czy ktoś uczył dziecko czytać kartami Domana?

[ango5]

Zastanawiam się czy kupić, bo są bardzo drogie. Chcę jednak wcześniej
zasięgnąć języka, czy w ogóle warto. Napiszcie jeśli macie doświadczenie w
tej sprawie. Może polecacie inne metody. Moje dzieci mają 18 m-cy i 4 m-ce.

[joa8]

ale po co uczyć czytać 18- i 4 -miesięczne dziecko??
czy to na potem te karty?

[molla7]

nawet nie podchodziłam do kupna gotowych kart, podstawowe wyrazy wg zasad tej metody smarowałam sama. Mnie wcale nie dziwi chęc rozpoczecia nauki-zabawy z niemowleciem. Czytałam ksiązkę o metodzie i autor przekonuje, ze im wczesniej tym lepiej. Bardzo trafiło mi do przekonania stwierdzenie autora metody, iż paradoksalnie kiedy przystepujemy do nauki czytania klasycznym trybem jest juz na to za późno, ponieważ został zaprzepaszczony najwiekszy potencjał dziecka do nauki. Gdyby dorosły człowiek proporcjonalnie tyle sie uczył i zapamietywal ile uczy sie male dziecko w ciągu pierwszego roku zycia, to kazdy chyba byłby geniuszem. Więc śmiało. ale nie stawaj na głowie. kolejne zdanie autora mnie rozbawiło i stępiło obawy: niewazne jak źle to bedziesz robic i tak Twoje dziecko nauczy sie czytać.
Rzadko mam czas bawic sie z moja córka ,ale podstawy czytania globalnego ma, odczytuje proste wyrazy.

[joa8]

ale czy to coś daje?
czy nie jest tak, że potem różnice i tak się zacieraja? i potem nie widać
różnic miedzy 10-latkami, bez względu na to, czy były czytającymi czy
nieczytającymi niemowlakami.
Czy z czytających niemowlaków faktycznie wyrastają geniusze?
Czy są takie dane?
Takie badania byłyby wiarygodne, bo samo stwierdzenie, że młody umysł chłonny
jest, jakoś mnie nie przekonuje do rozpoczęcia nauki czytania z moim
dwulatkiem, czy tym bardziej niemowlakiem Lekko mi się to absurdalne wydaje.

[molla7]

Róznica jest wielka bo dzieci które umieją czytac globalnie czytają szybciej, i nie meczą sie prze ierwsze 3 lata szkoły podstawowej pozostaje im się nauczyc pisac, ktorego nauka to osobna historia. W metodzie nie chodzi o wychowywanie geniuszy leczy wykorzystywanie marnortawionego dzieciecego potencjału.
joa, nikt nie bedzie Cie przekonywa, jesli metoda wzdaje Ci sie absurdalna to nie bierz sie za nia i juz.

[joa8]

naprawdę jestem ciekawa bez żadnej urazy
tylko mam właśnie wątpliwości, czy potem to coś daje
a u mnie już przepadło, bo mam dwulatka

[tora99]

czytania globalnego mozna sie naumiec w kazdym wieku, tyle ze potem jest
troszke trudniej, wiec smialo mozesz zaczynac

[jola_ep]

> Róznica jest wielka bo dzieci które umieją czytac globalnie czytają szybciej,

Myślę, że każde dziecko, które nauczy się dobrze czytać, czyta globalnie. Ja w każdym razie umiem czytać całkiem nieźle i nawet nie robią mi różnicy literówki (nie widzę przestawionych w środku literek, bo nie czytam słów po literkach). Umiem czytać nawet całkiem szybko, ale pełne zrozumienie i zapamiętanie czytanego tekstu to juz inna bajka.

> i nie meczą sie prze ierwsze 3 lata szkoły podstawowej

Mój synek (nie uczony czytać) w zerówce jakoś tak nagle "załapał" i idąc do pierwszej klasy czytał już w miarę "normalne" książki. Biedak nudzi się strasznie Teraz już się trochę przyzwyczaił.

> W metodzie nie chodzi o wychowywanie
> geniuszy leczy wykorzystywanie marnortawionego dzieciecego potencjału.

Myślisz, że się marnotrawi? Dziecko ma masę rzeczy do nauczenia się. Przede wszystkim społecznych i emocjonalnych (inteligencja emocjonalna). Specjalistą nie jestem, ale z tego "liznęłam" w pierwszych latach życia dziecko uczy się masę rzeczy, które potem umożliwiają prawidłowe i dobre funkcjonowanie w społeczeństwie.

Uczyć można. Ale wydawać na to pieniędzy IMHO już nie warto.

Dodatkowo myślę (a mogę się mylić), że metoda Domana jest dużo lepiej przystosowana do specyfiki języka angielskiego.

Pozdrawiam
Jola

[molla7]

droga jola_ep, gdzieś w moim poscie tak kunsztownie zacytownym przez Ciebie błąka się refleksja, że nic na siłę, ale trudno było ją zauważyc, bo zajełaś się negowaniem każdej czesci mojej wypowiedzi, ale widocznie juz taki masz styl, albo moje wypowiedzi są niedośc poprawne politycznie jak przystało na forumkę z klubu wyrodnych matek

[jola_ep]

> bł
> ąka się refleksja, że nic na siłę, ale trudno było ją zauważyc

Wydaje mi się, że z mojej wypowiedzi nie wynika, iż Ty coś robisz siłę
To było automatycznie przyjęte przeze mnie założenie.
Nie wiem tylko jak inni... No i najważniejsze, odnoszę się do samej metody, a nie personalnie do Ciebie.

> bo zajełaś się
> negowaniem każdej czesci mojej wypowiedzi

Dyskusją
I zacytowałam fragmenty z którymi nie bardzo się zgadzam lub co do których mam wątpliwości. Na listach/grupach/forach dyskusyjnych często tak się robi))

Pozdrawiam
Jola

[tora99]

<Myślę, że każde dziecko, które nauczy się dobrze czytać, czyta globalnie. Ja w
każdym razie umiem czytać całkiem nieźle
i nawet nie robią mi różnicy literówki (nie widzę przestawionych w środku
literek, bo nie czytam słów po literkach).
Umiem czytać nawet całkiem szybko, ale pełne zrozumienie i zapamiętanie
czytanego tekstu to juz inna bajka.>

czytanie globalne to czytanie przynajmniej 1200 slow na minute z pelnym
zrozumieniem i zapamietywaniem tekstu.
ale mozna czytac jeszcze duuuuuzo szybciej i po kilka tysiecy.
przecietnie czytamy 200-300 slow na minute...
300-400 to juz dobry wynik

<Myślę, że każde dziecko, które nauczy się dobrze czytać, czyta globalnie> -
nie. to caly czas jeszcze ewenement w naszych szkolach.

[jola_ep]

> czytanie globalne to czytanie przynajmniej 1200 slow na minute z pelnym
> zrozumieniem i zapamietywaniem tekstu.

Przyznaję, że ja spotykałam się z określeniem "globalna" w odniesieniu do słów np. "globalnie wyrazowo", "globalnie zdaniami".
Szukałam w necie definicji, ale Wikipedia milczy Znalazałam np. takie coś:

"Trzeba jednak najpierw ustalić, co to jest czytanie globalne? Wprawny czytelnik rozpoznaje słowa po ich ogólnej strukturze. Ponieważ ma w pamięci duży "bank" znanych wyrazów, nie analizuje ich szczegółowo. Można powiedzieć, że domyśla się ich treści. Im większym zasobem słów rozpoznawanych całościowo dysponuje, tym szybciej czyta." ("Edukacja i dialog")
www.vulcan.edu.pl/eid/archiwum/1998/02/index.html
Czytając globalnie na pewno czytamy szybciej. Szybsze czytanie jest według mnie wynikiem stosowania dobrej metody, a nie wieku dziecka. Pewnym problemem może być zapewne fakt, że gdzie-niegdzie w szkołach stosuje się jeszcze techniki utrudniające szybkie czytanie. Na przykład wymóg czytania głośno czytanek. Parę razy nie zaszkodzi, ale jak dziecko w pierwszej klasie spędza na tym dni, to wyrabia sobie IMHO nie najlepsze nawyki (np. artykułowanie bezgłośnie czytanych liter lub wyrazów).

Poczytałam sobie troszkę w necie (bo mnie zaintrygowałaś
Dobrze jest, jak dziecko przed nauką czytania metodą "literowania" zapozna się z kilkunastoma-kilkudziesięcioma wyrazami - na świecie w edukacji stosuje się także metody "globalne".

Podsumowując:
widzę sens w uczenia czytania "globalnie", ale mam wątpliwości
- czy można nauczyć czytać dziecko "globalnie" - wszystkich wyrazów? Czy też wprowadza się pewnien zasób słów, a nowe dziecko poznaje, gdy nauczy się "lierkowania"?
- czy rzeczywiście wiek ma tak istotną rolę? Czy nie równym dobrym jak niemowlęcy jest np. wiek wczesno-przedszkolny? (3-4 lata) -albo nawet lepszym. Czy są jakieś badania?

> przecietnie czytamy 200-300 slow na minute...

Zmierzyłam.
Mam jakieś 800 słów na minutę. Jak się na jednym tekście skoncentrowałam, to osiągnęłam nawet 1200 ale że tekst był moim zdaniem trudny i do niczego mi nie przydatny, to zaraz zapomniałam o czym czytałam
W podobny sposób czytałam na studiach: wymagało to jednak ode mnie koncetracji. Bo ile ze zrozumieniem nie mam problemów, to zapamiętanie czytanego tekstu to już inna bajka.
Niestety internet wyrobił u mnie odruchowe odrzucanie informacji "niepotrzebnych" Czytam jeszcze szybciej

> <Myślę, że każde dziecko, które nauczy się dobrze czytać, czyta globalnie�
> nie. to caly czas jeszcze ewenement w naszych szkolach.

Miałam oczywiście na myśli czytanie "globalnie wyrazowo" według definicji zacytowanej wyżej
Z drugiej strony weź proszę pod uwagę, że mało dzieci czyta dobrze...

Pozdrawiam
Jola

[jola_ep]

> Czy z czytających niemowlaków faktycznie wyrastają geniusze?
> Czy są takie dane?

Ja czytałam o badaniach, w których stwierdzono, że "intelektualnie stymulowane" niemowlaki-małe dzieci oraz dzieci, którym się zajmowano, ale typu gilgotki na dywanie w wieku około 7 lat mają podobny potencjał intelektualny.

Pozdrawiam
Jola

[femian]

A mnie to "intelektualne stymulowanie" znudziło w momencie, kiedy dziecko
zaczęło dobrze chodzić, jeździć na rowerku i więcej samodzielnie się poruszać.
W wieku 2,5 roku umiał czytać globalnie wyrazy a teraz mając 4,5 umie czytać te
same co kiedyś umiał globalnie, a te nowe czyta literka po literce . Nie wiem
gdzie błąd popełniłam, być może błędem było to, że chciałam go nauczyć
rozkładać wyrazy na litery i uczyłam go pisać na klawiaturze (chętnie to robił
z własnej woli, nie zmuszałam) dyktując literkę po literce. Niestety syn
jeszcze samodzielnie nie czyta książek, w ogóle go szczególnie ksiażki nie
interesują. Nie potrafi słuchać czytanych ksiażek, ciągle zmienia temat,
przerywa i opowiada własne fantazje, któych do końca nie rozumiem. A gada dużo,
choć czasem cięzko pojąc co chodzi po jego głowie.

[tora99]

czytalam rozne opracowania. ale to co mnie przekonuje do globalnego czytania,
to fakty, ze moge dac dziecku narzedzie, dzieki ktoremu w przyszlosci zamiast
sleczec kilka wieczorow nad np "lalka" - przeczyta ja w godzine i pojdzie grac
w pilke na dwor.

[szyraf1]

[figrut]

Kart Domana nie znam, znam natomiast metodę tablic rejestracyjnych z których
uczyła się liter jako zaczynająca dopiero co chodzić dziewczynka, moja 16 letnia
dziś córka. Zamiast bajek w wieku 3 lat prosiła mnie przed snem w łóżku aby ją
wypytywać "jaki to rodzaj" i wymieniałam jej różne przedmioty a ona odpowiadała
- męski, żeński lub nijaki. Owszem, opowiadałam jej też wymyślone bajeczki, ale
nie miałam do tego za bardzo umiejętności. Efekt tej nauki jest taki, że
wszystko przychodziło jej łatwiej. W przedszkolu jako jedyna potrafiła płynnie
czytać króciutkie teksty. W pierwszej klasie za czytanie i liczenie [liczenie to
z dziadkiem] dostawała same słoneczka [to taka swego rodzaju ocena zamiast
cyfry]. Przez całą podstawówkę i gimnazjum miała najwyższą średnią w klasie,
teraz jest w liceum i też jej super idzie. Chyba na coś się przydało to
ćwiczenie pamięci [nie nazywam tego nauką, a właśnie ćwiczeniem]. Według
naukowców, dziecko największy potencjał na zdobywanie wiedzy ma do 4 roku życia.
Wtedy jest w stanie najwięcej się nauczyć.

[maksimum]

A dlaczego ta metoda nauki czytania nie jest popularna w USA?
Moja corka nauczyla sie czytac w wieku 4,5 roku i tej waszej metody nie znam.
www.findarticles.com/p/articles/mi_m2843/is_3_27/ai_100755215-----------------
The Doman method has been criticized not only by skeptics (e.g., Hines 1988,
1995, 2001; Novella 1996) but also by academic societies (see the policy
statement of the American Academy of Pediatrics,
www.aap.org/policy/re9752.html, for example) due to lack of empirical and
theoretical validation.
------------------
Poza tym czytanie w tym wieku nie jest najwazniejsze.

[figrut]

maksimum napisał:

> A dlaczego ta metoda nauki czytania nie jest popularna w USA?
A czy USA to pępek świata, żeby wszystko musiało tam być znane ? W
USA jest popularne coś innego i w Polsce coś innego - proste.

maximum

[street_pop]

Ta metoda właśnie z USA się wywodzi i tam jest najbardziej znana. Tam są jej
korzenie, tam tez została podważona no i siłą rzeczy najbardziej ją rozpropagowano.

W przytoczonym artykule wskazuje się na "brak dostatecznych badań empirycznych i
teoretycznych" w kontekście tej metody. I - skoro piszą o tym naukowcy - to
pewno w istocie tak jest. Ale rozwój dziecka z dysfunkcjami ośrodkowego układu
nerwowego w praktyce jest bardzo dynamiczny - i mówiąc językiem potocznym -
często jest zadziwiający i zaskakujacy. Panuje taka paskudna tendencja do
wystawiania diagnozy nt. dziecka przez poradnia psychologiczno-pedagogiczne (co,
musi byc zrobione), ale co niestety ciagnie się za dzieckiem bo niejako
ogranicza mu się ta oceną (często niezgodną z faktami) jego potencjał rozwojowy
bo np. na skutek takiej opinii dziecko trafia do szkoły/klasy, do której nie
powinno chodzic. Zdarza się to, niestety. A potem dziecko zaskakuje, czyni
postep taki, ze nikt nie jest w stanie w to uwierzyc. Dlatego wierzę akurat w
to, ze chłopiec z uszkodzeniem mózgu wspominany w metodzie Domana, mógł opanowac
czytanie bez wzgledu na brak doskonalej motodologii badań tej sprawy. Ale myslę,
że nie nalezy trzymac się kurczowo tego jedynego przypadku bo to troche tak jak
bezrefleksyjne dążenie do magicznego uzdrowienia, które akurat u ludzi z
dysfunkcjami mózgu nie nastepuje - nie da się wyleczyc dziecka z uposledzenia
mózgowego, przywrócic mu w większości wypadkow sprawnosci nóg czy oczu. To
trochę jak wyjazd do lourdes dla osoby mocno wierzącej, która po latach jest w
stanie zacząc chodzic, wstaje z wózka choc cały świat naukowy i lekarze nie
widzieli nadziei - to po prostu nie dotyczy wszystkich a jedynie pojedynczych
przypadków, które niekoniecznie da się wytłumaczyc metodologicznie. nic nie jest
ani czarne ani białe.

Metodę Domana stosuje wielu rodziców dzieci zdrowych i z dysfunkcjami i jakoś
nie odbiega ona specjalnie pod względem techniki, formy od metod stosowanych
przez twórczych i poświecających czas dzieciom rodziców, którzy jej nie znają.
Nic odkrywczego nie ma w tym, ze dzieci uczone w domu przez rodziców/starsze
rodzeństwo czytania, mają potem łatwiej w szkole. Myslę, że nie warto kupowac
kart, mozna kombinowac samemu i w ten sposób spedzac czas ze swoim dzieckiem -
bo to akurat największy emocjonalny kapitał, jaki mozna mu zafundowac a czytanie
niech będzie miłym "skutkiem ubocznym" tego spędzania czasu. A "czym skorupka za
młodu nasiąknie..." - tym chetniej bedzie czytała ksiązki i szybciej będzie
czerpała z tego radosc, im mniej problemów w nauce! I o to chyba chodzi!

[maksimum]

street_pop napisał:

> Ta metoda właśnie z USA się wywodzi i tam jest najbardziej znana. Tam są jej
> korzenie, tam tez została podważona no i siłą rzeczy najbardziej ją
>rozpropagowano.

Tak sie sklada,ze ja o tej metodzie dowiedzialem sie od was z forum i zadne z
moich dzieci nie byly uczone czytac ta metoda.
Problem polega na tym,ze wynalazkow obecnie jest duzo wiecej niz racjonalna
mozliwosc ich wykorzystania.Sprawdzaja sie jedynie najlepsze,a reszta przy
dobrej reklamie ewentualnie za granicami USA.

> W przytoczonym artykule wskazuje się na "brak dostatecznych badań
empirycznych i
> teoretycznych" w kontekście tej metody. I - skoro piszą o tym naukowcy - to
> pewno w istocie tak jest. Ale rozwój dziecka z dysfunkcjami ośrodkowego układu
> nerwowego w praktyce jest bardzo dynamiczny - i mówiąc językiem potocznym -
> często jest zadziwiający i zaskakujacy. Panuje taka paskudna tendencja do
> wystawiania diagnozy nt. dziecka przez poradnia psychologiczno-pedagogiczne
(co, musi byc zrobione), ale co niestety ciagnie się za dzieckiem bo niejako
> ogranicza mu się ta oceną (często niezgodną z faktami) jego potencjał
rozwojowy
> bo np. na skutek takiej opinii dziecko trafia do szkoły/klasy, do której nie
> powinno chodzic. Zdarza się to, niestety. A potem dziecko zaskakuje, czyni
> postep taki, ze nikt nie jest w stanie w to uwierzyc. Dlatego wierzę akurat w
> to, ze chłopiec z uszkodzeniem mózgu wspominany w metodzie Domana, mógł
opanowac
> czytanie bez wzgledu na brak doskonalej motodologii badań tej sprawy.

Problem w tym,ze czytanie nie jest najwazniejsza umiejetnoscia dla dziecka w
wieku 4-6 lat,a pozniej i tak wszystkie dzieci naucza sie czytac jak i jezdzic
na rowerze.
Czytanie jest niezbedne dla samodzielnego poglebiania wiedzy,wiec duza role
odgrywa duzo pozniej.
Czytanie ,poza opowiadaniem bylo jedynym przekaziorem zanim nastapila TV i
radio.Teraz mozna genialnie nauczyc dzieci czytac poprzez programy TV.

> Ale myslę,
> że nie nalezy trzymac się kurczowo tego jedynego przypadku bo to troche tak
jak bezrefleksyjne dążenie do magicznego uzdrowienia, które akurat u ludzi z
> dysfunkcjami mózgu nie nastepuje - nie da się wyleczyc dziecka z uposledzenia
> mózgowego, przywrócic mu w większości wypadkow sprawnosci nóg czy oczu. To
> trochę jak wyjazd do lourdes dla osoby mocno wierzącej, która po latach jest w
> stanie zacząc chodzic, wstaje z wózka choc cały świat naukowy i lekarze nie
> widzieli nadziei - to po prostu nie dotyczy wszystkich a jedynie pojedynczych
> przypadków, które niekoniecznie da się wytłumaczyc metodologicznie. nic nie
>jest ani czarne ani białe.
>
> Metodę Domana stosuje wielu rodziców dzieci zdrowych i z dysfunkcjami i jakoś
> nie odbiega ona specjalnie pod względem techniki, formy od metod stosowanych
> przez twórczych i poświecających czas dzieciom rodziców, którzy jej nie znają.

O to wlasnie mnie chodzi,ze gdyby to byla wspaniala metoda,to szkoly w USA by
ja juz dawno stosowaly.

> Nic odkrywczego nie ma w tym, ze dzieci uczone w domu przez rodziców/starsze
> rodzeństwo czytania, mają potem łatwiej w szkole. Myslę, że nie warto kupowac
> kart, mozna kombinowac samemu i w ten sposób spedzac czas ze swoim dzieckiem -
> bo to akurat największy emocjonalny kapitał, jaki mozna mu zafundowac a
>czytanie
> niech będzie miłym "skutkiem ubocznym" tego spędzania czasu. A "czym skorupka
za młodu nasiąknie..." - tym chetniej bedzie czytała ksiązki i szybciej będzie
> czerpała z tego radosc, im mniej problemów w nauce! I o to chyba chodzi!

Syn opanowal czytanie w wieku 6 lat,co jest raczej norma w USA,corka w wieku 4,5
lat,ale jak pojechala na wakacje do babci w Polsce i nie miala stycznosci z
czytaniem po angielsku ani angielska TV,to po wakacjach musialem ja znowu tego
samego uczyc.No ale podciagnela sie w polskim i pozniej z bratem rozmawiali
miedzy soba po polsku jak jaki cos w rodzaju code language,zeby ich inni nie
rozumieli.
A teraz najwazniejsza roznica miedzy czytaniem po angielsku a po polsku.
W polskim wszystkie litery czyta sie zawsze tak samo,a w angielskim te same
litery czyta sie roznie,w zaleznosci od tego gdzie wystepuja,wiec czytanie po
angielsku jest w duzej mierze nauka pamieciowa czytania calych wyrazow a nie
poszczegolnych liter czy zglosek.
Krotko mowiac czytanie po angielsku jest duzo trudniejsze niz po polsku czy
hiszpansku.

[street_pop]

Rozpropagowano ja w USA i tam się zrodziła jej idea. Ale to były lata 60 czy
70-te. jej zastosowanie w szkołach nie jest realne z kilku powodów. Stosowanie
jej przez nauczycieli byłoby technicznie trudne bo metoda polega na 10-sek.
pokazywaniu danych słów po 5 razy dziennie w konkretnych odstepach czasu - to
primo. Sposoby nauczania czytania i pisania w wiekszosci szkół na świecie sa
podobne - literki, proste teksty, łaczenie w sylaby itd. i łaczą sie z pisaniem
od razu - to secundo. W metodzie Domana nie ma nic o pisaniu bo dziecko małe nie
ma jeszcze takich sprawnosci manualnych, grafomotorycznych by pisac. Pobudza się
po prostu obszary OUN odpowiedzialne za widzenie. Dlatego stosują ja rodzice w
domach.

Czytanie nie jest najwazniejsze dla 4-6 latka - zgadzam się. Ale cwiczenia z tej
metody, które mają na celu aktywizowanie układu nerwowego dzieci z dysfunkcjami
OUN, wpływaja równiez na rozwój motoryczny i rozwój mowy takich dzieci, co ma
kolosalne znaczenie dla rozwoju ich sfery poznawczej. Zresztą w wypadku zdrowych
dzieci też, tylko pytanie, czy jest to potrzebne - w mojej subiektywnej ocenie
nie jest.

No i w metodzie Domana nie chodzi o czytanie liter tylko tzw. "odrozpoznawanie"
całych wyrazów czy zwrotów. Chodzi o to, że litera, łaczenie liter dla dziecka
2-3 letniego jest abstrakcyjne tak bardzo, że może sobie ono z tym nie razic,
nie radzą sobie równiez z tym niektóre 8-9 latki w szkole. Więc jeśli chodzi o
tę metodę to tradycyjna "literówka" tu zupełnie nie funkcjonuje. Za to na pewno
się czerpie z tej metody (co nie jest jednoznaczne z całkowitym świadomym jej
używaniem) w szkołach chocby w zakresie stosowania całych, wyrazów na daną
literę i odpowiednich obrazków. Przy czym nie wszyscy muszą wiedziec, ze są to
cechy tej metody.

Dziecko teoretycznie może nauczyc się cztania będąc maluszkiem bo czytanie jest
podobnie jak nabywanie mowy droga słuchową - czynnoscią czuciową. Za obie
umiejetności odpowiadają podobne obraszary OUN, droga docierania impulsu
wzrokowego odbywa się na podobnej zasadzie co dźwięku. I o to spostrzeżenie
opierają swoja metodę jej autorzy.

[street_pop]

sorry, na 1-sekundowym pokazywaniu

[maksimum]

> Dziecko teoretycznie może nauczyc się cztania będąc maluszkiem bo czytanie
jest
> podobnie jak nabywanie mowy droga słuchową - czynnoscią czuciową. Za obie
> umiejetności odpowiadają podobne obraszary OUN, droga docierania impulsu
> wzrokowego odbywa się na podobnej zasadzie co dźwięku. I o to spostrzeżenie
> opierają swoja metodę jej autorzy.

Ale czytanie w wieku 3 lat nie bedzie sluzylo poszerzaniu wiedzy,bo bedzie
jeszcze na zbyt slabym poziomie i poszerzac wiedze beda dzieciaki w tym wieku
glownie poprzez ciekawe programy TV.
No i co to jest OUN ?
pl.wikipedia.org/wiki/O%C5%9Brodkowy_uk%C5%82ad_nerwowy

[street_pop]

Bingo!
Poszerzaniu wiedzy sensu stricte w naszym rozumieniu służyc może nie będzie. Ale
dziecko nauczy sie odrozpoznawac wyrazy "fotograficznie" tj. uczą tego na tzw.
kursach szybkiego czytania. Czyli będzie czytac szybciej bo to nie będzie
tradycyjne literowanie a czytanie całymi wyrazami, zwrotami. A to sprawi, ze
będzie "łykał" ksiązki w dużych ilosciach w krótkim czasie. A takiej ilosci
wiedzy, jaka moze "łyknąc" z ksiązek i ze świata w ogóle, jaka może zakodowac
jego mózg do 8. roku zycia - takiej pracy (bezstresowej, niczym niewymuszonej) -
mózg nie wykona juz nigdy w późniejszym zyciu. A 5-latek już spokojnie tę
wiedzę w oparciu o czytanie poszerzy - podobnie zresztą jak o dobre programy tv!
Droga nabywania tej wiedzy poprzez tv jest tez czuciowa - słuchowa i wzrokowa
(mowimi tu przede wszystkim o niemowletach i małych dzieciach). Róznica między
tv a ksiązka w tym wypadku polega wyłącznie na tym, że tv serwuje więcej i w
większym nasyceniu tych bodźców słuchowych i wzrokowych w krótszym czasie
(np.programy typu "Animal Planet", programy dla dzieci)ale to nasycenie tych
bodźców (informacji płynących do mózgu z otoczenia kanałami zmysłowymi) raczej
żadnej szkody nie przyniesie, a wręcz odwrotnie (chyba, że zaczniesz mu
pokazywac horrory, nie daj Boże!). Cały bajer polega własnie na tym, że małe
dziecko nie uczy się, nie zdobywa wiedzy abstrakcyjnej tj. jak nasza w
tradycyjny sposób przekazywania środkami szkolnymi. Taki maluch po prostu
chłonie informacje z otoczenia jak gąbka angażując jednocześnie maxymalną ilosc
zmysłów. im więcej zmysłów zaangazujesz w nauczanie (niech zobaczy, posłucha,
pomaca, powącha) - tym bardziej mu zapadną wszystkie informacje w ten sposób
zdobyte i tym dłużej zostaną - ba! - zostaną na całe zycie i ciężko je będzie
wyplenic jeśli będą to niepożądane treści.


OUN - sorry - Ośrodkowy Układ Nerwowy. Czyli mózg po prostu. Taki skrót

podłożem dostarczania bodźców, ich analizę i syntezę odpowiedzialne są tzw. pola
projekcyjne osrodka korowego mieszczące się w korze mózgowej.
Więcej o tym podłozu neurofizjologicznym znajdziesz tutaj:

www.archiwum.literka.pl/modules.php?name=News&file=article&sid=4935