to moje, nie dam!

[Gość: lola]

Opowiedzcie jak reagujecie na takie zachowanie dziecka.
Moja 5 letnia córka jedynaczka czasem zachowuje sie jak okropny sobek. Ma
duzo zabawek, one leżą, ale niekiedy nie pozwala innemu dziecku nawet do
nich sie zblizyc. Dotyczy to w zasadzie młodszych dzieci, ale i rówiesnikom
nieraz tez nie pokaze. Dodam, ze staram sie jej tłumaczyc, ze zaraz odda, ze
sama wczoraj bawiła sie u kolezanki jej zabawkami, itd., ale po prostu nie
dociera. Wczoraj urządziła takie przedstawienie ze miałam ochote udusic!Nie
karze ja fizycznie, kara jest odmowa przyjemnosci(słodyczy).Ale mimo takiej
kary nie widze efektów.
Czy to wina jedynactwa, czy z tego wyrosnie?

[niedzwiedziczka]

Obawiam się, że może już być trochę za późno. Mojej 3,5
latce od początku tłumaczyłam, że może np. zamienić się
zabawką z innym dzieckiem. I jak na razie są efekty.

[Gość: lola]

Ale ja swojej tłumacze od malutkiego!Nie czekałam 5 lat. Tak sie jej zdarzało
zachowywac kiedys, zdarza sie i dzis.Nie zawsze, ale sie zdarza.No chyba tak
jej juz nie zostanie???

[aka10]

Jest na to dosc drastyczna rada,sama probowalam na moim dziecku(bylo duzo
mlodsze).Jesli przyjdzie kolezanka,szczegolnie taka, ktora Twoja mala sama
sobie zaprosila do domu i ona nie da tej dziewczynce ruszyc swoich zabawek,to
po prostu wyprowadz swoja corke z pokoju i daj sie tamtej bawic.Swojej
wytlumacz,ze jezeli nie daje sie innemu dziecku bawic,to sama tez nie bedzie.I
wtedy dac jej wybor:albo bedzie siedziec np. w kuchni sama,albo bedzie sie
bawic swoimi zabawkami z kolezanka.Za trzecim razem juz nie bedziesz musiala
jej wyprowadzac,ale pierwsze 1-2 razy przygotuj sie na wrzask i badz
konsekwentna.Pozdrawiam.
Ps. Z drugiej strony,5 lat,to juz duze dziecko,ktore nie powinno robic takich
fanaberii z dzieleniem sie swoimi zabawkami.Czy ona nie chodzi do przedszkola?

[maak3]

po pierwsze dziecko ma prawo nie miec chcęci ''pozyczać'' swoich zabawek innym
dzieciom - tak samo jak my nie mamy ochoty, by nasi goście uzywali naszego
kremu
warto z małą ustalać przed przyjściem gości, których zabawek nie chce dzieciom
dawać do zabawy i na czas wizyty je po prostu chować
po drugie jesli nadal nie bedzie chciała użyczyć swoich zabawek dzieciom to
pokazać jakie są tego konsekwencje,że dzieci nie będą chciały do niej
przychodzić i bawic się z nią
a moze warto,zeby miała kontakty z dziećmi nie na swoim terenie i zeby odczuła
jak to jest, kiedy inne dzieci nie chca dac zabawek
a wyprowadzanie do kuchni nie wydaje mi sie najlepszym pomysłem, dziecko ma
poczucie krzywdy i tak naprawde później nie będzie dzieliło sie zabawkami z
poczucia checi zabawy tylko z lęku przed sankcjami, co ma jednak krótkie nogi
a czynienie ze słodyczy karty przetargowej czyni ze słodyczy źródło
pocieszenia.... a przecież nikt nie chce wu dziecka zrodzic początków zaburzeń
odzywiania a do tego na dłuższą metę może to prowadzić...
pozdrowienia

[Gość: lola]

Nie chodzi do przedszkola ze wzgledów zdrowotnych, ale ma duzo okazji do zabaw
z dziecmi.Zdarzenie z wczoraj dotyczyło 2 letniego dziecka, zastanawiam sie
czy nie chodzi tu o to, ze to małe dziecko było.
Co do twojego sposobu, to fajnie, tylko ze jak ja wyprowadze to ona sama za
chwile przyjdzie, juz to przerabiałam.

[ariana1]

Ja obserwuję identyczne reakcje w piaskownicy. I zastanawiam się skąd takie
zachowanie u dzieci, że swojego wiaderka nie da ,ale chętnie bierze cudze. Moja
córka ma prawie 2 latka i na razie chętnie się dzieli. Zachęcam ją do tego
zresztą, ale zachowanie innych dzieci szokuje mnie. Najgorzej jest gdy dziecko
bawi się akurat czymś innym i moja córka dotyka jego leżącego rowerka. Dziecko
natychmiast porzuca tę inną zabawę, pędzi z drugiego końca placu zabaw i wyrywa
mojej córce rowerek. Ta stoi zszokowana , aż mi jej żal. Dziecko jeździ chwilkę
po to ,żeby porzucić rower i zająć się czymś innym. Koszmar!

[Gość: lola]

U mojej zaczeło sie jak miała jakies 3 lata, wczesniej tego nie było.Poza tym
nie zawsze tak jest, jak dzieci do niej przychodza to daje te zabawki choc nie
wszystkie, natomiast zabiera maluszkom, i tłumaczy mi ze one biora te zabawki
do buzi i je obslinia- co moze i miało miejsce, ale nie da jej sie wytłumaczyc
ze maluchy tak robia, w koncu to tez jeszcze dziecko.

[Gość: paula]

Czasami widze takie zachowania u mojego 2,5 letniego synka, na szczescie raczej
sporadycznie i nigdy nie bylo (odpukac) histerii z tego powodu. A sprawe
zalatwiam w ten sposob, ze mowie synkowi: pozyc Kubusiowi autko, bo ty sie nim
teraz nie bawisz, Kubus wie, ze to twoja zabawka i jak sie pobawi to ci odda. A
ty zapytaj Kubusia czy mozesz wziac jego foremki(ktorymi sie w tej chwili nie
bawi). Poki co skutkuje!
Moze Ty, zapraszajac kolezanki corki zachec je, zeby przyniosly swoje zabawki i
sie wymienialy (jesli bawia sie osobno) lub zabawki, ktorymi beda mogly bawic
sie wspolnie (np. jedna ma lalke a druga przynosi do niej ubranka). Moze corcia
Twoja nie ma takiego poczucia, ze cos jest jej niezaleznie od tego, czy ktos to
wezmie na chwile do zabawy. Moze taki "handel wymienny" na chwile pomoze?
Czego zycze i pozdrawiam
CZESC!

[byhanya]

robilam tak. jak moje dzieci nie pozwalaly sie bawic zadnymi(nawet takimi
wybranymi do wspolnej zabawy) zabawkami z innymi goszczacymi dziecmi, to nikt
nie mogl sie nimi bawic. dawalam wszystkim po cukierku, a od pokoju z zabawkami
wara. dostawaly kredki i papier - bylo OK

[Gość: lola]

Kurcze, tylko ze ona wcale nie chce sie nimi bawic.Schowa i tyle, a dzieci sie
upominają.To wtedy kara dla nich, nie dla niej.