"PAJDOKRACJA"

[lamia26]

Pół roku temu zamieszkalam z moim 3 letnim synkiem u mężczyzny,który nie
jest jego ojcem.Mieszka z nami jego 8 letni syn.Bardzo chcemy stworzyć
dzieciaszkom rodzinę...8 latka(2 lata temu)porzuciła matka.Od tego czasu cała
uwaga ojca została skupiona na nim.Mały jest bardzo inteligentnym chłopcem i
widzę jak to potrafi wykorzystać...Był jedynakiem a teraz w jego świat
wkroczył rywal-bardzo żywiołowy chłopiec.Dzieci nieustannie toczą ze sobą
walki.W domu panuje niesamowity zamęt.Staramy się spędzać z dziećmi każdą
wolną minutę(czasem nawet za bardzo je rozpieszczając).Pomimo naszych
wspólnych,rodzicielskich starań antypatia między chłopcami stale
rośnie.Roszczenia w stosunku do nas również.Nie wiemy co robić.Może ktoś z
osób na "forum"już coś takiego przeżył?Nie wiemy jak się zachowywać .W domu
panuje "pajdoktacja"!!!POMOCY!!!!!

[ewa2000]

To bardzo trudna sytuacja dla całej czwórki. Pół roku temu 2 jedynakom , w
znaczący sposób powiększyła się rodzina. W domu zapanowały nowe zwyczaje, życie
stanęło dęba. 8 latek , który prawdopodobnie był zazdrosny i zaborczy w
stosunku do ojca ( boi się go utracić, wszak już porzuciała go matka)widzi obce
kosmetyki w łazience, czuje obcy zapach, ktos spi w łóżku z jego ojcem, od
sypialni zamykane są drzwi........ 8 latek nie może dać sobie z tym rady,
pogodzić się więc szuka innego sposobu odreagowania się, buntu. Najlepszym
sposobem odreagowania się jest walka z młodszym ( a więc słabszym) "bratem" (
cudzysłów zamierzony). Walki, awanury i zamęt muszą zwracać uwagę dorosłych - a
o to przecież chodzi! A roszczenia - jeśli spełniacie każda jego zachciankę, to
tylko głupi nie byłby roszczeniowy.
Pamiętaj, że w normalnych rodzinach, gdy rodzi sie nowe dziecko często dochodzi
do podobnych zachowań, a tu sytuacja jest podwójnie trudna.
Ponadto pod jednym dachem mieszkają dwaj niespokrewnieni chłopcy, w różnym
wieku, którzy wcale nie musieli polubić się od pierwszego wejrzenia ( tak samo
jak nie musza się lubic dwaj koledzy z podwórka).
Czy zatem sytuacja bez wyjścia? NIE!
Proponuję - postawić jasne i jednoznaczne granice co chłopcom wolno a jakich
zachowań nie akceptujecie.
Wyznaczyc czas tylko i wyłącznie dla Was. Chłopcy nie mają prawa np.
przeszkadzać Wam gdy oglądacie Wiadomości ( moga oglądać razem z Wami, ale nie
wolno przeszkadzać).
Maja też uszanować Wasze prawo do odpoczynku, spokoju. Nie wolno im wrzeszczeć,
walczyć, awanturować się. W ten sposób nie tylko zyskacie chwilę spokoju, ale
takze jest szansa, że chłopcy stana po jednej stronie barykady nijako przeciwko
Wam ( obu będą dotyczyć niewygodne dla nich zakazy), a to daje szansę na
zaprzyjaźnienie się. Powoli, nie od razu, ale dajcie im czas i szansę.
Proponuje także spędzanie choćby chwili dziennie tylko ze swoim dzieckiem-
niech się wygada, niech się wyżali.
I najwazniejsze - nie próbujcie zastępować nieobecnego rodzica. Musicie
nastawić się i na obrażanie i na złe zachowanie i na głupoty. Życzę powodzenia
i dużżżżżżżżżżżżżżżżżzzzo cierpliwości.

[lamia26]

Bardzo dziękuję za dobre rady))

[nihiru]

Dwa pomysły które mi przyszły do głowy (nie wiem nawet czy dobre, ale pewnie
nie zaszkodzą):

- każde z rodziców raz na jakiś czas powinno robić coś wspólnie tylko ze swoim
synem, a nie ciągle we czwórkę,
- dawać chłopcom nagrody za coś, co mogą zrobić tylko wspólnie (np.: wyjście do
kina w niedzielę pod warunkiem że przez tydzień nie będzie kłótni)

wiem, że to drugie będzie trudne ze względu na dużą różnicę wieku między nimi,
ale zyczę powodzenia