dzikie zachowania u lekarza

[sylwiawkk]

bylam u poloznej a tam scenka z piekla rodem
dziewczynka jakies 3 lata drze sie jak opetana chowa pod stol i nie
da sie dotknac a przyszla tylko sie zwazyc
czy naprawde to musi sie tak odbywac ja rozumiem ze dzieci boja sie
strzykawek czy niektorych badan ale wagi w domu pewnie z mama staje
na niej codziennie
inna sztuacja kolezanki synek nie da sobie obciac wlosow ani
wyczyscic uszu
10 latek pazury mial dluzsze odemnie bo nie da obciac
to ja juz nie rozumiem to najlepiej wcale dziecka nie myc czy nie
zabierac do lekarza czy fryzjera bo sie dotknac nie da
to co ja nie bede myla uszu dziecku bo nie da tak
moze ciezko mi to pojac bo moje daja mi zrobic doslownie wszystko u
lekarza chodza bez problemu nawet na szczepionki
chyba 2 razy probowalam obciac niemowlakowi paznokcie na spiaco i
tylko obudzilam ja nie potrzebnie
sadzam na kolanach i obcinam bez problemow
jedynie mam problem z wlosami bo starsza ma az do pasa i ciagle
sciaga gumki wiec ma bardzo poplatane i marudzi przy czesaniu ale
nie wyrywa sie z wrzaskiem a mlodsza ma grzywke az do buzi i tez
musze jej zwiazywac ma rok i nie usiedzi spokojnie ale jakos daje
rade bez placzu i dzikiego wycia

[guderianka]

No widzisz
Nie każde ma tak genialno-idealne dzieci jak ty

[wobbler]

Pewnie im tyłki przetrzepałaś i teraz się boją...

[czajkax2]

I co ma wynikac z tego watku?

Chyba tylko jedno: ty masz idelane dzieci, inni nie

[majmajka]

Mysle, ze rodzice dzieci zachowujacych sie w ten sposob na pewno woleliby zeby ich dzieci robily te wszystkie czynnosci bez problemow. No...Chyba, ze myslisz, ze oni tak specjalnie dzieciaki wychowuja.
Moj mlodszy np. za Chiny Ludowe nie chce obcinac wlosow u fryzjera. A ja...hm, wszechstronnie uzdolniona kura domowa robie to swietnie, wiec czekam az mu sie odmieni, a na razie poki co wszyscy podziwiaja moje dzielo na glowie synka. I nie widze w tym nic zdroznego.

[s.z-n]

sylwiawkk - I LOVE YOU , normalnie.

[sylwiawkk]

a nie prosciej wytlumaczyc dziecku ze takie sprawy sa konieczne i
nie moga chodzic brudne czy z pazurami jak u wilkolaka
ostatni raz aluzje ze tluke dzieci to sie sluchaja
bo mam tego dosc

[jowita771]

nie wszystkie dzieci są jednakowe. ja mam z tych grzeczniejszych, ale u lekarza
płakała ostatnio, bo myślała, że będzie kłucie, a tego się boi i koniec.

jedno mnie zaskoczyło w Twoim poście:

ja rozumiem ze dzieci boja sie
> strzykawek czy niektorych badan ale wagi w domu pewnie z mama staje
> na niej codziennie

poważnie to takie oczywiste? moje dziecko wagę widzi czasem u babci albo cioci,
w domu nie mamy i ważymy się co kilka miesięcy.

[sylwiawkk]

no dobra moze nie ma wagi w domu ale to nie oznacza ze waga gryzie

jeszcze jedno

[jowita771]

bylam u poloznej a tam scenka z piekla rodem
> dziewczynka jakies 3 lata drze sie jak opetana chowa pod stol i nie
> da sie dotknac a przyszla tylko sie zwazyc

ale może w domu grzeczna i nie przeszkadza, gdy rodzice usypiają młodszą siostrę?

[memphis90]

A może rodzice "wychowują" dziecko groźbami- załóz rajstopki, bo zachorujesz i
doktor będzie musiał dać zastrzyk; umyj ząbki, bo zrobi się dziura i dentysta
będzie musiał wiercić w buzi? Potem taki maluch zaczyna płakać jak tylko widzi
drzwi Poradni... Ale poza tym- jest wspaniale wychowany i posłuszny...

[miranda3]

Moje dziecko dlugo sie tak zachowywalo u pediatry , efekt po bolesnych
zastrzykach, w wieku 7 lat przed szczepieniem zwiala z gabinetu i gonilam ja po
przychodni.
Do ortopedy w ogole sie nie chciala odezwac ,a po wyjsciu z gabinetu
stwierdzila, ze nie rozmawia z obcymi a ten pan jej sie nie przedstawil
Za to od zawsze uwielbia dentyste a 2 plombowania ma za soba.

Mlodsza dla odmiany po szczepieniach ,zastrzykach , pobieraniu krwi na pytanie
jak bylo odpowiada "super" pielegniarki maja w tym momencie super miny
Za to podczas mycia wlosow dlugo tak sie darla, ze az dziwne ze sasiedzi policji
nie wzywali ))

Wiec to raczej nie od wychowania zalezy bo moje po jednych rodzicach a po tym
wzgledem zupelnie rozne

[sylwiawkk]

ja nie mam idealnych dzieci tylko normalne ktore nie uciekaja na
widok szczatki czy nozyczek w moim reku

[hellious]

Coz, moze nie wszystkie dzieci sa takie normalne jak Twoje, moze niektore maja najnormalniejsze dzieciece leki, ktorych nie da sie wyzbyc przez zwykle tlumaczenie??? Twoje normalne dzieci sie zupelnie niczego nie boja?

[owianka]

A my mamy nienormalne No i fajnie

[agao_72]

1. a tym razem jaki ważny problem poruszasz?
2. słyszałaś może o znakach interpunkcyjnych?
3. zmień dilera - bo krzywdę Ci robi,
4. moja córka nie lubi być czesana, bo nie i jakoś tłumaczenie nie
działa, czyli mam głupią córę? nie jada też określonymi widelcami,
pije tylko z określonego kubeczka itp. mam sie zaczać bać?
5. nie mam świra i nie staje z dzieckiem/ bez dziecka na wadze
codziennie.
6. jesteś kolejnym wcieleniem agatki? czy to tak z okazji 01.04?

[sylwiawkk]

slyszalam ale mam popsuta klawiature ide kupic nowa
nie jestem wcieleniem agatki nawet nie wiem kto to jesli mozesz to
prztacz mi jeden jej post albo watek

[sylwiawkk]

to jej dredy zrób jak nie daje sie czesac a jak zabraknie
okreslonego kubeczka to co z pragnienia padnie
własnie o to mi chodzi ze jesli wy czegos nie dacie dzieciom to
normalnie tragedia

[harrypotter]

a ja zawsze myslalam ze znarwicowani rodzice maja znerwiciwane dzieci
moze nie wszystko sie da ale jak dziecko widz rodzicow, myjacych uszy,
czeaszacych sie, obcinjacych pazury, czy wlasnie wazacych sie to chce byc tak
jak tata i mama i robic to samo.
moze sie myle, ale moze wystarczy jak dziecko zobaczy u fryziera jak obcinaja
mamie wlosy?

[zofijkamyjka]

harrypotter napisał:


> moze sie myle, ale moze wystarczy jak dziecko zobaczy u fryziera
jak obcinaja
> mamie wlosy?
Raczej sie mylisz, u nas nie wystarczyło

Co?

[sir.vimes]

"ale wagi w domu pewnie z mama staje
na niej codziennie "

A po co dziecko lub mama miałaby się ważyć codziennie?

Ważyć się codziennie muszą jedynie osoby ciężko chore (tak jak codziennie
mierzyć poziom cukru - nie robi się tego dla rozrywki).


> jedynie mam problem z wlosami bo starsza ma az do pasa i ciagle
> sciaga gumki wiec ma bardzo poplatane i marudzi przy czesaniu ale
> nie wyrywa sie z wrzaskiem a mlodsza ma grzywke az do buzi i tez
> musze jej zwiazywac ma rok i nie usiedzi spokojnie ale jakos daje
> rade bez placzu i dzikiego wycia

Zaprowadź dzieci do fryzjera i nie dręcz ich więcej.

[sylwiawkk]

ja ich nie drecze z włosami a z wagą to tak dałam dla przykładu ze
jest prawdopodobienstwo ze ma w domu i wie do czego słuzy nie
chodziło mi o to ze matka wazy sie codziennie

[sir.vimes]

IMO dręczysz - po co maluszkowi włosy do pasa a niemowlakowi jakieś
zwiazywanie... Przyjdzie na to czas.

Waga

[sir.vimes]

wie do czego słuzy nie
> chodziło mi o to ze matka wazy sie codziennie

o to pytałam - po co matka miałaby się ważyć codziennie? Wiesz, że ta matka ma
jakąś przewlekłą chorobę i musi się ważyć codziennie?

[sir.vimes]

o przepraszam, nieuważnie przeczytałam.

Masa ludzi nie am w domu wagi lub używa jej raz na pół roku - i to najczęsćiej w
samotności. Więc jest całkiem możliwe , ze dziecko nie widziało wagi, nie wie do
czego służy a poprzedniego swojego ważenia u lekarza po prostu nie pamięta.

I na dodatek niekoniecznie zostało mu wytłumaczone, ze nic się nie wydarzy jak
na niej stanie - przecież dziecko nie wie tego z założenia, trzeba to wyjaśnić.

[majenkir]

sir.vimes napisała:
> o to pytałam - po co matka miałaby się ważyć codziennie?

Ja sie waze codziennie, czasem wiecej niz raz dziennie....
Po co? Na cud czekam, hehe .

[sir.vimes]

No tak, ale wchodzenie i schodzenie z wagi to średnia gimnastyka

[kocianna]

Moje dziecko darło się jak opętane na widok każdego białego fartucha
do trzecich urodzin. Prosiłam lekarzy i pielęgniarki o zdejmowanie,
ale niewiele to dawało. Dmuchając świeczki, dziecię oznajmiło: "to
ja już jestem duży i nie będę płakać u pani doktor". Samo z siebie.
Nie widzę w tym jakiejś swojej specjalnej zasługi, ani winy
wcześniej.

Za to moja trzylatka uważa, że jest chłopcem - coś zrobiłam nie
tak?

Dla mnie to też są dziwne zachowania

[tinka198000]

Dla mnie takie zachowania też są niezbyt ,,normalne'' - czy waga
zadaje dziecku ból (kłucie, pieczenie itp.)? Nie.
Trzeba najpierw wytłumaczyć dziecku, do czego waga służy, że nic mu
nie zrobi itp.
Wtedy dziecko nie będzie się bało.
Boi się zastrzyków, szczepionek? Można mu spokojnie wytłumaczyć, że
gdyby nie zastrzyki i szczepionki, to by chorowało, że dzięki
stosowaniou szczepionek wiele chorób jest mniej groźnych bądź nie ma
ich w ogóle, że juz bardziej boli przytrzaśnięcie sobie np. palca
drzwiami niż ukłucie (bo taka jest prawda)
Boi się fryzjera? Trzeba się z dzieckiem do niego wybrać, samemu
skrócic sobie włosy bądź zrobić np. farbowanie, żeby dziecko
zobaczyło, że rodzicowi nic się nie dzieje.
A ja się nie dziwie niektórym dzieciom, że boja się lekarza -
przecież do teraz (w XXI wieku), ludzie straszą dzieci lekarzem,
fryzjerem itp.
No - wtedy kienieczne jest leczenie głowy rodziców

[drogadodomu]

Moi synowie panicznie bali się obcinania włosów maszynką choć im nikt maszynką
włosów nie obcinał. Młodszy do tej pory zanim usiądzie na fotelu uprzedza panią
fryzjerkę że maszynki nie chce. Starszy tak wył przy myciu włosów, że sąsiadka
do dziś to wspomina. Wizyty w przychodni ze starszym gdy miał 3 do 5 lat były
gehenną. Młodszy zrobił awanturę tylko raz. Lekarka powiedziała do niego żeby
"ściągał gacie". Ponieważ polecenia nie wykonał zaczęła go na siłę rozbierać.
Czasami zastanawiam się jak udało mi się opanować i tylko panią doktor zdrowo
objechać a nie ciężko pobić. Poza tym moi synowie bali się różnych dziwnych
rzeczy, wypowiadali nazwijmy to dziwne treści w najmniej odpowiednich momentach.
Dzieci tak już mają, jak z jednego wyrosną to do czego innego dorosną. A nam
zostało tłumaczyć i mieć nadzieję że na ludzi wyrosną.Choćby w wieku 2 lat
awanturowli się np przy przechodzeniu przez zielone drzwi do sklepu.

[mgla_jedwabna]

"Dla mnie takie zachowania też są niezbyt ,,normalne'' - czy waga
> zadaje dziecku ból (kłucie, pieczenie itp.)? Nie.
> Trzeba najpierw wytłumaczyć dziecku, do czego waga służy, że nic mu
> nie zrobi itp.
> Wtedy dziecko nie będzie się bało. "

Wydaje mi się, że problem płaczu o pozornie bezbolesne sprawy to efekt kłamstw
rodziców przy innych okazjach - tak na wszelki wypadek, dla wygody, zeby wyjść z
domu bez ryków (bo co sąsiedzi pomyślą). I tak przed zastzrykiem kłamie się
wystraszonemu dzieciakowi, że to nie boli, idąc di fryzjera wciska, że idziemy
do babci - to nie trzeba bedzie walczyć o założenie kurtki. A dzieci potem
myślą, że rodzice kłamią, no i wyczuwają to chyba też. Więc na drugi raz już nie
wierzą, że ważenie nie będzie bolało (zastrzyki też przecież miały nie boleć),
albo że ścinanie włosów będzie przyjemne (a przy czesaniu miało być bez
ciągnięcia, aha, chyba wszystko z włosami jest nieprzyjemne).

"Można mu spokojnie wytłumaczyć, że
> gdyby nie zastrzyki i szczepionki, to by chorowało"

"A ja się nie dziwie niektórym dzieciom, że boja się lekarza -
> przecież do teraz (w XXI wieku), ludzie straszą dzieci lekarzem,
> fryzjerem itp. "

Dla wielu ludzi o jedno i to samo. "Jak nie cośtam, to przyjdzie pan doktor
i...". A straszenie fryzjerem? Jak to wygląda?

[mary_boo]

niezbyt "normalne" mówisz??
tym sposobem dla mnie "niezbyt normalne" powinny być te dzieci,
które nie chcą zasypiać wieczorem albo wpadają w histerię, jak widzą
coś, co chciałyby mieć - bo moja tak nie robi.
Tłumaczyć 2-letniemu dziecku, że dzięki szczepionkom jest mniej
chorób??? Buahaaahaaaaaa.
Moje dziecię jest akurat z tych wrzeszczących (i to mało powiedziane)
u lekarza, i wcale nie pomaga, że jej tłumaczymy, że razem "leczymy"
misie. Zawsze obiecuje, że da panu doktorowi cześć, pokaże brzuszek
i w ogóle i zawsze kończy się na wrzasku. Urazu nie ma (tzn. nie ma
po czym mieć), u dentysty na fotel wdrapała się sama (choć
polakierować ząbków już sobie nie pozwoliła), ale na widok lekarza
(zarówno w fartuchu, jak i bez) drze się i cześć. I z tego co widzę,
takich dzieci jest całkiem sporo.

Jedyne z czym się zgadzam, to to, że "niezbyt normalni" są rodzice,
którzy straszą lekarzem

[memphis90]

A mój znajomy trzylatek na każde dziecko z kitką mówił "dziewczynka", a na
krótkowłose "chlopiec". Nawet jeśli- dziwacznym zwyczajem polskich rodziców- owe
dziecko ganiało bez majtek po plaży i płeć miało diametralnie inną To pewnie
znak na to, że ow trzylatek nie jest "normalny"... A tak dobrze się zapowiadał...

[kasik.mala]

Gratuluję bardzo rozsądnych dzieci, a poniżej przesyłam coś co
poszerzy Twoje horyzonty w zakresie wiedzy o zachowaniach dzieci.

babyonline.pl/wychowanie_leki_dzieciece.html
Pozdrawiam serdecznie

Kasia

[sylwiawkk]

uczepiliscie sie tego lekarza a mi bardziej chodziło o normalna
pielegnacje
jak obcinanie paznokci czy mycie uszu albo czesanie włosów
naprawde nie obcinacie dzieciom paznokci bo nie dadza sie dotknąć
albo wosk sie z uszu wylewa bo nie da wyczyścić
a z tymi długimi włosami to nie rozumiem to co mam je obciąć na łyso
bo mają czas na to aby mieć długie
maja takie i już, czesze i dbam o nie i jest wszystko ok

włosy

[sir.vimes]

Uważam, ze bardzo długie włosy u dziecka s aniewygodne - przeszkadzają w zabawie
(np. w zabawach ruchowych - często rozplatują sie kucyki i dziecko ma włosy w
oczach), więcej czasu poświęca się na ich pielegnację, dziecko później uczy się
samodzielnie dbac o włosy (bo uczesać krótkie włosy jest łatwiej - zrobić
fryzurę z długich - bardzo trudno dla niewprawnych rączek).

Poza tym - w tym wieku od wyglądu bardziej liczy sie wygoda, mozliwość np.
biegania i skakania bez zbednego utrudnienia w postaci włosów wpadajacych do oczu.

W zeszłym roku w potworny upał widziałam taką małą "elegantkę" (około 3-4 lat) z
bardzo długimi włosami - spod włosów spływał jej strumień potu. Zupełnie jakby
miała szalik z lisa Obok stał wesolutki, ostrzyżony braciszek dziewczynki -
naprawde od razu widać było, które dziecko jest bardziej umęczone upałem. I po
co? Dla nakarmienia próżności mamusi/tatusia?

[sylwiawkk]

moja piecioletnia córka ma włosy do pasa zawsze do szkoły związane
na oczy jej nigdy nie leca bo nie ma grzywki[zapuściłam jej bo nie
umiałam prosto scinać a latać co 2 tygodnie do fryzjera za drogo] i
nie widze problemu aby jej sie pociła głowa ona zreszta sama chciała
mieć długie włosy jak rozpuszka
za to druga urodziła sie z taka czupryną że mogłam jej po porodzie
robić kiteczki
i ma takie do dzisiaj no może dłuższą grzywke bo z tyłu sie wytarły
sporo i dopiero jak zaczęła siedzieć to zaczęły jej odrastać z tyłu,
kazdy kto do nas przyjdzie nie może sie napatrzeć na to urocze
stworzenie z kiteczka i nie widze problemu z ich utrzymaniem
za to dowiedzialam sie pare dni temu że mojego męża kuzyn obciął na
3 mm swoja dwulatke aby jej lepiej rosły włoski mama tej dziewczynki
3 dni płakała jak ja zobaczyła dla mnie też jest to chore aby
obcinać malutkie dzieci na łyso zwłaszcza dziewczynki

[sir.vimes]

"mama tej dziewczynki
3 dni płakała jak ja zobaczyła dla mnie też jest to chore aby
obcinać malutkie dzieci na łyso zwłaszcza dziewczynki"

a kto ci sugeruje, że trzeba na łyso?

nie znasz żadnej opcji pomiedzy długimi a "na łyso"?

"na oczy jej nigdy nie leca bo nie ma grzywki"

To nie ma nic do rzeczy. Rozplątane długie włosy przeszkadzają w czasie zabaw
ruchowych, dużo ważniejszych dla pięcioletniego dziecka niż wygląd. A rozwiązać
się mogą w czasie każdej intensywnej zabawy (bieganie, skoki, wspinanie, gra w
piłkę, jazda na rowerze .... )

Nie zmuszam Cię, nawet nie namawiam - po prostu radzę.
Przerobiłam problem na sobie i na mojej córce - mała chciała mieć długie włosy,
pomiała sobie i już nie chce. Nie sprawdziły się - nie były dostatecznie wygodne.

[sylwiawkk]

no wiesz skoro twojej córce nie pasowały długie włosy to nie oznacza
że każdej innej dziewczynce bedzie to przeszkadzało
przeciez każde dziecko reaguje inaczej a po za tym zależy to też od
grubosci włosów moja ma długie ale raczej cienkie i nie są ani
cieżkie ani nie do opanowania robie jej dobieranego warkocza i wtedy
nie przeszkadzaja jej w zabawie a nawet jak ma rozpuszczone to też
nie narzeka

[sir.vimes]

Pasować - pasowały. Do wyglądu.
Do aktywnego życia już nie.

Tak, warkocz to też niezła opcja. I latem można warkocz upiąć do góry w ładny
kok i tez nie ma się futrzanego kołnierza na szyi

wreszcie

[kowaliska]

W końcu sama to napisałaś: "Każde dziecko reaguje inaczej." Dotyczy nie tylko
włosów, ale lekarza, dentysty, strasznego filmu czy sikania w gacie.
Nadęte gadanie że wystarczy wytłumaczyć, nikomu nie pomaga.
Odezwałam się, bo często na tym forum czytam wypowiedzi w stylu "To czy tamto
jest nienormalne bo mnie się nigdy nie zdarzyło".

[memphis90]

Co do czszczenia uszu- w żadnym razie nie wolno pakować dziecku do ucha żadnych
wacików na patyku ani innego ustrojstwa. Uszy myją się podczas mycia głowy, a
jak mimo tego zalega woskowina- do jej usuwania służą płyny takie jak Acerumen.

[mgla_jedwabna]

Po prostu wiele osób nie umie zrobić tego delikatnie i jest to dość nieprzyjemne.

[marghe_72]

Moja długo i namiętnie się bała lekarza
równie długo i namietnie obgryzała paznokcie

o ja durna, nie wytłumaczyłam dziecięciu, że tak nie wolno..

Sylwio, dziękuję za oświecenie

[mama303]

Moje dziecię własnie jak było małe reagowało paniką na wszelkie
sprawy medyczne - nie wazne czy to było ważeniem, badanie gardła,
uszu czy szczepionka. Był ryk a i zdarzyły sie wymioty. Tłumaczenie
wręcz nasilało histerię. Poprostu powoli wyrosła z tego, polubiła
swoją Pania doktor a na pobieraniu krwi jest tylko niewielki płacz.
Podobnie nie lubi obcinania własów a do fryzjera jeszcze nie udało
mi sie jej przekonać /ma 5 lat/.

[lena-marie]

Nie przepadam za twierdzeniami, ze wystarczy wytlumaczyc 2-3 -
latkowi i przestanie sie bac lekarza! Moje 2,5 letnie dziecko bylo
od chwili urodzenia 5 razy w szpitalu. I na KAZDEGO bialo ubranego
czlowieka (nawet jak jest to kucharz) reaguje ze strachem i sie
drze! I nie pomagaja zadne tlumaczenia, ze musimy tylko zwazyc i
zmierzyc. W domu uwielbia bawic sie w doktora, mam stetoskop,
dajemy "zastrzyki", mierzymy, wazymy, ubieram biala bluzke, zakladam
rekawiczki i jest ok. Jak tylko wejdziemy do przychodni zaczyna sie
darcie i nic na to nie poradze. I prosze nie wymadrzaj sie, ze "da
sie wytlumaczyc i ze zrobilam gdzies blad"! Ciesz sie, ze masz
dzieci, ktore nie reaguja histeria.

[protozoa]

Różnie bywa, ale w 90% za takie zachowania odpowiedzialni sa...
rodzice.Wielokrotnie byłam świadkiem straszenia lekarzem. "Jak
będziesz niegrzeczny to pan/i doktor... da zastrzyk w rączke i w
pupcie, będzie bolało; zrobi operację i... wytnie cio język; zamknie
w szpitalu, zabierze. To przejaw głupoty.
I zupełnie nieświadomie generuje się dzieciach strach opowiadając o
bolesnych zabiegach, strasznych (śmiertelnych) chorobach,
dantejskich scenach w szpitalach.
A poza tym dzieci zachowują się znacznie lepiej, doroślej,
dojrzalej, odpowiedzialniej jak w tle nie ma rodziców. Bardziej
ufaja lekarzowi, lepiej współpracują.

[aganij]

Przede wszystkim nigdy nie wiesz czym takie zachowanie jest spowodowane,mój synek jak miał 1,5 roku trafił do szpitala z zapaleniem oskrzeli,zastrzyki,wenflony pobieranie krwi i tak dalej,przeżyliśmy nie mały koszmar,mały po powrocie do domu przez jakiś czas nie pozwalał się rozebrać nawet do zmiany pampersa,nie mówiąc już o kąpieli,na widok lekarza w przychodni wył jak dziki,chodziłam z mężem bo sama bym nie dała rady-wszystko kojarzyło mu się z zabiegami wykonywanymi w szpitalu,minęło sporo czasu nim wspomnienia poszły w zapomnienie,teraz po roku nawet do lekarza idzie chętnie, ale musiałam nad tym jakiś czas pracować.

[zetbeel]

protozoa napisała:
> A poza tym dzieci zachowują się znacznie lepiej, doroślej,
> dojrzalej, odpowiedzialniej jak w tle nie ma rodziców. Bardziej
> ufaja lekarzowi, lepiej współpracują

Nie zawsze i nie każde dziecko.
Jeżeli dziecko przejdzie bardzo przykre doświadczenie z lekarzem lub
bez powodu jego nie lubi, to nikt nie jest w stanie tego zmienić.
Nie tylko rodzice mają na to wpływ, wielokrotnie slyszalam jak
personel medyczny straszył dzieci koplówkami, zastrzykami, podczas
nieobecności rodziców.
Te straszone dzieci były grzeczne, ale panicznie przerażone, łącznie
z chowaniem się pod łóżko.
Wszystko zależy od personelu i podejścia do dzieci.
Po wieloletnich pobytach z córką w szpitalu nie spotkałam dziecka,
które by bardziej ufało lekarzowi niż rodzicowi. Jeżeli chodzi o
współpracę, one panicznie się boją, stąd ich grzeczność, a przy
rodzicu spokojnie wyrażają swoje uczucia i emocje, czując przy ich
boku bezpieczeństwo.
Nawet obce dzieci bez rodziców, prosiły, abym z nimi poszla do
zabiegowego, ponieważ bardzo się bały, a czując obecnośc kogoś z
poza personelu, czuły się bezpieczniej.
Tak więc nie zgadzam się z twoją teorią.
Nie trzeba dziecka straszyć aby się bało.
dzieci nigdy nie ufają obcym i bardzo dobrze, tak powinno być.
Dziecko, które nadmiernie ufa obcym, może mieć poważne kłopoty w
życiu codziennym, szkole, na podwórku itd.. kiedy podrośnie.
jestem za nieufnością dziecka do obcych.
A po to jestem rodzicem, aby tłumaczyć, jeżeli nadal dziecko czuje
lęk, należy poczekać na jego dojrzałość i zrozumienie. Na siłę
niczego dobrego, się nie osiągnie.

[alabama8]

A jak wytłumaczyłaś niemowlakowi, że obcinanie paznokci to nie jest
tortura? Chętnie sięgnę po twoją radę, bo sama usiłowałam to
wytłumaczyć bardzo niechętnemu niemowlęciu, ale moje głupie jakieś
chyba bo nie kumało argumentów o potrzebie zachowania higieny.
Generalnie chyba masz rację, zawsze można wytłumaczyć. Myślę że
twoje odkrycie otwiera nowe szlaki dla psychologów i
psychoanalityków. Będą mogli wspierać się "tłumaczeniem" w terapii
wszelkich fobii i lęków. Zachowania ludzkie są czasem zupełnie
irracjonalne, a tak od teraz zawsze będzie można wytłumaczyć
klaustrofobikowi że przecież od zamknięcia w windzie to jeszcze nikt
nie umarł.
Może byś podsuneła mi kilka rad, chciałabym w tej sprawie
porozmawiać z sąsiadką która ma klaustrofobię i odczuwa duszności w
windzie. Zupełnie bez sensu.

[zetbeel]

Podoba mi się to co napisałaś.
Tak jak i ty skorzystam z rad
Moja córka, będąc w szpitalu, na widok jednego z lekarzy, tak
wrzeszczała, że uszy puchły.
Lekarz bardzo miły i sympatyczny, nigdy nie zrobił niczego, co by
mogło powodować u niej taki strach.
Lekarz nie mógł wejść nawet na salę podczas wizyty, czy badania
innego dziecka, ponieważ córka nadal wrzeszczała i tak do końca
pobytu na oddziale.
Nikt z nas nie wiedział dlaczego tak się dzieje i w żaden sposób nie
szło jej wytłumaczyć.
Nawet psycholog na oddziale nie dowiedział sie i nie potrafił córce
wytłumaczyć.
Także i ja skorzystam z rady autorki i chętnie poinformuję lekarza o
sposobie pozbycia się lęku u córki przed nim. Ponieważ córka często
przebywa na tym oddziale.

[mama303]

alabama8 napisała:

> Myślę że
> twoje odkrycie otwiera nowe szlaki dla psychologów i
> psychoanalityków. Będą mogli wspierać się "tłumaczeniem" w terapii
> wszelkich fobii i lęków.

Otóż to , dobrze powiedziane.
Ja jeszcze tylko dodam, że moja koleżanka, dorosła kobieta ma fobię
na zastrzyki.

[daga_j]

Do pewnego wieku rozumiem "dzikie" zachowania u lekarza, czy fryzjera, gdziekolwiek, gdzie ktoś obcy ma dotykać dziecko. Ono tego nie chce. Moja córka też ciężka była do takich spraw, podczas badania tak krzyczała, że ja nie wiem czy lekarka mogła cokolwiek usłyszeć przez stetoskop, do fryzjera nie ryzykowałam z nią chodzić boi po co, skoro w rozmowie widziałam, że nie jest chętna, więc sama jej podcinałam włoski. No właśnie- ja mogłam zawsze robić jej wszystko, dobrze umyć uszy, zęby, włosy, paznokcie, problem był w obcych. U dentysty pierwszy raz też nie otworzyła buzi, ale za 3 podejściem był sukces, potem okazało się, że rozśmieszona podczas badania ucichła gdy była osłuchiwana i od tej pory dziecko odmienione, po prostu dorosła do tego. Zawsze dokładnie ją uprzedzam na jakie badania jedziemy, rozmawiamy o tym by była grzeczna i naprawdę wreszcie bez problemu robimy wszystkie te badania (zwykłe badanie przez pediatrę, wymaz z nosogardła, pobranie krwi! lakierowanie ząbków, a jak poszłam z nią niedawno do fryzjera pierwszy raz to ani nie protestowała tylko po prostu... przysnęła!) Mogę powiedzieć, że tak od wieku 3 lat nie ma problemu, wcześniej był koszmar, gdy była konieczność zrobienia zdjęcia rtg obojczyka to wyrywała się tak silnie iż nawet dorosły mężczyzna (dziadek) nie mógł jej przytrzymać!
Dzieci po prostu nie lubią obcego dotyku, obcych maszyn i urządzeń, ale w pewnym momencie odpowiednio ukierunkowane przez rodzica zaczynają to rozumieć. A jak nie i starsze dziecko jest takie "dzikie" to widocznie rodzice nie ukierunkowali i już.

[natder]

Dzięki za ten wątek, wlaśnie go odkopalam przy okazji dola z powodu
kolejnej nieudanej wizyty u fryzjera z moją czteroletnią córką

Od jakiegoś czasu córka, która wcześniej nie miala nic przeciwko
badaniu u lekarza i wizytom u fryzjera reaguje kosmiczną histerią i
placzem w czasie badania a o fryzjerze mogę zapomnieć jeszcze na
dlugo o czym się dziś przekonalam Moje tlumaczenia, prośby,
obietnice nagród nie dają zupelnie nic ((

Po przemyśleniach stwierdzilam, że Ona po prostu nie cierpi kiedy
ktoś obcy ją dotyka a sytuację zaognil chyba fakt, że nasza
pediatra - cudowna kobieta skądinąd ale niestety nie będąca rodzicem
więc stojąca jakby po innej stronie barykady - odkąd Malwinka
stroi fochy przy badaniu za każdym razem proponuje wezwanie niani na
pomoc więc strach Malwinki rośnie zamiast maleć

Teraz mam zagwostkę, za dwa tygodnie mamy dużą imprezę rodzinną,
kreacja gotowa, pantofelki w szafie a na glowie... koszmar, którego
wlaścicielka ma awersję nie tylko do wizyt u fryzjera ale też do
gumek i spinek...
W każdym razie, już fakt, że nie tylko ja mam taki problem poprawil
mi nastrój )) Chyba czas sprawić sobie fryzjerskie nożyczki

[mamahania2]

Moja trzylatka zawsze bala sie lekarzy.eraz jest troche lepiej bo do
przychodni idzie chetnie ale kiedy ma miec robione badania wpada w
histerie.Bala sie tez obcinania paznokci ale teraz to sama
przychodzi i prosi o obciecie nawet jak nie trzeba(np miala obcinane
2dni wczesniej).Bardzo tez polubila mycie glowy a wczesniej
odstawiala histerie(jak terz jej mlodszy brat).Mam na to sposob:myje
jak naprawde potrzeba,np raz na dwa tygodnie.Po co dziecko stresowac
jak wiem ze ten strach i tak przejdzie?Jak chodzi jeszcze o leki to
mala bardzo bala sie swoich dwoch wujkow(zreszta ludzie do rany
przyloz).eraz siada im na kolana i kaze opowiadac bajki.Ludzie.Nie
wpadajcie w przesade.Czasem dzieciece leki sa nieuzasadnione i
potrzeba czasu i oczywiscie cierpliwego tlumaczenia,aby dziecko sie
do czegos przekonalo.Ja zreszta mam w domu dwa wrazliwce wiec dobrze
wiem jak to jest z przyjmowaniem nowych rzeczy.
A, i jeszcze wspomne ze ja mdleje przy kazdym zastrzyku i pobieraniu
krwi i nawet 3ciaze tego mnie nie oduczyly.po prostu taka juz jestem
ze na widok strzykawki z igla robi mi sie slabo.
acha.jecszcze tylko napisze ze pojscie do fryzjera z dzieckiem (w
sensie ze ja siedze na fotelu a ono patrzy)zeby pokazac ze to nic
strasznego tez nie zawsze daje rezultatow.z moja chodze nie tylko do
fryzjera ale takze do okulisty,poloznej i wszystkich mozliwych
instytucji,do ktorych ona nie ma zaufania.Wiem ze to kiedys
zaowocuje ale jeszcze jest na to za wczesnie.
przepraszam ze tak to chaotycznie wszystko wyszlo.

[lila1974]

Dzieci mają SWOJE leki ... nie musza one być NICZYM uzasadnione.
Ot, po prostu!

Mam dwie córki i dwa tak różne charakterki, że aż mnie dziw bierze.
Starsza nie bała się prawie niczego ... zwierząt trochę. Lekarz,
pielęgniarka (pomimo leżenia w szpitalu) czy dentysta nie wzbudzają
w niej własciwie żadnych negatywnych emocji. Natomiast młodsza
dosłownie świrowała u lekarza, dostawała hisetrii na perspektywę
mycia głowy, pierwsze strzyżenie też nam raczej nie wyszło, psy a
nawet pluszowe zabawki przyprawiały ją bez mała o zawał.

Mogłam stawac na rzęsach, tłumaczyć do upadłego, pokazywac na
przykładach - NIC Z TEGO! dziecię wiedziało swoje i nie zamierzało
rezygnować ze swych leków ot tak ... mija czas, powoli minęły i tego
rodzaju leki.

za to przyjdą nowe

[zetbeel]

lila1974 podzielam twój pogląd.
Znalazłam fajną publikację o lękach u dzieci, link poniżej
www.publikacje.edu.pl/publikacje.php?nr=2215
cyt" Lęki u dzieci

Lęk jest uczuciem ludzi, którzy świadomi są swego istnienia. Każdy
człowiek się boi. Każde dziecko doświadcza tego uczucia. Jest to jak
najbardziej normalny stan psychiczny. Nieodczuwalnie żadnego strachu
ani lęku nie jest świadczy o zdrowiu psychicznym. Przeciwnie.
Świadczy o deficycie psychicznym. Skazuje człowieka na
niezróżnicowanie sytuacji bezpiecznych i niebezpiecznych. "