wychowanie muzyczne

[greenlander]

w jakim wieku można zacząć uczyć dziecko gry na instrumencie? skąd wiedzieć
czy dziecko ma słuch czy nie i czy to polubi?

[pacynka27]

Czytałam gdzieś, że każde dziecko ma słuch absolutny (no chyba że ma wadę słuchu). Ale niestety brak treningu i hałas niszczą ten idealny instrument. Żeby temu zapobiec trzeba codziennie puszczać dziecku muzykę np.klasyczną i chronić przed hałasem i jednostajnym szumem (ciągle włączone radio czy tv jest bardzo szkodliwe).
Czy dziecko polubi? Musisz to sprawdzić.
Od kiedy? Jest metoda Suzuki (nie jestem pewna pisowni) ucząca gry małe dzieci. Dzieci najpierw słuchaja nagrań a potem próbuja odtwarzać. Ponoć już 3 latek uczący sie ta metodą potrafi zagrać coś na skrzypcach.

[tiliae]

ciężko powiedzieć czy dziecko polubi muzykę...napewno trzeba dziecko
przyzwyczajać do muzyki klasycznej właśnie przez puszczanie płyt...często sa
organizowane zajęcie w szkołach muzycznych dla dzieci w wieku
przedszkolnym....u nas np.zajęcie prowadzi ognisko muzyczne...i tam córka
chodzi od 4 roku zycia....gra interesuje ja tylko na skrzypcach chociaż mamy
pianino w domu....uwilebia balet i operę ale dlatego że często z nią chodzimy
do Opery...i nie idzie tam z przymusu....!!!ale ze wszytskim trzeba
popróbować..u nas gra na pianinie spełzła na niczym....

[wiorka_mrau]

Jako muzyk i początkujący nauczyciel mogę powiedzieć, że owszem - dziecko 4-5
lat można zacząć umuzykalniać, ale na "porządną", codzienną pracę jaką jest w
rzeczywistości nauka gry to chyba trochęza wcześnie. Moim zdaniem rytmika i
umuzykalnienie(4-6) lat i dopiero sześciolatka zacząć posyłać do szkoły lub
ogniska. Wcześniej ewentualnie luźne indywidualne lekcje.
Co do metody Suzuki to wymaga ona w założeniu od rodziców umiejętności gry na
skrzypcach chociaż w minimalnym zakresie.

[aniask_mama]

wiorka_mrau napisała:

> Jako muzyk i początkujący nauczyciel mogę powiedzieć, że owszem - dziecko 4-5
> lat można zacząć umuzykalniać, ale na "porządną", codzienną pracę jaką jest w
> rzeczywistości nauka gry to chyba trochęza wcześnie. Moim zdaniem rytmika i
> umuzykalnienie(4-6) lat i dopiero sześciolatka zacząć posyłać do szkoły lub
> ogniska. Wcześniej ewentualnie luźne indywidualne lekcje.
> Co do metody Suzuki to wymaga ona w założeniu od rodziców umiejętności gry na
> skrzypcach chociaż w minimalnym zakresie.


W kwestii formalnej: rodzic też może się nauczyć na zajeciach, nie jest
wymagane granie od początku
Mój syn własnie zaczynał w szkole Yamaha, rok chodził na "Szkraby" (rodzaj
umuzykalnienia - piosenki, rytmika, tańce, zajęcia plastyczne), teraz zaczyna
grać na keybordzie. Oczywiście od 5 latka nie można wymagać GRANIA, ale nam
metoda się podoba - oparta na ćwiczeniach solfeżowych, graniu na podstawie
muzyki puszczanej z płyty, nuty poooowoli. Nie zapisałabym syna na TYPOWE
zajęcia nauki gry na instrumencie, bo jest to cięzka praca.

[greenlander]

czy możesz polecić jaką konkretnie (kompozytor) muzykę klasyczną najlepiej
puszczać dziecku. Ja nie bardzo się na tym znam. Nie przepadam np. za Chopinem.

[wiorka_mrau]

Proponowałabym utwory ilustacyjne, czyli takieo których możemy dziecku coś
opowiedzieć, rozwija to ich wyobraźnię. Np. Saint- Saent "Karnawał zwierząt" -
kolejno są muzyką przedstawione różne zwierzątka. Dobre są dla dzieci też takie
szlagiery jak np. "4pory roku" Vivaldiego. Nie wiem kiedy i w jakim celu chcesz
takie utwory dziecku puszczać więc nie wiem co doradzić .Pozdrawiam

[dagbe]

Ten temat jest akurat u mnie na topie
Mój młodszy syn ma obecnie trochę ponad trzy lata. Już będąc w ciąży, słuchałam
muzyki klasycznej (Mozart, Bach, Beethoven, Vivaldi... polecam serię "Build
Your Baby's Brain. Through the Power of... (i tutaj: Mozart, Bach itp)" Kupiłam
w www.merlin.pl. Nie przepadam za tego rodzaju muzyką, ale już się
przyzwyczaiłam W domu raczej nie słuchamy radia i nie oglądamy telewizi -
prawie cały czas gra muzyka (zazwyczaj klasyczna). Syn się bardzo muzyką
interesuje, ma ulubione utwory, chętnie chodzi na koncerty. Wybieramy zazwyczaj
te darmowe, bo jednak to małe dziecko i nie chcę przeszkadzać melomanom, którzy
za bilet zapłacili.
Chodzimy na zajęcia do szkółki muzycznej YAMAHA (
nauka.2p.pl/muzyka/programy.html )i na umuzykalnienie dla
przedszkolaków, gdzie między innymi dziecko uczy się grać na flecie prostym i
instrumentach perkusyjnych.
Polecam książkę "Naucz małe dziecko mysleć i czuć" Katarzyny Rojkowskiej.
www.merlin.com.pl/frontend/towar/346980
Efekty takiej edukacji już widać - syn chętnie śpiewa i tańczy, gra na
instrumentach, słucha koncertów. Nawet śpiewa sam do siebie podczas zabawy.
Mam porównanie, bo starszy syn muzyki właściwie nie uznaje i nie słyszałam,
żeby śpiewał coś innego niż "Sto lat" Nie słuchał Bacha od kołyski...

Wracając do pytań - nie jestem muzykiem, więc moje rady bazują na tym, czego
dowiedziałam się od profesjonalistów. Jak najwcześniej zaznajamiaj dziecko z
muzyką i instrumentami (flet prosty, dzwonki, kołatki). Poszukaj szkoły YAMAHA
lub innej szkółki muzycznej (czasem przy szkołach muzycznych mają program dla
maluchów) - tam dziecko będzie mogło poznać instrumenty i bawić się muzyką.
Przychylam się do opinii, że każde dziecko ma słuch. Tylko rzadko jest on
ćwiczony. Czy dziecko to polubi? Nie dowiesz się, dopóki nie pójdziecie na
zajęcia Jednak nic na siłę. Bardzo ważna jest forma zajęć - powinna być
atrakcyjna dla malucha.
Nie mam ambicji, żeby mój syn był zawodowym muzykiem Jednak już sam
wspomina, że chciałby grać na pianinie i być może w przyszłym roku zaczniemy
naukę.

Jeśli masz jakieś pytania - pisz: [e-mail]

Pozdrawiam,
Dagmara

[alex05012000]

witaj,
a na co i w jakim wieku chodziliście do opery??? bo my chodzimy tylko do kina,
teatru i filharmonii, w operze nie byłysmy, ola ma niecałe 6 lat... - maria

[lidqa]

To co piszecie jest dla mnei smieszne Moje dziecko jest na pewno
umuzykalnione bo slysze jak spiewa wszystko od kawalkow z reklam po misia i
margolcie i slysze ze spiewa dobrze. A w zyciu mu muzyki klasyczniej nie
puszczalam. Puszczam mu duzo piosenek dla dzieci ale tych fajnych, wlasnie w
stylu mis i margolcia, daję mu rozne rzeczy do grzechotania, klaszczemy w rytm
piosenek, zaczynalismy od zwyklego klaskania teraz juz roznicuje czyli np 2
ósemki 3 cwiercnuty, poza tym sama duzo mu spiewam. Nie sądze zeby sluchanie
muzyki powaznej umuzykalnilo go bardziej.

A z teorii to mozart jesli sie nie myle jest polecany. A z tego co ja wiem to
ja bym puszczala vivaldiego i wlasnie mozarta. Moze czajkowskiego. A chopina
kocham i uwazam ze jest genijalny

[evvella]

Nasz Patryk skończył właśnie dwa latka. Bardzo lubi muzykę i to najbardziej go
interesuje od dłuższego już czasu(nie smaochody). Dla przykładu podam że kiedy
jeszcze nie mieliśmy żadnych instrumentów w domu on sam wymyślił sobie perkusje
z łyżek drewnianych i kartonowego pudła lub pokrywy na skrzynie, bądź też grał
na garnkach; łopata do piasku(duża)to była gitara; lub mikrofon z byle czego do
którego często spiewał noi jeszcze skrzypce z dwóch patyków(nie wiem skąd
wiedział jak sie trzyma i gra). Dało się zauważyć że na perkusji wystukuje swój
wymyślony rytm a jego ruchy wskazywały, że nie jest to jakieś tam
zwykłe "walenie"(sory za wyrażenie-bez skojarzeń). Teraz ma juz zabawkową
perkusje i bębebek na których z miłą chęcią gra, ma pradziwy mikrofon i albo
śpiewa co umie albo wymyśla. Kiedy słyszy muzyke w telewizji (obojętne czy to
reklama czy pisenka)zatrzymuje się w bezruchu-słucha i zaczyna albo grać albo
tańczyć w rytm. Oprócz tego słuchamy każdej muzyki(łącznie z ludową bo
najlepiej wpada w ucho.
Już kiedyś pisałam o tym na forum rówieśników bo chciałam się dowiedzieć czy to
poprostu taki wiek i wszystkie prawie dwulatki tak mają jednak bez oddzewu.
Chodzimy do "ogródka"(to takie przedszkole z mamami)gdzie są różne instrumenty
i nie zauważyłam żeby inne dzieci się nimi interesowały tak jak On.
Oczywiście są dni kiedy nie ma ochoty na muzykę i to normalne.
Czy mogę stwierdzić że rośnie mi w domu mały przyszły muzyk??
Jeżeli tak to co mam robić??
Ja nie jestem uzdolniona muzycznie choć kocham muzykę i taniec i "słoń nie
nadepnął mi na ucho". Moja mama kiedyś tańczyła w zespole, a w rodzinie mam
kilku muzyków(w tym jeden ma 12 lat i od ok.6roku życia gra na klarnecie ze
słuchu).
Teraz synek skończył dwa latka. Od dłuższego czasu mówi wszystko łącznie z
wierszykami("ślimak ślimak.., kółko graniaste..z moją pomocą, "Opowiem ci bajke
jak kot palił faje.."też troche z moją pomocą) i śpiewaniem piosenek("kle kle
boćku...") których sama go uczę.
Strasznie się rozpisałam ale jeszcze dodam że odkąd się urodził to dużo mu
śpiewam czy to do snu czy od tak poprostu
Zawód muzyka to trudna sprawa dlatego nie chciałabym nie potrzebnie kierować go
w tą strone.
Dzięki za przeczytanie i pozdrawiam


------
Wszyscy chcielibyśmy mieć "dobrze wychowane" dziecko, ale
jednocześnie martwimy się o to, że narzucając mu zbyt silne
ograniczenia, stłamsimy jego osobowość."

[anmanika]

Gdyby nie koleżanka lokatorki, to bym wogóle nie wiedziała, że mam muzycznie
uzdolnione dziecko. Nie słuchałam muzyki klasycznej jak byłam w ciąży, nie
słuchałam jak młoda była baby. Owszem chodziła jak była w przedszkolu na lekcje
fortepianu i nawet nauczycielka mówiła, że młoda ma uzdolnienia ale puszczałam
to mimo uszu do czasu gdy miałam wybierać szkołę. Blisko domu mamy szkołę
muzyczną z dobrym poziomem ogólnokształcącym. Spróbowaliśmy i ku mojemu
zaskoczeniu młoda się dostała a konkurencja była spora. Nie żałuję wyboru bo
młoda szkołę uwielbia a poza tym jak mawiała ś.p Dorota Terakowska: "jedyne
elitarne szkoły w Polsce to szkoły muzyczne".
Co do szkoły Yamahy to znajoma muzyk z wyższym wyszkałceniem twierdzi, że
Yamaha to zwykła tresura nie mająca nic wspólnego z umuzykalnieniem.

Cześć, Aniu :)

[dagbe]

Miło Cię widzieć na Forum. Szkoda, że nie udaje nam się spotkać w real'u
Pozdrowienia dla Młodej.

A wracając do meritum: Ja wykształcenia muzycznego nie mam. Bazuję na tym, co
wyczytam w książkach. Z moim młodszym synem postanowiłam zrobić eksperyment -
właśnie owo słuchanie muzyki klasycznej od kołyski. I w naszym przypadku
eksperyment się powiódł - nikt z najbliższej rodziny (może poza moją siostrą)
nie ma predyspozycji muzycznych, natomiast Michaś wyraźnie jest zainteresowany
muzyką. Zajęcia YAMAHA "Szkraby i muzyka" to nie jest tresura, jednak mają coś
wspólnego z umuzykalnianiem (nauka piosenek, wystukiwanie rytmu, rozpoznawanie
rodzajów muzyki). Faktycznie nauka gry na instrumentach jest oparta na
mechanicznym treningu, dlatego każdy ma możliwość wyuczenia się tej
umiejętności. To jest właśnie propozycja dla osób, które zdolności ani talentu
nie mają (więc o szkole muzycznej mogą co najwyżej pomarzyć) ale chcą nauczyć
się grać. A wiem po sobie, że można nauczyć się poprawnie grać, nie mając w tym
kierunku zdolności.
Żałuje bardzo, że umuzykalnienie i gra na instrumentach jest traktowane bardzo
elitarnie. Muzyka w zwykłej szkole traktowana jest po macoszemu. Nie jestem w
stanie przekonać starszego syna do jakiejkolwiek aktywności muzycznej. Mam
nadzieję, że młodszy będzie grał, śpiewał i tańczył dla przyjemności.
Muzyka łagodzi obyczaje.

Pozdrawiam,
Dagmara

[aniask_mama]

anmanika napisała:

> Co do szkoły Yamahy to znajoma muzyk z wyższym wyszkałceniem twierdzi, że
> Yamaha to zwykła tresura nie mająca nic wspólnego z umuzykalnieniem.


Moja znajoma też tak twierdzi, ale nigdy w tej szkole muzycznej Yamaha nie była
i nie wie, jak sa prowadzone zajęcia , za to ma wyształcenie muzyczne
okupione wieloma godzinami żmudnych ćwiczeń, więc jest w tym najlepsza i wie,
co to tresura

Ja tam sobie chwalę Yamahę, nie ma mozolnego powtarzania tych samych taktów,
grania z metronomem itp. Są za to elementy zabawy, pantomimy, a syn potrafi
(no, nie zawsze jeszcze, ale coraz częsciej) powiedzieć po usłyszeniu jaki to
dźwięk . Dla mnie to jest właśnie umuzykalnienie - nie ganie na siłę po
tysiąc razy gamy, ale gra związana z zabawą, którą dzieci lubią. I do tresury
daleko.

[wiorka_mrau]

Moim zdaniem (nie jako matka ale jako muzyk) szkoły typu Yamaha są świetne
właśnie dla tych którzy nie mają zamiaru iść dalej w tym kierunku tylko się
uwrażliwić ,umuzykalnić, pośpiewać piosenki, ewentualnie coś się nauczyć grać
bez wgłębiania się w technikę itd. Jeżeli jednak zauważycie naprawdę talent to
warto przeskoczyć w wieku 6 lat do szkoły Istopnia, gdyż tylko tam nauczą
solidnych podstaw.

[anisr]

Temat mnie żywo interesuje, bo od kilku tygodni mam w domu małą skrzypaczkę
no, dopiero kilka lekcji było...
U nas wygladałol to tak:oboje z mezem interesujemy sie muzyka i duuuzo jej
słuchamy-wspólczesnej muzyki poważnej, klasycznej, jazzu...wiec Olga w
naturalny sposób dorastała z muzyką-oczywiście z przewagą Misia i Margolci
Nigdy nie myśleliśmy o jakiejs specjalnej edukacji-sami takowej nie
posiadamy.Ale w przedszkolu odkryto u Olgi świetne poczucie rytmu,słuch,
wrażliwosc muzyczną...Rytmikę prowdzi tam muzyk zawodowy więc , biorąc to
zdanie pod uwagę, zainteresowania Olgi, jej "sukcesy" na konkursach-również
organizowanych w Szkole muzycznej posłałam ja na przesłuchanie do znajomej
Nauczycielki muzyki.Stwierdziła że ma talent choc musi popracowac sporo.Olga
błagała nas kilka miesięcy o nauke gry na instrumencie więc...na razie
przychodzi do nie pani, oswaja ze skrzypcami, uczy piosenek-wszystko w formie
zabawowej.Zobaczymy co dalej będzie.Nie mam ambicji wychować muzyka więc wybór
pozostawie losowi i Oldze.
Zastanawia mnie jedna kwestia przeczytana w tym wątku-ktoś pisał że nie
lubi "takiej " muzyki ale ją puszczał dziecku.Po co???...

[dagbe]

anisr napisała:
(...)
> Zastanawia mnie jedna kwestia przeczytana w tym wątku-ktoś pisał że nie
> lubi "takiej " muzyki ale ją puszczał dziecku.Po co???...

W kolejnym poście wyjaśniłam, że to był eksperyment Czy dziecko, którego
rodzice nie mają cienia predyspozycji muzycznych, słuchając muzyki
klasycznej "od zawsze" - polubi ją i będzie nią zainteresowane?
Po ponad trzech latach stwierdzam, że się powiódł Mam nadzieję, że krzywdy
dziecku nie zrobiłam Niejako przy okazji ja też polubiłam "taką" muzykę.
Starszy syn "indoktrynacji muzycznej" nie był poddawany i nie lubi muzyki.

Pozdrawiam,
Dagmara

PS. Oczywiście też słuchamy Misia i Margolci, piosenek dla przedszkolaka, pana
Budzika...

[lidqa]

nie zrobilas krzywdy i wogole super ze dziecko slucha muzyki klasycznej. Mi
bardziej chodzi o to ze zeby umuzykalnic dziecko wcale nie jest konieczny mozart

[anmanika]

Dagbe - pozdrawiam, coś nie mamy szczęścia do spotkań.

Co do umuzykalnienia - jak też nadmieniłam w moim poście, ja w ogóle nie
słuchałam muzyki klasycznej gdy młoda była bejbi a teraz mam muzyka (prawie)
klasycznego w domu)) Może mój przypadek to ten wyjątek który potwierdza
regułę?
Co do Yamahy, nie przeczę, być może umuzykalnia to dziecko. Słuchałam
wykonawców uczących się tą metodą... j jakbym słuchała pianoli. Takie
mechaniczne powtarzanie dźwięków. Jeżeli nawet ja bym mogła się według tej
metody nauczyć grać to parafrazując Groucho Marxa:"Nie chcę należeć do klubu
który by mnie przyjął w swoje szeregi".

[dagbe]

Aniu,
po prostu Twoja córka ma talent Chyba tak to się objawia...
Moi chłopcy raczej tego nie mają. Mati - na 100% jestem pewna. Natomiast Michaś
może wirtuozem nie będzie, ale gdyby wykazywał talent - to będzie się uczył gry
na instrumencie lub śpiewu raczej w Szkole Muzycznej niż w YAMAHA, o ile zda
egzamin.

Ja w taki mechaniczny sposób zostałam nauczona gry na flecie prostym - kiedyś
to było obowiązkowe w podstawówce. Równie mechanicznie zostałam nauczona
malować. Artyzmu w tym nie ma za grosz, ale czasem robię to dla przyjemności i
raczej nie przed szeroką widownią Może absolwenci YAMAHA powinni również
poprzestać na domowym koncertowaniu?

Pozdrawiam,
Dagmara

[lidqa]

A ja bylam w szkole muzycznej i tez gram mechanicznie. Zeby byc artystą to jaką
by sie metodą czlowiek nie uczyl, najpierw trzeba umiec grac dobrze odtworczo.
NO chyba ze ktos jest geniuszem jak chopin, ale ja mowie o normalnie
uzdolnionych muzynie dzieciach.

Ja chodze na tance, na "starosc" sie zapisalam bo choc mam poczucie rytmu to
koordynacji ruchowej za grosz. I widze ze zeby naprawde tanczyc i sie tym bawic
dobrze to musze prestac myslec o krokach, miec to juz zakodowane i wtedy
zaczynam tanczyc, prostuję sie, nie patrze na nogi itd. Z muzyką jest
identycznie. Dopiero wtedy grasz swobodnie i pokazujesz uczucie kiedy juz nie
myslisz co bedzie dalej i czy sie nie pomylę.

A wlasnie apropos umuzykalnienia to ja bym dziecko wyslala na tance. Moze nie
uczy to grac ale bardzo wyrabia poczucie rytmu. poprawia sylwetke i
koordynacje. I jak patrze na moją grupe to prawie kazdego da sie nauczyc
tanczyc choc wiadomo, jednym latwiej innym trudniej...

[anmanika]

Może ja nie jestem obiektywna, ponieważ totalnie nie mam słuchu. Od czasu jak
młoda zaczęła naukę w szkole muzycznej często mam okazję słuchać muzyki w
wykonaniu uczniów tej szkoły, różnie to oczywiście brzmi ale nierzadko słyszę,
że grana muzyka sprawia radość ich odtwórcom. I to mnie buduje jak zapędzam
młodą do katorżniczych ćwiczeń codziennych, zresztą powiedziała mi, że lubi
grać na swoim instrumencie.
Jeżeli chodzi o taniec, to zgadzam się w 100% i dlatego zapisałam moją córę w
tym roku do zespołu tanecznego, sprawia jej to dużo radości, zwłaszcza, że
przychodzi jej to z dużą łatwością.