Goście naszych dzieci...

[bettina16]

Jak do tego podchodzicie? mam na myśli dzieci w wieku ok 6 lat. Odkąd jest
ciepło, codziennie mam w domu "przedszkole". Mieszkamy ne podmiejskiej wsi,
dzieci sąsiadów (koledzy i koleżanki mojego syna z przedszkola) przychodzą po
południu a od kiedy zamknięte jest przedszkole to najchętniej już w południe.
Mój syn też często chodzi do kolegów i koleżanek ale proszę by wrócił z
powrotem najdalej za godzinę, chyba ze ustalę z opiekunami tamtego dziecka,
ze może być dłużej. mam wrażenie jednak, że niektórym rodzicom jest na rekę
jak ich dziecko bawi się u sasiadów - wtedy w domu maja spokój. (ja prowadzę
własna działalność, dużo pracuję w domu i chyba niektórym się wydaje, że mam
mnóstwo wolnego czasu) Dzieciaki (stała grupa 6-cioro- chłopcy i dziewczynki)
bawią się w zasadzie zgodnie, głównie w ogrodzie ale jak to dzieci, co chwilę
wpadaja do domu na siku, ciagle chca pić,a i ja co jakis czas staram się
kontrolowac co robia na zewnatrz, reaguję jak jest za głośno. Ostatnio syn
poszedł na godzinę do kolezanki. Widziałam, ze bawia sie na podwórku, że jest
mama tamtej dziewczynki. Nie minęło 30 minut jak oboje zjawili się u nas.
Poniewaz popsuła się pogoda bawili się w domu, grali na komputerze itp.
grzecznie i spokojnie. Ale w pewnym momencie Ala mówi do mnie "proszę mi
powiedzieć, jak będzie 18-ta, bo mam wtedy wrócic do domu" Zdębiałam, była
dopiero 14-ta! W dodatku nigdy donas nie pofatygował się nikt z rodziców tej
dziewczynki aby zapytać, choćby grzecznościowo, czy nie mam nic przeciwko
wizytom ich dzieci itp. mamę taj małej znam tylko z zebrań w przedszkolu, nie
zamieniłam z nią więcej słów niz "dzień dobry". Nie wyobrażam sobie wysłac
dziecko do sasiadów na 4 godziny, nie uzgadniajac tego wcześniej z
opiekunami! szczerze mówiąd ja nigdy nie przepadałam za dziećmi więc może
dlatego tak mnie to zirytowało. Ale może na wsi sa takie zwyczaje?
że "wszystkie dzieci nasze są"? Co o tym myślicie? czepiam się i wynajduję
problemy czy jestem za mało asertywna...

[rycerzowa]

Po prostu jesteś mamą jedynaka.
Albo masz pusty dom,
albo pełno obcych dzieciaków,
albo dziwak w domu.
Możesz wybierać.

[lola211]

U mnie bywaja kolezanki corki pojedynczo, kiedys zaprosilam kilka i to byl
ostatni raz- wr.., gdybym chciala miec demolowane mieszkanie i wrzaski w domu,
urodzilabym sobie kilkoro po prostu.
Zastanawia mnie kategoria "dziwaka", mozesz rozwinac?

[bettina16]

rycerzowa napisała:

> Po prostu jesteś mamą jedynaka.
> Albo masz pusty dom,
> albo pełno obcych dzieciaków,
> albo dziwak w domu.
> Możesz wybierać.
>
Nie jestem mama jedynaka (co jedynactwo ma tu do rzeczy?), mam jeszcze
młodszego syna ale dwulatka raczej nie odwiedzaja koledzy samodzielnie, więc o
tym nie pisałam...
Poza tym chyba nie zrozumiałaś - nie chcę miec pustego domu ale pomiędzy pustym
domem a często pełnym obcych dzieciaków jest jeszcze cos pomiędzy?
A co do dziwaka - to niby mój syn będzie dziwakiem jak narzucę jakieś
ograniczenia tych wizyt? czy to ja jestem dziwakiem bo nie chcę mieć domu
pełnego obcych dzieci przez pół dnia? A może coś jeszcze innego miałaś na
myśli? bo nie zrozumiałam

[justi54]

Masz prawo do prywatności we własnym domu, do zabawy tylko ze swoimi dziećmi a
przede wszystkim masz prawo decydowania kto odwiedza twoje dziecko. Jesteś za
mało stanowcza a swoim postępowaniem tylko utwierdasz sasiadów, ze tobie (bo
pracujesz w domu) można podesłać gromadkę dzieciaków kiedy i na ile się chce.
Zrób numer i odeślij raz czy drugi takiego "nieproszonego" gościa rodzicom
nawet jeśli twoje dziecko protestuje, albo Ty zastosuj taktykę "kukułczego
jaja" wobec sąsiadów. Ja z kolei miałam problem z jednym z kolegów syna z
przedszkola. Mój syn przez wakacje zalicza dyżurne przedszkola, odbierany jest
przez nas rodzoców około 16 i wracamy do domu a tam juz czatował na niego
znudzony po całym dniu siedzenia w samotności ten kolega (opiekuje się nim mama
lub babcia) no i one ubzdurały sobie, że dzieciaki będą się razem do wieczora
ładnie bawić, oczywiście u nas. Zrobiłam drastyczne cięcie od razu mówiąc, że
po całym dniu pracy chcemy być z synem a mamy na to tylko 3 godziny od 16 do 19
bo potem kolacja i do łóżka. Wizyty są możliwe, ale nie za często i po
wcześniejszym ustaleniu.

[rycerzowa]

bettina16 napisała:

nie chcę miec pustego domu ale pomiędzy pustym
>
> domem a często pełnym obcych dzieciaków jest jeszcze cos pomiędzy?

Bardzo trudno jest być "troszeczkę w ciąży", a już dzieci to wcale nie wiedzą,
co to umiar.

> A co do dziwaka - to niby mój syn będzie dziwakiem jak narzucę jakieś
> ograniczenia tych wizyt? czy to ja jestem dziwakiem bo nie chcę mieć domu
> pełnego obcych dzieci przez pół dnia? A może coś jeszcze innego miałaś na
> myśli? bo nie zrozumiałam

Nie jestem teoretykiem, piszę z życia.
Wśród moich krewnych i znajomych mam sporo rodzin z jedynakami, lub "podwójnymi"
jedynakami. I jest jak piszę - albo znikają na całe dnie z domu, albo dom jest
pełen ludzi ( oj, ile jest kłopotu z wykarmieniem czeredy nastolatków),albo
delikwent jest posłuszny i spędza całe popołudnia w domu, z komputerem, z
książkami,z telewizją, albo z mamusią. Ten trzeci typ najbardziej martwi, i
słusznie.

Z trojga złego opcja z domem pełnym obcych dzieciaków jest najsympatyczniejsza.
Jasne, trzeba troszkę ograniczyć, ustalić przynajmniej godziny od-do.

[mama303]

Wśród moich krewnych i znajomych mam sporo rodzin z jedynakami, lub "podwójnymi
> "
> jedynakami. I jest jak piszę - albo znikają na całe dnie z domu, albo dom jes
> t
> pełen ludzi ( oj, ile jest kłopotu z wykarmieniem czeredy nastolatków),albo
> delikwent jest posłuszny i spędza całe popołudnia w domu, z komputerem, z
> książkami,z telewizją, albo z mamusią. Ten trzeci typ najbardziej martwi, i
> słusznie.

Najlepiej moim zdaniem miec w domu typ będacy kombinacją trzech wymienionych
przez Ciebie

[lola211]

> Z trojga złego opcja z domem pełnym obcych dzieciaków jest najsympatyczniejsza

Moze dla ciebie.Ja bym tego nie zniosla- czeredy dzieciakow dzien w dzien,
koszmar jakis.

[rycerzowa]

lola211 napisała:

> > Z trojga złego opcja z domem pełnym obcych dzieciaków jest najsympatyczni
> ejsza
>
> Moze dla ciebie.Ja bym tego nie zniosla- czeredy dzieciakow dzien w dzien,
> koszmar jakis.


Ja też. Dlatego mam czeredę własnych.

[mama303]

Musze Ci powiedzieć że mam podobnie z moja córką /4,5 roku/ Mieszkamy na
osiedlu gdzie ogródki są nie ogrodzone i dzieciaki sobie chodzą swobodnie od
domu do domu.
Jakos tak się składa że do nas na ogródek przychodzi przeważnie kilkoro dzieci
i się super czują. Z jednej strony to cieszy że tak lubią towarzystwo mojej
małej i nasze ale z drugiej … no czasem jest to bardzo męczące bo chciałaby się
mieć trochę spokoju a i nie zawsze mam dla wszystkich gości pic czy przekąskę a
głupio tak dawać córce cos do przegryzienia w obecności innych dzieciaków.
Dlatego przyjęliśmy pewne zasady:
- Jak mała jest na dworze – dzieciaki mogą sobie być do woli.
- jak jest jedzenie- córcia przeprasza gości i idzie do domu, oni Ida do siebie
- do mieszkania może zaprosić koleżankę lub kolegę po uprzednim z
nami /rodzicami/ uzgodnieniu warunków.
- jeśli rodzice gościa nie uzgodnili z nami czasu wizyty – kiedy uznamy że jest
to konieczne gość zostaje grzecznie wyproszony do domu.
- córka ma zakaz samowolnego chodzenia sobie do mieszkania koleżanek, bez
uzgodnienia ze mną /lub tatą/ i mojej rozmowy z rodzicami koleżanek do której
godziny może przebywać.

Powiem szczerze że jeśli nie chcesz mieć non stop przedszkola w domu – trzeba
wprowadzić trochę rygoru – przyda się i dzieciom i mam wrażenie że także
niektórym beztroskim rodzicom, którzy chętnie i często pozbywają się dziecka z
domu i maja święty spokój, nie myśląc że inni go nie mają.

[mor_lena]

Moja 6 - letnia córka jest również bardzo towarzyska, chętnie zaprasza do
siebie dzieci, ale mamy ustalone pewne reguły. W ogródku mogą biegać, ile chcą,
dopóki córki nie zawołam do domu (wtedy reszta dzieci jakoś tak automatycznie
się "zmywa"). Jeśli ma iść do kogoś do domu, ustalam z rodzicami tego dziecka,
czy nie przeszkadza i do której może być, i na odwrót - jeśli do nas przychodzą
dzieci z sąsiedztwa, to po uprzednim (lub czasem jednoczesnym) uzgodnieniu. Z
sąsiadami mamy dobre kontakty i są to ludzie na poziomie, tak więc nie ma
problemu, gdy np. mamy już jakieś plany, a dzieci akurat ustaliły sobie wizytę.
Naprawdę nie mam trudności z powiedzeniem "dziś nie, bo jedziemy na zakupy/mamy
sprzątanie/idziemy gdziekolwiek/mamy inne plany" itp.

[kakuba]

ech... a za moich czasów.. tzn jak ja byłam dzieckiem (bo moja córcia ma 13
miesiecy dopiero) rodzice nauczyli mnie, że mogę zaprosić koleżanki do domu
tylko za zgodą i wiedzą moich rodziców
(i o ile pamietam mogłam zaprosić nie wiecej niż 2-3 osoby na raz)
kiedy ja chciałam do kogoś iść do domu, to też musiałam spytać moich rodziców o
zgodę (i pamietam, że były wtedy koleżanki, które nie mogły zapraszać do siebie
znajomych bo np mama pracowała w domu jako krawcowa czy tata jako tłumacz)

myślę, że zamiast rozmawiać z wszystkimi dziećmi w swojej okolicy, po prostu
porozmawiaj ze swoim dzieckiem i ustal mu zasady - kiedy i ile osób może
zaprosić do waszego domu/ogrodu
myślę, że dzieci zrozumieją, jeśli usłyszą, ze w domu nie można sie bawić bo
ktoś pracuje
za to co jakis czas można zrobić jakieś kinder-party i wtedy zrobić wieksza
imprezę

[bettina16]

dziękuje za wszystkie wypowiedzi. Chyba rzeczywiście muszę być bardziej
stanowcza. mam wrażenie że cała sytuacja zaczęła mi wymykać sie spod kontroli,
na zasadzie "daj palec itd..." Teraz moje dzieci wyjechały na dwa tyg do babci,
więc będzie okazja, żeby po powrocie wprowadzić nowe zasady.
Teoretycznie nie powinno mi przeszkadzać jak bawia się w ogródku, ale nie
potrafię się wtedy wyłaczyć, mam wrazenie ze skoro sa na moim terenie to tez
odpowiadam za ich bezpieczeństwo i co jakis czas zerkam, czy na cos się nie
wspinaja albo nie robią czegoś głupiego/niebezpiecznego. W dodatku jak 5-6
dzieci w ciagu godziny choćby raz kazde przyjdzie siku a potem pić, to i tak
jest niezłe zamieszanie, mimo ze bawia się na dworze.

[mozambique]

"mam wrazenie ze skoro sa na moim terenie to tez
> odpowiadam za ich bezpieczeństwo i co jakis czas zerkam"

no iw łąsnei , bardzo istotny aspekt, porusozny dopeiro teraz

gdyby cos sie któremus z dzieci stało na towim podórku ,przewróci sie,
potłucze, wybije zeba albo złąmei palec, zosatnei podrapane pzrze kota, nie
mówiąc o powazneijszych sparwach , albo to samo zdazry u ciebei w domu ( gdy
dzieko wejdzie na siusiu) mogą byc niemiłe konsekwencje dla ciebie . Bo na
twoim terenie, pod twoją obecność itp ...Moze sie okazac ze odpowiadasz za
zycie i zdrowie kilkorga drobiazgu aich rodzice mogą to wykorzystać ( sami
swoje dzieci mają z głowy) .
Dlatego słusznie myslisz o wprowdzeni jasno kreslonyh zasad. MOzan zacząc od
tego , ze gdy obce dziecko wejdzie na siusiu czy pić , mozan je zdecydowanie
zaprowadzic do jego włąsnego domu mówić głoono i wyraźnie , aby we włąsnym domu
jadło i załatiwało sie . NA tyle głosno aby usłyszeli to jego rodzice.

Traktowanie dzieci jak śmieci...

[acorns]

> MOzan zacząc od tego , ze gdy obce dziecko wejdzie na siusiu czy pić , mozan
> je zdecydowanie zaprowadzic do jego włąsnego domu mówić głoono i wyraźnie ,
> aby we włąsnym domu jadło i załatiwało sie

Jak rozumiem, analogiczne zasady stosujesz wobec swoich gości? Przyjdą Twoi
znajomi, komuś się zachce, a Ty mu każesz załatwiać się we własnym domu?
Dziecko tak jak dorosły ma swoją godność, a wychowanie go nie musi oznaczać
traktowanie go jak śmiecia, którego się wyrzuca z domu.

[mozambique]

moi goscie są dorosli, nie wymagaja podsadzania na klozecik ani wycierania
nosa , nie wsadzają palców do kontaktu i w pełni odpowiadaja za siebei

po za tym przychodza kiedy ich zaproszę a jak wpadaja niezapowiedziani to i tak
ich lubie , kiedy sa w domu to nie pracuję tylko spędzam z nimi czas

obce dzieci, krecace sie po domu i podwórku z całkowitym pominieciem moejgo
zdania, przeszkadzające, krzyczace, zawracajace mi głowe w czasie pracy,
wymagajace jakiejs tam uwagi i patzrenai im na ręce są uciązliwą przeszkoda

o tym traktuje ten wątek , czyż nie ?

proste

[mozambique]

"Dziecko tak jak dorosły ma swoją godność, a wychowanie go nie musi oznaczać
traktowanie go jak śmiecia, którego się wyrzuca z domu. '

wychowaniem dziecka niech zajmują jego szczesliwi rodzice a ni sąsiadki , do
których dziecko jest "wysyłane" na pół dnia , zeby matka miała probelm z głowy

[ibulka]

mozambique proszę., postaraj się pisać wolniej - bardzo męczące jest
rozszyfrowywanie wyrazów z poprzestawianymi literkami.

[mozambique]

ok, za szybko przebieram palcami po klawiaturze

[acorns]

> obce dzieci, krecace sie po domu i podwórku z całkowitym pominieciem moejgo
> zdania, przeszkadzające, krzyczace, zawracajace mi głowe w czasie pracy,

To są goście Twojego dziecka. Ono też mieszka w tym domu, jest jego mieszkańcem
i z tego tytułu pewne prawa posiada. Ja wiem że trzeba towarzystwa pilnować
żeby domu nie rozniosło, ale to akurat można zrobić nie traktując ich jak
śmieci.

[mozambique]

czy odprowadzenie dziecka za rączkę do domu mamusi mu uwłacza ?

gdybym chciała dziecko ponizyc wystawiłabym za bramę podwórka bez zadnych
komentarzy

[mozambique]

a tak poza tym - dzieci nie są goścmi dziecka tylko jego towarzyszami zabaw

gosci je matka ( załozycielka tego wątku) i jako gospodarz całego tego
dobrodziejstwa moze swobodnie decydować ile osób, jak długo i w jaki sposób
bawi sie z jej dzieckiem i na jej terenie i na jej odpowiedzialnosc

nie dorabiajmy do piaskownocowcyh zabaw nie wiadomo jakeij filozofii, dziecko
jest dzieckiem i jako takei nie ma pełni praw i obowiązków przypisanych
dorosłym

[mgla_jedwabna]

Hmm, a czy to dziecko potrafi sie zjac "swoimi" goscmi? chyba nie bardzo. Poza tym z tego co zrozumialam, to nie dziecko autorki watku zaprasza gosci, tylko te dzieciaki przylaza same, wysylane przez swoich rodzicow. trudno, zeby dziecko autorki ponosilo konsekwencje z teo powodu. Ja bym w takiej sytuacji trzymala dom i ogrod zamkniete, zeby mi ekipa nie wchodzila samowolnie. Powodow jest az nadto, z ktorych najwazniejsze to, że autorka watku pracuje w domu i dzieci przeszkadzaja jej w pracy, jesli jest ich za wiele, oraz problem odpowiedzialnosci.

Na wsi sa nawet ludzie, ktorzy potrafia wyslac dziecko do kolegi i liczyc na to, ze tam dostanie jesc! Na drugim biegunie stoi nasza dawna sasiadka, ktorej dzieci (w wieku zblizonym do mojego) przychozily sie do nas bawic, a w porze kolacji ich mama przynosila dwa talerze dla swoich pociech i zapowiadala, ze zjawi sie za pol godziny po puste! Sa tez mamy "wywolujace" swoje dzieci na obiad do domu albo instruujace, ze "jak chcesz pic, to chodz do domu".

Niezaproszone dzieci odsylala bym z kwitkiem do domu. I instrukcja dla rodzicow na temat umawiania sie/wpraszania sie.

[burza4]

dzieci i goście głosu nie mają. Muszą się dostosować.

[masandra6]

Czytam ja sobie te wątki i aż skóra mi cierpnie.Nie mam jeszcze dzieci,więc nie
wyobrażam sobie tabunu bachorów kręcących się po mieszkaniu.Bo siusiu,bo
piciu.Jazda do niefrasobliwej mamusi.A sąsiadkę z talerzami też bym pogoniła.co
może jeszcze mam łyżki wynieść i umyć potem wszystko.Może niech bettina pobiera
drobne opłaty.Pięć zeta za godzinę.Co innego sporadyczne wizyty,ale nie dzień w
dzień.rodzice owych dzieci nie posiadają krzty delikatności i taktu.Zero
klasy.Przeganiać,przeganiać i jeszcze raz przeganiać.Nie dać sobie wejść na
głowę.ewentualnie sprawić sobie przyjaciela dobermana.

[agni71]

Koszmar, co opisujesz. Ja mam yrójkę swoich, a ostatnio na spacerze
przyczepiła się do nas dziewczynka na rowerze (mówiła, że ma 7 lat).
Moja najstarsza ma 5 lat, to tak na marginesie. No i jechała z nami
pod sam dom i zapytała grzecznie, czy może wejść siuę z nimi
pobawić. I ja, wredna baba, powiedziałam NIE. Już z moja trójką mam
urwanie głowy, a jakbym jeszcze musiała pilnować obcego dziecka, to
juz nie wiem, jak miałabym sobie poradzić. Córki starsze (wspomniana
5-latka) i 3-latka nie były zainteresowane, ja chciałam im szybko
podac podwieczorek (musiałabym więc nakarmić i te dziewczynkę), żeby
rocznej córeczce dać kolację. No i mam psa, który nie przepada za
dziećmi - tj nie robi im krzywdy, ale tarmoszony czy znienacka
uderzony itp. może odruchowo skoczyć i nawet przypadkiem cos dziecku
zrobić - nie chciałam się gimnastykować jeszcze z pilnowaniem by nic
nikomu się nie stało. Może jestem aspołeczna, ale cóż - myślę, że
mam prawo do decydowania, kiedy i kogo zapraszam do domu.
Bettina, musisz być bardziej stanowcza, szczególnie, że pracujesz w
domu i musisz mieć do tego warunki. 6-latki to jeszzce jednak małe
dzieci - ja bym się zwyczajnie bała, że komuś się coś stanie.
Odwiedziny, owszem, ale wtedy, kiedy mogę lepiej kontrolować
sytuację i wtedy, kiedy mi goście nie przeszkadzają w normalnym
funkcjonowaniu.

aga

[mama-oliwki3]

Ja mam dokładnie ten sam problem. Z tą róznicą że moja córeczka ma
niecałe 3 latka, a przychodiły do niej z okolicy dzieciaki w wieku 6-
9 lat. Zgadzam się całkowicie, że jest to bardzo uciążliwe i nikt
kto tak nie miał, nie zrozumie tego. Co innego wizyty dzieci co
jakiś czas na godzinke lub dwie, a co innego kazdego dnia gościć u
siebie gromade dzieci, które z każdym dniem zaczynają czuć się coraz
pewniej w obcym domu. U nas była taka sytuacja, że córeczka nie
miała już dostepu do swoich rzeczy. Dzieci chcą jeść, pić, a
najlepiej żeby poświęcić im czas i z nimi się bawić. Przeważnie są
to dzieciaki których rodzice nie poświecają im czasu i są bardzo
spragnione zabawy z dorosłymi. Ponieważ jestem osobą łagodną i
bardzo lubię dzieci, dlatego tez długo to znosiłam. Do momentu az
zobaczyłam że te wizyty sa dla mojej córeczki bardzo męczące, że
nawet się nie bawi z tymi dziećmi. była przyzwyczajona do swojego
rytmu dnia a w towarzystwie takiej gromady nie mogła nic swobodnie
robić. Zaczęłam się też zastanawiać jak rodzice tych dzieci moga w
ogóle je posyłac do nas, chyba kazdy normalny człowiek wie że grupa
6-9 letnich dzieci nie ma wiele wspólnego z 3-letnim dzieckiem. Te
dzieci przychodziły pobawic się córeczki zabawkami, popatrzeć na
bajki, zjeść coś itp. Wykorzystywały to że zgadzalismy się na to,
przychodząć z coraz to nowymi koleżankami i kolegami z całej
okolicy. Doszło do tego że ja z niczym się nie wyrabiałam w domu,
nie miałam kiedy posprzątać, ugotowac obiad. Teraz kiedy zrobiło sie
chłodniej i nie jestesmy już tak dużo na podwórku, a dzieci
przychodza i dzwonią mówię że nie mamy czasu wyjść na dwór a nie
moga przyjść poniewaz sprzatam czy zaraz musimy wyjść itd. Potrafią
przychodzić 20 razy na dzien i dzwonic bez opamiętania. Czesto w
południe budzą córeczkę po 10 minutach spania. Nauczyłam sie mówic
jasno że nie mają przychodzic i dzwonić bo mała w południe spi, że
nie wyjdzie na ulicę ponieważ jest za mała a ja nie mam czasu żeby z
nią wyjść.
Zaczęło się wszystko od tego że chciałam aby córeczka miała
towarzystwo, żeby byla wśród dzieci. Skończyło się na tym ,ze jak ja
pytam czy chce żeby dzieci przyszły się do niej bawić lub czy
pójdziemy do nich na ulicę, odpowiada stanowczo NIE.
I to wszystko chyba moja wina )))
Pozdrawiam wszystkie mamy borykające się z tym samym problemem i
zycze duzo cierpliwości )))