Czy kazde I dziecko zachowuje sie tak?

[musztarda_ziolowa]

Pytanie moze uogolniajace, ale moze statystycznie wyjdzie, ze wcale nie jest
tak, jak sobie wyobrazam, ze jest, czyli zle...

Otoz, czy kazde pierwsze dziecko bardzo mocno przezywalo pojawienie sie
rodzenstwa? Czy dla kazdego dziecka byl to wielki stres i czy kazde robilo
histerie, placze, rzucanie przedmiotami i soba o podloge w ramach buntu i
rozpaczy???

Pytam, czy kazde, bo moze znajde mame, ktorej dziecko przechodzilo narodziny
rodzenstwa lagodnie i moze wyciagne jakies wnioski z jej postepowania, moze
ma jakies rady i zlote recepty? (Jak sie drugie urodzi cora bedzie miec 27
mcy i mam nadzieje, ze bedzie juz po buncie dwulatka, ktory obecnie kroluje w
naszym domu. Bunt, nie dwulatek, oczywiscie).

[kalafior_tez_kwiat]

hm... kiedy urodziłam Kubka to Marti miała 17 miesięcy i traktowała brata jako
coś normalnego (może na samym początku myślała, że to taka ruszająca się lalka
i chciała ciągnąć go za głowę). Teraz ma 31 miesięcy i tylko czasem pojawia się
zazdrość o hustawkę u dziadków.
Może moja córka była za mała na to, żeby zareagować w sposób o jakim piszesz,
ale ja też od początku opowiadałam jej cały czas jak tam w brzuszku rośnie
dzidziuś, jej braciszek, który bardzo ją kocha i nie może się doczekać kiedy ją
zobaczy (hm... teraz przypomniało i się jak mnie całowała po brzuchu ))). Nie
mam pojęcia jak zareaguje na kolejne rodzeństwo teraz (będzie miała 39
miesięcy). W każdym razie już teraz jej ciągle opowiadam o dzidziusiu. I to
chyba jedyny sposób - tłumaczyć i tłumaczyć. Wiem, że niektóre mamy mówią
jeszcze o prezencie, który przyniesie siostrzyczka lub braciszek po urodzeniu.
Może to też jakiś sposób na zredukowanie stresu...

[mamaszyma]

U nas zazdrość nie pojawiła sie nawet na moment. Szymek przyjął pojawienie sie
Majki bardzo naturalnie, chociaż z pewna ciekawością. Bardzo mi pomaga przy
okiece nad małą. Czasami się dziwię, ze taki mały a tak duzo rozumie. No i
obydwoje tak bardzo sie kochają, że ja mogłabym nie istnieć... Czasem tylko jak
np. Szymek jest nieszczęśliwy bo sie przewrócił/złamał kredkę/wylał soczek a ja
akurat zajmuje sie Majka to mówi wyrzuć ja i choć do mnie. Ale jak zaraz go
pytam czy na pewno mam wyrzucic Majkę to mówi, nie bo ja ją kofam

[gopio1]

Nie kazde dziecko przezywa pojawienie sie rodzenstwa tak jak opisalas. Wiekszosc dwulatkow raczej
nie wpada w histerie z powodu mlodszej sostry czy brata. Ale czesto jest to tak odbierane, bo
pojawienie sie nowego dziecka naklada sie z tym ciezkim okresem w zyciu 2 latka jakim jest dazenie do
autonomii. I czesto rodzice myla te dwie rzeczy. Znam mnostwo 2-3 latkow, ktore niemalze identycznie
przechodzily ten krytyczny okres - bez wzgledu na to czy maja starsze czy mlodsze rodzenstwo, czy sa
jedynakami.

Poczytaj glebiej forum, stare watki, tam jest mnostwo fajnych pomyslow na to, jak zlagodzic ten
pierwszy szok bycia starszym bratem/siostra.
Jak bedziesz chciala, to Ci polinkuje kilka watkow.

A! i jeszcze - nie chcę Cię straszyć - ale lepiej sie przygotuj, że po buncie 2-latka przychodzi jeszcze
bunt 3-latka a potem bunt 4-latka ))

[bibba]

moj syn mial 22 miechy jak urodzil sie mlodszy. nie mieslismy i do dzis nie
mamy zazdrosci. mowilam mu duzo o tym, jak on byl dzidziusiem i pokazywalam
zdjecia z jego niemowlectwa. po urodzeniu drugiego, pomimo karmienia piersia,
znalazlam duzo czasu na spedzanie go wylacznie ze starszym, bo maluch spal.

teraz mamy trzecie i nie ma zazdrosci z zadnej strony.

[aniatomek3]

Gdy Michałek się urodził Bartek miał niespełna 2 lata (brakowało 3tygodni)
Michałka ardzo polubił i uwielbia go cały czas go całuje. Może to zasługa teo
że moje dziecko uwielbia dzieci i tego że co dzień mój tata bierze bo 2 razy na
długie spacery. Moja kumpela też z taką różnicą również problemów nie miała.

[musztarda_ziolowa]

Nie, no, to super, czytac takie wiadomosci! Zazwyczaj trafiam na forach na
posty typu: "ratunku, moja starsza corka chce wyrzucic noworodka do smieci",
albo "ratunku, moje starsze dziecko caly czas wyje, bo pojawilo sie
rodzenstwo".
No i zaczelam sie powaznie zastanawiac nad tym, czy aby taki stres dla
pierworodnej to nie za duzo, no i czy dla mnie nie bedzie tego za duzo, czy
podolam i czy kazde dziecko bedzie czulo sie kochane (szczegolnie to starsze w
poczatkowej fazie).
Ale baaardzo mnie pocieszyly Wasze posty, bo wyglada na to, ze jednak sie da
ulozyc stosunki miedzy rodzenstwem tak, by starsze nie czulo sie pokrzywdzone,
odtracone i mniej wazne.

do gopio

[wordshop]

jakbyś mogła podać linki - to ja też chętnie obejrzę te wątki archiwalne.

[gopio1]

Bardzo prosze - kilka watkow. Moze Ci sie cos rozjasni )
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=23855746&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=24706184&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=25224052&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=21277977&a=24594799
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=28441035&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=21277977&a=21806977
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=29541376&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=26619&w=29717397&v=2&s=0

[wordshop]

dziękuję!

[monika_oli]

U nas też nie było było ok. Nie było tego uwstecznienia o którym wielokrotnie
czytałam - nie wróciła do pieluch (tzn i tak ich jeszcze wtedy częściowo
używała, ale nie nasiliło się to). Jedynie zabawki były i są ciągle
najatrakcyjniejsze tylko te, które w rączce trzyma siostra - powoli zaczyna się
to też i z drugiej strony. Owszem - starsza córeczka próbowała też odwracać
naszą uwagę od młodszej, ale generalnie bardziej musiałam (i muszę) pilnować
przed jej opiekuńczością - kiedyś próbowała wyciągać Natalkę z łóżeczka kiedy
ta zapłakała, innym razem nakarmiła ją serkiem (zanim mała jeszcze je zaczęła
jadać), a wyciąganie i podawanie smoczka, to jeszcze do niedawna była jedna z
ulubionych zabaw mojej Oliweczki. Owszem bywają czasem gorsze chwile, ale
generalnie jest ok.
Mam nadzieję, że i u Was wszystko dobrze się ułoży.

[mbkow]

u mnie tez nie bylo/nie ma zazdrosci. przypuszczam, ze im blizej 2 lat i im
dalej od 3 lat, tym bezpieczniej. tez slyszalam duzo opowiesci o zazdrosci z
osobistych przezyc znajomych, ale jednak dzieci byly starsze i roznica krecila
sie wokol 3 lat co najmniej.