Rodzeństwo

[ktg29]

Mam 10 miesięcznego synka i od dłuższego czasu zastanawiam się nad drugim
dzieckiem. Piszę bo mam poważne obawy. Sama mam brata i jak sobie wspomnę co
moja mama z nami przeszła, wieczna rywalizacja i bijatyki. Jak mam sobie
takie życie zafundować to dziękuję bardzo. Z drugiej strony mój synek na
starość nie będzie sam. Na dzień dzisiejszy mam średnie relacje z bratem, na
pewno za sobą nie przepadamy, sama nie wiem. Może wy macie inne
doświadczenia ?

[molla7]

dlaczego chcesz utwalac kalki z dzieciństwa?
a moze Ty inaczej wychowasz dzieci- nauczysz je wspolpracy i zdrowej rywalizacji oraz partnerstwa?

[basiunia2d]

decydując się na drugie dziecko myślałam właśnie o tym żeby moja córka kiedyś
nie była sama,nie jestem w stanie przewidzieć jej relacji z bratem ale będą mieć
siebie nawzajem.między mną a moim rodzeństwem też bywa różnie ale cieszę się że
są. życzę ci podjęcia właściwej decyzji.

[julia30bb]

Również z tym problemem się borykam. Mój synek ma 9 miesięcy, karmię go
piersią, obecnie nie pracuję, do tego mamy dwa pokoje. Finansowo jest średnio,
przy czym moi rodzice cały czas pomagają. Ja mam młodszego brata i jak to w
rodzinie. Dwie siostry lub dwóch braci bardziej są ze sobą zżyci niż siostra i
brat. Mój ojciec ma pięcioro rodzeństwa z tym, że jest bardzo duża różnica
wieku, między najstarszym na najmłodszym jest 23 lat. Według mnie wszyscy żyją
obok siebie, jakby bez więzi. Trudno będzie podjąć decyzję, zwłaszcza że biję z
myślą, jak mnie zabraknie żeby mój synek w życiu nie został sam.

Pozdrawiam
Julia mama Arturka

[waldia]

Zastanawiam się ostatnio też nad tym problemem. Mój synek ma 3 latka, ja mam 33, więc już czas na drugie. Czuję pomału, że mój czas bilogiczny jeszcze kilka lat i zacznie dobiegać końca. Z własnej wygody trudno się zdecydować, jednak myśląc perspektywicznie to czas. Z tych samych powodów po prostu nie chcę, aby mój syn został kiedyś sam na świecie, choć nie jestem w stanie zagwarantować dobrych relacji między rodzeństwem. Zrobię jednak wszystko, aby tak było.

[azoorek]

ja sie zdeccydowalam na drugie pomimo, ze u mnie w domu bylo podobnie. Z bratem
jakos dobrej relacji nie mam. Ale mam kolege jedynaka i zawsze mowil, ze dla
niego dziecinstwo bylo jedna wielka nuda, bo nie mial sie do kogo odezwac. A
rodzenstwo to jednak dobra szkola walki i kompromisow.

[stypkaa]

>Dwie siostry lub dwóch braci bardziej są ze sobą zżyci niż siostra i
> brat.
Nieprawda. Ja mam dwie młodsze siostry i niestety nie jesteśmy ze sobą zżyte. A
już szczególnie nie jestem zżyta z tą średnią (młodsza ode mnie 6 lat). Może za
dużo różnica wieku? Jak ja byłam nastolatką, ona jeszcze dzieckiem, jak ja
byłam już dorosła - ona jeszcze nastolatką - niestety nigdy nie nawiązałyśmy
więzi. Teraz jesteśmy obie dorosłe, ale nadal nie mamy wspólnych tematów. Ja
mam rodzinę, ona - wolny ptak.
Z kolei tą dużo młodszą siostrę traktowałam zawsze prawie jak córkę - 17 lat
różnicy robi swoje. Też nie mamy zdrowych relacji siostrzanych, bo ja na nią
patrzę jak na dziecko cały czas. I trudno mi to zmienić.
Za to zawsze marzyłam o starszym bracie Miałam, ale ciotecznych, a to nie
to samo...
Relacje mogą być rożne, wiadomo. Ale rodzeństwa w życiu nikt nie zastąpi. I
choć z siostrami nie mam zbyt zażyłych relacji to wiem, że gdyby działa im się
krzywda pomogłabym bez wahania - obcy człowiek już nie koniecznie.

[anulina]

polecam rodzenstwo! absolutnie!!

[waldia]

Pierwsza ciąża-poroniłam,druga- zagrożona urodziłam w 8 miesiącu, więc mam trochę stracha, ale bardzo bym chciała!!!

[helga1970]

a jamam trojke ( 10,4, 7 m-c) bywa zabójczo ale na pewno nie zaluje

[anulina]

jak mi sie trafi trzecie - to tez bedzie dobrze jak to mawiają: Bóg da -
ksiądz ochrzci u mnie z dwójka (6 i 1,5 roku)tez jest jazda...

[polibius]

Również boję się podjąć decyzję o drugim dziecku. PO pierwsze, moje dzieciństwo
wspominam jako jeden wielki koszmar rywalizacji z siostrą. Z każdej strony
próbuję dociec, czy to kwestia charakteru, czy wychowania. Stosunki między nami
były kiedys wrogie. Nigdy nie bawiłysmy się razem. Mnie nie wolno było wejść do
pokoju siostry, broń Boże dotknąć jej rzeczy. Teraz mamy stosunki raczej na
odległość, nie odwiedzamy się, ba nie dzwonimy nawet do siebie. Wiem, ze w
trudnej chwili mogłabym na nią liczyć, ale więżi nie ma między nami żadnej.
Najbardziej współczuję mamie, która miała serdecznie dosyć macierzyństwa z
takimi potworami. Osobno ok, razem nie do pomyślenia.
Najgorsze jest to, że moja siostra ma 3 dzieci, które dokładnie mają takie same
relacje jak ja z siostrą.
Kiedyś koleżanka ( jedynaczka) powiedziała mi, ze jedynactwo", to najgorsze co
mogą rodzice zrobić swojemu dziecku. Jednak wydaje mi się, ze zarówno moja
siostra jak i ja uważałyśmy, że o wiele szczęśliwsze byłybyśmy, gdybyśmy nie
miały rodzeństwa.
Ale mam koleżanki/kolegów, którzy mają świetne relacje ze swoim rodzeństwem i
nie wyobrażają sobie życia bez nich.

[mysz56]

polecam książkę ,,Rodzeństwo bez rywalizacji,, autorstwa Faber i Mazlish

[echtom]

Moje dziewczyny miały różne fazy wzajemnych relacji, bywało kiepsko, ale wydaje
mi się, że z wiekiem różnice rozwojowe między nimi siłą rzeczy się zmniejszają
i coraz więcej rzeczy robią razem. Mam nadzieję, że ten proces pójdzie dalej w
dobrym kierunku i będą przyjaciółkami, gdy dorosną, bo gdybym w to nie
wierzyła, nie decydowałabym się na trójkę dzieci. Zgadzam się z koleżanką, że
jedynactwo to najgorsze, co rodzice mogą zrobić swemu dziecku - jestem
jedynaczką i gromadkę dzieci mam "z odreagowania". Dziewczyny to czasami
wykorzystywały - kiedy były na etapie ostrych konfliktów, dla mnie zupełnie
abstrakcyjnych, przy każdej próbie mojej interwencji miały koronny
argument: "ty tego nie rozumiesz, bo nie miałaś rodzeństwa".

[izabela1976]

Ja mam brata starszego o prawie 6 lat. Pamietam z dzieciństwa, że kłócilismy
się, bilismy, ale i tez tworzyliśmy wspólny front przeciw mamie

Teraz jesteśmy bardzo zzytym rodzeństwem i cieszę się, że mam brata.

[dreamo]

Ha to ja Ci powiem tak: ja jestem jedynaczka i nie powiem żeby to było coś
bardzo miłego. Co się zapytam kogoś jakie ma relacje z rodzenstwem to większość
mówi: takie sobie. Ale w momencie jakichś potrzeb idą do rodzeństwa. Na
rozmowę, radę itp.
Moim zdaniem warto mieć rodzeństwo a Ty przecież możesz wychować swoje dzieci
by były dla siebie przyjaciółmi

[lola211]

Moja córka jest jedynaczka i tak juz zostanie.Mam dwoch braci i mizerny z nimi
kontakt.W mojej rodzinie tak naprawde zzytych rodzenstw nie ma, raczej chlodne
stosunki panuja.Znam kilka jedynaczek w moim wieku i sa to fajne, spelnione
osoby, naprawde rozwazalam wszelkie "za" i "przeciw" i nie znalazlam nic, co by
mnie utwierdzilo w przekonaniu, ze posiadanie rodzenstwa jest takie super.Jest
to jest, a jak nie ma to tez dobrze.Prawdziwa rodzina to maz, wlasne dzieci-
przynajmniej dla mnie.

[marta.m2]

Ja mam dwóch synków (2 i 3,5) i chociaż czasem pobiją się o kawałej kija, to
żyć bez siebie nie mogą.
Sama też mam rodzeństwo, z którym miałam i mam bardzo dobre relacje.
Na przykładzie własnych doświadczeń rodzeństwo więc polecam.

[judytak]

ktg29 napisała:

> Sama mam brata i jak sobie wspomnę co
> moja mama z nami przeszła, wieczna rywalizacja i bijatyki. Jak mam sobie
> takie życie zafundować to dziękuję bardzo.

kwestia nastawienia :o)
rywalizacja mi nie przeszkadza, bijatyki dopiero jak jest za głośno, albo komuś
się krzywda dzieje...
co owszem się zdarza, ale wcale nie tak często

na chwilę obecną Duża z Średnim kompletnie sie nie dogadują
Duża z Małym lubią się, dobrze współpracują, ale jak maja się razem bawić, to
się nudzą
Średni z małym bardzo dobrze się bawią razem, długo, w miarę spokojnie, tylko
są trochę nazbyt pomysłowi ;o)

pozdrawiam
Judyta

[jola_ep]

Moja mama ma starszą o ponad 10 lat siostrę. Zawsze wydawało mi się, że mają
dość luźny kontakt. Ale niedawno moja ciocia (75 lat) zwierzyła mi się, jak
dobrze jest mieć siostrę. Bliską osobę, z którą można pogadać, gdy życie
dokuczy. I że im jest starsza, tym bardziej to docenia.

Ja mam dwójkę braci, mój mąż jednego brata. Nie wiem, jak to jest mieć
siostrę Ale mój synek wie.

Trudno mi przewidzieć, jak potoczy się dalsze życie moich dzieci. Ale przez te
parę lat widziałam, jak ważni są dla siebie. Jak silne są łączące ich więzy.
Biją się, kłócą, uczą kompromisów, dogadują się, stają w swojej obronie,
kochają się.
Pewnie niedługo ich drogi rozejdą się - starsza wkracza w okres dojrzewania,
młodszy jeszcze nie ma 7 lat. Ale nawet jeśli potem się nie zbliżą, to ich tak
warto było

A czy muszę pisać, że dla mnie jako matki fajniej jest mieć dwójkę, niż tylko
jedno dziecko? ))

Pozdrawiam
Jola

[cynta]

Wydaje mi sie ze dzieci sie ma przede wszystkim bo sie chce je miec a nie po to
aby sprawic wspoltowarzysza zycia obecnemu juz dziecku. A to jakie beda miedzy
nimi uklady zalezy miedzy innymi od tego jak ty te dzieci wychowasz. Ja sama mam
mlodszego brata ktory jako dziecko byl tym co wszystko mial a jako dorosly
podejmuje decyzje ktorych nie jestem w stanie zaakceptowac, po prostu jako
czlowiek nie bardzo mi pasuje. Niemniej jako moj brat, czlowiek z ktorym mam
najwiecej wspolnego genetycznie jest mi bliski (choc musze na tym mocno pracowac
:o) i czuje od niego podobne prady. Sama mam 4 corki ktore sa tak od siebie
rozne jak tylko moglyby byc. I choc kloca sie czasami i wtedy serio mysle ze
lepiej by bylo gdyby siebie nie mialy, to 2 dni pozniej siedza razem na lozku i
"bonduja" (z angielskiego czyli nawiazuja wiez jak one same to nazywaja). Mala
jest DUZO mlodzsa od reszty i dobre 10 lat bedzie sama z nie najmlodszymi
rodzicami. Juz teraz mocno pracuje nad tym aby mimo fizycznej samotnosci nie
byla sama zyciowo, miala siostry na wakacje na weekendy na zakupy itp. Jezeli
teraz obawiasz sie ze moze byc nieciekawie poczekaj jeszcze troche, masz jeszcze
male dziecko a 2 takie bobasy to moga wykonczyc i dac strasznie w kosc. Moze za
rok czy dwa zatesknisz za maluszkiem i tak bardzo bedziesz chciala go miec ze
nic ci nie bedzie straszne. Powodzenia

[poranna_zorza]

Między moją siostrą a mną jest 2 lata różnicy, i mimo to wogóle nie byłyśmy
zżyte, było tylko nie ruszaj, nie dotykaj potem, to moje ubrania kosmetyki,
pomimo że moje brała bez pytania. Długo nie miałyśmy wspólnego języka. Dpoiero
teraz jak lada dzień urodzi synka, zaczyna być lepiej. Jak jadę do niej do
szpitala to mamy o czym porozmawiać. Ale pomimo różnych konfliktów i dużej
różnicy zdań wiem że jak mi lub jej będzie się działa krzywda to sobie
pomożemy.Spodziwam się teraz drugiego dziecka i mam nadzieję że moje dzieci
będą bardziej zżyte, ale to zależy tylko od rodziców przynajmniej na początku.

[m.fiorella]

jesli problemem przy decyzji o drugim sa tylko bijatyki i kłótnie to rób
drugie! ja też bym chciała mieć drugie ale u mnie problem jest bardziej
finansowo-organizacyjny.
Z doswiadczenia ( 2 siostry: 2 lata starsza i 8 lat młodsza) wiem ze chociaz
rodzeństwo sie kłóci to tak naprawde nie mozna bez niego zyć! ja ze starszą
prałam sie okropnie (w tym na noże), ale zimą jak były nudy na podworku to
mialysmy mnostwo zabaw razem, choćby rozbijanie sobie głów na wzajem , nie było
nudy) a teraz jestesmy jak przyjaciółki, poprostu trzeba czasu, a jesli chodzi
o młodsza to wiem ze starsze siostry stanowią w takim przypadku takia jakby
dodatkową ochronę np. gdy trzeba kogoś postraszyć na podworku
pozdrawiam i życze dobrej decyzji!

[julia30bb]

Rodzeństwo, rodzeństwo...
Mój synek ma 10 miesięcy i tylko mamusia, jest bardzo związany ze mną. Za dwa
miesiące idę do pracy, powiem tak boję się że będzie płakał. A tu mama
zastanawia się nad rodzeństwem ??? Jak analizuję za i przeciw, to jest po równo.

Pozdrawiam
Julia mama Arturka

[marianna72]

No ale przeciez maszjuz dwojke wczoraj czytalam Twoj post:

Mam dwóch synów 3,5 roku i 10 miesięcy. Od początku wpajam starszemu synkowi
że ma się dzielić zabawkami. Od jakiegoś czasu podczas spacerów może na
przykładzie... jedzie mój syn na rowerze podbiega kolega i mówi daj się
przejechać, mój syn dał koledze rower a ten stał jak sierotka przeszło pół
godziny. Ten kolega dał innemu rower bo tamten chciał odpadł. Między czasie
odpadł dzwonek od rowerka. Zaregowałam bo podeszła babcia dziecka i mówi do
mnie " przecież to jest jeszcze dziecko" Następnym tazem ten chłopiec podczas
gdy ja młodszego przymałam na rękach, starszy na chuśtawce, wlazł mi do
wózka, i darł się do swojej babci że ma go wozić. Nawet się nie zapytali czy
mogą !!! W wózku były klucze od domu, portfel i komórka.
Następnego dnia ten sam chłopiec zdeformował mi koło od wózka podczas
wchodzenia. Chciałam zaznaczyć iż ten chłopiec ma około 3 lat. Koszt naprawy
koła 30 zł.
Następna sytuacja w piaskownicy, dałam foremki do piasku. Przychodzi ten sam
chłopiec ja patrze, a on zabiera wszystkie jego foremki i mówi że to jego i
zabiera do domu !!!!!!!!!!!!

Nie wytrzymałam !!!!!

Moze czegos nie zrozumialam Pozd

[ktg29]

Do Marianny72

Tak to jest jak ma się kompa wspólnie z siostrą, nie wylogowałam się i napisała
pod moim nickiem.

[olutek_m]

Mam półtora roku starszego brata i 2 lata młodsza siostrę. Jedno dla drugiego by
poszło w ogień. Brata był wobec nas zawsze bardzo opiekunczy. A siostra jest do
tej pory moja najlepszą przyjaciółką. Porzyczamy sobie ciuchy, kosmetyki. Moge
jej bezgranicznie ufać.
Teraz sama mam córcie. Pierwsze dziecko w rodzinie, bardzo przez wszystkich
rozpieszczane. Moja siostra ma byc chrzesna, a brat chrzesnym.
Mąż jest jedynakiem. Od poczatku mi mówił, że chce by Mila miała rodzenstwo. Mam
nadzieje, że w przyszłym roku pomyslimy o drugim, aby nie była zbyt duża róznica
wieku miedzy dziecmi.

Moja mama ma brata. Zawsze sie swietnie dogadywali. Teraz rówiez utrzymują stale
kontakt. Tata ma 4-ro rodzenstwa i trudno ich kontakty nazwac serdecznymi. Kazdy
sobie zyje nie interesując sie specjalnie drugim. Tak więc wszystko jest kwestia
wychowania.
Pozdrawam!