11 latka,histeria, stosunek do bliskości rodziców

[czarnika]

od kilku miesięcy mam kłopot z córką. ma prawie 11 lat. jest wrażliwa, ciągle
nadąsana,rzadko się śmieje, ciągle ma o coś pretensje....kładłam to na karb
rozpoczynajacego sie dojrzewania i starałam się być cierpliwa. podczas wigilii
kiedy składaliśmy sobie z mężem życzenia - córka wpadła w szał. zaczęła
histerycznie płakać i trudno ja było uspokoić. Po długich namowach przyznała
że ten atak został spowodowany pocałunkiem moim z mężem. od tego czasu nie
możemy sie w domu nawet wziąć za ręce bo historia zaczyna sie od poczatku.
dodam, że nigdy nie zachowywaliśmy sie przy niej dwuznacznie,a okazywana
bliskość zawsze była związana z czułością, serdecznością i ciepłem; nie miała
aspektu seksualnego; zauwazyłam, że córka przetrząsa nasze szfki w
poszukiwaniu środków antykoncepcyjnych, mało tego nawet je liczy i kiedy jest
ich mniej pyta mnie z pretensjami co sie z nimi stało? ostatni napad szału
przeraził mnie.krzyczała i drapała sobie twarz, nie mogłam w zaden sposób jej
uspokoić...czy ktoś ma podobny problem? umówiliśmy z mężem wizytę u
psychologa; nie wiem co robić

[julamimi]

czarnika napisała:

> od kilku miesięcy mam kłopot z córką. ma prawie 11 lat. jest
wrażliwa, ciągle
> nadąsana,rzadko się śmieje, ciągle ma o coś pretensje....

na pewno nic sie nie wydarzylo w jej zyciu? Moze mialo miejsce cos,
o czym nie wiesz?

> możemy sie w domu nawet wziąć za ręce bo historia zaczyna sie od
poczatku. dodam, że nigdy nie zachowywaliśmy sie przy niej
dwuznacznie,a okazywana> bliskość zawsze była związana z czułością,
serdecznością i ciepłem; nie miała aspektu seksualnego;

tzn. wczesniej przez 11 lat nie widziala Was trzymajacych sie za
rece? przytulajacych sie? nigdy nie daliscie sobie przy niej buziaka?

> zauwazyłam, że córka przetrząsa nasze szfki w
> poszukiwaniu środków antykoncepcyjnych, mało tego nawet je liczy i
kiedy jest
> ich mniej pyta mnie z pretensjami co sie z nimi stało?

co to znaczy, ze przetrzasa Wasze szafki? a nie wie, co to jest
prywatnosc? Czy jej szafki tez sa przez Was przetrzasane? Oj,
niezaleznie od powodu tych histerii, takie zachowanie nie podoba mi
sie.

> umówiliśmy z mężem wizytę u
> psychologa; nie wiem co robić

psycholog to bardzo dobry pomysl

pozdr

[bszalacha]

Ja też podejrzewam tu zazdrośc o drugą kobietę.Trzeba przyjrzeć się
jej relacjom z męzem.Może spróbuj najpierw sama,pomału,delikatnie...

[default]

bszalacha napisała:

> Ja też podejrzewam tu zazdrośc o drugą kobietę.Trzeba przyjrzeć
się jej relacjom z męzem.Może spróbuj najpierw
sama,pomału,delikatnie...

??????????????? To na pewno na temat tego wątku?!

[nangaparbat3]

> co to znaczy, ze przetrzasa Wasze szafki? a nie wie, co to jest
> prywatnosc? Czy jej szafki tez sa przez Was przetrzasane? Oj,
> niezaleznie od powodu tych histerii, takie zachowanie nie podoba mi
> sie.

Droga Julio!
Moi rodzice nigdy nawet chyba nie zagladali do moich szafek, swietnie wiedziałam
"od zawsze", co to prywatność, jednak przetrząsanie ich szuflad i szafek
należało do moich najulubieńszych sposobów spedzania wolnego czasu pod
nieobecność rodzicow. Wiedziałam, ze robie źle, ale pokusa była silniejsza i nie
do przezwyciężenia.
Powiem nawet, ze grzebanie przez dziecko w rzeczach rodziców i prowadzenie
specyficznego rodzinnego sledztwa wydaje mi sie wręcz normalne. (Choć nie
pochwalam
W opisanej historii jednak ewidentnie dzieje sie cos złego i wizyta u psychologa
jest oczywiście jak najbardziej wskazana, i to jak najszybciej.
pozdr

do nangaparbat

[julamimi]

nangaparbat, ale robilas to dyskretnie, pod nieobecnosc rodzicow

natomiast nie bardzo sobie wyobrazam, zeby moja corka miala grzebac
w moich rzeczach i stawiac mi jakiekolwiek zarzuty, ze cos tam
znalazla, co jej nie odpowiada.
Ale moze wszystko przede mna, mala ma na razie 4 lata

pozdr

[nangaparbat3]

julamimi napisała:

> nangaparbat, ale robilas to dyskretnie, pod nieobecnosc rodzicow
>
> natomiast nie bardzo sobie wyobrazam, zeby moja corka miala grzebac
> w moich rzeczach i stawiac mi jakiekolwiek zarzuty, ze cos tam
> znalazla, co jej nie odpowiada.
> Ale moze wszystko przede mna, mala ma na razie 4 lata
>

Masz rację, pomysł jawnego przeszukiwania jest dla mnie tak niezwykły, ze źle
zrozumiałam post.

[triss_merigold6]

Pomysł komentowania znalezisk i wyliczania matce środków
antykoncepcyjnych jest dla mnie wybitnie niezwykły. Jesli chodzi o
intymne sprawy rodziców to dziecka ma znać swoje miejsce i się nie
wtrącać.

[asidoo]

A nie jest może tak, że córka boi się, aby na świecie nie pojawiło się dla niej
rodzeństwo? Ja przeżywałam podobne lęki, choc miałam już siostrę i w wieku około
8-12 lat bardzo się o to martwiłam. Chodziłam późno spac, żeby ograniczac ryzyko
i nakłaniałam do tego także siostrę. Rodzeństwa więcej nie miałyśmy, ale wątpię
w skutecznosc opisanych działań

[andaba]

asidoo napisała:

> A nie jest może tak, że córka boi się, aby na świecie nie pojawiło się dla niej
> rodzeństwo?

To samo chciałam napisać.
Sama się spotkałam z takim przypadkiem w rodzinie męża - chłopak (nie pamiętam, jakieś 13lat miał) pilnował rodziców, żeby sobie dzidziusia nie zrobili. Powód? Kasa, więcej osób do podziału, mniejsze kieszonkowe. Szokujące, ale prawdziwe.


Poza tym chyba w pewnym wieku dzieci patrzą z obrzydzeniem na fakt, że rodzice współżyją ze sobą (mój syn był lekko zgorszony, gdy się dowiedział, że jestem w ciąży "To znaczy, że uprwialiście seks?!"
Najwyrażniej są zdania, że to rozrywka dla pięknych i młodych...
Ale jakakolwiek byłaby przyczyna, reakcja jest przesadna i trzeba wyjaśnić, co ją powoduje.

[mmaupa]

To w takim razie chyba dobrze, ze srodkow antykoncepcyjnych ubywa. Znaczy
dzidziusia nie bedzie!

[asidoo]

Mnie akurat nie chodziło o pieniądze a o mój czas i przestrzeń. Bałam się, że
zamiast chodzic do koleżanek, na podwórko a w dodatku będę musiała mamie
pomagac, stale będzie głośno w domu, bo dzieci płaczą itp. Poza tym nie chciałam
trzeciej osoby do pokoju.

[asidoo]

Jakoś mi wycięło środek wypowiedzi, ale chyba można zrozumiec.

kurcze ja marzyłam o jeszcze chociaz jednym

[ciociacesia]

jakas glupia jestem chyba, bo bylo nas troje, jeden pokój a srasznie
mnie uwierał brak kolejnego rodzenstwa... a moj małz próbował małwgo
braciszka ze schodów spuscic w wozku

[parvatti7]

witam
spójrzmy na to z innej strony a moze u córki w szkole jest jakis nadgorliwy ksiądz lub katecheta? Spróbuj porozmawiac z córką / nie watpię że to robisz/ na temat seksu i bliskosci. Sprawy przegadane są oswojone. Tak czy inaczej madry psycholog poradzi więcej niz takie gdybanie.,...pozdrawiam parvatti7

[agnieszkagosia]

Do psychologa mozna isc, ale pare zasad warto wprowadzic
Obecnie uczestnicze w kursie PTP do certyfikatu psychoterapeuty i mozna powiedziec tyle. SKonsultowac sie mozecie z psychologiem, na pewno warto, ale trzeba tez wprowadzic pewne zasady w domu. Szokujace jest to, ze pozwalacie sie corce kontrolowac, ze corka ma prawo przetrzasac Wasze prywatne rzeczy, decydowac za pomoca histerii jakie formy czulosci bedziecie sobie okazywac. a juz pretensje o to, ze ubywa srodkow antykoncepcyjnych sa skandaliczne, bo oznaczaja, ze corka uzurpuje sobie prawo do decydowania o Waszym zyciu intymnym. a to znaczy, ze dochodzi u Was do odwrocenia rol - to corka staje sie osoba dominujaca, wymuszajaca, kontrolujaca, narzucajaca przyjete formy zachowac. jak widac jest bardzo skuteczna - histeryczne zachowania, demonstracje, wrzaski zmuszaja Was do takich zachowan, jakich ona sobie zyczy. Istotna sprawa jest to, aby w rodzinie byla okreslona hierarchia i struktura. pewne rzeczy naleza tylko do rodzicow, dziecko nie ma prawa w nie ingerowac, wplywac na nie. kwestia bliskosci rodzicow, seksualnosci jest wlasnie taka sfera. umozliwienie corce tego typu zachowac doprowadzi jedynie do zachwiania cala struktura rodziny, przejmowania przez corke wladzy nad Wami. a dzieci umieja rzadzic - wymuszaniem, histeria, rozpaczami. moze warto sie nad tym zastanowic? dziecko zajmuje okreslona pozycje w rodzinie, nie jest to pozycja umozliwiajaca kontrolowanie rodzicow.

[salommea]

agnieszkogosiu, jeżeli uczestniczysz w kursie PTP, powinnaś zdawać
sobie sprawę, że w takich sytuacjach ważniejsza jest przyczyna niż
skutki.
Przede wszystkim trzeba dowiedzieć się co sie stało w życiu
dziewczynki, że bliskość rodziców powoduje taki wstrząs i wizyta u
dobrego terapeuty specjalizujacego się w problemach młodzieży jest
konieczna.
Później dopiero mozna wprowadzać zasady.
Takie zachowania dla nastolatków nie są standardowe (reakcja
dziewczynki jest nieadekwatna, zbyt silna). COś musiało się stać
(może nic poważnego, coś gdzieś usłyszała, coś związanego z
bliskością powoduje w niej lęki). Ważne jest co to było.
Takie problemy należy "naprawiać" na początku, gdy się pojawią,
ponieważ lęki mają tendencję do wbudowywania się w psychikę i
zostawania w niej (np w formie uśpionej). Kiedy w przyszłości coś je
aktywuje, trudniej będzie dociec przyczyn, gdyż najbardziej
ujawniona będzie przyczyna wtórna a ta prawdziwa będzie gdzieś
głęboko i ciężko będzie ją znaleźć.

[triss_merigold6]

Żeby ustalić przyczynę konieczna wydaje się wizyta u psychologa.
Jednak niezależnie od przyczyny rodzice nie mają żadnego powodu,
żeby ukrywać się z okazywaniem uczuć tylko dlatego, że panienka
dostaje histerii. Panience należałoby także w krótkich żołnierskich
słowach wyjaśnic, że jakiekolwiek komentarze z jej strony na temat
pożycia rodziców i antykoncepcji są nieuprawnione i nawet jeśli nie
podoba jej się fakt współżycia rodziców to ma się tą opinią nie
dzielić.
Czyli ustalenie przyczyny to jedno a ustawienie dziewczynki w
odpowiednim miejscu w hierarchii to drugie.

[salommea]

powiedzenie dziecku, że ma się czymś nie dzielić tylko dlatego, ze
nam sie ta opinia nie podoba to jest zły pomysł. Szczególnie
nastolatce, która wchodzi w okres buntu a na dodatek ma problem z
bliskością rodziców. Jedyne, co można spróbować zrobić, to poprosić
córkę, zeby spóbowała wyjaśnić swoje zachowanie.

Pozwól, że coś wyjaśnię

[triss_merigold6]

Skuteczna socjalizacja i dobre wychowanie polega m.in. na tym, że
pewne refleksje i uwagi zachowujemy dla siebie, ewentualnie dzielimy
się nimi w sposób nie sprawiający przykrości otoczeniu. Uczysz
dziecko, żeby nie darło się na ulicy "Mamo patrz jaki gruuuby pan!",
prawda?
Życie seksualne rodziców to sprawa intymna tychże rodziców i
komentarze ze strony dziecka są niestosowne. Chamskie krótko mówiąc.
O ile u przedszkolaka można tolerować bezpośredniość wypowiedzi o
tyle jedenastolatka powinna być nauczona, że to nie jej sprawa.
Wyjasnić swoje zachowanie oczywiście może a nawet powinna ale jeśli
nie podoba jej się fakt, że starzy uprawiają seks i okazują sobie
czułość to trudno. Nie jest - z racji wieku i pozycji dziecka -
upoważniona do ocen i komentarzy na ten temat.
Jeśli problem z akceptacją bliskości rodziców wynika z jakiejś
traumy (ktoś ją przestraszył, opowiedział w drastyczny sposób o
seksie, próbował molestować) to należy sprawę wyjaśnić i pomóc
dziecku. Jesli natomiast zwyczajnie jej się to nie podoba, "bo nie"
to zasadniczo jej problem.

NIc dodać, nic ująć

[mallard]

Triss!
Przypomniał mi się podobny co do tematyki wątek, który się tu jakiś
czas temu pojawił.
Otóż młodzian w tym samym bodajże wieku "nakrył" rodziców in
flagranti - jak to się mówi. Strasznie się wściekł, nazwał rodziców
zboczeńcami, a potem pilnował ich na każdym kroku.

[camel_3d]

> a potem pilnował ich na każdym kroku.

wtedy sie zamyka drzwi na klucz..

[scher]

triss_merigold6 napisała:

> Czyli ustalenie przyczyny to jedno a ustawienie dziewczynki w
> odpowiednim miejscu w hierarchii to drugie.

Podoba mi się Twój stosunek do życia na ogół

[agnieszkagosia]

Oczywiscie, ze to wazne aby wykryc przyczyne i postarac sie ja usunac. Ale jednoczesnie konieczne jest przywrocenie dziecku miejsca w hierarchii. Nie jest sprawa dziecka komentowanie bliskosci rodzicow. Dziecko nie ma prawa kontrolowac rodzicow w jakikolwiek sposob ani tez komentowac wspolzycia, antykoncepcji. Przyzwalajac na to czynimy szkodliwy precedens, doprowadzamy bowiem do sytuacji, w ktorej dziecko czuje sie zrownane pod pewnymi wzgledami z rodzicami, czuje sie upowaznione do komentowania, przyzwalania badz nie przyzwalania, wydawania opinii.
O ile zatem na pewno warto udac sie do psychologa i poszukac przyczyny takiego zachowania, to z pewnoscia to poszukiwanie nie przeszkadza temu, aby jak napisala Triss - w zolnierskich slowach przywrocic dziecku jego miejsce i jasno raz na zawsze powiedziec, ze nie ma prawa aby wypowiadac sie na temat antykonepcji, wspolzycia rodzicow.
Wazne jest tez to, aby jednak rodzice odczuli swoja wladze i umieli ja zastosowac. Nie ukrywam, ze o tym tez nieustannie powtarzaja nam na kursie - to niedopuszczalne, ze dzieci przejmuja wladze w domu, czuja sie upowaznione do opiniowania rodzicow, ustalania zasad
Sytuacja, w ktorej dziecko krytykuje rodzicow za fakt wspolzycia albo w ogole probuje na to wplywac jest gleboko niepokojaca, zaburza cala hierarchie w rodzinie i uklad sil.
A sytuacja, w ktorej dziecko probuje kontrolowac rodzicow, pilnowac by nie wspolzyli naprawde wymaga wprowadzeniu kilku stanowczych dzialan.

[babcia47]

kiedy córka została "uświadomiona"?? i przez kogo???..ja tak miałam
przez krótki okres po tym jak w mało "dyplomatyczny" sposób
uświadomiono mnie na podwórku!! przez jakiś czas odczuwałam wstręt
do czynności jako takiej.. i do rodziców!!! Może córka i była
uswiadomiona wcześniej ale ktoś inny przedstawił jej sam proces w
sposób "pornograficzny" co wywołało w niej szok??? chyba powinnaś na
ten temat porozmawiac z nią szczerze, jak z dorosłą osobą (powoli
wchodzącą w okres dojrzewania) i to bez owijania "w tekstylia"!!

[kol.3]

Otóż to. Bardzo podobnie zachowywał się 8 letni syn mojej koleżanki
wysłany na obóz, gdzie został uświadomiony przez dużo starszych
kolegow,z którymi mieszkał przez 2 tygodnie i "ukierunkowany" co
jest właściwe a co nie. Po znalezieniu prezerwatyw w szufladzie
dostał szału i zwmyślał matkę.
Podejrzewam jeszcze wpływy nauczania religii w szkole.

[protozoa]

A ja uważam, że jednak cos zdarzyło sie w zyciu córki, o czym nie
macie pojęcia. Mogło byc to traumatyczne wydarzenie związane z
podwórkowym uświadomieniem, ale mogło byc cos gorszego...(
molestowanie seksualne przez np. sąsiada, a nawet gwałt). Dziecko
może panicznie bac sie o tym mówić, może byc nawet zastraszane.
Mogło być tez świadkiem aktu seksualnego, mogło widziec Was w
trakcie stosunku - a Wy możecie nawet nie domysllać sie kiedy i w
jakich okolicznościach.
Konieczny psycholog.

[anneta0]

ja w jej wieku również czułam lęk przed rodzeństwem. pamiętam jak oglądałam mamę
czy nie ma większego brzucha. Pamiętam paniczny strach. Natomiast nie wiem czego
to było przyczyną. Nie okazywałam mojego lęku w ten sposób, ale mimo moich
podobnych zachowań polecam wybrać się do specjalisty bo tak gwałtowna reakcja na
pocałunek jest moim zdaniem niepokojąca.

[lila1974]

Moja siostra również miała "schizę" na punkcie okazywania sobie
czułości przez rodziców. Jak się okazało w dużym stopniu spowodowane
to było faktem, że w swojej klasie miała dzieci z rodziny
wielodzietnej, które to dzieci były brudne, zaniedbane, zawszawione
i stanowiły obiekt prześmiewczych ataków innych dzieci w szkole.

Moja sisotra zakodowała w sobie strach przed zostaniem "rodziną
wielodzietną", a byliśmy na dobrej drodze, bo było nas troje

Moi rodzice chyba nie do końca zdawali sobie sprawę z sily tego
strachu, bo pamiętam, że czasami nawet sobie z siostry żartowali.
Kiedyś uslyszeli, że wraca ze szkoły i tata powiedział do mamy:
- Jak dobrze, ze nieoddaliśmy wózka po Bartku, teraz się przyda.

Siostra zamarla na schodach słysząc te słowa, a potem się
autentycznie na rodziców obraziła. Trochę to trwało zanim uwierzyla,
że to byl tylko żart.

Przez długi czas pocałunek kojarzył się jej z czymś obrzydliwym.

[to.ja.kas]

A ja myślę, że wydarzyło się coś dla córki strasznego.
To nie jest normalne zachowanie. To nie wygląda na normalny lek prze
dposiadaniem rodzeństwa.
To traktowanie zwykłej, rodzinnej czułości jak czegoś obrzydliwego
jest niepokojace i musi mieć jakieś podłoże.
Psycholog koniecznie. I rozmowa z córką. Ciepła, zyczliwa,
nienapastliwa. Napewno zostawiłabym na tym etapie łajanie za
grzebanie po szafkach, a zajęła się problemem jaki ma córka, bo że
ma problem i to duzy to widać.