moje dziecko kradnie

[pola.76]

jestem załamana i już ręce mi opadają z bezsilności.Syn ma prawie 7 lat i
notorycznie znajduję, z reguły przypadkiem, drobne pieniądze w jego
kieszeniach, szufladach, pościeli. Na pytanie skąd je ma, odpowiada, że
znalazł. Jeśli jest to 10gr, to jestem skłonna uwierzyć,ale jeśli to co
chwila jest 1zł, 2zl, a dziś w szufladzie znalazłam 5zł. Czasem z męzem
zostawiamy na wierzchu drobne po zakupach, zcasem wyciągam monety przed
praniem z kieszeni i zostawiam w łazience, i mały te pieniądze sobie bierze.
Podobnie u dziadków. Drobne lezą "na wierzchu". A do tego dziś znalazłam
gumkę do włosów z kwiatuszkiem z metką sklepu, w ktorym wczoraj razem z synem
bylismy. (syn ma ukochaną w przedszkolu)
Co robić??
Wiele razy mu tłumaczyłam, ze zabieranie cudzych rzeczy bez pytania jest
czymś złym, że on na pewno nie chciałby, żeby ktos z jego pokoju zabierał mu
jego zabawki i książki, że dorośli ludzie, kiedy zbierają cudze rzeczy sa za
to karani więzieniem.Takie rozmowy mieliśmy już kilka razy. Bez efektu. NIe
wiem, co robić. dziś zwyczajnie mam mu ochote sprać tyłek, bo może taka
metoda poskutkuje.
Po przedskzolu idziemy do sklepu, gdzie syn musi oddać gumkę i przeprosic
panie w sklepie, ale wątpię czy to pomoże.
I prosze nie udzielac mi rad, żeby nie trzymać drobnych na wierzchu, bo to
nie w tym problem.
Liczę na Waszą pomoc.

[joolanta]

chyba każde dziecko ma za sobą kradzieże, i dla każdego co innego
będzie „nauczką”
w moim przypadku, gdy miałam tez ok. 7 lat, próbowałam ukraść oranzadke w
proszku, przyłapała mnie sprzedawczyni, zaprowadziła do kierowniczki, ta
chciała zaprowadzić na policje(teraz wiem ze były to tylko strachy)… najadłam
się wstydu i strachu na tyle ze już NIGDY nic nie ukradłam. Może zaaranżuj cos
podobnego, bo pewnie za parę lat będą Wam ginęły większe sumki…

[rycerzowa]

Nie można wykluczyć kleptomanii. Zacznij od lekarza.

[pola.76]

dzięuję za wszystkie odpowiedzi. Z tą kleptomania to żart? Chyba za wczesnie na
takei "choroby"

[jacksparrow1]

Manewr z oddaniem tej gumki moze poskutkowac.A z kleptomania nigdy nic nie
wiadomo.Choc powinny ginac tez i inne drobne rzeczy nie tylko pieniadze.Moze
wedlug niego on jednak znajduje te pieniadze lezace samopas w lazience, gdzies
na stole gdzie nie jest ich zwykle miejsce.Sprawa jest trudna.Musisz rozmawiac,
klapsior chyba tutaj nic nie pomoze.Moze sprobuj zabierac z jego pokoju jego
jakies ulubione zabawki przedmioty i przenosic do swojego pokoju.takie ktore
leza na widoku i tez mu powiedziec ze znalazlas.Moze sie zbuntowac bo to jego i
moze zaskoczy ze jednak to co on "znajduje" nie jest do konca znajdowaniem.
powodzenia

[kalina81]

.. na mnie zadziałał, choć wielu osobom wydaje się straszny i drastyczny. Otóż
kiedy moja mama przyuważyła w domu obecność różnych niezakupionych przez nią
drobiazgów np. guma do żucia, spinki do włosów nie powiedziała nic. Następnym
razem, gdy byłyśmy w sklepie, a mama już przy kasie płaciła za zakupy zwróciła
się do ochroniarza(tak, że stojące bliżej osoby to słyszały), żeby mnie
przeszukał, bo lubię zabierać sobie rzeczy nie płacąc za nie i ona nie chce mieć
z tego powodu nieprzyjemności. Ochroniarz z całą powagą przeszukał mnie, nie
znalazł nic i poszłyśmy do domu. Ja od razu pobiegłam do pokoju wyjęłam swoje
skarby i kazałam się zawieźć do sklepu, gdzie przepraszając i obiecując poprawę
je oddałam.
Widziałam juz wcześniej przeszukiwane osoby i wiedziałam, że to co robią nazywa
się kradzież, ja swojego podbierania ze sklepu z kradzieżą nie kojarzyłam. Po
tym incydencie już nigdy nie sięgnełam po coś za co nie zamierzałam płacić
Dodatkowo mama wytłumaczyła mi co byłoby, gdybyśmy to my miały sklep i żyłybysmy
z pieniędzy zostawianych przez kupujących, pytała jak bym się czuła, gdyby
ludzie kradli nam produkty, a my musiałbyśmy za to przecież zapłacić dostawcy.
Opowieść ta podziałała na mnie tak, że nigdy nawet na gapę się nie przejechałam,
bo ktośtam na tym traci

[verdana]

Większość dzieci w tym wieku sporadycznie coś kradnie, co nie sprawia, że nie
trzeba z tym walczyć. Walczyć - tak, zamartwiać się - nie.
Ja niewątpliwie kazałabym przedmiot ukradziony ze sklepu oddać. Może nawet
najpierw porozmawiałabym z kierownikiem lub ochroniarzem, aby powiedział
dziecku, ze sklep nie toleruje złodziei, że bardzo niedobrze zrobił, ale
dobrze,że się przyznał. Żeby nie bylo takiej sytuacji, ze w sklepie
powiedza "Aha...", albo tak nastrasza dziecko, ze potem dopiero będą kłopoty.
No i jeszcze jedna sprawa - czy syn ma jakieś pieniądze do własnej dyspozycji?
Jeśli nie ma, to bardzo radziłabym dac tygodniowkę (tak jednak, by nie
skojarzył sobie, ze jest to nagroda za kradzież...). Nie usprawiedliwiam
bynajniej dziecka, ale troche pieniędzy do własnej dyspozycji jest naprawde mu
potrzebne.

[bri]

Powinien ponieść konsekwencje swojego zachowania. W przypadku tej gumki ze
sklepu - pójść tam, oddać i przeprosić że zabrał.

[pola.76]

właśnie wróciliśmy ze sklepu. NIestety nie przyszo mi do głowy, żeby powiedzieć
wczesniej pani, żeby nie była zbyt pobłazliwa i moje dziecko, keidy oddało
gumkę i powiedziało: "prosze pani, ja wziąłem , nie zapłaciłem , przepraszam",
to usłyszało: "dobrze, nic się nie stało". Zaczęłma "ratowac" sytuację mówiąc,
że pani może się nie gniewa, ale z pewnością nie pochwala , że tak nie wolno i
że tym razem nie będzie wzywac policji, ale to jest jednak kradziez i tak
więcej robić nie należy.Pani przytakiwała. Chyba rezultat odniosłam, bo mały do
sklepu szedł wyraxnie skruszony i lekko przerażony, a wracał niby w lepszym
nastroju, ale ciągle wystraszony.
Bardzo dziękuję Wam za pomoc i wszelkie rady

[groszekifasolka]

wyznacz dziecku kieszonkowe!niech zrozumie ze na pieniadz trzeba zapracowac i
aby kupic gumke dla ukochanej trzeba uzbierac troche grosikow.mozesz mu dac
stale kieszonkowe tygodniowe np 1 zl albo jakas czesc stala a na reszte trzeba
zapracowac dodatkowymi pracami(zrobic cos wiecej niz codzienne
obowiazki).pozwol mu dysponowac jego pieniedzmi wedle jego wlasnej woli nawet
jesli uwazaz ze robi to nierozsadnie. i niech zwroci z przeprosinami gumke.

[news21]

Zjawisko "podbierania" pieniędzy przez parolatków jest wydaje mi się
nierzadkie. W jednym znanym mi w rodzinie przypadku 7-letnia dziewczynka
zabierała matce drobne z partmonetki i kupowała sobie plastikowe kolorowe
temperówki, bajerne ołówki, miesiaczki itp. Okazało się że matka kupując jej
pomoce szkolene wcale nie pytała małej o zdanie, jaki piórnik by chciała, jaką
temperówkę. Kupowała szybko, co popadło (i podejrzewam byle taniej). Mała
chodziła lekko niedowartosciowana i zakompleksiona, bo koledzy mieli
ładniejsze przybory szkolne. Obserwowałam, że rodzice chyba niewiele z tego
zrozumieli, dziecko zostało obarczone odpowiedzialnością za kradzież, rodzice
nie próbowali dociec dlaczego tak się dzieje. Smutne.

[mamapiotrka]

Niestety, to jest chyba coś takiego jak kolka u niemowląt. Ja sama kradłam -
pierwszy raz kredki (w rajstopach) gdy miałam ok. 6 lat. Później jakieś art.
spożywcze w sklepie, pieniądze rodzicom oczywiście też... Rodzice strasznie
mnie prześladowali - musiałam oddawać, przepraszać itd. Suma - sumarum trochę
się w tym wyspecjalizowałam. I tak trwało to do ok. 12/13 lat, kiedy zaczęłam
na dobre wstydzić się konsekwencji. Więc uszy do góry, kiedyś przejdzie.

[joannab-o]

kalina81 napisała:

> nie powiedziała nic. Następnym
> razem, gdy byłyśmy w sklepie, a mama już przy kasie płaciła za zakupy zwróciła
> się do ochroniarza(tak, że stojące bliżej osoby to słyszały), żeby mnie
> przeszukał, bo lubię zabierać sobie rzeczy nie płacąc za nie i ona nie chce mieć
> z tego powodu nieprzyjemności. Ochroniarz z całą powagą przeszukał mnie, nie
> znalazł nic i poszłyśmy do domu.

To jest bezmyślne okrucieństwo, myślenie perspektywą następnych 5 minut i
kompletny brak szacunku dla dziecka.
Sądzę, że Twoja mama uratowała sytuację tym, że nie poprzestała na tym co wyżej
zacytowane, ale przeprowadziła rozmowę na temat kradzieży. To odwróciło Twoją
uwagę od faktu, ze wydała Cię w ręce obcego faceta pozwalając mu zrobic Ci
dowolną krzywdę...

Z kradzieżą związane jest szczególnie silne odium społeczne i dlatego właśnie
należy wyłączyć emocje i szczególnie spokojnie wytłumaczyć dziecku, że tak się
nie robi. Nie nazywając go złodziejem((

I nie będzie robić. Spokojnie.