jak karać w szkole

[manga79]

Kiedyś dzieci w szkole były karane w przeróżny sposób za swoje nieodpowiednie
zachowanie w szkole - pamiętacie metody stosowane "za naszych czasów". Teraz
nauczyciel niewiele może w kwestii karania. Jak więc karać, za złe zachowanie
uczniów? Co nie godzi w prawa dziecka, jest jednocześnie karą i przynosi
rezultat? Zapraszam do refleksji na ten temat.

[lola211]

Za moich czasów wpisywano uwagi do dzienniczka, a nieusprawiedliwione
nieobecnosci odrabialo sie w sobote sprzatajac boisko.Innych kar nie pamietam.
Dzis mysle, tez spełniłoby to role.

[no-surprises]

Wpisywać informację do rodziców, prosić o kontakt, rozmawiać z nim w obecności
dziecka.
Prosić o przygotowanie jakiegoś materiału (przeszkadza w lekcji, zabiera klasie
czas na przedstawienie wiadomości przez n-la) robi np. gazetkę.
Wysłać do pedagoga szkolnego.
Nie pozwolić wziąć udziału w zabawie, wyjeździe.

Stosuję te sposoby po wyraźnym, nieraz kilkakrotym, ostrzeżeniu. Wówczas uczeń
ma świadomość, że ponosi konsekwencje swych działań.

[lidqa]

uwaga, telefon do rodzicow, 50 dodatkowych przykladow (ucze matmy) ...
generalnie na niektorych nic nei dziala, bo rodzice ich olewają, albo nie mają
telefonu, nie przychodzą nawet na wezwanie listem poleconym, a jedynka za brak
zadania ... kolejna, 11-ta czy 12-ta jedynka... kogo to obchodzi...

[roman.gawron]

manga79 napisała:

> Kiedyś dzieci w szkole były karane w przeróżny sposób za swoje nieodpowiednie
> zachowanie w szkole - pamiętacie metody stosowane "za naszych czasów". Teraz
> nauczyciel niewiele może w kwestii karania.

Gadanie, że niewiele.

> Jak więc karać, za złe zachowanie uczniów?

Tak samo jak swoje własne dzieci w analogicznych sytuacjach, prócz kar
cielesnych, które jako tzw. kontratyp karcenia małoletnich dozwolone są
wyłącznie rodzicom.

> Co nie godzi w prawa dziecka, jest jednocześnie karą i przynosi rezultat?

Każda normalna kara pedagogiczna (prócz ww. cielesnych) wymierzana przez
nauczyciela działającego w ramach uprawnień i obowiązków służbowych jest
legalna i nie godzi w prawa dziecka, bo nauczyciel ma prawo karać z mocy ustawy.
Za "normalną" uważam każdą karę, którą mogę zastosować też jako ojciec,
chrzestny lub osoba prowadząca rodzinny dom dziecka.

[gaika]

roman.gawron napisał:

>Każda normalna kara pedagogiczna (prócz ww. cielesnych) wymierzana przez
>nauczyciela działającego w ramach uprawnień i obowiązków służbowych jest
>legalna i nie godzi w prawa dziecka, bo nauczyciel ma prawo karać z mocy
ustawy.
>Za "normalną" uważam każdą karę, którą mogę zastosować też jako ojciec,
>chrzestny lub osoba prowadząca rodzinny dom dziecka.


Nawet jeśli przyjąć Twoje założenie , to jest ono czysto teoretyczne.
Nauczyciel nie zastosuje : szlabanu na komputer czy telewizje, spotkania z
kolegami, wyjścia na podwórko, prywatkę, odmowy kupna drogiego prezentu i co
tam jeszcze rodzice maja w zanadrzu. Zestaw kar jest więc inny dla obu stron.
Nauczyciel może stosować metody odpowiednie i do sytuacji i do możliwości.
Oczywiście zgadzam się z Tobą, ze nie jest ubezwłasnowolniony.
Ktoś już napisał o zakazie wyjazdu na wycieczkę, wezwaniu rodziców, obniżeniu
oceny, czy pracy na rzecz szkoły.
Jednak to co wydaje mi się najważniejsze to przywrócenie w szkołach roli
nagrody. Większość pedagogów zdaje się zapominać, ze jest ona dużo bardziej
efektywna niż kara.

[linka9]

roman.gawron napisał:

> Gadanie, że niewiele.

Na ogół popieram Twoje wypowiedzi, niemniej nie pierwszy raz już zamiast
konkretów piszesz hasła, slogany. Prawda jest taka, że jeśli rodzice
współdziałają ze szkołą, odpowiednio postępują z dzieckiem, to nauczyciel ma
pole do popisu. Natomiast przy niektórych postawach rodziców i charakterze
dziecka, niestety, niewiele mogą.

> Tak samo jak swoje własne dzieci w analogicznych sytuacjach, prócz kar
> cielesnych, które jako tzw. kontratyp karcenia małoletnich dozwolone są
> wyłącznie rodzicom.

A konkretnie?

> Za "normalną" uważam każdą karę, którą mogę zastosować też jako ojciec,
> chrzestny lub osoba prowadząca rodzinny dom dziecka.

Gaika już dała odpowiednią ripostę...

[gaika]

manga79 napisała:

>Kiedyś dzieci w szkole były karane w przeróżny sposób za swoje nieodpowiednie
>zachowanie w szkole - pamiętacie metody stosowane "za naszych czasów". Teraz
>nauczyciel niewiele może w kwestii karania. Jak więc karać, za złe zachowanie
>uczniów? Co nie godzi w prawa dziecka, jest jednocześnie karą i przynosi
>rezultat? Zapraszam do refleksji na ten temat.


A które to metody odłożono do lamusa?

[joanna9920]

do lamusa odłożono naganę na piśmie/naganę odczytaną na sali gimnastycznej przy
wszystkich uczniach,zawieszenie w prawach ucznia,przeniesienie do innej klasy
lub szkoły.nauczyciel może tylko wezwać rodzica ,wpisać uwagęlub obniżyć ocenę
ze sprawowania.mój syn jest notorycznie atakowany na przerwach czasem na
lekcjach i bity po szkole.jeżeli inni rodzice olewają to dlaczego dziecko ma
zmienić zachowanie?nie musi ,bo szkoła może tylko tłumaczyć i pilnować żeby nie
zaczepiali mojego syna.poradzono mi zgłosić sprawę do dzielnicowego a póżniej
do sądu.kiedyś tak nie było.szkoła miała możliwość dyscyplinowania
uczniów.nawet rodzice nie musieli chodzić do szkoły oprócz zebrań.mój syn w
piatej klasie musi być zawożony do szkoły i odbierany.dodam ze jest dzieckiem z
zaburzeniami emocjonalnymi i zach owuje się inaczej niż reszta klasy.nie ma
kolegów nigdy u nikogo nie był w domu.daje się podpuszczać ,koledzy mają
zabawę,a on póżniej za to płaci.łatwo wyprowadzidz go z równowagi wyzwiskami
typu mutant lub psychiczny.dzieci doskonale wiedzaco zrobić żeby zdenerwować
syna i rozwalić lekcję.dodam że nauczyciele są po mojej stronie ale nie mogą
nic zrobić ,jeżeli inni rodzice nie zgodzą się na współpracę.

[lidqa]

"Jednak to co wydaje mi się najważniejsze to przywrócenie w szkołach roli
nagrody. Większość pedagogów zdaje się zapominać, ze jest ona dużo bardziej
efektywna niż kara."

ja pameitam, ale o ile w teorii to jest piekne o tyle w praktyce sprawdza sie
srednio niestety. Są dzieci ktore jesli im sie zacznie udawac beda pracowac
wiecej, ale ja mam akurat taką trojke ze jak tylko pochwale to zaraz koniec
tego dobrego. I to sie kloci z moimi przekonaniami! śa tacy ktorzy jak juz
dostaną 8 pał to biorą sie do nauki, dostają 4 trójki i uznają ze wystarczy
zeby miec 2 na koniec. Dodam ze ucze w podstawowce i oni mają po 11-12 lat!

Szkola z jakichs prawnych powodow nie moze wyciągnąc ucznia na karnym apelu na
srodek, nei pamietam czamu. Wywalenie ze szkoly nei wchodzi w dzisiejszych
czasach w gre, z zawieszeniem sie nei spotkalam nawet u takich co wybijali
nauczycielom szyby w oknach, a praca na rzecz szkoly??? zmusz 17-latka zeby ją
wykonal NO batem??? powie ci ze nie i co mu zrobisz? rodzicow wezwiesz? a
jesli chodzi o podstawowke to najpierw rodzice musza sie zgodzic na taki rodzaj
kary (wszyscy, a do niektorych to bym musiala chyba do domu isc) nastepnie
jesli zostawisz ucznia po lekcjach zeby cos robil, musisz zoztac z nim i go
pilnowac. A ja mam kurcze swoje dziecko z nianą ktorej place za opieke nad nim,
i tak siedze w szkole conajmniej 5 godzin tygodniowo za darmo, plus praca w
domu i nie bede jeszcze zostawac zeby ganiac za jakims ancymonkiem ...

[linka9]

lidqa napisała:

> ale o ile w teorii to jest piekne o tyle w praktyce

No właśnie, teorie bywają piękne ...
Praktyka zależy od tylu czynników ...

[gaika]

lidqa napisała:

>ja pameitam, ale o ile w teorii to jest piekne o tyle w praktyce sprawdza sie
>srednio niestety.

No, ale powiedz szczerze czy miałaś kiedyś do czynienia ze szkołą, która tę
teorię wprowadziła w życie? Tak od początku do końca : z jednolitymi regułami
nagród i konsekwencji, ze stałością poczynań. I w dodatku to nie zadziałało.
Wątpię, a więc i Twoja krytyka jest czysto teoretyczna

>Są dzieci ktore jesli im sie zacznie udawac beda pracowac
>wiecej, ale ja mam akurat taką trojke ze jak tylko pochwale to zaraz koniec
>tego dobrego. I to sie kloci z moimi przekonaniami! śa tacy ktorzy jak juz
>dostaną 8 pał to biorą sie do nauki, dostają 4 trójki i uznają ze wystarczy
>zeby miec 2 na koniec. Dodam ze ucze w podstawowce i oni mają po 11-12 lat!

Jeżeli myślisz, ze wieku 11 lat jakiś ancymon nagle zamieni się w anioła na
skutek jednej czy kilku pochwał, to Twoje oczekiwania są nierealistyczne.
Dziecko musi mieć do czynienia ze spójnym systemem wychowawczym od początku
szkoły (jeszcze lepiej przedszkola). Kiedy ganiony przez cale życie nastolatek
nagle zostanie pochwalony, to dla niego żaden komunikat. Ot, wypadek przy pracy.
Jeśli ktoś ma osiem pał to już tonie, wiec bierze się do roboty, żeby utrzymać
się na powierzchni. Ale czy to zmienia jego nastawienie do szkoły, jego
motywację do nauki?

>Szkola z jakichs prawnych powodow nie moze wyciągnąc ucznia na karnym apelu na
>srodek, nei pamietam czamu.

Ja wiem dlaczego, ale to nieistotne. Tak czy siak uważam te metodę za chybioną.
Negujesz możliwość zastosowania nagrod, ale to wlasnie publiczne nagradzanie i
chwalenie jest jak najbardziej skuteczne, a kary powinny być nieuchronne, ale
niekoniecznie ogłaszane na apelu szkolnym.


> Wywalenie ze szkoly nei wchodzi w dzisiejszych
>czasach w gre

Trudne, ale możliwe.

> z zawieszeniem sie nei spotkalam

Bo jest prawnie zabronione, ale uważam, ze bez sensu. To chyba jedyna metoda,
która została odebrana szkole, a rzeczywiście stanowiła dobry środek
interwencyjny.

>a jesli chodzi o podstawowke to najpierw rodzice musza sie zgodzic na taki
rodzaj
>kary (wszyscy, a do niektorych to bym musiala chyba do domu isc) nastepnie
>jesli zostawisz ucznia po lekcjach zeby cos robil, musisz zoztac z nim i go
>pilnowac.

Od tego są kontrakty na początku roku, żeby było jasne i dla uczniów i dla
rodziców czego się można spodziewać w razie łamania szkolnych reguł. Nie trzeba
się wtedy indywidualnie dobijać do każdego rodzica. A już w ogóle nie trzeba
pytać opiekunów o możliwość pozostawienia dziecka na przerwie w klasie.

>A ja mam kurcze swoje dziecko z nianą ktorej place za opieke nad nim,
>i tak siedze w szkole conajmniej 5 godzin tygodniowo za darmo, plus praca w
>domu i nie bede jeszcze zostawac zeby ganiac za jakims ancymonkiem ...

Nie wiem co Ci na to odpowiedzieć, bo dawniej gdy uczeń zostawał "w kozie",
siedział z nim w tym czasie nauczyciel.

[lidqa]

No, ale powiedz szczerze czy miałaś kiedyś do czynienia ze szkołą, która tę
> teorię wprowadziła w życie? Tak od początku do końca : z jednolitymi regułami
> nagród i konsekwencji, ze stałością poczynań. I w dodatku to nie zadziałało.
> Wątpię, a więc i Twoja krytyka jest czysto teoretyczna

Ostatnio pisalam z uczniami nasz klasowy kodeks ucznia i wlasnie nagrody bylo
nam najtrudniej wymyslic. Moze ty cos wymyslisz... Poza tym uczniowie ktorzy
sie zachowują ciagle ok są nagradzani, a nawet jesli nei są to i tak są
grzeczni bo tak. A ci ktorzy sie zachowują źle ... ciezko ich nagradzac na
apelu bo na 10 zlych zachowan jest jedno ok. Ale bardzo jestem ciekawa twoich
propozycji bo jak na razie tylko odnioslas sie do mojego listu a sama nic nie
zaproponowalas

Jeżeli myślisz, ze wieku 11 lat jakiś ancymon nagle zamieni się w anioła na
> skutek jednej czy kilku pochwał, to Twoje oczekiwania są nierealistyczne.
> Dziecko musi mieć do czynienia ze spójnym systemem wychowawczym od początku
> szkoły (jeszcze lepiej przedszkola). Kiedy ganiony przez cale życie
nastolatek
> nagle zostanie pochwalony, to dla niego żaden komunikat. Ot, wypadek przy
pracy


rozumeim ze od razu stoję na przegranej pozycji bo ich dostalam w 4-tej klasie
a nie w przedszkolu wiec bez sensem jest probowac tak?

>ale to wlasnie publiczne nagradzanie i chwalenie jest jak najbardziej skuteczne

Ale za co mam nagrodzic ucznia ktory jest caly czas praktycznie niegrzeczny i
sie raz dobrze na matematyce zachowa???

> Od tego są kontrakty na początku roku, żeby było jasne i dla uczniów i dla
> rodziców czego się można spodziewać w razie łamania szkolnych reguł. Nie
trzeba się wtedy indywidualnie dobijać do każdego rodzica. A już w ogóle nie
trzeba
> pytać opiekunów o możliwość pozostawienia dziecka na przerwie w klasie.

Tak jestes genijalna! POkazac ci liste rodzicow ktorych nie widzialam
od polowy tamtego roku??? Od wrzesnia tego roku nie widzialam jednej matki
ktorą bardzo bym chciala zobaczyc! Wzywam ją poleconymi, przez opieke spoleczną
prubuje odwiedzic z pedagogiem... nic. Rozumeim ze mam jej podpis podrobic. A
dziecka na przerwie w klasie nie moge zostawic bo w tym czasie mam dyzur na
korytarzu a sie nie rozdwoje. A zostawienie go samego to czysta przyjemnosc dla
dziecka a nie kara.

> Nie wiem co Ci na to odpowiedzieć, bo dawniej gdy uczeń zostawał "w kozie",
> siedział z nim w tym czasie nauczyciel.

NO i obecnie tez powinno tak byc. Ja jestem zatrudniona na pol etatu. Koncze
prace o 10:35. POwinnam wrocic do domu i czekac na telefon ze akurat ktos z
mojej klasy ma kare i musi zostac po lekcjach po czym wziac dziecko i isc z nim
do szkoly tamtego pilnowac tak??? A wogole to dzieci u nas w szkole same
zostają po lekcjach bo w domu jest nudno. Lubią sie po szkole pałetac...

Szczerze mowiac to czekam az jakis nauczyciel napisze jakąs kare bądz nagrode
ktora mi do tej pory nie przyszla do glowy, bo ja dopiero 4 lata pracuje i na
pewno nie wiem wszystkiego na temat wychowywania dzieci w szkole. Ale to co
wiem to to, ze rodzice sobie cos wyobrazają a my tak naprawde nic nie mozemy
oprocz odwolywania sie do rodzicow...

[gaika]

lidqa napisała:

>Ostatnio pisalam z uczniami nasz klasowy kodeks ucznia i wlasnie nagrody bylo
>nam najtrudniej wymyslic. Moze ty cos wymyslisz... Poza tym uczniowie ktorzy
>sie zachowują ciagle ok są nagradzani, a nawet jesli nei są to i tak są
>grzeczni bo tak. A ci ktorzy sie zachowują źle ... ciezko ich nagradzac na
>apelu bo na 10 zlych zachowan jest jedno ok. Ale bardzo jestem ciekawa twoich
>propozycji bo jak na razie tylko odnioslas sie do mojego listu a sama nic nie
>zaproponowalas

No, ale Ty odniosłaś się najpierw do mojego listu, uznając metody behawioralne
za niemożliwe do wprowadzenia. Właśnie proponowałam *te* metody.

Trudno cos wymyślić, bo do tego trzeba trochę znać uczniów. Kiedy masz pojęcie
co dla kogo jest ważne, łatwiej znaleźć sposób. Warto wyłapać to jedno
pozytywne zachowanie, a potem kolejne i bywa, ze następuje zwrot. Ważne jest
tez skonkretyzowanie problemu, zdefiniowanie go, bo jeśli mówimy :ten uczeń
jest niegrzeczny, to niewiele to znaczy.
Generalnie nie chodziło mi o "czekoladki", ale metody wywodzące się z
podejścia poznawczo-behawioralnego. Najkrócej mówiąc:
-wzmacnianie zachowań pozytywnych
-unikanie wzmacniania zachowań negatywnych(np. poprzez zaniechanie
koncentrowania się na nich).

>rozumeim ze od razu stoję na przegranej pozycji bo ich dostalam w 4-tej klasie
>a nie w przedszkolu wiec bez sensem jest probowac tak?

Nie wyraziłam się jasno. Jeśli od początku dziecko funkcjonuje w takim
systemie, to bulka z masłem. Jeśli zaś nie(nagrody i kary są np. przypadkowe,
nagrod nigdy nie bylo), to po prostu jest trudniej i dłużej trwa cały proces.
Nie napisałam, ze bez sensu, tylko ze pod górkę.


>Ale za co mam nagrodzic ucznia ktory jest caly czas praktycznie niegrzeczny i
>sie raz dobrze na matematyce zachowa???

No właśnie za to, ze się zachował Żeby nie robić cyrku przy klasie, można po
lekcji go zatrzymać i powiedzieć co myślisz o jego zachowaniu i jakie to ma
znaczenie. Ważne, aby być szczerym w tym co mówisz, dostrzec autentyczna
wartość tego, ze zachował się inaczej.

>Tak jestes genijalna!

Lubię dyskusje w tonie sarkastycznym.
A genialna nie jestem, bo nie ja to wszystko wymyśliłam. Tyle, ze oprócz teorii
widziałam jak działa.

>POkazac ci liste rodzicow ktorych nie widzialam
>od polowy tamtego roku??? Od wrzesnia tego roku nie widzialam jednej matki
>ktorą bardzo bym chciala zobaczyc! Wzywam ją poleconymi, przez opieke
spoleczną
>prubuje odwiedzic z pedagogiem... nic. Rozumeim ze mam jej podpis podrobic.

Możesz wysłać kontrakt poleconym.
Jeżeli pracujesz w szkole, w której jest tak wiele dzieci z zaniedbanych
środowisk, to szkoła prawdopodobnie nie dostosowała metod do tych szczególnych
potrzeb(wiem, wiem, myślenie życzeniowe) A o metody to raczej należy pytać
dyrekcję, pedagoga, psychologa...
>A dziecka na przerwie w klasie nie moge zostawic bo w tym czasie mam dyzur na
>korytarzu a sie nie rozdwoje. A zostawienie go samego to czysta przyjemnosc
dla
>dziecka a nie kara.

Nie każdy nauczyciel ma dyżur. Można zostawić z dyrekcja. To robi zazwyczaj
wrażenie.

>NO i obecnie tez powinno tak byc. Ja jestem zatrudniona na pol etatu. Koncze
>prace o 10:35. POwinnam wrocic do domu i czekac na telefon ze akurat ktos z
>mojej klasy ma kare i musi zostac po lekcjach po czym wziac dziecko i isc z
nim
>do szkoly tamtego pilnowac tak???

Ja uważam, ze nie. Szkoła funkcjonuje na zasadzie wspólnoty (celów, interesów).
To nie są tylko Twoi uczniowie.

>Szczerze mowiac to czekam az jakis nauczyciel napisze jakąs kare bądz nagrode
>ktora mi do tej pory nie przyszla do glowy, bo ja dopiero 4 lata pracuje i na
>pewno nie wiem wszystkiego na temat wychowywania dzieci w szkole. Ale to co
>wiem to to, ze rodzice sobie cos wyobrazają a my tak naprawde nic nie mozemy
>oprocz odwolywania sie do rodzicow...

To jest ciężki kawałek chleba (nie jestem nauczycielka, ale ze szkolnictwem
miałam sporo do czynienia) i dlatego napisałam to co w pierwszym poście, o
pozytywnych wzmocnieniach, a także o kontraktach. To ułatwia życie wszystkim, a
przede wszystkim nauczycielom. A odwoływanie się do rodziców w sytuacjach
koniecznych jest jak najbardziej w porządku. To ma być współpraca, choć
oczywiście są i takie dzieci, których rodzice nigdy współpracować nie będą.

I jeszcze jedno : rodzice są wzywani do szkoły wyłącznie w przykrych
okolicznościach. Nauczyciela spotyka się tylko wtedy, gdy ma on do powiedzenia
cos złego na temat dziecka. Nikt nie wysyła poleconych z informacja, ze dziecku
się powiodło. To tez wpływa na relacje.
Już czuję jak się nad moja głową zbierają czarne chmury...

[lidqa]

Strasznie sie te nasze posty wydluzają Widac ze sie nie rozumiemy. Bo ja
JESTEM zwolenniczką metody behawioralnej! Generalnie jestem "wyznawcą" tej
metody z wlasnymi przemysleniami na jej temat. Tylko ze jakos bardziej mi ona
dziala na dwulatka i psa niż na 11-latki ze o starszych nie wspomnę. I wlasnie
o tym pisalam. Dziecko pochwalone za dobre zachowanie podczas gdy caly czas
jest karcone czuje sie lepiej, otrzymuje angrode powinno do tej nagrody dązyc-
oczywiscie w ogromnym uproszczeniu. A tu guzik. Mysle o konkretnej dwojce.
Chlopiec - zagrozony z matmy, zdal warunkowo do 5-tej klasy. Mial teraz
ostatnio okres calych 3 tygodni super pracy. Wzmacnialam, pozwalalam sie
wykazac, traktowalam chyba ciut "niesprawiedliwie", bo jesli sie wcinal koledze
w odpowiedz a wiedzial to nie krzyczalam na niego, zaowocowalo to lepszymi
ocenami (3 a nie 1) pochwalilam na wywiadowce ... i co? dzien po wywiadowce
jakby w niego diabel wstąpil. OD 2 tygodni walczy ze mną juz mu sie nic nie
chce... To samo jest z dziewczynką ktora jest jeszcze gorsza w temacie
zachowanie ale zdolniejsza wiec ma mniej klopotow z nauką. I generalnie
bardziej podzialalo to ze jej ktos wykazal ze jest najslapsza w klasie w
temacie ocen w tej chwili . NIe mam na nią zadnego wplywu. Mysle ze lubi mnie
na tyle zeby mi nie rozwalac lekcji, ale jesli innych nie lubi to im te lekcje
niszczy i nie daje dojsc do slowa. Ja nawet wiem jaka jest jej sytuacja w domu
wiec sie specjalnie nei dziwie, i tez troche nie umiem jej karac przez to.
Generalnie kara w szkole jest zle pomyslana bo wezwanie rodzicow czy ocena z
zachowania nie sa bezposrednio po czynie, tylko kiedystam w przyszlosci...

[gaika]

lidqa napisała:

>Strasznie sie te nasze posty wydluzają Widac ze sie nie rozumiemy.

Wygląda na to, ze szukasz rozwiązań dla swojej klasy i konkretnych uczniów. Ja
myślę o podejściu systemowym, o tym jak powinna funkcjonować szkoła.

> Bo ja
>JESTEM zwolenniczką metody behawioralnej! Generalnie jestem "wyznawcą" tej
>metody z wlasnymi przemysleniami na jej temat. Tylko ze jakos bardziej mi ona
>dziala na dwulatka i psa niż na 11-latki ze o starszych nie wspomnę.

W przypadku psa jest tylko bodziec –reakcja, a z dziećmi to już ten proces
staje sie bardziej skomplikowany
Wyznawać można, tyle ze nie przełoży się to na sukcesy jeśli nie jest stosowane
w praktyce.

>I wlasnie
>o tym pisalam. Dziecko pochwalone za dobre zachowanie podczas gdy caly czas
>jest karcone czuje sie lepiej, otrzymuje angrode powinno do tej nagrody dązyc-
>oczywiscie w ogromnym uproszczeniu. A tu guzik.

Właśnie w poprzednim poście o tym pisałam, ze taka jednorazowa sytuacja działa
często jak "wypadek przy pracy". Musi być bardzo spójny i jednolity program
wychowawczy, który cechuje przede wszystkim konsekwencja.

>dzien po wywiadowce
>jakby w niego diabel wstąpil. OD 2 tygodni walczy ze mną juz mu sie nic nie
>chce...

Bo nie masz pojęcia co wydarzyło się w domu. A może również na innych lekcjach.
To wszystko są naczynie połączone i dlatego wysiłki powinny być
usystematyzowane, ujednolicone, bo Twoje, nawet dobre działania, mogą być
nieefektywne(czasem może Ci się po prostu wydawać, ze są nieefektywne, bo na
początku warto postawić sobie realistyczne w stosunku do każdego dziecka cele).

>To samo jest z dziewczynką ktora jest jeszcze gorsza w temacie
>zachowanie ale zdolniejsza wiec ma mniej klopotow z nauką. I generalnie
>bardziej podzialalo to ze jej ktos wykazal ze jest najslapsza w klasie w
>temacie ocen w tej chwili

To znaczy, ze jest ambitna i to już jest jakis punkt zaczepienia. Można
popracować nad jej motywacja, może trochę podkręcić w kierunku rywalizacji.

> NIe mam na nią zadnego wplywu. Mysle ze lubi mnie
>na tyle zeby mi nie rozwalac lekcji, ale jesli innych nie lubi to im te lekcje
>niszczy i nie daje dojsc do slowa. Ja nawet wiem jaka jest jej sytuacja w domu
>wiec sie specjalnie nei dziwie, i tez troche nie umiem jej karac przez to.
>Generalnie kara w szkole jest zle >pomyslana bo wezwanie rodzicow czy ocena z
>zachowania nie sa bezposrednio po czynie, tylko kiedystam w przyszlosci...

To trochę tak wygląda, ze szukasz "wytrycha" , metody, która zadziała i już.
Pisała tu Nangaparbat, która w nauczaniu ma wielkie doświadczenie i Jej
podejście może być dla Ciebie wskazówką.

W USA staż nauczyciela potrafi trwać rok. Młody belfer uczy się u boku
starszego kolegi w naturalnych, prawdziwych warunkach. Tu ma do czynienia z
rzeczywistymi problemami i przygląda się jak doświadczeni nauczyciele sobie z
nimi radzą. Od poczatkujacych w zawodzie trudno wymagać, ze poprowadzi ich
wyłącznie intuicja i teorie książkowe. Myślę, ze długie praktyki są bardzo
pomocnym rozwiązaniem i może warto o takie walczyć. Nie trzeba dodawać, ze ten
praktykant jest *drugim* nauczycielem w klasie, co przy dużej liczebności
uczniów jest prawdziwym ratunkiem

[gaika]

joanna9920 napisał:

>do lamusa odłożono naganę na piśmie/naganę odczytaną na sali gimnastycznej
przy
>wszystkich uczniach,zawieszenie w prawach ucznia,przeniesienie do innej klasy
>lub szkoły.nauczyciel może tylko wezwać rodzica ,wpisać uwagęlub obniżyć ocenę
>ze sprawowania

Do tego już się odniosłam w poprzednim poście.


>.mój syn jest notorycznie atakowany na przerwach czasem na
>lekcjach i bity po szkole.jeżeli inni rodzice olewają to dlaczego dziecko ma
>zmienić zachowanie?nie musi ,bo szkoła może tylko tłumaczyć i pilnować żeby
nie
>zaczepiali mojego syna.poradzono mi zgłosić sprawę do dzielnicowego a póżniej
>do sądu.

Jeżeli Twój syn jest bity na terenie szkoły, to dlaczego szkoła nie zgłosi
problemu policji?

>kiedyś tak nie było.szkoła miała możliwość dyscyplinowania
>uczniów.nawet rodzice nie musieli chodzić do szkoły oprócz zebrań.


Naprawdę to są mity. Chodziłam do szkoły. Poza wymienionymi przez Ciebie wyżej
metodami dyscyplinowania było jeszcze bicie w twarz ścierką, naderwanie ucha,
darcie zeszytu, wyrzucanie piórnika do kosza...jeżeli chodzi Ci o te
możliwości...
Jeżeli dzieciak jest zdemoralizowany, to nagana na apelu spłynie po nim jak po
kaczce, a już szczególnie kolejne nagany.


>mój syn w
>piatej klasie musi być zawożony do szkoły i odbierany.dodam ze jest dzieckiem
z
>zaburzeniami emocjonalnymi i zach owuje się inaczej niż reszta klasy.nie ma
>kolegów nigdy u nikogo nie był w domu.daje się podpuszczać ,koledzy mają
>zabawę,a on póżniej za to płaci.łatwo wyprowadzidz go z równowagi wyzwiskami
>typu mutant lub psychiczny.dzieci doskonale wiedzaco zrobić żeby zdenerwować
>syna i rozwalić lekcję.

Było sporo wątków na temat miejsca dzieci zaburzonych w szkole masowej. I
powiem Ci, ze większość nauczycieli jest przeciwna nauczaniu dzieci w
jakikolwiek sposób nieprzystosowanych. Moje generalne zdanie jest takie, ze
szkoła nie radzi sobie w takich przypadkach. Oczywiście, ze źródłem jest brak
rodzicielskiego wychowania, ale nad tym co dzieje się w szkole musi panować
kadra. Nie panuje, bo jest nieprzygotowana (żeby nie było, ze atakuję
nauczycieli, atakuję system


> dodam że nauczyciele są po mojej stronie ale nie mogą
>nic zrobić ,jeżeli inni rodzice nie zgodzą się na współpracę.

A możesz napisać co chcą zrobić?

[manga79]

Ze szkoły się nie wyrzuca bo się walczy o każdego ucznia - jest niż, a
nauczyciele chcą mieć pracę, żeby mieć pracę klasy muszą liczyć tyle a tyle
uczniów...

[joanna9920]

chciałam napisać krótko.nie jestem zwolenniczka załatwiania spraw szkolnych w
sadzie ani na policji.chodzi o rozmowy rodziców w domu z dziećmi.to jest długi
proces ale możliwy.rozmowy o tolerancji,otwartości na inność.nauczyciele nie są
w stanie zmienić zachowania jeżeli rodzice nie współpracują.tyle złego pisze
się oniedouczonych nauczycielach,ale widzę ,że w naszej szkole ludzie się
starają nie odrzucają dziecka dlatego,że sprawia problemy.dyrekcja i
nnauczyciele sąprzeciwni nauczaniu mojego dziecka w domu,bo na lekcjach nie
sprawia problemów,jest bardzo uzdolniony i wyróżnia się pozytywnie na tle
innych dzieci.problemem są przerwy i droga do domu.jeszcze raz napiszę że nie
zgadzam się na to aby policja zajmowała się dziećmi.dla mnie jedenastolatek
jest dzieckiem,nie bandytąbyłoby super gdyby rodzice wierzyli że to co mówi
dyrektor szkoły to prawda a nie atak na dziecko.rutynowa reakcja rodzica na
zgłoszony problem to:przecież w domu jest grzeczny.byłoby fajnie gdyby można
było prowadzićlekcje z psychologiem i omawiać z dziećmi różne konfliktowe
sytuacje.nauczyć dzieci empatii i otwartości na każdą inność.

[gaika]

joanna9920 napisał:


>chciałam napisać krótko.nie jestem zwolenniczka załatwiania spraw szkolnych w
>sadzie ani na policji.

Oczywiście, ze takie rozwiązania powinny dotyczyć wyłącznie sytuacji
ekstremalnych. Czasem jednak nie ma innego wyjścia, tym bardziej jeżeli szkoła
okazuje bezradność lub czuje się bezradna. To nie wpływa dobrze ani na
dyscyplinę ani na atmosferę. Dzieci łamiące zasady i jednocześnie nie ponoszące
żadnych konsekwencji demoralizują się.

>chodzi o rozmowy rodziców w domu z dziećmi.to jest długi
>proces ale możliwy.rozmowy o tolerancji,otwartości na inność.nauczyciele nie
są
>w stanie zmienić zachowania jeżeli rodzice nie współpracują.

Tyle, ze Ty mówisz o domach, w których z dziećmi się rozmawia, przekazuje
wzorce i wartości. Jeśli zaś tego brak to rola szkoły jest nie do przecenienia.

>tyle złego pisze
>się oniedouczonych nauczycielach,ale widzę ,że w naszej szkole ludzie się
>starają nie odrzucają dziecka dlatego,że sprawia problemy.dyrekcja i
>nnauczyciele sąprzeciwni nauczaniu mojego dziecka w domu,bo na lekcjach nie
>sprawia problemów,jest bardzo uzdolniony i wyróżnia się pozytywnie na tle
>innych dzieci.

Mysle, ze tyle samo zlego pisze sie o nauczycielach ile o rodzicach.Pelna
rownowaga
Rozumiem, ze Twoja szkoła Cię wspiera (cale szczęście), ale sądząc na
podstawie opinii wyrażanych tylko na forach, sytuacja dzieci zaburzonych nie
wygląda dobrze.

>problemem są przerwy i droga do domu.jeszcze raz napiszę że nie
>zgadzam się na to aby policja zajmowała się dziećmi.dla mnie jedenastolatek
>jest dzieckiem,nie bandytąbyłoby super gdyby rodzice wierzyli że to co mówi
>dyrektor szkoły to prawda a nie atak na dziecko.

Ja się z tym zgadzam. Pisałaś jednak, ze szkoła proponuje Ci wejście na drogę
prawna(niezrozumiale dla mnie dlaczego sama tego nie czyni, skoro uznaje za
jedyne rozwiązanie).Oznacza to, ze skończyły się jej możliwości działania.
Rodzice, jak piszesz, nie współpracują, wiec liczyć na nich się nie da (to
oczywiście najmniej pożądana sytuacja, ale skoro jest faktem, to co dalej?).

>rutynowa reakcja rodzica na
>zgłoszony problem to:przecież w domu jest grzeczny.byłoby fajnie gdyby można
>było prowadzićlekcje z psychologiem i omawiać z dziećmi różne konfliktowe
>sytuacje.nauczyć dzieci empatii i otwartości na każdą inność.


Tak powinno być, dlatego wcześniej pisałam, ze system nie jest przygotowany do
radzenia sobie w trudnych sytuacjach.

[nangaparbat3]

Ta rozmowa jest stanowczo na zbyt wysokim poziomie uogólnienia. Kogo karać (w
jakim wieku?) i za co - najpierw wypadałoby na to sobie odpowiedzieć, a jeszcze
po co.
Może, zanim zaczniemy karać, wypadałoby pogadać spokojnie w cztery oczy i
upewnić się, że wie, że źle robi. Może jeśli zrobił coś złego, przekonać, że
trzeba naprawić błąd, który popełnił - i nie na siłę, nie na pokaz, niech na
przykład przeprosi wtedy, kiedy naprawdę poczuje, że tego chce (a to juz nasze
zadanie tak nim poruszyć, żeby poczuł). Moze nich najpierw zrozumie, że jego
postępowanie niesie za sobą jakieś skutki, konsekwencje, ktore nie są wcale
karą, tylko skutkami po prostu.
Pracuje w szkole 17 lat i raz, słownie raz zdarzyło mi się świadomie kogoś
ukarać (pomijam słowną reprymendę czy obniżenie oceny z zachowania, czym
zresztą nigdy nie szafowałam). Ten jeden raz chodziło o grupę chłopców (wtedy
szósta klasa), którzy zbili koleżankę z klasy. Kara była prosta - przestałam
ich zauważać, starannie omijałam wzrokiem. Po kwadransie lekcji zupełnie
wymiękli, pamiętam, że aż było mi ich szkoda. Ale oczywiście trzeba sobie to
zostawić na specjalną okazję.
Z rodzicami warto sie spotkać, żeby wspólnie zastanowić się, dlaczego coś złego
się dzieje i jak temu zaradzić. Mamy z nimi wspólne zmartwienie, bo dziecku cos
nie wychodzi. Kontaktowanie się z rodzicami jako kara to jakiś ponury absurd.
Podobnie jak karne wysyłanie dziecka do pedagoga szkolnego, który powinien być
osobą wspierającą, ratującą, kimś, do kogo mozna mieć zaufanie nawet wtedy, gdy
się cos przeskrobie. Pedagog może powiedzieć: za to co zrobiłeś, jest taka a
taka kara i zostaniesz ukarany - ale sama rozmowa z nim nie może byc karą dla
ucznia.
Sytuacja, w której ucznia MUSIMY ukarać, to dla mnie taka, kiedy zrobi coś
złego a nie chce naprawić tego, co zrobił. Wyłącznie. Takie sytuacje zdarzają
się rzadko pod warunkiem, że z uczniem (czy z własnym dzieckiem) mamy dobry
kontakt i jesteśmy dla niego ważną osobą. Ale na to trzeba sobie zapracować,
dzień po dniu, minuta po minucie.

[maksimum]

lidqa napisała:

> uwaga, telefon do rodzicow, 50 dodatkowych przykladow (ucze matmy) ...
> generalnie na niektorych nic nei dziala, bo rodzice ich olewają, albo nie
>mają telefonu, nie przychodzą nawet na wezwanie listem poleconym, a jedynka za
> brak zadania ... kolejna, 11-ta czy 12-ta jedynka... kogo to obchodzi...

A czym Ty sie przejmujesz? Zostaw go nadrugi rok.
Chlopak w 6 klasie przechodzil przez wysoki na 4 metry plot,bo pilka mu tam
poleciala i zostal zawieszony na 3 dni w szkole w NYC.
Jak rodzic nie przychodzi do szkoly,to policja sie tym zajmuje i za brak opieki
nad dzieckiem,moga matce odebrac prawa rodzicielskie.
Ale to sa Stany i Polska nie moze sie na tym wzrorowac.

[lidqa]

> A czym Ty sie przejmujesz? Zostaw go nadrugi rok.
moze jestem glupia ale sie przejmuje.... Bo to uczen z mojej klasy bo wiem ze
te jedynki to nie z jego matematycznej glupoty tylko zyciowej i ze jak zostawie
to potem moze wcale nie nadrobi tego tylko bedzie coraz gozej.. DOpuki jakos
ciagnie to sie uczy co jakis czas...

A poza tym wszystkim to smutne ale prawdziwe: jest presja zeby nie zostawiac.
BO w klasach jest po 21 osob, wystarczy ze ktos sie przeprowadzi a ktos nie zda
i z 4 klas piatych rozwala sie wszystkie i robi 3 szóste. TO jest tak chore...

dla odmiany

[gaika]

Taki wpis.

>To prawda. Nauczyciele to taki naród, który nie lubi chwalić. Tak nam
>powiedziała wychowawczyni.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=46&w=32132613&a=32191507
Upieram się,ze przewaga wzmocnień negatywnych, to jeden z większych problemów
naszej szkoły.

[lidqa]

gaika odpisalam ci wyzej zaraz po twoim poscie, nie wiem czy to znalazlas...

[nangaparbat3]

gaika napisała:

> Taki wpis.
>
> >To prawda. Nauczyciele to taki naród, który nie lubi chwalić. Tak nam
> >powiedziała wychowawczyni.
>
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=46&w=32132613&a=32191507
> Upieram się,ze przewaga wzmocnień negatywnych, to jeden z większych problemów
> naszej szkoły.

Święte słowa. Wielokrotnie słysze nauczycieli chwalących uczniów (w pokoju
nauczycielskim). Zawsze wtedy pytam: Powiedziałaś o tym jemu? Jego rodzicom?
Niestety - prawie zawsze odpowiedź brzmi "Nie".