Ja też mam podobne problemy z moją 14 m-czną córeczką.Staram się aby jej dni
były w miarę poukładane. Potrafi spać jeszcze 2 razy w ciągu dnia po 1,5
godziny, ale zasypia przy mnie wraz z butelką herbatki w naszym sypialnianym
łóżku. Próbowałam ją przyzwyczaić do jej łóżeczka i samodzielnego zasypiania-
bezskutecznie. Zasypiała dopiero na moich rękach, odkładałam ją do łóżeczka,
budziła się po kilkunastu minutach i trzeba było zacząć rytuał od nowa. Nie
mogłam już tego znieść i postanowiłam w ciągu dnia kłaść ją w łóżku w
sypialni. Zaakceptowała to bardzo szybko. O dziwo potrafi sama zasnąć -
oczywiście z moim towarzystem. Jak zaśnie, poprostu odchodzę i mogę zająć się
cichymi pracami w domu, czekając aż da mi znać ze się obudziła. Wieczory zaś
były tragiczne. Nie ma mowy o odłożeniu jej jak nie śpi. Zaczyna płakać,
krzyczeć, wyciągać rączki aby ją wziąć. Cicha rozmowa, przytulanie w
łóżeczku , przyjście taty nie przynosiło rezultatów. Odchodziłam od łóżeczka,
ona płakała, ja zatykałam uszy by tego nie słyszeć...aż zasypiała w tym
płaczu i bezsilności. Jedynie zasypia na moich rękach z butelką mleka, ja
śpiewałam jej kołysanki, odkładałam ją do łóżeczka. Budzi się jeszcze przed
północą czasami raz/ dwa razy. Podaję jej wtedy jeszcze butelkę i zasypia
dalej.... i tak przed rankiem ląduje w naszym łóżku
Kilka razy zrobiła nam
niespodziankę i spała do samego rana. Aż z mężem wstawaliśmy do niej w nocy i
sprawdzaliśmy czy wszystko w porządku
Niestety nie wiemy dlaczego nie
jest tak zawsze. Może przyzwyczaiła się, że bierzemy ją do siebie? Ja nie mam
siły aby tak wstawać kilka razy w nocy, bo wróciłam do pracy i byłabym
nieprzytomna. Jak jest z nami - śpi jak aniołek
