Małolata w ciąży

[baltimora]

U znajomych córka 17 lat jest w ciąży. Rodzina jest trochę
zszokowana. "Związek" córki z chłopakiem nie rokuje. Kontakt między dziećmi a
rodziną wydawał się dobry. Wszyscy zadają sobie pytanie: dlaczego. Sam mam
dzieci jeszcze małe, ale zadaje sobie pytanie: gdzie tkwił błąd? Można było
zapobiec?

[aleksandrynka]

odpowiadając wprost: można było zapobiec używając prezerwatywy... Ale chyba nie
o to pytasz
Wiem, że ciąża w tak młodym wieku kojarzy się ze społecznymi patologiami, ale
chyba jednak nie wszystkie ciężarne nastolatki pochodzą z patologicznych
środowisk...
W ciąże może zajść każdy, kto współżyje, a że współzyje nastolatka to nie
nowość i żadne dziwy. Wpadła jak masa innych kobiet na świecie, a że ma tylko
17 lat to dodatkowe komplikacje i pewnie boleśniejsze konsekwencje, ale w sumie
nic nadzwyczajnego i karygodnego w tym nie ma. Pewnie wiele osób się ze mną nie
zgodzi, nie chcę być źle zrozumiana: nie pochwalam, wręcz przeciwnie, sama 10-
cio letniemu bratu pokazywałam prezerwatywy, teraz ma 14 lat i mama każe mu
nosic przy sobie. Niby gó..arz straszny i może do inicjacji mu daleko, ale
zgodnie twierdzimy, że lepiej na zimne dmuchać i trochę przesadzić, niż się
później dziwić i załamywać ręce.
Jesli pytasz o zapobieżenie - można, tak jak my to robimy. Ale młodość ma to do
siebie, że myślenie często występuje tuż po działaniu. Nie zawsze, ale
jednak... I to się tej dziewczynie, niestety, przytrafiło.
Nie znaczy to, ze dziewczyna beznadziejna i na przyszłość nie rokuje wcale, a
rodzina do niczego i gdzieś pokpiła sprawę. Zdarza się nalepszym, jak to się
mówi...

[mika_p]

Siedemnastolatka współzyjaca z chłopakiem to chyba zadne dziwo i bład
wychowawczy w dzisiejszych czasach, chyba ze ktos starał sie wychowac dzieci w
poszanowaniu zasad religijnych nakazujacych czystosc do slubu.

A co do wpadki - nawet pełna wiedza o antykoncepcji nie gwarantuje, ze w pewnym
momencie człowiek nie da sie poniesc chwili, o antykoncepcji zapominajac
tudziez liczac, ze raz nic sie nie stanie. Ja miałam 19 lat, kiedy raz sobie
antykoncepcje odpuscilismy (po półtora roku stosowania), i mamy teraz
siedmioletniego syna.

Seks i odpowiedzialność

[a_weasley]

mika_p napisała:

> Siedemnastolatka współzyjaca z chłopakiem to chyba zadne dziwo
i bład
> wychowawczy w dzisiejszych czasach,

Dziwo nie. Niestety. Błąd wychowawczy i owszem.

chyba ze ktos starał sie wychowac dzieci w
> poszanowaniu zasad religijnych nakazujacych czystosc do slubu.

Raczej w minimum odpowiedzialności za siebie i drugiego człowieka, ta bowiem
dyktuje: nie rób tego, czego konsekwencji nie jesteś gotowa przyjąć. Jeżeli
oddajesz się facetowi, to istnieje niezerowe prawdopodobieństwo, że za dziewięć
miesięcy zostaniesz matką jego dziecka i z tym się licz.

> A co do wpadki - nawet pełna wiedza o antykoncepcji nie gwarantuje,

Nawet robienie użytku z tej wiedzy niczego nie gwarantuje, bo jak Pan Bóg
dopuści, to i z kija wypuści.

Weasley przybij piątkę!

[mallard]

[yeanne]

widzę, że według Ciebie młodość nie ma prawa być głupia, nieodpowiedzialna i
szalona. Wszystkie nastolatki powinny być odpowiedzialne za siebie i innych,
pamiętać o konsekwencjach wypicia zbyt dużej ilości alkoholu, wypalenia skręta
itd. Pamietam, że faktycznie były takie osoby w liceum i na studiach. Zazwyczaj
samotne, nieśmiałe aż do bólu, szare... Poprawne. Do wyrzygania.

[minerwamcg]

> Wszystkie nastolatki powinny być odpowiedzialne za siebie i innych,
> pamiętać o konsekwencjach wypicia zbyt dużej ilości alkoholu, wypalenia
> skręta itd. Pamietam, że faktycznie były takie osoby w liceum i na studiach.
> Zazwyczaj samotne, nieśmiałe aż do bólu, szare... Poprawne. Do wyrzygania.

Czyli kompletnie bezwartościowe. No bo jak można nie chcieć być barwnym,
śmiałym, mieć mnóstwa "przyjaciół", a w dodatku przejmować się takimi rzeczami
jak odpowiedzialność za siebie i drugiego człowieka. Przecież to nie jest ani
trendy, ani cool. Młodzież ma prawo (a może obowiązek?) być głupia,
nieodpowiedzialna, szalona - a że odbywa się to za cenę spieprzenia życia sobie
(skręty, nadmiar alkoholu), komuś (seks bez zobowiązań), czy wręcz za cenę
czyjegoś życia (aborcja) - a kto by się przejmował takimi bzdurami! Chyba tylko
osoby "samotne, nieśmiałe aż do bólu, szare... Poprawne. Do wyrzygania."

Nudni i ciekawi

[a_weasley]

Widzisz, sęk w tym, że ja też się nie wychowałem na pustyni i wiem, że świat
nie dzieli się na barwne postaci spod znaku "żyj szybko, umieraj młodo" i szare
myszki. Ja też znam spory krąg osób, obecnie w wieku późnostudenckim, które w
liceum nie znały dragów i alkoholu. Nie są ani nieśmiałe, ani samotne, ani
zakompleksione, ani nawet nudne. Część się pożeniła/powychodziła za mąż, część
jest na prostej drodze do poślubienia drugiego, trzeciego czy zgoła pierwszego
faceta/dziewczyny, po paru latach znajomości. Wpadek nie było.
Znam braci dwóch z nich. Osiemnastolatka z zamożnej menedżerskiej rodziny,
który właśnie kończy gimnazjum - a i to w dużym stopniu dzieki z jednej strony
determinacji ojca, a z drugiej strony kupie szmalu, którą ten ojciec był w
stanie w syna wpompować. Za to ma już bogate doświadczenia narkotyczne i
erotyczne. I kolesia, który byłby teraz po studiach, gdyby ich w ramach zabawy
w złotego młodzieńca nie rzucił. Ma kupę kasy, z której trudno by mu się było
wytłumaczyć, przelatuje fajne laski, jednej z nich zrobił dziecko, na które nie
płaci i którego nie widział od dwóch lat (a dziecko ma ogóle niecałe trzy).
Można oczywiście tych dwóch uważać za barwne osobowości. Ja jednak z tej
możliwości nie skorzystam.

[migotka2000]

U mnie w rodzinie była podobna sytuacja, z tym, że to kuzyn został ojcem. Gros
obowiązków związanych z utrzymaniem "rodziny" ( na ślub się nie zanosi)
spoczywa na barkach teraz 18-letniego kuzyna i jego rodziców. Matka dziecka ma
niestety dość nonszalancki stosunek do pielęgnacji i wychowania synka, za to
ambicje i wymagania jak najbardziej na poziomie. Często powtarza "ja wam
jeszcze wszystkim pokażę", mając na uwadze studia, karierę itp. Jak widać
czasem wczesna ciąża dodaje skrzydeł, a że kosztem dziecka, to już detal.

Wracając do pytania - moi rodzice są zdania,że wina leży wyłącznie po stronie
rodzców młodych, ponieważ za szybko dali przyzwolenie na "bzykanie".
Przyzwolenie, czyli potraktowanie za normę współżycie 16-17 latków.

Osobiście uważam, że trzeba być realistą i czasem brutalnie wprost dopilnować
małolatów z antykoncepcją, choćby wciskając prezerwatywy. A tak swoją drogą nie
ma to jak pogadanka - co by było gdyby na świt przyszedł dzidziuś i jak by to
było kijowo nie mieć czasu na impry i kasy na ciuchy

[quarum]

T tej chwili jestem juz stara w porownaniu do lat w ktorym zaczelam zycie
seksualne.Mialam 15 lat i...juz w tedy chcialam miec dziecko z mezczyzna
ktorego kochalam cala soba.Czasem zadajemy pytanie za jak malolata lub malolat
moze kochac ..to ''zauroczenie'',''klapki na oczach''a jednak po 10 latach wiem
ze to byla milosc i jest.Chodz w swym krotkim zyciu przeszlam sporo jak na
uniesienia milosne zwiazane z ową osobą,pięć lat rozstania.W tym czasie
urodzilam dziecko nie mojego jedynego,ale coz.Jest dziecko -cudownie i jest
miłość.
Więc moge z własnej autopsji zaapelowac do młodych mam które zostana
babciami.rozmawiajcie z własnymi dziećmi ,bo nie bedziecie wiedziec kiedy wasze
dziecko sie pierwszy raz zakocha(mówie o PRAWDZIWEJ MIŁOŚCI)nie bedziecie
wiedziec kiedy wasze dziecko staje sie dorosły w decyzjach co nie znaczy ,że
nie należy przekonywac i tłumaczyc co można starcic przez owa decyzje i jej
konsekwencje .No i najlepiej zacząć ta rozmaowe przed faktem .Więc do dzieła
mamusie .Nie oczekujcie tego ze wasze dzieci beda was słuchac dopuki nie
zaczniecie ich słyszeć.One mówią!

[mallard]

Oprócz prezerwatyw, proponuję jeszcze młodzież wyposażać w sterylne igły i
strzykawki. Tak na wszelki wypadek...

P.S. Co do poruszanego tematu, jestem totalnym "ortodoksem", rzec by
można "niedzisiejszym", Jestem jednak przekonany, że tak jest dobrze.
Pozdrawiam.

[ewelinaz25]

oczywiście, że wychodzi błąd wychowawczy rodziców. Dlaczego rodzice nie
zainteresowali się związkiem córki? Dlaczego delikatnie nie wybadali na czym
ten związek się opiera? Czy jest poważny? Dlaczego matka nie rozmawiała z córką
o antykoncepcji skoro współżycie w tym wieku jest już normą? Przypuszczam, że
seks w tej rodzinie jest tematem tabu.Z seksualnością dziecko należy oswajać od
początku (oczywiście dobierając odpowiedni poziom przekazywania informacji do
wieku i świadomości dziecka), aby temat seksu nie był dla córki czy syna czymś
wstydliwym. Dlaczego córka nie wspomniała matce,że zamierza podjąć współżycie z
chłopakiem? Na pewno się wstydziła, a przecież mogła spytać matkę o radę w
sprawie antykncepcji. Przecież seks powinien kojarzyć się z pięknym
uniesieniem, a w przypadku tej nieletniej będzie kojarzony z dzieckiem, z
obowiązkiem, odrzuceniem przez otoczenie, wytykaniem palcami (to ta
małolata,która będzie miała dziecko...itp.), z naznaczeniem przez środowisko
rówieśnicze, a mogło być tak pięknie... Jednak nie wszystko stracone. Jej
dalsze życie zależy w dużej mierze od bliskich, zwłaszcza od rodziców, którzy w
tym momencie (skoro nie wykazali się wcześniej właściwym zainteresowaniem
życiem dziecka) powinni nadrobić zaległości. Lament i "gadanie: a nie mówiłam"
nie polepszą sytuacji, a mogą jedynie zaszkodzić. Należy zatem skupić się na
ciąży, aby dziecko miało prawidłowe warunki do rozwoju

[julamimi]

ewelinaz25 napisała:

> oczywiście, że wychodzi błąd wychowawczy rodziców. Dlaczego rodzice nie
> zainteresowali się związkiem córki? Dlaczego delikatnie nie wybadali na czym
> ten związek się opiera? Czy jest poważny? Dlaczego matka nie rozmawiała z
córką
>
> o antykoncepcji skoro współżycie w tym wieku jest już normą? Przypuszczam, że
> seks w tej rodzinie jest tematem tabu.Z seksualnością dziecko należy oswajać
od
>
> początku (oczywiście dobierając odpowiedni poziom przekazywania informacji do
> wieku i świadomości dziecka), aby temat seksu nie był dla córki czy syna
czymś
> wstydliwym.

napisze tak - moja mama interesowala sie bardzo moimi zwiazkami, pytala,
sugerowala, chciala wiedziec jak najwiecej, oczywiscie drazyla rowniez na temat
seksu.
I wiecie co bylo w tym najsmieszniejsze/drazliwe dla mnie? Ze mnie wowczas seks
zupelnie nie interesowal, a pytania i sugestie mamy wlasnie mnie w tym kierunku
popychaly. Na szczescie swoj rozum mialam i wszystko odbylo sie w swoim czasie,
ale chce powiedziec, ze wlasnie NADMIERNE zainteresowanie mamy i ukierunkowane
pytania z jej strony mogly (gdybym np miala co innego w glowie) doprowadzic do
mojej wczesniejszej inicjacji.
W tych tematach naprawde trzeba duzo taktu i taka sytuacja to wcale nie musi
byc spowodowana przez rodzicow...
pozdr

[ewelinaz25]

rozmowa z dzieckiem wcale nie musi polegać na drążeniu dziury w brzuchu, z
dzieckiem należy rozmawiać na każdy temat, aby poczuło, że jest
słuchane,wówczas z każdym problemem zwróci się do rodziców. Poza tym rozmowę
należy ukierunkować w taką stronę, aby to dziecko chciało mówić, a nie rodzice
musieli ciągnąć je za język. Nic dziwnego, że dziecko nie chce odpowiadać na
zadane pytania, jak rodzic obsypuje je stosem pytań w momencie,kiedy coś się
już wydarzyło, a nie wcześniej - przed rozpętaniem burzy. W takim momencie
należy tylko załagodzić sytuację, a nie dokładać oliwy do ognia. Zapobiegajmy,
a nie leczmy!!!

[dj.rozi]

po 1 ta nastolatak tez ma swoje życie i ma prawo o nim decydować. po 2 skąd
macie 100% pewności że ona tego dziecka nie chciała? byly tu poruszane słowa
typu , ja tez była młoda i zakochana, tez chciałam miec dziecko.. to że tym
osobą nie pozwoliło na to sumienie to tylko ich plus. co do rozmowy na temat
antykoncepcji z dzieckiem to nic ona nie daje, prócz duchownego spokoju
rodzicow, a czy spotkaliście sie z tym by to dziecko mówiło rodzicom co wie na
temat antykoncepcji i by powstala wtedy dyskusja. kto z was powiedział swoim
rodzicom że miał ten pierwszy raz, i nie ukrywał wszelkich srodkow
antykoncepcji po najskrytszych kontach domu? niestety taka jes prawda, nigdy
sie nie dowiemy czy nasze dziecko wspołżyje czy nie, albo z jaką metodą i nigdy
ich nie uchronimy.. można stosowac tylko rozmowę wjerzdzająca na ambicjie
dziecka typu , co z tym dzieckiem dalej, co z toba, co z nauką , życiem,
pieniędzmy.. trzeba tez pamietac o jedny co do powuszenia tematu dawania
prezerwatywy (środka antykoncepcji dziecku) to nie zawsze jest odebrane jako
zabezpieczenie, dziecko moze odebrać to jako pozwolenie do uprawiania seksu..

[migotka2000]

No dobrze, wobec tego rozumiem, że jesteś w stanie upilnować swoje dzieci przed
zbyt wczesnym seksem. Może sprzedasz patent innym?

Z moich obserwacji wynika, że jak hormony buzują, to choćby nie wiem co, ale i
tak dzieciaki przy pierwszej lepszej okazji wskoczą do łóżka. Nie wyobrażam
sobie sprawować kontroli nad moimi dorastającymi dziećmi do tego stopnia, żeby
uniemożliwić im jakiekolwiek chwile prywatności! Pomijam kwestie teoretycznego
przygotowania, rozmów o odpowiedzialności, szacunku do swojego ciało itp, co
uważam za podstawowy obowiązek rodzica. Reszta pozostaje w rękach (hmm...)
dziecka (powiedzmy nastolatka)i co on/ona z tym zapleczem teoretycznym zrobi w
chwili uniesienia, to już zaczyna być naprawdę nie moją sprawą.

P.S.W kwestii formalnej - byłam "niedzisiejszym ortodoksem" i też uważam,że tak
jest dobrze. Ale nie mam żadnej gwarancji jak potoczy się życie intymne moich
dzieci. Lata mijają, czasy się zmieniają.

[a_weasley]

migotka2000 napisała:

> Z moich obserwacji wynika, że jak hormony buzują, to choćby nie wiem co, ale
i
> tak dzieciaki przy pierwszej lepszej okazji wskoczą do łóżka.

Gratuluję środowiska.

> Nie wyobrażam
> sobie sprawować kontroli nad moimi dorastającymi dziećmi do tego stopnia,
żeby
> uniemożliwić im jakiekolwiek chwile prywatności!

Ba. Albo się dzieci wychowało, albo nie. Oczywiśćie mówiąc o wychowaniu nie mam
na myśli nauczenia antykoncepcji.

Naiwność?

[verdana]

Nie bądxcie naiwni! Seks w wieku 17 lat to nie jest "wymysł dzisiejszych
czasów". Wymysłem dzisiejszych czasów jest tylko to, że 18-latka z dzieckiem
jest uważana za niedojrzałą do macierzyństwa - podczas gdy jeszcze w okresie
międzywojennym - nie mówiąc już o latach wcześniejszych był to wiek na dziecko
jak najbardziej odpowiedni. W sredniowieczu kosciół dawał śluby dziewczętom od
ukończenia 12 roku życia. Przypomnijcie sobie Scarlett, Julię itd - kiedy
rozpoczynały współżycie? Chyba nie po 20-ce.
A jednym ze skutków tego, ze nastolatki są uznane za niedojrzałe do współżycia
jest też to, że sa uznawane za niedojrzałe do założenia rodziny. Moze i tak. Nie
rozpoczną zatem współżycia PO slubie, bo slubu bez ciąży nikt im nie da. I tak
koło się zamyka.
Z wychowaniem czy brakiem wychowania to nie ma nic wspólnego. Pech i tyle.

przybij piatke verdana

[wieczna-gosia]

Wymysłem dzisiejszych czasów jest tylko to, że 18-latka z dzieckiem
> jest uważana za niedojrzałą do macierzyństwa

I patrze na to z perspektywy swojego wlasnego macierzynstwa.
Kto zawinil, ze w wieku 17 lat mialam dziecko?

Moi rodzice? Nie sadze. Wiedzialam doskonale jakie maja poglady na temat ciazy,
ze sa przeciwni aborcji. Wiedzialam skad sie biora dzieci, kiedy rosnie estrogen
a kiedy progesteron, i po co facet ma siusiak. Uczylam sie dobrze, rodzice
raczej trzymali mnie krotko, ale na wakacje wyjezdzalam w swiat daleki sama, w
pelni obdarzona zaufaniem i nigdy go nie zawiodlam ( a dziecko strzelilam sobie
legalnie we wlasnym domu i wlasnym lozku nie na wakacjach).

Byc moze moj chlopak? BYc moze- byl starszy, mogl pewne rzeczy przewidzie.
Usprawiedliwia go fakt ze nie byl moim rowniesnikiem o szalajecych hormonach
tylko dojrzalym facetem, ktory jak trafilo mu sie dziecko, to sie ozenil,
zaopiekowal, wykarmil itd.

Wychodzi na to, ze ja bylam temu winna. I tego sie trzymajmy

[migotka2000]

Gratuluję uogólnień - i czyba niczego poza tym.

[migotka2000]

[mallard]

migotka2000 napisała:

> No dobrze, wobec tego rozumiem, że jesteś w stanie upilnować swoje dzieci
przed
>
> zbyt wczesnym seksem.
>

Tego nie powiedziałem, ale na pewno nie wręczę synowi (15) prezerwatyw, bo uczę
swoje dzieci, że przed ślubem to grzech. Po prostu...
Pozdrawiam.

[triss_merigold6]

Obawiam się, że to mało skuteczne zabezpieczenie. Ze dwie koleżanki wpady
małoletnie zaliczyły na pielgrzymkach.P

Chyba się nie rozumiemy...

[mallard]

Ale nic to. Nie będę już tłumaczył, bo zaraz zasnę na klawiszach

[yeanne]

a jaki mówi porzekadło: lepiej zgrzeszyć i potem żałować, niż żałować, że się
nie zgrzeszyło Wątpię, żeby 17-o letni syn stojąc przed ponętną blondi w
odpowiednim miejscu powtrzał sobie w myślach: nie! nie zrobię tego! tata
powiedział, że to grzech!

Tata czy sumienie?

[a_weasley]

yeanne napisała:

> a jaki mówi porzekadło:

Porzekadła mówią różńe rzeczy, niekoniecznie mądre.

> lepiej zgrzeszyć i potem żałować, niż żałować, że się nie zgrzeszyło

Niech grzeszy i żałuje - jeżeli jest gotów oprócz abstrakcyjnie pojętego żalu
ponieść konsekwencje tego grzechu. Zwłaszcza że z dwóch, w porywach trzech osób
w sprawę zaangażowanych, on akurat ryzykuje najmniej.

> Wątpię, żeby 17-o letni syn stojąc przed ponętną blondi w
> odpowiednim miejscu powtrzał sobie w myślach: nie! nie zrobię tego! tata
> powiedział, że to grzech!

A czy usprawiedliwisz tegoż szczeniaka, kiedy nie będzie powtarzał sobie "nie
zrobię tego, tata powiedział, że to grzech" na widok nie pilnowanego pliku
studolarówek? Nie? A dlaczego?
Ja osobiście różnych rzeczy nie robiłem i nie robię nie dlatego, że tata
powiedział, że to grzech, tylko dlatego, że uważam je za złe. I na tym polega
wychowanie. Nie na tym, żeby potomek coś robił albo nie, bo mama tak mówiła,
tylko dlatego, że takie zasady zinternalizował, przyjął za swoje.
Na przykład taką zasadę, że złą rzeczą jest zabawa, która może skończyć się
poważną krzywdą osoby, która tu nic nie zawiniła.

[saba76]

Tak , to prawda . Seks to teraz wśród małolatów coś normalnego. 17lat to
jeszcze nie tak szokujące jak sąsiadów wnuczka-15lat.
Rodzina praktykująca, za główne wychowanie mającą „ kumplowskie” podejście do
dzieci i tu chyba błąd.
Ja nie mogę powiedzieć ,żebym wychowywała się w patologicznej rodzinie ,czy moi
rodzice mieli źle podejście do” tych spraw”. Dość wcześnie byłam uświadomiona a
nawet zaprowadzona na wspólna wizytę – pogawędkę do ginekologa. Współżycie
rozpoczęłam z partnerem z którym byłam nie 2tyg tylko rok czasu ( i tu chyba
instynkt samozachowawczy zadziałał) no i wpierw rozmawialiśmy jak by tu
zrobić ,żeby nie było konsekwencji i tu pomogła w rozwiązaniu wcześniejsza
pogawędka z ginekologiem. Już wiedziałam ,ze mogę iść do niego doradzić
się ,już się nie krepowałam. Miałam 17lat i kilka miesięcy. Partner się zmienił
a dziecka nie było. Z mężem chodziłam 2lata, potem 2lata swobody małżeńskiej i
dopiero urodziła się nam córa w 100% zaplanowana.
Moje koleżanki rożnie rodziły przed ślubem lub z brzuszkiem wychodziły za
mąż ,a i były takie jak ja ,więc ,chyba najlepiej wcześniej uświadomić dziecko,
jeśli nie zna się ,nie umie rozmawiać na ten temat to na pewno pomoże

[andaba]

Może jestem dziwna, ale mnie to nie szokuje i nie widzę tu żadnego błędu. To że
nastolatki uprawiają seks to jest dzisiaj normalne, a nawet dojrzałym kobietom
zdarzają się wpadki - wiec mogą zdarzyć się tym bardziej siedemnastolatce. Nie
ma o co moim zdaniem robić afery, dziewczyna w tym wieku jest dorosła,
wiedziała co robi, więc powinna oczywiście wiedzieć co robić i teraz.
Oczywiście rodzice muszą pomóc, bez tego się raczej nie obędzie, chyba, że
tatuś dorosły i samowystarczalny, ale łamać ręce - za późno.

[ewelinaz25]

a moim zdaniem 17latka do seksu dorosła, ale na pewno nie dojrzała do roli
matki. W tym wieku brak dojrzałości emocjonalnej, żyje chwilą, uniesieniem, a
brak wyobraźni co do przyszłości, z czego utrzyma dziecko, jak zamierza ułożyć
swoje stosunki z partnerem itd. Współżyjąc z chłopakiem na pewno miała
świadomość czym może zakończyć się "niezabezpieczony" seks, ale jak większość
nastolatek na pewno uważała, że ten problem jej nie będzie dotyczył. A tu klapa!
Dlatego zawsze na straży powinni stać rodzicie, którzy trzeźwo potrafią ocenić
sytuację i w porę zareagować. Po co potem lamentować?

Sprzeczność

[a_weasley]

ewelinaz25 napisała:

> a moim zdaniem 17latka do seksu dorosła, ale na pewno nie dojrzała do roli
> matki.

Zatem dojrzała do seksu, mniej więcej tak jak piętnastoletni chłopak do walki z
bronią w ręku - technicznie da się zrobić.
Ktoś, kto nie jest w stanie podjąć roli ojca/matki, nie dojrzał do seksu.
Reszta jest mieszaniem pojęć.

[triss_merigold6]

W takim razie ludzie powinni zaczynać współżycie do którego fizycznie są
dojrzali w wieku lat 15, jakieś 10 lat później - po skończeniu studiów,
znalezieniu pracy i ustatkowaniu się materialnym. Absurd.
Zaczynali współżycie jako nastolatki i będą ludzie zaczynać współżycie jako
nastolatki (w każdym razie znaczący procent) więc niech przynajmniej robią to
rozsądnie: antykoncepcja, stały partner zamiast przygodnych kontaktów
dyskotekowych.
Moralnie mnie to nie oburza ani nie szokuje. Ciąża małolatów jest problemem ale
to daje się załatwić u życzliwego ginekologa. Sama bym takie rozwiązanie jako
najmniej psujące plany na przyszłość zaproponowała.

Po co odpowiedzialność, skoro mamy aborcję?

[a_weasley]

triss_merigold6 napisała:

> W takim razie ludzie powinni zaczynać współżycie do którego fizycznie są
> dojrzali w wieku lat 15, jakieś 10 lat później - po skończeniu studiów,
> znalezieniu pracy i ustatkowaniu się materialnym.

Niech zaczynają kiedy chcą, pod warunkiem, że świadomie godzą się na
dezorganizację, jaką w życiu wprowadza rozmnażanie.

> Ciąża małolatów jest problemem ale
> to daje się załatwić u życzliwego ginekologa. Sama bym takie rozwiązanie jako
> najmniej psujące plany na przyszłość zaproponowała.

Czyli: niech się chędożą, co za problem, zawsze można wyskrobać. W tym momencie
doszliśmy do poziomu różnicy podstawowych pojęć dobra i zła.

[triss_merigold6]

Piszesz o modelu idealnym: wszyscy są odpowiedzialni, panują nad hormonami i
potrzebą fizycznej miłości tak długo dopóki nie są gotowi psychicznie i
materialnie na przyjęcie potomka w 9 miesięcy od pierwszego stosunku.

Idealnie nie jest i nie będzie więc może lepiej dostosować wychowywanie do
realiów? Rozmawiać ile się da o konsekwencjach współżycia, przestrzegać ale
również informować o antykoncepcji. Rzetelnie.
Niewyobrażam sobie sprawowania totalnej kontroli nad np. 17 -18 letnim synem,
bo realistycznie podchodząc wiem, że jeśli będzie chciał współżyć to to zrobi
nawet na szkolnej przerwie, osiemnastce, wakacjach, pod pretekstem wyjścia do
kina itd. Pamiętam siebie.

W przeciwieństwie do wielu osób dopuszczam aborcję z powodu niechcenia ciąży.
Nie jest to dobre wyjście ale lepsze niż dramat spowodowany rodzicielstwem w
wieku nastoletnim. Jeśli antykoncepcja zawiedzie (albo chwilowo rozum) to
trudno. Albo decyzja o posiadaniu dziecka w tak młodym wieku ze wszystkimi
konsekwencjami albo usunięcie.
Dyskusja o aborcji między osobami dopuszczającymi ją w wypadkach życiowo -
losowych a zdecydowanymi przeciwnikami jest bezprzedmiotowa ze względu na
różnice światopoglądowe, ktorych nie da się przeskoczyć.
Ty byś nie zaakaceptował takiego rozwiązania, ja owszem i bez względu na to co
zostałoby tu napisane swoich zdań nie zmienimy.

[myszamisiowa]

Rzygać mi się chce po przeczytaniu tego co napisałaś! jak aborcja może być
konsekwencją niechcianej ciąży ? Zabić kogoś kto ci przeszkadza w "realizacji
życiowych planów" i już? To może np. głupiego szefa też mam zabić albo
upierdlią sąsiadkę, bo się nie zgadza na remont dachu a to są moje aktualne
życiowe plany...może znajdę kogoś życzliwego kto mi w tym pomoże...haha. Ale
poważnie jeżeli ktoś nie jest gotowy na dziecko to jego psim obowiązkiem
(konsekwencją) tego co zrobił jest donoszenie zdrowego dziecka i oddanie go do
adopcji. Naprawdę kolejka ludzi, którzy nie mogą mieć własnych dzieci jest
ogromna.

[lola211]

Ale
> poważnie jeżeli ktoś nie jest gotowy na dziecko to jego psim obowiązkiem
> (konsekwencją) tego co zrobił jest donoszenie zdrowego dziecka i oddanie go
do
> adopcji. Naprawdę kolejka ludzi, którzy nie mogą mieć własnych dzieci jest
> ogromna.

Obowiazkiem wobec kogo? Spoleczenstwa? Czy tylko wobec tych, ktorzy dzieci miec
nie moga?
Idea urodzenia i oddania do adopcji jest piekna, pozostaje tylko
taki "drobiazg", jak napietnowanie wyrodnej matki, ktora dziecko porzucila.Nikt
raczej nie da jej medalu, wrecz przeciwnie, predzej ja opluja.
Poza tym dla niektorych duzo wieksza trauma byloby oddanie dziecka niz
usuniecie kilkutygodniowej ciazy.Ty piszesz "zabic",inni zas widziec beda spora
roznice pomiedzy usmierceniem czlowieka a przerwaniem ciazy, to kwestia
sumienia.

[robertmar1]

To jest obowiązek wobec dziecka.

[dj.rozi]

ja w sumie też jestem za aborcjią, ale jedynie dla innych sama bym nie mogła,
tylko trzeba pamiętać że:
-podczas przeprowadzania abocji dziecko ucieka przed wessaniem go w "rurkę",
broni sie
-każdy z nas jest swiadomy że seks prowadzi do zapłodnienia, antykoncepcja nie
daje 100%
-jak to dziecko może wyrazic swoje zdanie, ono jest bezbronne
-życie człowieka rozpoczyna sie w momencie zapłodnienia
-dziecko jest nową i odrębna istotą nie częścią matki
-do ratowania zdrowia i opinni jednego człowieka nie zabija się drugiego
-kobieta zawsze bedzie matka, ale nie zawsze żywego dziecka
-"aborcja zabija pokój, miłość i godność rodzinną" MATKA TERESA z KALKUTY
-każde dziecko jest stwozone i przeznaczone do wielkich spraw
- istnieje też syndrom postaborcyjny (poczucie:straty, winy, skrzywdzenia,
samobójstwo)

[lola211]

> -podczas przeprowadzania abocji dziecko ucieka przed wessaniem go w "rurkę",
> broni sie
Cos takiego pamietam ze slynnego filmiku, wyswietlanego dzieciom(!) w kosciele,
wiesz moze od ktorego tygodnia ciazy plod tak sie zachowuje? Bo chyba nie
wowczas, gdy nie ma jeszcze wyksztalconego systemu nerwowego?

> - istnieje też syndrom postaborcyjny (poczucie:straty, winy, skrzywdzenia,
> samobójstwo)

Zapewne, ale jednoczesnie cala masa kobiet nie doswiadcza po aborcji tych
stanow.

[yeanne]

Amen!

[baltimora]

A kto powiedział, że muszą pomóc??? Rodzice MOGĄ pomóc, ale na pewno nie muszą.

[dziubulek111]

Jeszcze ja wtrącę trzy grosze. Uważam, że dużo zależy od charakteru. Ja sama
przeszłam odpowiednią edukację pod tym względem, ale to mnie nie uchroniło od
głupoty. Dziecka w wieku 17 l. nie miałam (moje szczęście!).

Mam też nadzieję, że coś zależy od ogólnego wychowania, a nie tylko seksualnego.
mam na myśli wytworzenie dobrego wzoru związku wewnątrz mojego dziecka, tak żeby
ewentualny partner/partnerka nie okazali się nie godni tego miana. Bo dla mnie
problem nie w wieku, a w partnerze. Małolaty współżyją z okropnymi osobami
czasami (jeśli można to ująć gruboskórnie).

Pzdr.

T.

[andziek]

Każdy z was był w tym wieku i robił różne głupie rzeczy, także jeśli chodzi o
seks. I (bez obrazy) nie trzeba od razu zwalać winy na rodziców, jakby oni byli
Bogami i chodzili za swoimi dziećmi jak cienie. Sami dobrze wiecie jak to jest.
Większość nastolatków teraz wiele wie o zabezpieczaniu się, ale wystarczy ten
jeden raz bez .... Zresztą... po pierwszym dziecku ( w wieku 26 lat), po roku
zaszłam w ciążę (jako dorosła, doświadczona osoba, zabezpieczająca się stale),
bo 1 raz nie zabezpieczyliśmy się. No i mamy teraz drugie dziecko. Prośba do
was: nie obwiniajście za wszysrko co zrobią dzieci rodziców, bo naprawdę oni
nie są wstanie wszystkiego dopilnować. Ja mam małe dzieci, ale to rozumiem, a
wy nie macie dzieci, czy co?

[baltimora]

To oczywiście racja, że nie da się wszystkiego upilnować. Faktem jest, że od
tematu uciec się nie da i nie należy. Sprawa jest taka, że jeśli rodzice sami
to robią i ze sobą na te tematy rozmawiają tworząc wokół seksu atmosferę
szacunku i zrozumienia, to i z dziećmi pójdzie im dobrze. A jeśli rodzice sami
tego już nie robią (bo im się nie chce, albo z innych powodów) to nie ma bata,
temat będzie nie do przebrnięcia z dziećmi.

[marudka1980]

To nie musi byc niczyja wina nikt nie powinien sie obwiniac.To ze dziewczyna
wsoplzyla w tym wieku jest teraz norma z tym ze akurat to sie tak zakonczylo-
ciaza.Nie ma co teraz roztrzasac nad tym co by bylo gdyby ?trzeba myslec jak
pomoc dziewczynie nikt inny nie pomoze jej tak jak rodzice.Wiem to z wlasnego
doswiadczenia fakt zaszlam w ciaze majac19lat ale donosilam ja dzieki rodzicom
odeszlam od ojca dziecka po 5ciu latachpoznalam mojego meza.Ulozylam sobie
zycie ale jak nigdy wtedy potrzebowalam wsparcia rodziny.Nie robcie glupoty
przekreslajac ja

[bubahr]

Nie rozumiem dlaczego w Polsce, matka nie potrafi 16-17 latki zabrac ze soba na
wizyte do ginekologa, ktory za jej zgoda przepisze odpowiednie tabletki
antykoncepcyjne. Jest to oczywiste w Szwecji, Niemczech, Francji...

[regata7]

no proszę jacy wszyscy (no, prawie wszyscy teraz mądrzy.
Łatwo potępiać rodziców, że nie dopilnowali, że nie douczyli antykoncepcji,
odpowiedzialności...
Ludzie drodzy - nic nie pamiętacie ze swojej młodości?
Ja też miałam 17 lat i wiem, że jak chciałam coś zrobić, to i tak zrobiłam.
I mimo, że miałam (i mam) świetny kontakt z mamą, to i tak we wszystko jej nie
wtajemniczałam. Większość nastolatków przechodzi okres buntu, jedni łagodnie,
inni burzliwie - i większość wychodzi z tego szybko, inni nie mają tyle
szczęścia.
To, że jednak większość z nas nie "wpadła" i/albo się nie stoczyła, można
zawdzięczać nie tylko zdrowemu rozsądkowi, ale także szczęściu, bo nawet
najmądrzejszy młody człowiek czasem traci rozum...
Miałam różnych znajomych, także mądrych, rozsądnych, dojrzałych i im także
sporadycznie zdarzały się różne "sprawki" - nikt nie jest idealny...

[magdalena268]

pytasz gdzie tkwil blad? 17-letnia dziewczyna jest dorosla i sama decyduje co
bedzie robila-takze w tych sprawach.tyle sie mowi o antykoncepcji ze nie wierze
zeby nie wiedziala jak sie zabezpieczyc.ja mialam 16 lat gdy bralam pigulki z
pelna swiadomoscia ze nie chce zostac jeszcze matka. w wieku 19 lat zostalam
mama i bardzo sie ciesze z tego faktu-mam swietnego meza i ukochana coreczke.