
Na wesela chodze, na sluby tez, na komunie wlasych dzieci tez i chrzty,
podpisalam nawet glejt ze sie nie bede sprzeciwiac. I sie nie sprzeciwiam

na mszy po prostu siedze, nie klekam i nie udaje ze sie modle skoro sie nie
modle. Rycerzowa, to nie jest tak, ze tylko wierzacy slonko maja wstep do
kosciola

a tak na marginesie

[wieczna-gosia]

moja opiekunka ma rodzine na wsi, ktorej wspomniala mimochodem ze chlopczyk,
ktuorym sie opiekuje bedzie chrzczony. I tam wszyscy w szoku ze tak pozno. Oni
by sie bali ze cos sie stanie. Czego by sie bali nie mam pojecia

[lola211]

Pewnie zemsty Pana Boga.

[anek.anek]

A widzisz, i to jest to co mnie troszkę drażni u wierzących. To, że ja jako
ateistka (ochrzczona, ale zero wychowania w wierze, nawet modlić się nie umiem)
wiem więcej o o ich wierze i zasadach kościelnych niż oni sami
każdy "nieświadomy" człowiek - dorosły jeśli nie miał okazji poznać wiary, i
dziecko z naturalnych względów, zostanie przyjęte i potraktowane przez Boga tak
samo jak wierzący. Nie mówiąc o tym, że gdyby coś się stało, to nawet zwykły
człowiek (wierzący) może szybko ochrzcić "z wody" takie dziecko.Ale
teoertycznie dla Boga katolickiego chrzest w przypadku dzieci nie ma znaczenia!
to wyczytałam na stronach katolickich i to mówili mi księża do których
chodziłam porozmawiać o chrzcie swojego dziecka (...bo rodzina męża o tym
marzy, a mi w sumie wszystko jedno - tylko, że żaden ksiadz się na ten chrzest
nie zgodził! Żaden nie chciał "odprawiać cyrku" - i tym sobie zaskarbili mój
szacunek.

[rycerzowa]

Ano właśnie. Obchodzimy święta, bo kultura, tradycja, bo tak jest "od zawsze".
Różnimy się zdaniem co do zawartości tego - za przeproszeniem - "koszyka".
Większość dokłada tam chrzest i I Komunię.

Autorka postu chciała zrozumieć, dlaczego w naszym kraju nawet osoby
niewierzące uważają czasem za oczywiste, że dziecko "ma być" ochrzczone.

Bo kultura, tradycja, bo tak jest od zawsze.

Zupełnie jak w tej anegdocie o pewnym Icku, który ciekaw był, dlaczego
mężczyżni wyznania mojżeszowego obowiązani są zawsze nosić czapki.
Indagowany na tę okoliczność rabin wyraził zdziwienie pytaniem, bo wszak Pismo
o tym mówi wyrażnie.
Icek też znał dobrze Pismo i domagał się wskazania konkretnego fragmentu.
Rabin otworzył swiętą ksiegę..
- No, tu, gdzie napisane jest: 'I wyszedł Mojżesz do ludu".
- Ale gdzie tu jest cokolwiek o czapce?
- No jak to? Bez czapki wyszedł??!!!

[macio72]

Fajny ten dowcip o Icku.

Co do postu - wiele rzeczy mozna robić ze względu na opinię u innych ludzi.
Mozna chodzić do teatru bo tak wypada, mozna zostawac po godzinach w pracy bo
tak jest mile widziane, mozna ustepować małemu brzdącowi dla spokoju byle nie
płakało, mozna też prosić Kościół o chrzest dla dziecka tylko ze względu na to
co inni mogliby gadać czy robić.
Nikt w Kościele nie udzieli chrztu dziecku bez zgody rodzica a w wieku
późniejszym gdy ktos może podejmować decyzję - bez zgody zainteresowanego. Jesli
się dokładniej przyjrzeć to sprawa decyzji jest zupełnie pozostawiona rodzicom -
"O co prosicie Kościół Święty?" pyta ksiądz podczas chrztu. Udzielanie chrztu to
nie są takie tam po prostu "Usługi dla ludności".
Oczywiście zrzędząca teściowa czy przykrzy sąsiedzi napewno stanowią problem ale
gdybym był ateistą czy innego wyznania napewno nie posłałbym dziecka do chrztu -
nie mozna przeciez dawać takiego fałszywego przykładu dziecku juz od początku.

Macio przybij piątkę!

[mallard]

Tak właśnie trzeba, -najgorsza w tym wszystkim jest obłuda!

[dorota.alex]

mam synka 3 lata i coreczke 11 miesiecy. Oboje sa nieochszczeni i nie beda,
chyba ze sami kiedys jako dorosli i swiadomi ludzie tego zapragna. Starszego
synka babcia czasami prowadza do kosciola, ale na razie chyba w ramach rozrywki
- mysle ze jest jeszcze za maly, zeby cos z jej nauk zrozumiec. W przyszlosci
chyba nie zgodze sie zeby chodzili w przedszkolu albo szkole na religie - nawet
jako wolni sluchacze. Zaden katecheta nie bedzie ich indoktrynowal. Temat
religii i ich roznorodnosci i tolerancji wole przekazac im w domuu!

Jak tolerancja, to tolerancja

[a_weasley]

dorota.alex napisała:

> chyba nie zgodze sie zeby chodzili w przedszkolu albo szkole na religie -
nawet
> jako wolni sluchacze. Zaden katecheta nie bedzie ich indoktrynowal. Temat
> religii i ich roznorodnosci i tolerancji wole przekazac im w domuu!

Proponuję uwzględnić w tym tolerancję dla ich ewentualnego wyboru, że chcą
chodzić na religię.

[simonka.aga]

Niestety: chrzest i komunia jest niepisanym społecznym
obowiązkiem, psim obowiązkiem. Ochrzciłam małego jak miał dwa lata, ano dałam
się namówić... może to i dobrze: mając wolność wyboru, w wieku 8 lat wybrał
pójście do komunii, bo też chciał dostać prezenty... a wtedy musiałabym
załatwiać dodatkowo chrzest... a tak obyło się bez komplikacji... Czy pójdzie
do bierzmowania? Jego sprawa. Czy będzie chodził na religię? Też jego wola.