2.5latek+niemowle=chaos ;-) help! Wasz plan dnia

[mbkow]

czytam o tym, jak wiele z Was zajmuje sie dziecmi samodzielnie,
superwomanki tez zauwazylam, ze jak jestem sama, to lepiej funkcjanuje ta
maszyna zwana 'dom'. ale mimo wszytsko nie czuje sie na silach zupelnie
samodzielnie zajmowac sie wszystkim... boje sie glownie swoich reakcji
przy wybuchowej mieszance jaka jest zmeczenie+robienie ciagle cos+dzieci
robiace wszystko inaczej
no, ale ciagle cos szwankuje
najczesciej:
1. nie ma chleba, masla oraz z czego zrobic obiad
2. nie wyrabiam sie z wyjsciem na spacer przed spaniem starszego (2.5roku)
3. nie wyrabiam sie z kapiela malego
4. odkurzam tylko 1 w tygodniu (mam 3 koty...)
5. nie nadazam z praniem majtek dla starszego, ktory uwielbia wolac 'na
klopik' w ostatniej chwili
6. kwiaty zasuszam
7. zarywam noce i chodze potem trup caly dzien, a pobudka o 6.00 + 2 karmienia
nocne
probuje to jakos oganac, ale idzie powoli, a nerwy puszczaja...
help help
piszcie cos, bede sie inspirowac i mobilizowac
monika

[malabru]

No tak, jakbym wiedziała o czym piszesz
To może zacznę od początku...
1. Obiady - Jak nam się urodził Tomek i mieszkalismy jeszcze w Polsce (przez
pierwsze 2,5 miesiąca jego życia) obiady przywoził mąż wracajac z pracy, a
kupował je w pobliskim barze mlecznym. Jak przeprowadziliśmy się do Norwegii,
to bardzo czesto było tak, że mąż kupował gotowe dania w postaci mrożonek,
konserw lub słoików. Teraz najlepiej mi się sprawdzają potrawki z ryżem lub z
makaronem. Wrzucam co mam na patelnię, trochę mięska, potem ryż i już. A
dzieciom na pierwsze danie gotuję zupy hektolitrami
2. Chleb, masło i takie tam drobiazgi w Polsce kupowałam zwykle wracając ze
spaceru. W Norwegii zakupy załatwia maż bo do sklepu już nie mam tak blisko.
Ale jak masz okazję to możesz od razu kupić więcej chleba, masła i tych innych
i po prostu zamrozić. U nas świetnie się to sprawdza.
3. Spanie starszego - no cóż tu miałam trochę inaczej niż Ty, bo Natalka odkąd
skończyła 2 lata przestała sypiać w dzień. Ale nikt nie powiedział, że na
spacer musisz wychodzić akurat przed drzemką Starszaka. Możesz na przykład
położyć go spać a potem spokojnie przygotować wszystko do wyjścia tak, że jak
się obudzi to pozostanie wam już tylko wyjście na dwór (no może wcześniej jakaś
mała przekąska, jeśli taki macie grafik posiłków ). Mi się zdarzało z
dziećmi nie wychodzić na dwór jeśli się nie wyrobiłam i też było dobrze.
4. Kąpiel Małego - U mnie Tomaszek na początku chodził spać dużo później niż
Natalka, dlatego kapałam go jak Starszą już położyłam spać, ale możesz mu
ustalić inną porę kapieli jeśli tak Ci łatwiej. Nigdzie nie jest powiedziane,
że dziecko musi być kapane wieczorem przed snem, to jest w moim odczuciu
sugestia, ale równie dobrze możesz go kąpać np. rano. Ważne jest tylko, żeby
dzieciątko miało ustalony rytm dnia, a kolejność czynności już nie jest tak
ważna, w końcu w szpitalu pielęgniarki kapią noworodki w ciągu dnia. Zrób tak,
aby było Ci łatwiej.
5. sprzątanie.... hmm u mnie do tej pory są dni, kiedy w domu dziada z babą
brak. No tu ci nie poradzę Ale przynajmniej nie jesteś w tym sama Co do
prania, to może po prostu zaopatrz się w więcej par majtek. Natalka ma ich ze
20 i był czas, kiedy wszystkie były w użyciu.
6. Kwiaty podlewa mąż, bo ja je też zasuszałam nagminnie
7. No a noce... no cóż Tomaszek dopiero od jakiś 2 tygodni przesypia całe noce.
Ma już prawie 14 miesięcy. To trzeba przeżyć.

Przepraszam, że się tak rozpisałam, bo w sumie prosiłaś o plan dnia, ale to
wszystko z dobrego serca, bo doskonale wiem, z czym się borykasz. Zatem
dziękuje za cierpliwość i życzę Ci powodzenia! Trzymam kciuki, żeby się Wam się
poukładało.
Marta

[monia420]

ja podpisuje się pod wcześneijszym postem. Nic dodać nic ująć. Myślę, że
wszystko w domu - jego funkcjonowanie i podejście do dzieci - zalezy od
samopoczucia mamy. Kiedy zajmujesz się drobiazgami, denerwujesz się z powodu
robiazgów to nie zauważasz tego co najważneijsze. Myślę, że powinnaś pewne
rzeczy odpuścić, pozwolić sobie na bałagan, na niewychodzenie na spacer, na
zupę ze słoika, z baru - na chwile słabości. Powinnaś znaleźć dla siebie tyle
czasu, by nabrac równowagi. Nie ma recepty na to. Ja poprosiłam Panią do
pomocy - to była ulga. Dwa razy w tygodniu wieczorem wychodziłam na aerobik, a
jak wracałam miałam tyle energii, że sprzatałam, gotowałam, prasowałam. Dzieci
już spały, więc to co zrobiłam zostawało w "stanie nienaruszonym" do rana. To
było to. Życzę wiele optymizmu i pomysłów. Wszystko sie ułoży. Z każdym dniem
będzie lepiej

[natalia433]

ja pracuje dodatkowo w domu i nie mam nikogo do pomocy, ale mam czas na wiele,
na forum, książkę ugotowanie, posprzatanie poprostu nastawiam sobie budzik na
6.00 ( dzieci budza sie po 7.00) i mam ponad godzine na wypicie spokojnie kawy,
wstawienie pranie i lekkie ogarnięcie chałupy , póżniej to juz tradycyjnie
dzieciaki wstaja jest ubieranie i przygotowywanie snaiadania itp. po 9.00 mała
juz idzie spać i zazwyczaj spi do 11,30-12.00 więć ja wtedy przygotowuje obiad
i biore sie do pracy...mała wstaje jemy obiad i około 15.00 wychodzimy na
spacer a wracamy około 18.00 ,kapiel i kolacja i o równo 19.00 moje maluchy
leza juz w łózeczka a ja mówie dobranoc i wychodzę, zasypiaja w około 5-10
minut i cały wieczór jest dla mnie, troche czasu poswiecam pracy a potem to juz
tylko relaks lub drobne roboty domowe typu pozmywanie naczyń i ogarnięcie
mieszkania z grubsza po całym dniu.
od piatku mój starszak poszedł do przedszkola więc mam więcej czasu bo
zaprowadzam go około 8.00 a odbieram o 15.00 .Musze przyznac że po takim dniu
jak piatek kiedy Dawid był w przedszkolu jestem innym człowiekiem, wypoczętym,
cierpliwszym itp.

[hanti]

to chyba kwesta organizacji, bo ja zdąrzam nawet ciasto w ciągu dnia upiec.
Obiady gotuję dwudaniowe, jeżdżę codziennie na rehabilitację Karolki z całą trójką.
Dzieciaki kładą się spać o 21-szej więc gotuję i prasuję wieczorem, sprzątam
rano, potem biegiem na rehabilitację, potem drzemka Karolki i nauka z Kubą, zupa
i na plac zabaw, wracamy dziecieki jedzą drugie danie, potem już dobranocka i
kąpiel całej trójki. O 21- szej dzieciaki do łóżek a ja zabieram się za pracę.

do Hanti!

[oliwia244]

no Ty Kochana to jesteś jakaś Bój Kobieta!
ja uważam, ze też sie nie daje ale Ty to obrabiasz naprawde na medal!

[hanti]

hehehe to kwestia pewnego przymusu ja nie pracuję, na całą piątkę zarabia mój
mąż i szkoda mi kasy na kogoś do pomocy, wolę za te pieniądze iść z dzieciakami
na basen, na konie, albo opłacić zajęcia dodatkowe )) Tak więc nie mam innego
wyjścia musze radzić sobie sama, a wszystko przez moje wrodzone sknerstwo ;P

[agamamaani]

Hanti ja też cię podziwiam.. dopiero dwa dni w domu jestemz małym a już się
zastanawiam jak dam radę od przyszłego tygodnia, keidy będę sama z dzieciakami
cały czas
wogóle sobie spacerów nie wyobrażam.. ani zakupów.. brrr..

do natalii:)

[monia420]

aż trudno mi w to uwierzyć jesli prawdą jest to co piszesz, to jesteś Herod -
Baba Próbowałam wstawać przed małymi, ale trzeciego dnia zorientowały się, że
fajnie jest wstawać ze mną i wstawały chwilę po mnie - miałam nawet ambicje
wstawać o piątej rano, zeby wypić tę kawę spokojnie i poczytać gazetę, ale o
tej porze maluchy także byy wyspane. Wyluzowałam i spałam do oporu, dopóty głód
i marudzenie nie wygoniły mnie z łóżka około 9 - ej. A potem po staremu -
śniadanie, ubieranie , ogarnianie, szybka kawa, przygotowywanie obiadu,
wybieranie się na spacer, spacer, zakupy, obiad i czekanie na tatę... brrr
Teraz, gdy już pracuję, największym problemem jest właśnie to wczesne
wstawanie - rozpieściłam się

[deotyma11]

niestety wybuchowa mieszanka czasem działa wybuchowo i tylko mi jest potem
ciężko że nakrzyczałam (nieważne czy na dzieci czy na męża). Ale napiszę jak
sobie radzę. Mój mąż pracuje w systemie zmianowym (rano i popołudnia) więc co
drugi tydzień wieczorem jestem z dziećmi sama (i tego nie lubię najbardziej).
Rano śpię dokąd mi dzieci pozwolą (czasem do 6 rano, a czasem - o rozpusto - do
7.30). Potem pobudka, chwilę przewalamy sie po łóżku i śniadanie dla mnie i dla
starszej. Toaleta i na spacer. Początkowo na spacer udawało mi sie wyjść o
10.00 a od dłuższego czasu o 9.00. Żeby sobie ułatwić wyjście mam przygotowane
na stałe torby: z zabawkami do piaskownicy, moją torbę z portfelem,
chusteczkami nawilżonymi, zapasową pieluchą dla młodszej itp. Powrót ok 12-
12.30, a po drodze ewent. drobne zakupy: chleb, masło, wędlina. Starsza idzie
spać, młodsza różnie. Przygotowuję obiad i trochę odpoczywam. Później obiad, i
znowu spacer lub zabawa w domu. Młodszą kąpię ok 19.00 przy asyście starszej.
Starszą o 20.00. Po kąpieli obie karmię i usypiam równocześnie. Większe zakupy
robi mąż raz-dwa razy w tygodniu (tresowałam go od dłuższego czasu), większe
sprzątanie w sobotę. W ciągu tygodnia porządki ograniczam do odkurzenia,
wrzucenia prania i wieczornego ogarniania mieszkania z zabawek. Zmywanie i
forum wieczorem. Czytam w trakcie posiłków. Kwiaty podlewa mąż. Generalnie bez
pomocy męża (który też chodzi ze starszą na spacery a ja odpoczywam sobie w tym
czasie, to byłoby ciężko. Ale mam dobrego faceta który się bardzo stara.

wlasnie o to mi chodzilo :-)))

[mbkow]

od dwoch dni mam piekne obiady samorobne, spacery przed spaniem synka
starszego, dzis posprzatalam tak, ze az bylo widac ale moj maly synek mial
dzien laski dla matki, bo spal po spacerze 2h! do tego maluszka kapie
codziennie. zastaly zasuszone kwiaty i zarywanie nocy, ale i tak lepiej, bo
klade sie ok.0.00, a nie 1.00
takze bardzo Wam dziekuje
a Hanti pytam, czy Ciebie na pewno jest jedna osoba, nie jest Was dwie?

[agutek10]

tak , tak - mi te z się wydaję, że z Hanti to jakaś podejrzana sprawa jest -
albo obca albo rodzaj mutacji albo faktycznie są dwie tylko o tym nie wiedzą ;-
))))

[hanti]

hehehe po przemuśleniu podejrzewam rodzaj mutacji )))))) Prawie co wieczór
słysze od męża "czy Ty możesz na chwilę na d..ie usiąść", ale ja jamoś nie mogę
dopói nie skończę sprzątać czy prasować Skłoniłabym się w stronę choroby
psychicznej, ale to musiałabym leczyć, wolę więc wierzyć w mutację ;P

[smilodona]

U mnie był chaos przez kilka miesięcy jak byłam na macierzyńskim. Albo był
obiad, porządek i wrzeszcząco-ryczące dzieci albo burdel na kółkach i
zadowolone dzieci. Wróciłam do pracy i zatrudniłam opiekunkę - dzieci są
grzeczne (podobno) a w domu jest porządek i obiad.

[malinka255]

Ja mam prawie 2-latkę i 3tyg. synka, też nie jest lekko, narazie staram sie to
jaoś wszystko uporządkowac, ale mi kiepsko idzie; obiad przewaznie mam, na
spacer wychodze podwójnym wóziem ok.10, popoludniu dwoma wózkami z mężem;
zakupy robię rano wózkiem;
Córka wola ladnie siusiu, ale kupę...robi przewaznie w gacie, boi sie zawolac...
Synek narazie często pije, w dzien i w nocy, spi max 2-3 godz....
Jestem ogólnie niewyspana;
malinka

i wszystko minie!!!

[rafera]

Moje panny są już dużę ( 2 i 3,5 lat) Ale dobrze pamiętam niedawne czasy.
I pamiętam bajzel, zmęczenie, brak obiadu, pomysłu na niego, a przede wszystkim
ochoty na gotowanie.
Ale po jakimś czasie wypracowałam sobie schemat, który pozwolił mi jakoś
funkcjonować. Może komuśsię przyda.
Po pierwsze, na spacery wychodziłam nie na spanie modszej tylko po. W czasie
kiedy młoda spała- w domu w swoim łóżku- ja brałam "starą" do kuchni, na szafkę
i prygotowywałam obiad, a przy okazji poświęcałam czas Julce. Bardzo lubiłam ten
czas. Jula pomagała obierać jarzyny, myła ziemniaki w misce, mieszała sałatkę. A
"młoda" w tym czasie spała i nikt jej nie przeszkadzał. Dzieki temu ona spałą
dłużej, ja byłam spokojniejsza a i obiad czasem dwudaniowy.
Zupy zawsze gotowałąm w duuuzym garnku i bardzo pożywne. Zawsze z kaszą, albo
ryżem. A jak ziemniaczana to jeszcze makaron, żeby panienki najedzone tą zupką
były. I żupę dawałam przed poł€dniowym spaniem starszej. Szybko udała mi się
ustawić mlodą tak, że drugą drzemkę miała w trym samym czasie, co starsza
połódniową- i godzina tylko dla mnie. A wtedy nie brałąm się do roboty, tylko do
czytania albo forum, albo jakaśgra. Zadnego męczenia.
Sprzątanie robiłąm po poludniu jak mąż przychodził z pracy i bawił się z
dziewczynkami, alew i to szybko zaczęło być zabawą dla panienek. I teraz razem
częśt myjemy podłogę albo sprzątamy zabawki.
Ja wim, że w moim domu nie jest czyściutko idealnie. Jest tak, żeby nie zginąć i
nie rozchorować się. Ale trzeba przyjąć jakieś priorytety. Ja wybrałam szcześćie
moje i rodziny. A nie frustrację, że nie mAam porząku. Na to przyjdzie jeszcze
czas, kiedy dzieci urosną.
Po prostu trzeba trochę zluzować. Wszystko minie. I to zmęczenie, i zpieluch
kiedyś dzieci wyrosną, i w tedy przyjdzie czas na martwienie się porządkiem. A
kiedyś dzieci z domu pójdą na stałe. Wtedy z nudów będę sprzątała. I ędę mieć
ład i porządek. A teraz zajmuję się dziećmi, uczę ich sprzątania ale i zabawy i
radośći. I jest dobrze.

pozdrawiam

[volta2]

O to tu mogę się podpisać!
U mnie jest podobnie, też przyjęłam priorytety, mam ich 3:

- spacery to jest sprawa żelazna, to mi daje oddech, bo dzieci w domu nieznośne
na spacerze dają żyć( te wyjścia z domu to bardziej dla mnie mam wrażenie, niż
dla nich)

- spanie, dzień bez spania to dzień stracony(oczywiście dla mnie, bo to ja
mogę wtedy odpocząć), jak mały miał 0,5 roku a starszy 2,5 spali po 2 godz.
dziennie a ja wtedy gotowałam i forumowałam i do dziś tak jest, tylko dzieci
starsze 4 i 2 lata. I ten starszy już nie śpi, ale za to jest w przedszkolu.

- gotowanie, mogę nie gotować, ale obiad musi być(dla dzieci i męża), robię
to zwykle podczas dzieciowego snu, nastawiam zupę na 3 dni, mięsko na 2, często
pieczone, bo piecze kuchnia, smażę bezpośrednio przed podaniem, więc smażę z
dziećmi.

O resztę nie dbam, burdel w domu niesamowity, kwiaty zasuszone, pranie raczej
na bieżąco, zakupy podczas spaceru, nie prasuję!!! I jakoś to się kręci.
Dzieci podrosły, potrafią same już zjeść śniadanko i zupkę, same też się
potrafią pobawić przez chwilę.

4 priorytet o którym zapomniałam to oczywiście opiekunka, dorywczo, na godziny,
nie codziennie, ale musi być. to wentyl mojego bezpieczeństwa psychicznego,
możliwość wyjścia z domu bez dzieci to luksus z niczym nieporównywalny!!!

[anna_sla]

Ja mam 2,4 latkę i 3 m-czne bliźniaki.. Największym problemem jak do tej pory
jest wstawanie. Od tego jak wstanę zależy jak będę się czuć. "Chaos"? to nasze
życie ;P

Mąż pracuje w systemie 3-zmianowym. Na obiad mam naszykowane przez moją mamę
(gdy byłam w szpitalu z chłopcami) gotowce: pokrojone własne mrożonki warzyw
(nawet pokrojony koper, posiekana natka pietruszki), mrożone pierogi produkcji
własnej, kopytka, knedle, owoce (własne działkowe) i porcje mięsa oraz
słoikowe: leczo łagodne, ostre, z fasolką, bigos, zagotowane pomidory do zupy,
fasolkę szparagową, koncentrat czerwonego barszczu (produkcji własnej), krojona
botwinka, buraczki i inne mieszanki warzywne w słoikach.. Obiad to dosłownie
chwila, ale nie boję się też BRAKU OBIADU (bo np. spacer za długi), wtedy jemy
parówki, jajecznice, tosty, grzanki itp. Generalnie staram się gotować obiad
lub szykować składniki wieczorem dzień wcześniej na 2-3 dni (np. obrane
ziemniaki na II danie).

W domu nie zawsze jest czysto.. Odkurzanko ze 2 razy w tygodniu.. Zabawki
składam codziennie (za mały metraż by pozwolić sobie na porozrzucane zabawki
pod nogami), pranie i jego sładanie na bieżąco. Prasować już nie prasuję, a
drobne prasowanie czeka zwykle na fotelu kilka dni. Poza tym niecodziennie
kąpię dzieci. Zwykle co 2 dni (poleca się podobno co 3 dni, bo dzieci tracą
wartwę ochronną, ale po 3 dniach to jest koszmar) i nie wszystkie na raz.
Bliźniaki kąpię różnie. Jeśli tatuś jest w domu to obu pod rząd, bo kiedy ja
zajmuję się jednym to tatuś drugim. W innym przypadku kąpię np. jednego jednego
dnia, drugiego drugiego, albo pierwszego ok.17-18 przed karmieniem, a drugiego
przed następnym lub jeśli budzą się po kolei to wiadomo - łatwizna. Rzadko, ale
bywa kąpię (sama) obu na raz a czasami i do tego córa. Wbrew pozorm jest bardzo
przydatna, zagaduje jednego gdy zajmuję się drugim.

Kwiatki? Przesuszone, moje piękne paprocie.. kilka całkiem zgineło, juka się
zgarbiła itd.

Zakupy robi tatuś, albo ja idąc z całą trójeczką, albo zostawiając bliźniaki
tatusiowi biorę córę ze sobą..

Panuje chaos, ale najgorsze były początki i z każdym tygodniem coraz lepiej
znajduję się w sytuacji, ale chyba nigdy nie dojdę do perfekcji... jestem na to
za leniwa ;P by całymi dniami tylko ciągle coś robić.. ja też muszę mieć chwilę
dla siebie... a kawę? piję z córą na kolanach. Jeszcze gdy była mniejsza (a
zawsze tak absorbująca) nauczyłyśmy ten dzień witać razem. Ona wtula się we
mnie na fotelu i obserwuje jak układam puzzle lub grzebię w necie pijąc kawę..
Bez kawy nie robię nic, oprócz karmienia bliźniaków, bo psychicznie wysiadam..
Może to okrutne, ale najpierw kawa a potem śniadanie córki (albo wszystko na
raz, kawa i karmienie córy któa i tak siedzi mi na kolanach)...

po dwoch miesiacach od postu.......... ;-)

[mbkow]

po dwoch miesiacach od postu sie zmienilo co nieco. obiady najczesciej sa
domowe, odstaje czasem wsparcie od mam albo robie gotowca jakiegos. na spacery
chodze codziennie, no chyba, ze leje. kąpie prawie codziennie. mam juz 20 par
majtek dla starszego synka chcialbym doprowadzic do sytuacji, w ktorej
dzieciaki spia w domu jednoczesnie, jak np. teraz ))))))) kwiaty zyja sila
woli a balagan jest piekny )) ciagle nie umiem sie zmobilizowac do
kladzenia o porze przyzwoitej i chodze trup
ale ogolnie sobie radze i jakos leci kto by pomyslal....... )))))))))
--
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=14899544&wv.x=2&a=47992491
syneczki moje dwa razem

[zapytajnick]

witam serdecznie,

Przeczytalam wszystkie posty z tego watku i juz mi troche lepiej. Zawsze to
lzej na duszy gdy ktos inny jest w takiej samej sytuacji co ja.

U nas dzien wyglada podobnie jak u reszty mam. Mamy 2 letnia Maje i 7
miesiecznego Jasia. Wstajemy zazwyczaj razem okolo 7 rano, pierwsza butelka dla
malego, potem sie przebieramy, myjemy i zmieniamy pieluszki, schodzimy na dol i
robie sniadanko dla malej. Pozniej wymarzona kawa i sniadanie dla mamy. Zaraz
jak skoncze sniadanie albo i nie, to robie sniadanie dla malego. Nastepnie jest
mala drzemka Jasia, miedzyczasie zmiana pieluszek ponowenie. Jakies pranie,
sprzatniecie w domu, zupka dla Jasia, przekaska dla Maji i czekam do 12 kiedy
Maje poloze spac. Usypia sama, wiec tylko musze ja polozyc do lozeczka. Wtedy
mam troche czasu dla siebie, jesli Jas sie zlituje i nie bedzie bardzo
marudzil. Maly bardzo slabo sypia, w sumie moze godzine w ciagu dnia (rano 20
min i w poludnie max 40min). Maja sie budzi okolo 14, zjada obiadek i jak jest
ladna pogoda (hm... pisze z Irlandii) to idziemy na spacer i no wlasnie
zazwyczaj do sklepu. O 5 Jasiek zjada kaszke, o 6 kapiel i 7-8 spanie. Ja
zjadam swoj obiad o 5:30, niezaleznie czy maz jest czy nie. Ja po prostu nie
mam czasu pozniej. Maja mi towarzyszy w kapieli Jasia, potem to juz zazwyczaj
maz przychodzi do domu. Maje kapie maz i kaldzie spac. Najpozniej o 9 obydwoje
spia. Wtedy ja prasuje, sprzatam zabawki te ktore Maja nie sprzatnela sama.
Ostatnio zaczelam ja uczyc sprzatania po sobie, zobaczymy.

Ostatnio jednak sa obydwoje bardzo chorzy tak juz sie ciagnie drugi tydzien,
wiec ze spaniem jest nie najlepiej. Od poniedzialku sa na antybiotykach, wiec
jest sznasa, ze bedzie coraz lepiej. Dzisiaj mialam kryzys i niestety
nakrzyczalam na nich, szczegolnie na starsza. Oczywiscie potem bylam na siebie
zla, ale powiedzialam jej, ze mama jest zmeczona i tez chora, zdenerwowala sie
i nakrzyczala. Przeprosilam i chyba jest ok. Staram sie jej mowic o moich
nastrojach, zeby wiedziala, ze nie kazdy musi byc non stop usmiechniety i
szczesliwy i ze mama to tez czlowiek i ma prawo do slabosci.
Tak czy inaczej jest mi ciezko, tym bardziej, ze na obczyzniej jestesmy bez
mojej rodziny i co za tym idzie bez pomocy. Tesciowa mam tutaj, ale nie za duzo
od niej mam pomocy, bo to juz i wiek nie ten i co tu duzo mowic, co tesciowa to
nie mama.
Troche zazdroszcze Wam dziewczyny, ze mozecie isc sobie na spacerek na plac
zabaw, my niestety nie mozemy, bo to dosc daleko to po pierwsze a po drugie
trzeba zmierzyc sie ze schodami, a ja sobie nie poradze z podwojnym wozkiem i
po jednej stronie 14,5kg a po drugiej 9,5kg (plus wozek). Na plac chodzimy z
tata, wiec jest to od wielkiego dzwona.

Jak to czlowiek potrafi sie rozspisac o swoich dzieciach

wytrwalosci zycze wszystkim pozostajacym w domu z dziecmi